Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
31 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
จีบหนุ่มทั้งทีต้องหาวิธีแบบว่า..เชื่อมโยงสิ่งเร้า...

น่าแปลกที่ทฤษฎีจะนำมาใช้ปฏิบัติได้ผลจริงๆ
เมื่อไม่กี่วันก่อน นั่งปรึกษาน้องสาวสุดที่รักเรื่องว่า
ทำไงหว่า พี่สาวคนจ๋วยแอบไปปิ๊งหนุ่มคนหนึ่งเข้า

นักจิตวิทยา เกียรตินิยมจาก มอ เกษตรบอกว่า
ซำบ๋ายมาก..เด๋วน้องจาบอกวิธีการให้
แบบว่าได้ผลชะงัก ทันตาเห็น

ก่อนอื่นต้องดูจากบริบทข้างเคียงก่อน ว่าเค้ามีคู่มีคีมหรือยัง
ไอ้หย๋า บริบทตูก็ไม่รู้แล้ว แล้วตูจะไปหาจากไหนหว่า
แต่ก็เอาว่ะ แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นว่าเค้าคนนั้นยังไม่มีแควน
แต่ไม่รู้เหมือนกันว่า เค้ามีใครเก็บไว้ในใจลึกๆหรือเปล่า
รึถ้ามี ก็ไม่เห็นจะเป็นปัญหา..อ้าวแล้วไง บาปกรรมมีจริงนะเพ่

คนเรามีขบวนการเรียนรู้อยู่สองรูปแบบ
แบบแรกเรียกว่า การเรียนรู้อย่างไม่มีเงื่อนไข
ยกตัวอย่างเช่น หนึ่ง+หนึ่ง = สอง สอง+สอง = สี่

แบบที่สองเรียกว่า การเรียนรู้อย่างมีเงื่อนไข
ยกตัวอย่างเช่น a+b = c แล้ว c+d = a+b+d
อะไรประมาณนี้ ไม่รู้ทำให้ทฤษฏีเค้าผิดป่ะนะ

การสร้างเงื่อนไขเช่นนี้ สามารถนำสิ่งที่เค้าชอบมาเชื่อมโยงเป็นสิ่งเร้าได้..
ไอ้หย๋า ทำไงหล่ะทำไง...หัวคิ้วขมวดกลายเป็นเครื่องหมายคำถามตัวใหญ่ โป้ง

น้องสาวรีบยกตัวอย่างต่อ ทันใดว่า เราเคยจีบหนุ่มคนหนึ่ง เค้าชอบกินเย็นตาโฟ
ตอนเค้ากินเย็นตาโฟ เราก็จะเข้าไปเสนอหน้าทักทาย
ซื้อเย็นตาโฟไปฝาก ให้เห็นหน้าเราพร้อมกับเห็นเย็นตาโฟ

เย็นตาโฟ..เรา..เย็นตาโฟ..เรา..เย็นตาโฟ..เรา..เย็นตาโฟ..เรา
สุดท้าย ไม่มีเย็นตาโฟจะเหลือแต่เรา
แล้วไอ้น้องหัวโตก็หัวเราะอย่างพออกพอใจ
แล้วตอนนี้หนุ่มเย็นตาโฟไปไหนแล้วหล่ะ..เราถาม
แหะๆๆไปกินเย็นตาโฟต่อซะแระ..ทฤษฏีใช้ได้ผลแค่ชั่วคราว
น้องสาวเราหัวเราะแบบเจื่อนๆ
อ้าวซวยแล้วไหมหล่ะ..แล้วจะเชื่อได้ไหมเนี้ยะ

ว่าแต่ เค้าคนนั้นของเจ๊ชอบอะไรหล่ะ..
...เหล้า..ตอบแบบไม่ต้องคิด
งั้นก็ซื้อเหล้าไปฝากเค้าวันละขวด ให้เค้าเห็นเหล้าพร้อมกับเห็นเรา
เหล้า..เรา..เหล้า..เรา..เหล้า..เรา สุดท้ายก็เหลือแต่..เหล้า..เราคิด

มันลำบากที่เราอยู่ไกลกันมากโข แถมชายหนุ่มผู้นั้นยังไม่มีท่าทีว่าจะรู้ตัวอีก

ยังไงก็ฟังดูเข้าท่าดีเหมือนกัน จะลองเชื่อมโยงสิ่งเร้าอย่างนักจิตวิทยาตัวน้อยบอกดู
ได้ผลยังไงก็รีบนำความมาบอกนะเจ้าค่ะ




**picture by nuttaphon


Create Date : 31 พฤษภาคม 2550
Last Update : 1 มิถุนายน 2550 9:07:55 น. 29 comments
Counter : 1263 Pageviews.

 
เรากินเหล้า แต่อย่าให้เรากินเรา

อื่มเรื่องความรักนี่ อิงทฤษฎีไม่ค่อยได้ครับ

อย่างไรก็ตาม ผมขอเอาใจช่วยนะครับ


โดย: bite25 วันที่: 1 มิถุนายน 2550 เวลา:14:40:52 น.  

 
ขอโทษ พิมพ์ผิดได้ไงหว่า...

ประโยคแรกตั้งใจจะเขียนว่า

"เรากินเหล้า แต่อย่าให้เหล้ากินเรา"

เฮ้อ...กลุ้มใจ กับตัวผมเองจริงๆ


โดย: bite25 วันที่: 1 มิถุนายน 2550 เวลา:20:02:05 น.  

 
ขอบคุณคุณbiteมากค่ะ

เข้าไปอ่านเรื่องเหรียญมาแล้วนะคะแต่ยังไม่จบเรื่องดี
แล้วจะเข้าไปเยี่ยมใหม่นะคะ


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 2 มิถุนายน 2550 เวลา:0:31:30 น.  

 
ลึกซึ้งๆเหลือเกิน
แต่ลึกมากจะปวดหัวไปเปล่าๆนะคะ
ลองใช้ทฤษฎี บอกรัก กระชากใจ
หรือไม่ก็ จู่โจม ตรงใจ ดูบ้างก็ได้นะคะ
อาจได้ผล..(มั่วจังเรา..)
แวะมาทักทายนะคะ ก้อนหินริมทาง


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 2 มิถุนายน 2550 เวลา:9:47:11 น.  

 







เป็นวิธีที่น่าสนใจทีเดียวเชียว


โดย: p_tham วันที่: 4 มิถุนายน 2550 เวลา:11:41:06 น.  

 
ยิปซีสีน้ำเงิน..แหะๆๆจะลองดูแล้วกันนะคะ
ว่าแต่ว่ายิปซีสีน้ำเงิน เคยไปลองบอกรักมาหรึเปล่าเอ่ย

คุณเปิ้น..ขำทามไม..


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 5 มิถุนายน 2550 เวลา:0:25:22 น.  

 
ว่างๆ ผมจะมาเต้นไก่แจ้ให้ดูครับ


โดย: bite25 วันที่: 5 มิถุนายน 2550 เวลา:16:07:06 น.  

 
ปล่อยให้ 'หัวใจ' นำทาง
ใครกันหนอ คือหนุ่มผู้โชคร้ายคนนั้น
จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด


โดย: Eikkung IP: 203.149.28.206 วันที่: 6 มิถุนายน 2550 เวลา:13:36:01 น.  

 
บ้าป่ะ..อิ๊กคุง..ใครโชคร้าย
โชคดีมากหล่ะไม่ว่า..ฮ่าๆๆ

แต่สงสัยจะแห้วไปตามระเบียบ
ทบ.อาจเลือกใช้ได้ผลกับคนบ้างคนนะเราว่า
เฮ่อๆๆๆ


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 7 มิถุนายน 2550 เวลา:0:44:05 น.  

 
อ่านแล้วได้แต่อมยิ้ม
นึกถึงตัวเองตอนหนุ่มๆ
เวลาเกิดไปพบหญิงสาวถูกใจ
เชื่อไหม...?ผมไม่เคยกลับมานั่งวางแผนจะใช้จิตวิทยาบทไหนเลย
ปล่อยให้ความรู้สึกและหัวใจนำทางไป


ผมจะเล่าให้ฟังเรื่องหนึ่ง ตอนนั้นยังหนุ่มอยู่ราวยี่สิบเศษ
ไปนั่งร้านกาแฟมิสเตอร์โดนัทที่หน้าสยาม ตอนนั้นมีอั๋น คนหน้าขาว เล่นละครใบ้นั่งอยู่โต๊ะเดียวกัน

เห็นหญิงสาวอยู่ที่โต๊ะหนึ่ง สวยน่ารัก น่าสนใจ น่ารู้จัก
ผมบอกกับอั๋นว่า ถ้าแสดงเป็นละครใบ้สั้นๆจะทำอย่างไรให้เธอคนนั้นรู้ว่าเราสนใจเธอ

โดยไม่ต้องบอกซ้ำเป็นครั้งที่สอง อั๋น คนหน้าขาว ตอนนั้นไม่ได้ทาหน้าขาวนะ เขาใช้สองมือทำเป็นรูปหัวใจมาวางไว้ตำแหน่งตรงหัวใจ เธอผู้นั้นหันมาเห็นพอดี อั๋นแสดงต่อด้วยการทำหัวใจที่อยู่ตรงนั้นหล่นลงกับพื้น แต่หัวใจของอั๋นนั้นกระเด้งกระดอนได้ (เหมือนลูกเทนนิสที่กระทบพื้น) เขาใช้สายตามองตามการกระเด้งของหัวใจที่หลุดออกอกด้านซ้ายไปแล้ว กระเด็นกระดอนไปกับพื้นร้าน ไปตรงโน้นตรงนี้ และในที่สุดมันก็กระเด้งกระดอนขึ้นไปอยู่ที่โต๊ะและสายตาของอันก็ตามหัวใจของเขาไปพบที่ตัวเธอคนนั้นพอดี
(ต้องปรบมือให้กับฉากสั้นๆของละครใบ้ฉากนี้)

ถึงวันนี้ถึงจะผ่านมานานมากแล้ว ผมยังจำละครใบ้สั้นๆที่อั๋น คนหน้าขาว แสดงสดๆในร้านมิสเตอร์โดนัท หน้าสยาม ได้ แต่ไม่รู้ว่าเจ้าตัวเขาจะยังจำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้(หวังว่าผมคงจำชื่อเล่นเขาไม่ผิดนะ เพราะไม่ได้เจอกันนานมากแล้วเหมือนกัน นามสกุลเขาคือไหลสกุลน่ะ)



แต่ผลต่อมาเป็นอย่างไรนั้น...ก็ไม่ได้ติดตามผลต่อไป ออกจากร้านก็ไม่ได้เจอเธอคนนั้นอีก และคิดว่าเธอก็คงลืมเหตุการณ์นั้นไปแล้ว มีแต่ผมนี่แหละชอบจำในสิ่งที่ไม่ค่อยมีอะไรให้น่าจำ ( 5 5 5)


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 7 มิถุนายน 2550 เวลา:7:55:29 น.  

 
หลายครั้งที่ปล่อยให้หัวใจนำทาง..แต่มันให้ผลว่าแห้วทุกทีเลย..ทำไงดีหล่ะค่ะ พ่อพเยีย
ครั้งนี้แหล่ะ เราจะต้องวางแผนให้เด็ดขาด ฮ่าๆๆ


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 7 มิถุนายน 2550 เวลา:10:30:53 น.  

 
น่าสนใจดีครับ...แต่ไม่กล้าลองเอาไปใช้หรอก กลัวพลาดหนะ...


โดย: pu_chiangdao วันที่: 7 มิถุนายน 2550 เวลา:21:36:32 น.  

 
เคยพลาดมาแล้วจิใช่ก่อ้ายภู..แหะๆๆ
ขอบคุณจาดนักเจ้าที่เข้ามาแวะบล๊อค..


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 8 มิถุนายน 2550 เวลา:2:30:20 น.  

 
สวัสดีครับ

ช่วงนี้คุณสุทัศน์เจ้าของสำนักพิมพ์ป่วยเข้าโรงพยาบาล
คิดว่าคงอีกสามสี่วันจะจัดส่งหนังสือไป เขาฝากมาให้บอกด้วย คิดว่าคงสื่อสารกันเข้าใจแล้วใช้ไหมครับ ?


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 14 มิถุนายน 2550 เวลา:7:07:44 น.  

 
แวะมาเยี่ยมนะครับ

อยากให้มีสาว ๆ มาจีบเหมือนกันครับ

อิอิ



อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 14 มิถุนายน 2550 เวลา:13:32:47 น.  

 
ทฤษฎีสุดยอดมากครับ หุหุ

ก็สังเกตจากตัวเอง และคนรอบข้างเหมือนกันครับว่า

เวลาเราฟังเพลง ชอบเพลงอะไร คนที่เค้ารู้ว่าเราชอบเพลงนี้ เค้าจะนึกถึงเราตลอด

ก็เหมือนกัน ผมจดจำคนจากสิ่งของ เสียงเพลง สถานที่

เวลากลับไปที่นั้นอีก หรือฟังเพลง กินอะไร ก็นึกถึงคนนั้น เป็น ความทรงจำที่ดีจิงๆ อิอิ


โดย: คนหัวฟู IP: 124.121.185.44 วันที่: 14 มิถุนายน 2550 เวลา:22:47:01 น.  

 
อย่างอาคุงกล่อง คงไม่มีใครกล้าจีบบบ เพราะออกจะน่ากลัวปานนั้นหน่ะ...หึๆๆ

อย่างนี้ก็ได้อีกหนึ่ง ที่เคยใช้ทบ.เชื่อมโยงสิ่งเร้า คนหัวฟู ชอบเพลงรายเอ่ย เด๋วก้อนหินริมทางจะหามาให้ แหะๆๆ


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 14 มิถุนายน 2550 เวลา:22:55:39 น.  

 
I know nothing about this , Never one flirt me and I don't know how to flirt . If I love to someone , I keep in my mind and wait ..wait..............wait...........wait..........
( wait for fluke )


โดย: seaman IP: 218.90.236.54 วันที่: 16 มิถุนายน 2550 เวลา:14:25:55 น.  

 
ยินดีจริงๆ ที่คุณ seaman เข้ามาเยี่ยมถึงบล๊อค ได้อ่านเรื่องคุณseaman จากบล๊อคของคุณสัญจร ดาวส่องทาง แล้วประทับใจมาก
ทราบว่า เพราะการรอคอยบวกกับความรู้สึกที่มั่นคงของคุณseaman ใช่ไหมค่ะ ถึงได้ครองใจแม่น้องทะเลใส

เรื่องราวของคุณน่าประทับจริงๆค่ะ
หรือว่าเราต้องเริ่มมั่นคงกับใครซักคนก่อนจะได้ความรู้สึกมั่นคง..
อย่างนั้นใช่ไหมคะ..


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:11:14:55 น.  

 


ได้แต่อ่าน
ไร้คำแนะนำ
ตัวเองก็เอาตัวไม่รอด แหะๆ


โดย: filmgus วันที่: 17 มิถุนายน 2550 เวลา:21:42:18 น.  

 
filmgus..คนถ่ายรูปสวยมาเยี่ยมเยียน..ดีใจที่สุดเลยจ้า


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:10:24:13 น.  

 
ย่องมาหลายครั้ง ชอบทิวทัศน์ขุนเขาลำเนาที่ถ่ายมา น่าจะเขียนเล่าได้อีกเยอะนะ เยอะกว่าเรื่องจีบหนุ่ม มีคอมเม้นดี ๆก็อ่านไม่เห็น เสียดาย การปูพื้นสกรีน เต็มจอก็มีข้อเสียนะ ถ้ารูปนั้นมีน้ำหนักทึบมาก ทำซึ้งใหม่ได้หลายวิธีนะเจ้าคะ....


โดย: สัญจร ดาวส่องทาง IP: 125.24.48.12 วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:10:55:37 น.  

 
แคคตัสให้เมล็ดอยู่เรื่อยๆ ครับ บานดอกหลายดอกต่อปี และผสมได้หลายครั้งแต่ต้องมีต้นพันธุ์เดียวกันหรือจีนัสเดียวกันที่บานพร้อนมันจึงจะผสมกันได้ครับ

ถ้าพร้อมจะปลูกเมื่อไรก็บอกได้เน้อ


โดย: bite25 วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:14:59:51 น.  

 
ยินดีจริงๆ กวีคนโปรด เข้ามาเยือนบล๊อค อ้ายปอน ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีนะเจ้าคะ

คุณbite ขอบคุณมากๆนะคะ


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 18 มิถุนายน 2550 เวลา:23:48:33 น.  

 
อื้อฮือ เอางี้เลยนะ
พื้นดำนี่นะ อ่านง่ายม้ากกกกกก


โดย: สัญจร ดาวส่องทาง วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:0:26:24 น.  

 
อ้าว.
ขอโทษๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เมื่อกี้เกิดไรขึ้น
ขอบคุณค่ะ
เรียบง่าย-คืองาม ไม่ใช่เรื่องง่าย-ๆ
การเขียนก็เช่นนั้น


โดย: สัญจร ดาวส่องทาง วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:0:28:32 น.  

 
เราหยิบหนังสือใส่กระเป๋าติดตัวมาเล่มหนึ่ง..บ้านดวงใจ ของพิบูลศักดิ์ ละครพล

หลายครั้งที่รู้สึกอยากเขียนหนังสือ ที่อ่านแล้วให้รู้สึกอบอุ่น อ่านแล้วรู้สึกคิดถึงคนที่รัก อ่านแล้วอยากกลับไปอ่านอีก อย่างนี้บ้าง..

ด้วยใจคารวะ..อ้ายปอน



โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:2:00:43 น.  

 

โห มาอีกที
พบนักเขียน กวีเต็มบ้านเลย
...
แอบเดินตัวลีบๆ
ยิ้มไปอ่านไป แล้วแอบหลบแวบหายไป





โดย: p_tham วันที่: 19 มิถุนายน 2550 เวลา:5:24:01 น.  

 
ก็ขุนเขาฯไง นักเขียนตัวยง..จะแอบเดินตัวลีบทำไม ต้องอกผายไหล่ผึ่งดิ แหะๆๆ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมจ้า..


โดย: ก้อนหินริมทาง วันที่: 20 มิถุนายน 2550 เวลา:1:28:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ก้อนหินริมทาง
Location :
Boston United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ก้อนหินริมทาง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.