@@...ท้องแตกแล้วจ้า..@@






ท้องแตกแล้วจ้า…..
กลับมาแล้วค๊า..หลังจากผ่านนาทีแห่งความเจ็บปวด
มาได้อาทิตย์กว่าๆ
สาวน้อยอลินน่าลืมตาดูโลกเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2007
เวลา 2 ทุ่ม 10 นาที น้ำหนัก 8 ปอนด์
ก่อนวันคลอด 1 วัน ตอนนั้นยังไม่มีอาการใดๆ สักนิด
ยังนั่งคุยโทรศัพท์ได้เป็น 2-3 ชั่วโมง
วางโทรศัพท์ประมาณบ่ายโมงครึ่ง
หลังจากนั้นยังมีหน้าไปนั่งขัดส้วมเป็นอีแจ๋วอยู่เลยค่ะ
เดินไปเ้ดินหนึ่งรอบรู้สึกมีน้ำขาวๆ คล้ายน้ำนมไหลออกมา
ชะงักไปชั่วครู่ “ เอ๊ะ...! น้ำคล่ำแตกหรือเปล่าเน้อ..? ”
จะยกโทรศัพท์โทรตามอีซะมีก็กลัวโดนหาว่า
เป็นพวกเด็กเลี้ยงแกะเพราะชอบแกล้งแกเล่นบ่อยๆ
โอ๊ย..ตื่นเต้น ตกใจ ทำอะไรไม่ถูก พยายามสงบจิตตัวเอง
คงคิดว่าไม่ใช่หรอก....น๊า
มันมาอีกรอบแล้วค๊า แต่คุณสามีบอกเอาไว้ว่าถ้าน้ำคล่ำแตก
มันจะไหลออกมาเป็นกะละมังแหล่ะ ( เ่ว่อ...ไปเปล่าเน้อ อิอิ )

หลังจากสงบจิตตัวเองได้ก็กลับไปนอนดูทีวีต่อ
เริ่มมีอาการปวดเล็กๆ น้อยๆ คล้ายๆปวดท้องเมนส์
มันมาทุกชั่วโมงแต่ไม่ได้หนักหนาอะไรหนัก
พอถึงเวลาเข้านอนก็นอนตามปกติค่ะ
แต่ตอนหลับไปไม่ได้รู้สึกอะไร พอสักประมาณตีสอง
รู้สึกตัวตื่นขึ้นมามันเริ่มปวดหนักขึ้นจนตัวงอทุกๆ 10 นาที
จะไปโรงพยาบาลก็กะไรอยู่น้ำคล่ำยังไม่แตก (กลัวโดนส่งกลับ)
อลันให้รอดูอาการจนถึงเช้าก่อนแล้วค่อยไปหาหมอที่ออฟฟิศ
เช็คดูว่าต้องเข้าโรงพยาบาลไหม
9 โมงเช้าเข้าไปเช็คที่ออฟฟิศ
จริงๆแล้วมีนัดพบหมอบ่ายสามโมงของวันนี้แต่เรามา 9 โมง
เลยต้องรอนานเป็นชั่วโมง (ปวดแทบตาย)
หมอเข้ามาเช็คช่องคลอดเปิด 3 เซนติเมตร
อาการปวดเป็นระยะคุณหมอบอกกลับบ้านไปเก็บเสื้อผ้า
เตรียมเข้าโรงพยาบาลได้เลยค่ะ

พวกเรากลับไปโรงพยาบาลประมาณสัก 11 โมงกว่าๆ
พยาบาลจับเข้าเครื่องจับโกหก อุ้ย...ไม่ใช่เครื่องวัดระดับความปวด
ช่วงนี้แหล่ะค่ะปวดทรมานมากๆ ปวดร้าวตั้งแต่ด้านหลัง
ลงไปสะโพก ช่องท้อง โอ๊ย..ช่วงนั้นทั้งอยากกรี๊ด
ทั้งอยากร้องไห้บีบมือสามีจนแกเริ่มตาแดงๆ
รอคุณหมอเกือบชั่วโมงเช็คปากมดลูกอีกครั้งเปิด 4 เซ็นฯ กว่า
คุณหมอบอกว่าคลอดวันนี้แน่ๆ เตรียมตัวย้ายเข้าห้อง private ได้เลย
พอย้ายก้นไปห้องใหม่เท่านั้นแหล่ะค่ะ
ใครต่อใครก็ไม่รู้มากันเป็นระยะๆ เริ่มจากคุณหมอที่มาบล๊อกหลังให้
โอ๊ย..เคยได้ยินแต่เขาพูดกัน บล๊อกหลังๆ ของจริงเจ็บใช่ย่อยค่ะ
เพราะเขาต้องแทงเข็มเข้าไปในกระดูกเรา
คุณหมอบอกให้โก่งๆ หลังทำหัวตรงให้กระดูกมันโผล่ออกมา
ห้วย...ข้างหน้าท้องมันก็ดันอยู่โก่งยังไงก็ไม่ได้สักที
แทงแล้วแทงอีกไม่เข้า คุณหมอบอกว่าแทงเข็มยากมาก
เพราะด้านหลังไม่มีเนื้อเลย
(ไม่รู้ว่ามันไปออกส่วนไหนนะค่ะขนาดอ้วนขึ้นเกือบ 20 โล)

พอได้ยาช่วยความปวดเริ่มหายไป โอ๊ย..ดีใจสุดเริ่มยิ้มได้แหล่ะ
แหม..คิดว่าจะยิ้มได้นาน
เพราะการบล็อกหลังไม่ได้ช่วยลดความปวดอยากเบ่งแต่อย่างใด
ผ่านไปชั่วโมงกว่าเริ่มมีอาการปวดอยากเบ่ง
เริ่มจากปวดนิดๆ จนหนักขึ้นเรื่อยๆ
ไอ้ว่าอาการปวดตอนแรกทรมานแล้วน๊า......
สู้ปวดอยากเบ่งไม่ได้เลยค่ะมันมาทุกๆสองนาที
ทนแทบไม่ได้................ร้องไห้แม่งเลยตู
พยาบาลเลยต้องไปตามคุณหมอมาตรวจอีกรอบ
คุณหมอเช็คปากหมอลูกเปิด 6 เซ็นฯ กว่ายังไม่พร้อมจะเบ่ง
แต่..จะเจาะน้ำคล่ำให้หลังจากเจาะน้ำคล่ำเท่านั้นแหล่ะค่ะ
ไม่รู้อาการต่างๆมันมาจากไหนปวดแทบใจจะขาด
โอ๊ย...ใครบอกว่าเสียตัวครั้งแรกเจ๊บ เจ็บ ไม่จริ๊ง ไม่จริงค่ะ
ไม่มีอะไรในชีวิตนี้เจ็บเท่าการคลอดลูกอีกแย้ว.....
คุณหมอมาเช็คครั้งที่สามบอกพยาบาลให้เราเตรียมเบ่งได้เลย
เริ่มเบ่งตั้งแต่ประมาณ 5 โมงเย็น เบ่งแล้ว เบ่งอีก
ก็ไม่มีอะไรหลุดมาสักที

ทุกครั้งที่ปวดพยาบาลช่วยกดปากมดลูกช่วยทุกคนช่วยเบ่ง
แรกๆ รู้สึกอายมากที่ต้องถ่าง 180 องศา ให้ทุกๆคนมองของสงวน
แถม..เวลาเบ่งหนักๆ ยังมีหน้าเบ่งของเสียออกมาอีกต่างหาก
สงสารทั้งพยาบาลทั้งสามี จะทำไงไ้ด้เนอะ
ก็บอกให้เราเบ่งสุดแรงเกิดนิ (ช่วยไม่ได้แฮะ)
เบ่งนาน 2 ชั่วโมงกว่าเริ่มหมดแรงค่ะนอนแผ่มันซะเลย
พยาบาลเดินออกไปอีกรอบกลับมาพร้อมกับคุณหมอและพยาบาล
อีก 3 คนพร้อมอุปกรณ์ช่วยเหลือ
คุณหมอบอกสามีว่าขอใช้วิธีกรีดมดลูกและใช้เครื่องดูดช่วยก่อน
ถ้าไม่ออกจริงๆ คงต้องผ่า
จำได้ว่าเบ่ง 3 รอบ ทุกคนบอกหัวโผล่ออกมาแล้ว...
คุณหมอให้หยุดเบ่งชั่วขณะและบอกให้เบ่งอีกที
โอ้ว....นาทีนั้นแม่เจ้าโว้ย....เหมือนอะไรสักอย่างใหญ่ๆ
หลุดออกมาจากไส้ โล่งมากก............
ได้ยินแต่เสียง อุแว้.....อุแว้.....อุแว้


คุณหมอเอาลูกวางไว้บนหน้าอกเรา
คิดเอาเถอะค่ะความรู้สึกแรกของการเป็นแม่คน “มันสุขล้นแค่ไหน”
8 ชั่วโมงกว่ากับอาการปวดปางตาย
แต่มันไม่เท่าเสี้ยววินาทีที่สุขล้นกับของขวัญที่ยิ่งใหญ่
จากธรรมชาติชิ้นนี้
นอนโรงพยาบาล 2 คืน แต่อลินน่าตัวค่อนข้างเหลือง
คุณหมอให้กลับบ้านไปก่อนพรุ่งนี้มาเช็คอีกที
วันรุ่งขึ้นพวกเราพาเจ้าตัวเล็กไปเช็คร่างกายคุณหมอบอกว่า
คงต้องให้น้องเข้าตู้อบแสงสีฟ้าเพื่อให้อาการดีขึ้น



“ตัวเหลือง” เกิดจากอะไร
อาการตัวเหลืองส่วนมากพบในหมู่คนเอเชีย
จากที่หมออธิบายมันคืออาการเลือดเก่าของแม่ที่ล่อเลี้ยงในร่างกายลูก
เมื่อเขาคลอดออกมาร่างกายพยายามสร้างเลือดใหม่
โดยการขับเลือดเก่าของแม่ออกมาทางปัสสาวะและอุจจาระ
แต่ในกรณีของสาวน้อยอลินน่าขับถ่ายไม่เพียงพอ
เลยต้องใช้การอบเข้าช่วย
ตอนนี้ 1 อาทิตย์ผ่านไปแล้วค่ะเข้าไปเช็คกับหมอครั้งล่าสุด
ทุกอย่างเข้าสู่สภาวะปกติตอนนี้อลินน่ากินถ่ายได้ดี
ตื่นมากินนมทุก 3 ชั่วโมงตามที่หมอสั่ง
อาิทิตย์แรกกับชีวิตใหม่ที่เ้ข้ามาในครอบครัว
ค่อนข้างเหนื่อยจากการเลี้ยงลูกแต่ก็มีความสุขมากๆเช่นกัน
จากผู้หญิงที่ไม่เคยแม้จะอุ้มเด็กแรกเกิด
ไม่เคยแม้แต่เปลี่ยนผ้าอ้อม
วันแรกทำอะไรไมุ่ถูกช้าไปหมดพ่ออลันต้องช่วยแสดงฝีมือ
แต่พอสัณชาตญาณแม่เข้าสิงห์เท่านั้นแหล่ะค่ะ
เป็นเองทุกอย่างโดยอัตโนมัติ
ถึงแม้ว่าจะผ่านไปแค่อาิทิตย์เดียว
แต่ความรู้สึกของการเป็น “แม่คน” มันยิ่งใหญ่มากนัก
จากชีวิตที่เคยผ่านมาคิดว่าเคยรักใครมากมายแล้ว
ยังไม่เท่าความรักครั้งนี้ที่มีให้ลูกของแม่
แค่ได้นั่งดูมือน้อยๆ เท้าเล็กๆ และรอยยิ้มที่ลูกส่งให้
แค่นั้นแม่ก็สุขเหลือล้น...
รักลูก
จากพ่อและแม่







Create Date : 12 มีนาคม 2550
Last Update : 10 มกราคม 2551 2:18:41 น. 11 comments
Counter : 669 Pageviews.

 
หนูอลินน่า น่ารักที่สุดเลยจ้ะ ผมดำเชียว รออยู่ว่าเมื่อไหร่ จะมาส่งข่าวดี
รักษาสุขภาพนะจ้ะ อย่าลืมลงรูป อัพบล็อกบ่อยๆ นะ อยากเห็นจ้ะ


โดย: พี่นาถ IP: 88.19.16.233 วันที่: 12 มีนาคม 2550 เวลา:23:10:35 น.  

 
อาโหลๆๆ พี่นาถเป็นไงมั่งเนี๊ย สบายดีเนอะ ช่วงแรกๆเหนื่อยมากๆๆๆ ไม่ค่อยได้นอน พออาทิตย์นี้เขาเริ่มนอนกลางคืนมากขึ้นเลยได้พลอยได้หลับเต็มอิ่มไปด้วย อัพรูปแล้วนะ อยู่หน้ารวมภาพแห่งความทรงจำ...


โดย: BeamerFamily [Lin] (BeamerFamily ) วันที่: 12 มีนาคม 2550 เวลา:23:34:39 น.  

 
สวัสดีจ๊ะลิน ยินดีด้วยมาก ๆ อีกรอบนะจ๊ะ ขอให้น้องเลี้ยงง่าย ๆ โตเร็ว ๆ น้องหน้าตาน่าเกลียดน่าชังจังเลย เอารูปมาให้ดูบ่อย ๆ นะจ๊ะ รักษาสุขภาพด้วยนะ


โดย: ต่าย IP: 82.75.21.214 วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:4:58:43 น.  

 
หลานน่ารัก อ่ะ พี่สร้อย หน้าตา Inter มากเลยอ่ะ อยากหอมแก้มจัง ยังไง ก็คิดถึงนะ ส่งรูป เยอะ ๆ นะ แวะมาเยี่ยมที่นี่ทุกวันเลยอ่ะ ตอนนี้ เพื่อน ๆ ที่ ubc สบายดีทุกคนนะ คิดถึงจริง ๆใกล้สงกราต์ แล้วด้วย คิดถึงวันที่เคยไปเล่นสงกรานต์กัน และ 23 มีนาคม นี้ก็จะไปเกาะเสม็ด ด้วยแล้วจะถ่ายรูปมาให้ดูนะ
ฝากบอกหลานด้วยนะว่า รักหลานนะจ๊ะ


โดย: หญิง+เอก (BABYYING ) วันที่: 13 มีนาคม 2550 เวลา:10:48:51 น.  

 
มาฟังประสบการณ์การคลอด แต่ดูน่ากลัวจัง ดีใจด้วยคะ ขอให้ลูกสาวสุขภาพแข็งแรงคะ


โดย: เที่ยงตรง วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:0:04:46 น.  

 
แวะมาดูรูปหลานอลินน่าแถวๆนี้อีกรอบค่า ยิ่งดูยิ่งน่ารักเนอะ


โดย: deeda IP: 90.18.139.133 วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:3:42:19 น.  

 

หลานสาวตัวน้อยน่ารักเสียจริงค่ะ จมูกได้คุณแม่ลินมาเปี๊ยบเลยล่ะค่ะ


โดย: bunny2teddy IP: 84.195.40.150 วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:20:19:26 น.  

 
น่ารักมากเลยค่ะ

ดีใจด้วยนะคะ

ขอให้สุขภาพดีทั้งแม่และลูกค่ะ

แล้วเอารูปมาอัพให้ดูบ่อยๆนะค่ะ


โดย: คุณแม่แมว@Israel วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:3:17:31 น.  

 
โอ้ อ่านแล้วน้ำตาจะไหลแทนค่ะ
ทราบซึ้ง ปราบปลื้ม ปิติ กลัว
อิอิ
อยากมีลูกอ่ะ แต่กลัว แงๆๆ


โดย: mrsmurtaugh วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:14:50:02 น.  

 
เพิ่งมีโอกาสแวะมาเยี่ยมลิน ดีใจด้วยนะจ๊ะ น้องน่ารักมากเลยอ่ะลิน เห็นน้องอลินน่าแล้วอยากมีมั้งจัง ขอให้น้องเลี้ยงง่ายๆ นะจ๊ะลิน


โดย: amy boston IP: 71.233.7.171 วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:2:13:41 น.  

 
กำลังตั้งท้องได้ 4 เดือน กลัวการคลอดลูกมากเลยค่ะ กลัวเจ็บม๊าก มาก ทำงัยดี


โดย: วีณา IP: 58.10.164.162 วันที่: 1 ตุลาคม 2550 เวลา:16:21:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BeamerFamily
Location :
new jersey United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




พวกเราครอบครัว Beamer เพิ่งเริ่มต้นชีวิตใหม่ไม่นานมานี้เอง อยากถ่ายทอดเรื่องราวและบันทึกความทรงจำที่ดีผ่านโลกไซเบอร์แห่งนี้
บันทึก ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2549
  • Click for New Egypt, New Jersey Forecast
    Group Blog
     
    <<
    มีนาคม 2550
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
     
    12 มีนาคม 2550
     
    All Blogs
     
    Friends' blogs
    [Add BeamerFamily's blog to your web]
    Links
     

    MY VIP Friend

     Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.