Every New Beginning comes from some other Beginning's End
<<
พฤศจิกายน 2568
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
5 พฤศจิกายน 2568

Rest In Peace

ทุกคนคะ....เบบี๋ฯ ยังมีชีวิตอยู่นะคะ 

หายไปนานเลยรอบนี้ จากหน้าก่อนๆที่บอกไว้ว่า ถ้าหายไปนานนนนนน เบบี๋ฯ อาจจะ......ค่ะ รอบนี้ 3 เดือนเลยที่หายไป แต่สุดท้ายแล้วเบบี๋ฯ ก็กลับมารายงานตัวให้ทุกคน(?)เบาใจว่ายังอยู่..เนอะ

แต่...ตอนนี้ ชักจะไม่ค่อยมั่นใจตัวเองเท่าไหร่แล้วล่ะค่ะ ว่าจะประคับประคองใจ ให้พยายามผ่านห้วงเวลาเศร้าและทรมานไปได้นานแค่ไหน...


เบบี๋ฯเพิ่งสูญเสียคุณพ่อไปแบบกระทันหัน ไม่ทันให้ได้ตั้งตัวเลยค่ะ มันเร็วมาก และก็เปนการจากลากันไปแบบที่ไม่ได้พูดคุยสั่งเสียอะไรกันเลย...คุณพ่อจากไปด้วยอุบัติเหตุค่ะ


ช็อค...มันช็อคมาก ก่อนที่พ่อจะเสีย 1 วัน เรายังเจอกันอยู่เลย (พ่อเสียวันที่ 28 ตุลา วันอังคาร แต่พอดีวันจันทร์ เรากลับไปบ้าน เพื่อไปเอาเสื้อดำใส่ไว้ทุกข์พระพันปี แต่ก็ไม่นึกว่าจะเปนการไปเอามาใส่ในงานพ่อตัวเองด้วย) 

วันสองวันแรก รับไม่ได้เลย ยังรู้สึกว่าอยากให้มันเปนแค่ความฝัน แต่ตื่นมาทุกครั้งก็พบว่า พ่อไม่อยู่กับเราอีกต่อไปแล้ว มันเจ็บปวดมากๆ มากขนาดที่ว่า ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลย..

ตัวเบบี๋ฯเอง ก็บอกตามตรงว่าไม่ได้สนิทกับพ่อเท่าที่ควร (จะสนิทกับแม่มากกว่าด้วยความที่เราเปนลูกสาว) และบางทีก็ไม่ได้ทำตัวน่ารักกับพ่อเท่าไหร่ แต่รู้เลยว่า การจากไปของพ่อมันทำให้เราร้องไห้ได้มากกว่าตอนที่แม่จากไปซะอีก (ตอนแม่ก็ยังพอทำใจได้บ้าง เพราะแม่ป่วย) แต่ไม่ว่าจะแม่หรือพ่อ เราก็ไม่ได้อยู่ในวินาทีที่ท่านจากไปทั้งคู่

เมื่อตอนที่มีปัญหากับชีวิตมากๆ (ที่ถึงกับต้องไปหาหมอ) ตอนนั้นเคยคิดไว้ด้วยว่า ถ้าไม่มีพ่อแล้ว...เราก็ อาจจะ จากไปอยู่ในที่ๆ ไกลแสนไกลด้วยก็ได้ เพราะเราก็เหลือตัวคนเดียวแล้ว พี่น้องไม่มี(เบบี๋ฯเปนลูกคนเดียวค่ะ) ครอบครัวก็ไม่มี และ...


ร่างกายนี้ รวมถึงทุกอย่างของร่างกายนี้ ก็ได้อุทิศเพื่อเปนประโยชน์แก่ผู้อื่นและเพื่อการศึกษาไปแล้ว 

เราไม่เคยกลัวเลยกับความตาย เหมือนที่เคยบอกไว้ ความตายน่ะมันง่ายนิดเดียว แต่...การจะมีชีวิตอยู่ต่างหากที่มันยากกว่า

ถึงตอนนี้จะทำใจได้แล้ว แต่...เรายังคงร้องไห้เมื่อนึกถึงพ่อ มันจุกอยู่ในอกจริงๆ

ตอนนี้หัวใจมัน...ว่างเปล่ามากๆเลยค่ะ เหมือนไม่รู้ว่าจะอยู่เพื่อใครอีกแล้ว...แต่ถึงจะบอกว่าไม่เหลือใครอีกแล้ว แต่จริงๆ ก็ยังมีน้าๆ อาๆ ญาติๆ และเพื่อนๆ อยู่ ซึ่งก็นั่นแหละ เรารู้ว่าทุกคนรักเรา เราถึงต้องพยายามรักษาลมหายใจหลังจากนี้ไว้ให้ได้นานที่สุด...


ยังไงก็ รบกวน เปนกำลังใจ ให้เบบี๋ฯ ด้วยนะคะ

bbL'®2025©


Create Date : 05 พฤศจิกายน 2568
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2568 19:40:45 น. 6 comments
Counter : 248 Pageviews.  

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณhaiku, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณชีริว


 


โดย: babyL' วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:19:33:47 น.  

 
การสูญเสียเป็นเรื่องที่เราต้องเผชิญ ต้องพบเจอกันทุกคน
จะช้าหรือเร็วเท่านั้น รวมทั้งตัวเราเองก็ด้วยนะครับ
ยิ่งเป็นคนที่มีพระคุณใกล้ชิดอย่าง พ่อแม่ที่เลี้ยงดูเรามา
ความเสียใจต้องมีมากแน่นอน ลูกสาวย่อมสนิทกับแม่มากกว่าพ่อ
แต่ ไม่ใช่ว่าจะไม่รัก และเป็นห่วงพ่อหรอกนะครับ

ตอนนี้ถึงท่านจะจากไป แต่ท่านสามารถอยู่ในใจเรา และเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรา ยังอยู่ในตัวเราเสมอนะครับ เป็นกำลังใจให้เข้มแข็งและเดินหน้าต่อไป ทำชีวิตให้ดียิ่งๆขึ้น ให้สมกับที่ท่านทั้งสอง ได้พยายามเลี้ยงดูเรามาอย่างเต็มที่นะครับ

ของอาจารย์เต๊ะ ตอนพ่อเสียก็ทำใจอยู่นาน หยุดเล่นบล็อกไปเป็นปีเลยครับ กว่าจะกลับมาตั้งหลักได้ใหม่ ใช้ชีวิตตัวคนเดียวมาได้จนทุกวันนี้
เพราะเรายังมีคนรอบข้าง มีญาติแม้จะรักหรือไม่รักกันก็ตาม
ยังมีเพื่อนบ้าน ยังมีหมามีแมว ที่อยู่รอบตัวเราและรักเราอยู่เสมอนะครับ

ชีวิตมีเรื่องทดสอบเราเสมอ ถ้าเราผ่านไปได้ เราก็จะเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆนะครับ


โดย: multiple วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:20:24:19 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ ... ทุกคนก็ต้องมีวันนี้ ไม่ช้าก็เร็ว
เป็นกำลังใจให้เข้มแข็งและใช้ชีวิตให้มีความสุข สู้ ๆ นะคะ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 5 พฤศจิกายน 2568 เวลา:22:30:48 น.  

 
สวัสดีครับคุณเบบี้

ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจด้วยครับคุณเบบี้
การสูญคนที่รักเป็นความทุกข์ที่หนักหนามาก ๆ เป็นธรรมดาที่จะจัดการอารมณ์ จัดการความรู้สึกไม่ได้ครับ

ผมขอเป็นกำลังใจให้นะครับพี่
ถ้าอยากร้องไห้ ไม่ไหว ก็ร้องเลยครับ ในเวลาที่เศร้าการร้องไห้เป็นการแสดงออกทางอารมณ์ที่ธรรมชาติสร้างมาให้เราทำอยู่แล้วครับ


โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 6 พฤศจิกายน 2568 เวลา:17:11:57 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องเบบี้

ครูขอแสดงความเสียใจต่อการจากไปของคุณพ่อ เป็นธรรมดา
ของชีวิตคนเราที่ต้องพบกับการพลัดพรากจากกัน เป็นเรื่องที่ไม่มีใคร
หลีกเลี่ยงได้ ครูเข้าใจความรู้สึกของเบบี้ ที่สูญเสียพ่ออย่างกะทันหัน
เพราะอุบัติเหตุ ครูก็เคยสูญเสียพ่อและแม่เช่นกัน ตอนนี้ก็อยู่ตัวคนเดียวเหมือนเธอแหละ น้อง ๆ แต่งงานไปก็มีครอบครัวของ
เขาที่ต้องดูแล เราต้องเข้มแข็งอยู่ให้ได้จ้ะ เสียใจได้แต่อย่านานนัก
นะจ๊ะ ชีวิตเรายังต้องดำเนินต่อไปตามวิถีชีวิต จ้ะ
รักษาสุขภาพด้วย จ้ะ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 6 พฤศจิกายน 2568 เวลา:20:08:41 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจเรื่องคุณพ่อด้วยนะครับ และยินดีที่กลับมาอีกครั้งนะครับ
คุณพ่อผมเสียไปเมื่อ 3 ปีก่อน ว่าจะเขียนบล็อกเล่าเรื่องราวคุณพ่อ ยังไม่ได้รวบรวมแรงใจทำให้เสร็จสักที
คุณพ่อคุณเบบี๋เสียกะทันหันด้วยอุบัติเหตุ ยิ่งตั้งตัวได้ยาก คนที่เคยอยู่ด้วยมาตลอดชีวิต อยู่ๆ ก็หายไปจากชีวิตแบบไม่มีวันได้พบกันอีก เป็นเรื่องเศร้าที่สุดที่มนุษย์ต้องเผชิญเลยครับ
ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ และขออนุโมทนาบุญจากการบริจาคร่างกายด้วยครับ


โดย: ชีริว วันที่: 13 พฤศจิกายน 2568 เวลา:21:26:20 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

babyL'
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Pol.Capt. babyL'obster
กุ้งมังกรน้อยที่ว่ายน้ำกลับมาอยู่บ้านเกิดทะเลฝั่งอ่าวไทยแล้ว

หมายเหตุ : ข้อความหรือรูปภาพต่างๆที่อยู่ในบล็อคนี้ ขอสงวนลิขสิทธิ์ ซึ่งถ้าหากต้องการนำไปใช้ กรุณาบอกกล่าวขออนุญาติกันนิดนึง และกรุณาให้เครดิตกันด้วยนะจ๊ะ

ถ้าหากพบว่ามีการนำไปใช้โดยไม่บอกกล่าวหรือไม่ให้เครดิต จะดำเนินการตามกฏหมายสูงสุดทันที

ให้ถือเป็นไปตามนี้ นับแต่วันที่ประกาศนี้เป็นต้นไป (จริงๆก็บอกไว้ตั้งแต่หน้าแรกที่เริ่มเขียนแล้ว แต่เอาจริงๆก็ตามนี้แหละ)

ประกาศ ณ วันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2553

BbL's Kung

Create your badge

x+x+x+x+x+x+x+x+x+

ในที่สุด เราก็ได้เจอกันแล้ว

และเราจะรอวันที่ได้เจอกันอีกครั้ง...อีกครั้ง...และ...
New Comments
[Add babyL''s blog to your web]