BlogGang.com : : babyL' : If only I could...[Turn back Time]

If only I could...[Turn back Time]

เบบี๋ฯ ยังอยู่นะคะ

ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณกำลังใจเล็กๆน้อยๆจากเพื่อนบล็อคในหน้าที่แล้วค่ะ ถึงตอนนี้จะยังไม่รู้สึกดีขึ้นอะไรมากมาย (แถมเหมือนว่าช่วงนี้จะยิ่งพระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกอีก) แต่ก็ยังพยายามที่จะรักษาลมหายใจนี้ให้อยู่ได้นานที่สุด...

ใครๆก็อยากจะมีชีวิตอยู่กันทั้งนั้นแหละเนอะ เพียงแต่ไอ้อาการของโรคนี้นั้น มันส่งผลต่อระบบความคิดไปหน่อย (ยังไม่ได้ไปพบหมอทีนะคะ เพราะยังต้องจัดการกับเรื่องงานที่ตอนนี้ปัญหาสุมรุมมากมายอยู่ แถมอยู่ในสภาวะที่ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ด้วย ไว้ทุกอย่างคลี่คลาย ก็คงได้หาเวลาไปพบหมออีกสักที)

อยากจัดการกับระบบความคิดตัวเองอยู่เหมือนกัน เพราะเคยจัดการได้มาทีนึงแล้ว (แต่ตอนนั้นเพราะมียาคอยควบคุมอยู่ด้วย) แต่ก็ไม่รู้สินะ ถ้าหากได้ ออกมาจากจุดนั้น แล้ว อาการอาจจะดีขึ้น(เอง)ก็ได้

หลายชีวิตที่ต้องดับสูญไปก่อนเวลาอันควร เขาเหล่านั้นอาจจะยังอยากมีชีวิตอยู่ก็ได้

พอดีว่าเมื่อสักประมาณเดือนก่อน ได้ทราบข่าวการจากไปของรุ่นพี่ที่ทำงานเก่าคนนึง(อายุก็มากกว่าเราไม่กี่ปี) แกจากไปด้วยโรคร้าย(มะ...)น่ะ เรามารู้เอาตอนที่เสร็จสิ้นพิธีการของแกไปหมดแล้วเลยรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ไปร่วมงาน (แต่ถ้าไม่ตรงวันหยุดก็อาจจะไม่ได้ไป แต่อย่างน้อยคงได้ร่วมทำบุญ) ในฐานะที่ก็เคยเป็นลูกน้องเก่าแกด้วย ถึงตอนอยู่และทำงานร่วมกันพี่แกอาจจะเหมือนไม่ค่อยสนิทอะไรกับเรามาก(ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใด ก็ไม่อยากรื้อฟื้นเพราะแกก็จากไปแล้ว)

มันเลยทำให้เห็นสัจธรรมข้อนึงจริงๆคือ ชีวิตคนเราไม่แน่ไม่นอน เราไม่รู้เลยว่าเราจะอยู่หรือไปตอนไหน จะไปด้วยสาเหตุอะไร เหมือนอย่างพี่คนข้างต้นที่พูดถึง ตอนที่ยังทำงานด้วยแก ก็ดูแข็งแรงดีนะ ไม่คิดเลยว่าจะมาป่วยด้วยโรคนั้น ส่วนตัวเราเองที่ดันมีภาวะของโรค...อ่ะบอกตรงๆเลย โรคซึมเศร้า ก็ยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าจะไปตอนไหน นี่พูดจริงๆ เลยค่อนข้างกลัวใจตัวเองมากๆ

ดังนั้น การมาเขียนระบายอะไรลงในบล็อค หรือแม้แต่ในเฟซ มันก็น่าจะเป็นตัวเลือกนึงที่ช่วยผ่อนคลายสิ่งต่างๆ ความเครียด ที่สะสมอยู่ในใจ เราถือว่าที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเรา อยากจะเขียน บ่น ระบาย อะไรก็ได้

ถึงแม้ว่าจะได้รับการตักเตือนมา-ในเฟซ น่ะ ว่าไม่ควรเขียนสิ่งที่เศร้าหมอง สิ่งที่ดูแล้วตัวเองไร้ค่า ไม่มีความสุข ลงไป แต่...มาถึงตอนนี้ เราไม่ได้มองโลกสวยงาม (ราวกำลังวิ่งอยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ มีหญ้าเขียวขจี มีผีเสื้อบินไปมา) อีกต่อไปแล้ว

เคยพูดไปหลายทีแล้วว่า ต่อให้โพสอะไรที่มีความสุข สวยหรู ชีวิตดี๊ดี ลงไป คนที่มากด Like ให้น่ะ บางทีอาจจะกำลังนั่งหมั่นใส้เราอยู่ในใจก็ได้ ดังนั้น เราก็จะยึดมั่นในความคิดของเราอยู่ดีแหละว่า ในพื้นที่ส่วนตัวของเรา เราจะโพส จะเขียนอะไร เราก็จะทำ

ซีเรียสจังแฮะ (ตั้งแต่หน้าที่แล้วแล้ว

) เรื่องต่อไปที่จะพูดถึงจะยิ่งซีเรียสไปกว่านี้อีกรึเปล่านะ

เมื่อ 2-3 วันก่อน ก็มีคนถามคำถามนึงขึ้นมาว่า ถ้าย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ จะกลับไปแก้ไขเรื่องอะไร โห...โจทย์ยากเลยแฮะ เพราะแน่นอนว่า เราก็รู้ๆกันอยู่ว่าความเป็นจริงนั้นมันทำไม่ได้

แต่ทุกคนก็คงเคยคิดแบบนี้ใช่มั้ย ที่ว่า ถ้าย้อนเวลาได้ ก็คงอยากจะกลับไปแก้ไขเรื่องนั้นเรื่องนี้ ไอ้เราก็เลยตอบไปว่า ที่อยากกลับไปแก้ไขที่สุดก็คงเรื่องแม่ละมั้ง เพราะถ้าแม่ไม่เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น ชีวิตตอนนี้ อาจจะไม่ต้องมานั่งเครียดอะไรแบบตอนนี้ก็ได้

เขาถามต่อ อนุญาตให้แก้ได้ 5 เรื่อง จะแก้เรื่องอะไรอีก โหหหหห ชีวิตนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีเรื่องจะแก้นะ จะบอกว่ามีเยอะแยะมากมายเลย เลือกไม่ถูก อ๊ะ ม่ายช่ายยย นั่นแหละๆๆ เพราะทุกเรื่อง(ที่อยากจะแก้)มันจะส่งผลกับชีวิตเรา ซึ่งเราก็ไม่รู้อยู่ดีว่า ถ้ากลับไปแก้แล้ว มันจะดีขึ้นจริงๆหรอ หรือจะยิ่งแย่ลงกว่าเดิม สรุป ก็เลยไม่ได้ตอบคำถามไปครบทั้ง 5 เรื่องหรอก (พอตอบอีกเรื่องไป ก็คุยกันยาววววว จนลืมไปว่ายังเหลืออีก 3 เรื่องนะ อิๆๆ) ก็แยกย้ายกันไปซะก่อนน่ะ (แต่คนถามคงไม่คิดจะกลับมาทวง 3 เรื่องที่เหลือแล้วล่ะ)

แต่ถ้าทำได้จริง เส้นทางชีวิตของเรา คงจะแตกแขนงออกไปเป็นร้อยๆพันๆเส้นทางเลยมั้ง คงจะมีเราอยู่ในโลกคู่ขนานๆๆๆๆ ไม่รู้กี่คนต่อกี่คน(มาเจอกันคงวุ่นวายน่าดู)

อ้าววว พิมพ์ตั้งแต่ก่อนเที่ยงคืน ไปๆมาๆเข้าวันใหม่อีกแระ งั้นจบดื้อๆเลยละกัน หวังว่าคงได้พบกันใหม่....ในโลกบูดๆเบี้ยวๆใบนี้ (อยากไปอยู่ดาวนาเม็กจัง)

bbL'®2025©

Create Date : 19 กรกฎาคม 2568

Last Update : 19 กรกฎาคม 2568 0:04:20 น.

6 comments

Counter : 671 Pageviews.

Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณmultiple, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณ**mp5**, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณชีริว

โดย: babyL'

วันที่: 19 กรกฎาคม 2568 เวลา:0:05:10 น.

BlogGang คือ Weblog for You and Your Gang บันทึกได้อิสระดังใจคุณ
เพราะฉะนั้น อยากเขียนอะไรก็เขียนเลยค่ะ อย่าผิดกฎ (หมาย) ก็แล้วกัน 555

เรื่องอดีตผ่านไปแล้วแก้ไขไม่ได้ อยู่กับปัจจุบันและทำปัจจุบันให้ดีที่สุด อนาคตก็จะดีเองจ้า
เป็นกำลังใจให้นะคะ

โดย: ฟ้าใสวันใหม่

วันที่: 19 กรกฎาคม 2568 เวลา:8:43:00 น.

อาจารย์เต๊ะมีปัญหาเจ็บป่วยทางกาย ตอนนี้ก็ปาเข้าไป 3 หมอและมีแววจะเพิ่มหมออีก555
แต่ก็ไม่เคยอยากตายเลยมีแต่อยากให้คนอื่นตาย ฮ่าๆๆ
เดี๋ยวนี้สภาพสังคมมันเคร่งเครียดทั้งเรื่องงานเรื่องปัญหาครอบครัวสารพัดนะครับยังไงก็พยายามหาเพื่อนหาคนพูดคุยด้วยบ่อยๆ ส่งกำลังใจช่วยนะครับ

โดย: multiple

วันที่: 19 กรกฎาคม 2568 เวลา:8:43:11 น.

สวัสดี จ้ะ น้อเบบี้

อ่านเรื่องราวของน้องแล้ว ครูคิดว่า เธอทำถูกแล้ว เรื่องความ
เครียดในที่ทำงาน ในบ้าน ในสังคม มีเรื่องที่ทำให้เราเครียดเสมอจ้ะ
ดังนั้น เราอยู่ในเหตุการณ์ต่าง ๆ นั้น ย่อมต้องมีความเครียดแน่นอน
แต่เราก็ต้อง ตั้งสติให้มั่น อย่าให้เหตุการณ์เหล่านั้นอยู่เหนือจิตใจเรา
ให้มากนัก ตั้งสติ พิจารณาเหตุการณ์นั้น ๆ ให้ดี เหมือนพระพุทธ
องค์ทรงสอนไว้โดยใช้ อริยสัจสี่ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค มา
พิจารณา ในการแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่พบเจอที่ทำให้เกิดความเครียด
น้องลองนำไปใช้ นะจ๊ะ เรื่องป่วยเป็นโรคซึมเศร้า ปัจจุบัน เป็น
กันมากเหลือเกิน ถึงกับต้องกินยาด้วย ครูว่า ถ้าเราใช้หลักอริยสัจสี่
หาต้นเหตุของความเครียด ความกังวล ได้ ความเครียดก็จะค่อย ๆ
หายไปได้ โรคซึมเศร้าก็จะไม่เกิด จ้ะ ขอเป็นกำลังใจให้เธอจ้ะ
ขอบใจที่จะนำ ข้อคิด สะกิดจิต สะกิดใจ ไปปฏิบัติทุกข้อ
ครูก็ดีใจนะ ที่จะช่วยให้ ความเครียดเธอคลายลง จ้ะ
โหวดหมวด งานเขียน ฯ

โดย: อาจารย์สุวิมล

วันที่: 19 กรกฎาคม 2568 เวลา:11:33:07 น.

มาทักทายค่ะ

โดย: sawkitty

วันที่: 21 กรกฎาคม 2568 เวลา:17:21:23 น.

นึกถึงเพลงเก่า Turn Back Time ถ้าย้อนเวลากลับไปได้คงเรียนต่อให้จบโทไปเลย ไม่ได้เสียเวลาทำงานที่แรกก่อนเรียนโทมั้งครับ

ที่ทำงานมีพี่เสียเพราะมะเร็งเหมือนกัน โรคร้ายที่ไม่รู้จะป้องกันยังไง มาเจอระยะท้ายๆ แล้วก็ยากนะครับ

โดย: ชีริว

วันที่: 27 กรกฎาคม 2568 เวลา:21:19:04 น.