บันทึก ครั้งที่ หนึ่ง
บันทึก ครั้งที่ หนึ่ง(จะเริ่มฝึกตน)

เข้าสู่วันที่1 ที่ต้องเริ่มจัดระเบียนชีวิตให้ดีแต่ก็ยังไม่ได้ผลสำเร็จ ยังคงตื่นสาย ยังคงใช้เวลากับการทำหลายๆสิ่งอย่างเชื่องช้ายังคงไม่ได้กำหนดแผนการปฏิบัติให้แน่ชัด

สิ่งที่วันนี้กำหนดไว้

หนึ่ง ต้องเขียนบันทึก...เพื่อเอาไว้เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลง

สองต้องทำตารางการฝึกฝนอย่างคราวๆ...เพื่อไว้บังคับตัวเอง

สาม ต้องเพิ่มความตั้งใจให้มากขึ้นๆ...ท่องเอาไว้ว่าต้องทำได้ๆ

เมื่อคืนเป็นคืนแรกในรอบหลายๆๆๆปีที่สวดมนต์เข้านอนก่อนเริ่มสวดมนต์ก็พยายามตั้งสติ แล้วเริ่มสวดอย่างตั้งใจ รู้สึกได้ถึงความร้อนข้างในความกระวนกระวาย ด้วยความรู้สึกของการจดจ่อ สิ่งรบกวนต่างๆ ทั้งเสียงรอบข้างทั้งอาการทางร่างกาย เน็บชา หรือสัตว์รังควาน ก็พยายามข่มใจทนจนท่องจบท่องจบแล้วเหมือนหลุดพ้นจากความรุ่มร้อน รู้สึกเย็นสบายแบบแปลกๆ

ที่เริ่มการสวดมนต์ก่อนเข้านอนเพราะรู้สึกถึงความว่างเปล่าในการดำรงตนและสติปัญญาที่เชื่องช้าไร้ทิศทางของตนเองจึงคิดจะหาวิธีทางแก้ดูหากแต่ได้รับคำแนะนำให้ลองสวดมนต์เสียก่อนแล้วคอยดูความเปลี่ยนแปลงซึ่งก็เห็นชอบด้วยว่าได้ฝึกทั้งสติ(หากเป็นดังคำแนะนำ)และได้แน่ๆคือการฝึกระเบียบวินัยและความอดทนด้วย(หากสามารถบังคับตนได้)

ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพียงการเริ่มตนไม่รู้สิ่งใดผิด สิ่งใดถูก หากแต่ไม่ลองกระทำก็จักไม่รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆการเริ่มตนเป็นสิ่งที่ยากเสมอ หากแต่ได้ลงมือเริ่มก็เท่ากับได้ชนะตนเอง ถ้าไม่ตั้งสติจักไม่มีทางรู้ว่าได้ชนะตนเองไปกี่ครั้งแต่หากไม่ลองมือกระทำจักไม่ได้ชนะตนเองแม้สักครั้งเดียว




Create Date : 03 มีนาคม 2557
Last Update : 10 ตุลาคม 2558 20:36:46 น.
Counter : 117 Pageviews.

2 comments
  
บรรยายเรื่องเป็นลำดับขั้นตอนดี
การฝึกตน ความวิริยะพากเพียร จะทำให้เขียนดีขึ้นเป็นลำดับ ขอเพียงแค่ทำทุกวันสม่ำเสมอไม่ขาดตกบกพร่อง ความสำเร็จอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแน่
ขอบรรณาธิกรณ์ คำว่าระเบียน=ระเบียบ คราวๆ=คร่าวๆ หลายๆๆๆ= หลายๆ เน็บชา=เหน็บชา /ตัดท่องจบออก(คำซ้ำ)
โดย: Sasicha IP: 183.88.250.239 วันที่: 3 มีนาคม 2557 เวลา:22:31:58 น.
  
กูกะเป็นนะ ด้วยความเป็นคนขี้เกียจ กูเลยชอบทำตัวไหลไปเรื่อยๆเอื่อยๆแฉะๆ ครั้งนึงเพื่อนสมัยม.ปลายเคยบอกกูว่า ถ้าเมิงไม่มีพวกกูเมิงจะเรียนจบได้ไหม เพราะทุกอย่างเพื่อนๆล้วนช่วยกูเพราะความรัก และ เห็นใจ ห่วงอนาคตกูมากก่ากูอีก พอมานึกย้อนไป เรากะเคยคิดว่าจะทำได้ไหม ลองผิดลองถูกมาสองปี ที่เรียนซ้ำๆ ปี1 สองรอบ จนปัจจุบัน เราเริ่มเปลี่ยนแปลงไป ด้วยความที่เรารู้สึกว่า คนอื่นยังทำได้ทำไมเราจะทำไม่ได้เพื่อนๆเราเรียนจบกันหมดแล้ว เราจะทำไม่ได้ได้ไง จบเพื่อตัวเองเพื่อป๊าม๊า ในอนาคตไม่มีใครมาเลี้ยงดูมาอุ้มชูเรายันโต หรอก ทุุกวันนี้กะเรียนจนจบปี 4 แล้วเหลือแค่การฝึกงาน จะพยายามต่อไปเพื่ออนาคตตัวเอง เพื่อครอบครัว สู้เว้ย 55555
โดย: แป้ง IP: 115.87.226.232 วันที่: 6 มีนาคม 2557 เวลา:15:20:45 น.

B.K.inf
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



มีนาคม 2557

 
 
 
 
 
 
1
2
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31