จะด่ากูเฮี่ย... กูเลว... กูมันถ่อย... กูมันไม่เอาถ่าน... กูไม่ขอว่าซักคำ แต่ขอร้องเถอะว่ะ..... อย่าดูถูกคนอย่างกูว่าไม่รู้จัก "รัก" แม้แต่ซักวินาทีเดียวนะมึง
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
14 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
ดัดสันดาน.........โรงเรียนผีสิง

การอยู่กันเป็นกลุ่มเป็นก้อน แม่งมักมีค่าใช้จ่ายในการบริหารและดำรงซึ่งมาตรฐาน ศักยภาพของกลุ่มให้มั่นคงที่สูงโคตรๆ ดังนั้นถึงแม้ว่าพวกกูจะเป็นเด็กวัยรุ่นแค่กลุ่มนึง แต่ว่าเงินมันก็ต้องใช้นี่หว่า ไอ้จะขอจากม๊ามันก็อาจจะไม่พอใช้ ทุกวันนี้ใช้อาทิตละ3000 ก็แทบจะไม่พอใช้แล้ว ขืนขออีกมีหวังได้โดนด่าถลกหนังหัวแน่ๆ แล้วพวกกูจะทำไงกันดีหว่า...........................

เรื่องเงินๆทองๆ เรื่องค้าๆขายๆจะไปปรึกษาใครดีว้า...............


ใครว้า..........


คนๆนั้นต้องมีนิสัยประมาณนี้ว่ะ

ต้องฉลาดแกมโกง

ต้องมีเล่ห์เหลี่ยมจัด

ต้องดุดันและน่ากลัว (เพื่อป้องกันการชักดาบ)

ต้องมีลู่ทางที่ดี

ต้องเป็นผู้กว้างขวาง

ต้องมีความเชี่ยวชาญด้านตลาดมืด

และต้องมีใจนักเลงในการตกลงกันซึ่งผลประโยชน์

และคนๆนั้นจะเป็นหมาตัวไหนไปไม่ได้ นอกซะจาก.......................
.
.

.

อีห่าป้าดำนั่นเอง.....หุหุ
แม่งสมบูรณ์แบบครบถ้วนที่กล่าวมาทั้งหมดเลย ทั้งเจ้าเล่ห์เพทุบาย ฉลาดแกมโกง และมันดุดันน่ากลัว จึงเป็นคนที่เหมาะสมที่สุด โดยไร้ซึ่งคู่แข่ง

"ไอ้เก่งแล้วอีป้ามันจะช่วยไรได้วะ" ไอ้บิดถามด้วยความสงสัย ด้วยเกรงว่าเด็กน้อยอย่างเราจะรู้ไม่เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของอีป้าดำมัน
"กูมีวิธีละกันสัดนี่ อย่าสงสัยมากเด๋วกูจัดการเองแหละ" ผมตัดบทด้วยความฉงนทิ้งท้าย และแล้วพวกเด็กน่ารักๆอย่างพวกผมก็ขนฝูงไปที่ร้านอีแม่หมีควายอย่างเร่งด่วน
.
.
.
สภาพร้านที่ไม่เคยจะสะอาดและเป็นระเบียบไปมากกว่าเดิม นับวันแม่งยิ่งรกและสกปรกมากขึ้น จนเหมือนร้านรับซื้อเศษเหล็กและของมือสองใกล้ๆกองที่ทิ้งขยะของเทศบาลไม่มีผิด จนบางทีก็ลืมคิดว่านี่แหละร้านขายของให้นักเรียนแดก ไม่รู้ว่าอีป้าดำแม่งเพาะลูกหนูพุกขายด้วยรึป่าว

"อีป้าดำทำเหี้ยไรอยู่อ่ะ" เสียงไอ้เหี้ยบิดทักโจทก์เก่าอย่างกวนตีน
"สระผมให้พ่อมึงอยู่มั้ง" อีป้าดำตอบห้วนๆแต่กวนตีนสุดยอด ในท่านั่งเก้าอี้พิงพนักอย่างสบายอารมณ์ นั่งแหกขาเหยียดตรง โดยมีเก้าอี้มารองรับขาอีกข้างละตัว นั่งแบบนี้แถวบ้านเรียกแผ่สองสลึง......... ช่างดูไร้ซึ่งความเป็นกุลสตรีเสียนี่กระไรนะอีป้ามึง

"ไรวะ แม่งด่าพ่อกูทุกทีเลย" ไอ้บิดบ่น
"ให้กูด่าแม่มึงด้วยมะ ไอ้เด็กระยำ" อีป้าดำพูดหน้าตาไม่แยแสปากด่าแต่ตาจ้องโทรทัศน์ .....แฟมิลี่ทีวีเล็ก เล็กจิงๆ ทั้งเล็กทั้งเก่า
"เฮ้ยๆอย่ามัวกัดกันอยู่ อีป้ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย" ผมเข้าเรื่องทันที
"มีเรื่องอะไรกะกู ไอ้เด็กเวร สงสัยไม่พ้นเรื่องระยำอีกแหละกูว่า" อีป้าแม่งปาก.......... สงสัยเมื่อคืนแม่งโดนผัวหมางเมินมาเลยอารมณ์ไม่ดี

"เฮ้ยป้า ซีเรียสนะเว้ย เรื่องเงินๆทองๆอ่ะ กำไรงามสนใจป่าววะ" ผมทำหน้าจริงจังและอาศัยความโลภของอีป้าดำเป็นเหยื่อ.......อิอิ
"อะไรวะ" อีป้าดำอารมณ์เปลี่ยนสีหน้าดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รีบปิดโทรทัศน์ และตั้งหน้าตั้งตาฟังอย่างละโมบ
.
.
รู้มั้ย ว่าอะไรที่ทำให้กูคิดวิธีหาเงินได้นอกจากการรีดไถเด็กเล็กและรายได้จากการค้าของเถื่อนเล็กๆน้อยๆในโรงเรียนได้ มันคือเรื่องอาหารการกินนี่แหละ ก็มึงลองนึกเอาดิวะ ว่าโรงเรียนแม่งจะมีอะไรให้แดกซักกี่อย่างเชียววะ ไอ้นั่นก็ห้ามกิน ไอ้นี่ก็ห้ามขาย อย่างน้อยๆก็ไม่มีดังกิ้นโดนัทและเคเอฟซีแหละวะ เพราะว่าอธิการกล่าวว่า มันคือ "อาหารขยะที่เด็กไม่ควรแดก" ดังนั้นอาหารนอกโรงเรียน ตามตลาดโต้รุ่งและอาหารที่เคลือบด้วยกลิ่นไอของอิสระภาพ จากโลกนอกโรงเรียนนั่นแหละน่าแดกที่สุดแระ แต่ว่า.......เด็กพวกนั้นมันจะออกไปซื้อมาได้ไงเพราะว่าการขอออกนอกโรงเรียนนั้นแม่งโคตรยากต้องให้ผู้ปกครองที่แท้จริงมาขอ นั่นหมายถึงต้องมีลายเซ็นตรงกับที่มีในระเบียนของโรงเรียนและทำได้แค่การขอในตอนกลางวัน และส่วนกลางคืนไม่ต้องไปพูดถึงแม่งอ่ะ ......ลืมไปได้เลย


แต่.......
.
.
พวกกูนี่แหละมีวิธี!


และวิธีนั้นก็คือ.................................................................



"อีป้า ดึกๆให้ผัวป้าไปซื้อของในตลาดมาให้ได้ป่าววะ" ผมยิงคำถามตรงๆเข้าเรื่องแม่งเลย อีป้าดำไม่ตอบทำหน้ากวนตีนหนักยิ่งกว่าเก่า ทั้งเย้ยหยันและท้าทาย
“ไอ้เก่ง.... นี่กูอีป้าดำนะมึง ถามเหี้ยๆแบบนี้มึงต่อยกะกูเลยดีก่า........ มีไรที่อีป้าดำทำไม่ได้มั่ง” อ่ะแน่....... แม่งได้ทีละคุยทับกูซะเลยนะ กูว่าแล้วไม่มีผิด ทีเรื่องเงินๆทองๆล่ะนะ แม่งตอบแบบนี้แสดงว่าแม่งรับปากตั้งกะกูยังถามไม่จบด้วยซ้ำ


“เอางี้อีป้าดำ กะเวลาซักทุ่มกว่าๆอีป้าไปเอาออเดอร์ที่หลังตึกนะเว้ย มุมหมาเห่าอ่ะ รู้จักมะ” ไอ้บิดนัดแนะรายละเอียดกะอีป้าดำ
“ทำไมกุจะไม่รู้ ที่เค้าเรียกกันแบบนั้นก็เพราะพวกมึงนี่แหละ ชอบไปดักเห่าอยู่ตรงนั้นประจำ” อีป้าดำทำหน้าเยาะเย้ย ยังกะพวกผมเป็นหมาซะงั้นอ่ะ
“อ่ะอีแม่หมีควายปากหมาแระ” ไอ้บิดอารมณ์เสีย จนปากหมากะอีป้าดำเกินเด็กแระ
“เฮ้ยมึงไปด่าอีป้ามันทำไมวะ เบาๆหน่อยคนจะร่วมธุรกิจกันนะเว้ยสัดนี่” ผมด่าสำทับมัน ไอ้ห่าบิดนี่เวลาแม่งเอาจริงเอาจังทีไร ชอบเครียดเกินเหตุทุกทีเลย ช่างไม่มีหัวการค้าซะจริงๆ ริจะค้าของโจร ก็ต้องอยู่กะโจรแบบนี้แหละวะ......อิอิ

“เอาตามนี้นะเว้ยป้า อย่ามัวแต่กัดกันอยู่เดี๋ยวนัดไม่รู้เรื่อง” ผมสรุปและนัดแนะรายละเอียดที่เหลืออีกเล็กน้อยจนเสร็จ ก็แยกย้ายเพื่อเตรียมตัวรับเงินกันได้เลย


“เฮ้ยมึงรู้ป่าวว่าอีแม่บ้านแม่งปล่อยให้หนูบ้านตกลงไปในหม้อแกงอ่ะ สัดเอ๊ย........แม่งเหี้ยโคตรๆเลยหว่ะ กูนะแดกไม่ลงเลยอ่ะ” อยู่ๆไอ้เหี้ยแสบก็พูดขึ้นมาตอนที่กำลังจะเข้าแถวเพื่อกินข้าวเย็นพอดี ผมก็นึกตกใจขึ้นมา อีแม่บ้านนี่แม่งเหี้ยจิงๆหว่ะ สัดเอ๊ยแทนที่แม่งจะดูแลให้ดีๆ แม่งเสือกปล่อยให้หนูตกลงไปได้ นึกไปก็หยะแหยง และโมโหไปด้วยในตัว ส่วนอีหวานเหรอขนาดว่ายังไม่ทันได้แดก น้ำลายก็เอ่อล้นเต็มปากทำท่ากระแดะจะอ้วกออกมาซะเดี๋ยวนั้น ส่วนไอ้พวกที่ยืนอยู่ในละแวกใกล้ๆได้ยินเข้า พวกแม่งก็ทำสีหน้าสะอิดสะเอียนอย่างเห็นได้ชัด แล้วเชื่อมะ ไอ้เรื่องเหี้ยๆและข่าวเหี้ยๆแบบนี้อ่ะ แป๊บเดียวแค่นั้นแหละ แม่งรู้กันทั้งตึกอ่ะ

“โอ้โห.... ไอ้เหี้ยบิดกูไม่อยากนึกเลยหว่ะ แกงเขียวหวานหนูบ้านอ่ะ” ผมพูดไม่กล้าแม้ที่จะหยิบช้อนขึ้นมาตักกับข้าวจานอื่นๆ
“อีสัด” เสียงไอ้บิดด่าในลำคอทันทีที่เห็นอีแม่บ้านเดินผ่ามาด้วยสีหน้าเคียดแค้นยังกะอีแม่บ้านแอบตัดไข่มันออกจากเป้ากางเกงมันไปลูกนึง ส่วนอีแม่บ้านก็งงเป็นไก่ตาแตกเลยดิเพราะว่าเค้าแอบหลีๆกะไอ้เหี้ยบิดกันอยู่......
ทุกคนที่โต๊ะอาหารอารมณ์บ่จอยกันแม่งทุกคน

ยกเว้น.....
.

.
.



“ไอ้เหี้ยแสบมึงยิ้มไรของมึงวะ” ผมถามมัน นึกในใจว่าแม่งมีเหี้ยไรน่าหัวเราะนักหนาวะ

“พวกมึงนี่แม่งโง่ชิบหาย” แม่งด่าแน่ะ ทำหน้าเหยียดหยามพวกกูด้วยนะ ไอ้สัดนี่เดี๋ยวแม่งมีต่อยอ่ะ


“............” พวกผมงง มองหน้ากันเลิ่กลั่ก


“แล้วมึงรู้มาได้ไงวะ ว่าอีแม่บ้านมันปล่อยให้หนูตกลงไปในหม้อแกงเขียวหวานวะ” ผมชักสงสัยข่าวที่มาจากไอ้เหี้ยนี่แระ
“อ่ะ เริ่มฉลาดแล้วนะมึงนี่” มันตอบสีหน้ามีความสุข
“ผัวะ” ผมตบหัวแม่งเน้นๆเลย

แต่ทุกคนแม่งเสือกมองหน้าผมแปลก คงตกใจและสงสัยที่จู่ๆผมก็ตบหัวมัน ทั้งๆที่ไม่ได้ตบมันมานานมาก ไม่รู้เพระว่าอะไรเหมือนกันหว่ะ....เหอๆๆ

“มึงทำเหี้ยไรของมึง” ผมถาม
“ก็กูจะช่วยมึงขายของไง” มันตอบหน้าเจื่อนๆคงจะกลัวผมโมโห
“ควยไรของมึง”
“ก็กูแกล้งปล่อยข่าวไง ให้พวกมันไม่กล้าแดกข้าวกัน มันจะได้หิวแล้วมาซื้อของที่พวกเราไงล่ะวะ” มันอธิบายมาแบบนี้ผมก็นั่งตัวเหี่ยว ถึงบางอ้อกันทันที และแอบๆอายนิดนึงที่ฉลาดไม่ทันมัน เรื่องแบบนี้ต้องนับถือแม่งจิงๆหว่ะ

“อือ” ผมพูดได้คำเดียวจิงๆ ส่วนมันน่ะเหรอตักแกงเขียวหวานที่ว่ามีหนูตกลงไปขึ้นมาแดกอย่างเอร็ดอร่อย มาเหนือเมฆนะมึง…..จำว้ายยยยยยยยยยยยละกัน
พอแดกข้าวเสร็จพวกผมก็แยกย้ายกันออกเดินหาออเดอร์.............


“เฮ้ยกูจะจ้างคนให้ไปซื้อของให้ในตลาดมึงจะฝากซื้อไรป่าววะ” ไอ้บิดเดินถามคนในตึกอย่างเร่งรีบ ส่วนผมเหรอ เรื่องอะไรจะต้องไปเดินถามพวกมันด้วยล่ะ ก็นี่มันความคิดกูอ่ะ คิดแค่อย่างเดียวก็พอแระ แต่ว่าเชื่อมะ แผล็บเดียวแม่งออเดอร์มาเป็นฟ่อนเลยอ่ะ เกือบ120ห่อได้อ่ะ พวกกูงี้ตาลุกวาวเลย ซื้อมาห่อละ20 เอามาขายห่อละ30 อื้อหือ.........สาดดดดดดเอ๊ย เงินท้างงงงงงงงงน้านนนนนนนนนนนน

“อ่ะอีป้าออเดอร์............” ไอ้แสบรีบส่งใบรายการให้อีป้าดำอย่างกระหืดกระหอบเพราะว่ารีบกระโจนมาหาอีป้าแม่งอย่างเร่งรีบ
อีป้าดำก็ตาเหลือกไม่แพ้กัน ที่เห็นว่ามีคนสั่งซื้อเยอะขนาดนั้น แม่งโลบจิงๆหว่ะ แบบว่าโลบจนนมสั่นอ่ะ
“แบ่งให้กูเท่าไหร่” อีป้าดำถามห้วนๆสีหน้าแม่งจริงจังชิบหาย

พวกผมหันมองหน้ากัน........เออหว่ะให้มันเท่าไหร่ดีวะ...
“ค่าจ้าง300” ไอ้เหี้ยแสบบอก
“กูไม่เอา” อีป้าดำทำหน้าปฏิเสธทันทีแทบไม่ต้องคิดอ่ะ
“อะไรวะ แล้วจะเอายังไงเนี่ย” ไอ้บิดถามอารมณ์ชักเสียอีกแระ
“กูเอา40เปอร์เซ็น”
“โห.........ไรวะอีป้า เอา40แม่งก็ตั้ง480บาทอ่ะแทบไม่ได้ทำเหี้ยไรเลยนะ” ไอ้บิดอึ้ง
“มึงตกลงมะ” อีป้าถาม
“งั้นกูไม่เอาอ่ะอีป้า หนีออกไปซื้อแม่งเองดีกว่า ค่าสามล้อแม่งไม่เกินร้อยนึงหรอก ควย...หน้าเลือดชิบ” ผมบอก อารมณ์เสียของจริง อีห่านี่แม่งโลภไม่มีที่สิ้นสุด


“สามสิบ” อีป้าแม่งตอบเสียงอ่อนลงนิดนึง
“กูก็ยังไม่เอาอยู่ดีอ่ะ ไหนอีป้าแม่งจะได้ส่วนลดจากร้านเค้าลดให้อีกอ่ะ ไหนจะห่อที่แถมๆมาอีกล่ะวะ” ผมล่ะเซ็งแม่ง
“สามร้อยก็สามร้อยวะ” อีป้าดำตอบเสียงอ่อย คอห้อย หน้าแหยๆที่โดนเด็กรู้ทัน ก็แหม แม่งแค่ไปซื้อมาแค่นี้อ่ะ ได้ตั้งสามร้อยแล้ว เผลอๆนะแม่งซื้อถุงละ15บาทมาขายกูด้วยซ้ำอ่ะ

“เอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะเว้ยอีป้า อย่าเรื่องมาก” ผมได้ทีขู่แม่งเลย เหอๆๆ
“งั้นพวกมึงไปรอเอาของที่ประตูแดงนะเว้ย” อีป้าแม่งตอบสีหน้ามีเลศนัย
“ทำไมต้องประตูแดงด้วยวะ” ผมถาม
“ก็ผัวกูจะได้ไม่ต้องเข้าไปส่งให้พวกมึงถึงหลังตึกไง ออกมาเอาเองสิวะ เผื่อมาสเตอร์มาเห็นผัวกูเข้ามีหวังโดนบราเดอร์ด่าเอาอ่ะดิ” แหมนะดูแม่งตอบยังไม่วายจะเหลี่ยมจัด ลดแม่งให้เหลือแค่200ซะดีมั้ง อีห่าแดก

“ด้ายยยยยยยยยยยย” ผมตอบแบบหมั่นเขี้ยวแม่ง เจ้าเล่ห์ชิบหายนึกหมั่นไส้แม่ง อยากปรี่เข้าไปขยำนมมันให้หายหงุดหงิด แต่นึกไปนึกมาแล้วไม่ทำดีก่า กลัวล้างกลิ่นสาบแม่งไม่หมด.......หุหุ

แต่ทว่า......
...
..
.
.
.
.
.

ประตูแดงนั้นมีความหมาย
ไม่เพียงแต่เป็นประตูที่มีสีแดงตุ่นๆเก่าๆและสนิมแดกเท่านั้น แม่งยังมีเรื่องเล่าขานกันมานานนมอีกด้วยมันเป็นประตูด้านหลังของโรงเรียน จะเปิดก็ต่อเมื่อโรงเรียนเข้าหรือโรงเรียนเลิกในตอนเช้าและตอนเย็นเท่านั้น และก็มักจะไม่มีคนใช้ประตูนี้กันอ่ะ เพราะว่ามันห่างไกลจากความเจริญและนอกรั้วออกไปแม่งก็มีแต่บ้านคนเก่าๆอยู่กันกระจัดกระจายมีแต่ป่าหญ้าเต็มไปหมด แถมมีป่าช้าและวัดอีกตะหาก แต่จะกลัวเหี้ยไร พวกกูเยอะ........


“อีหวานมึงเป็นเหี้ยไรของมึง” ผมถามมันที่ยืนหน้าซืดอยู่
“ป่าว” มันตอบสั้นๆ
“แล้วมึงสองคนเป็นเหี้ยไรวะเนี่ย” ผมหันไปถามไอ้ชิ้นกะไอ้กระรอกที่แม่งมายืนเอาตัวชิดผมอยู่ด้านหลัง เหงื่องี้ซึมเชียว
“จะไปกันยังวะ สองทุ่มกว่าแล้วเนี่ย” ไอ้บิดถาม
“ก็ไปดิวะ” ผมตอบ
“เราไปรอที่ร้านป้าดำได้ป่ะ” ขณะที่ผมเริ่มก้าวเดินกันออกมาซึ่งก็มีแค่ผมไอ้บิดไอ้แสบเท่านั้นที่เดินมา ยังเหลือไอ้เหี้ยสามตัวนั่นแหละที่ไม่ยอมแม้แต่จะก้าวขาเดินตามมา แล้วเสือกจะไปรอร้านอีดำหน้าเลือดซะงั้น

“รอพ่อมึงดิ ไอ้ควย.....ราดหน้าก๋วยเตี๋ยวตั้งร้อยกว่าถุงมึงจะให้พวกกูหอบกันมาเนี่ยนะ สัดนี่มึงมาช่วยพวกกูเลย” ไอ้แสบเดินไปลากแขนอีหวานไอ้ชิ้นและไอ้กระรอกมาอย่างด่วน พวกมันก็เดินตามแรงลากมาแบบเสียไม่ได้
แต่จะว่าไปบรรยากาศแม่งก็ใช้ได้เลยนะ เดินผ่านหลังตึกลอดต้นไม้ใหญ่มาเรื่อยๆๆ มืดๆ ลมพัดโชยๆเย็นๆ เยือกๆ เสียงใบไม้กรอบแกรบทุกครั้งที่เท้าเหยียบลงไป แม่งเงียบชิบหายเลยอ่ะ

“ไอ้บิดมึงใส่กางเกงในมาป่าววะ” จู่ๆไอ้เหี้ยแสบเสือกถามเรื่องส้นตีนไรขึ้นมาตอนนี้ไม่รู้หว่ะ บรรยากาศแม่งไม่น่าถามเรื่องแบบนี้อ่ะ
“ควย...... เวลานอนใครเค้าใส่เกงในนอนกันวะ กูไม่ชินหว่ะ อึดอัด แล้วมึงจะถามทำตวยไรวะ” ไอ้บิดตอบแล้วถามมันกลับด้วยความสงสัย
“ลมแม่งพัดเย็นไข่ชิบหาย” ไอ้แสบตอบ

ผมเองก็เสือกเอาเอามือกำไข่ตัวเองดูโดยอัตโนมัติ ......เออว่ะไข่เย็นจิงๆด้วย คงเหมือนกะที่เวลามีคนถามว่าใครขี้ไม่ล้างมือ แล้วคนแม่งมักจะเอามือขึ้นมาดมยังไงยังงั้นแหละ

แล้วพวกผมก็เดินต่อไปในความมืดและเงียบสงัด
“มึงทำไรของมึงวะไอ้เหี้ยแสบ” ผมถามมันที่กำลังทำท่าแปลกๆ
“กูกลัวไข่เย็น” แหมไอ้สาดดดดดดดดดดด........ตอบมาด้ายยยยยยย......
ผมก็อดอมยิ้มในความน่ารักและทะเล้นของมันไม่ได้.......แหม หมั่นเขี้ยว...อิอิ

.
.
.พวกผมเดินต่อมาเรื่อยๆ เดินเลาะทิวต้นไม้มาเรื่อยๆ เห็นแสงรำไรๆ จากตึกนอนที่เราเดินคล้อยหลังมา มันช่างมืดและเงียบจนไม่น่าเชื่อ ไม่มีเสียงสนทนาใดๆจากทุกคนในกลุ่ม เดินมาจนถึง “โรงงาน” โรงงานก็คือที่ที่โรงเรียนเอาเก้าอี้หรือของต่างๆของโรงเรียนเอามาซ่อมอยู่ที่นี่ มันก็จะมีทุกอย่างที่เก่าๆพังๆ มากองๆไว้เพื่อรอการซ่อม มันก็ไม่ต่างจากโกดังเก็บของเก่าๆร้างๆรกๆซักเท่าไหร่หรอก แถมหน้าโกดังแม่งเสือกมีต้นไทรใหญ่อยู่ต้นนึงอีกตะหาก เสียงลมแม่งพัดแรงจนได้ยินเสียงใบของต้นไทรกระทบกันไปมา แถมมันก็ยังร่วงหล่นลงมาทีละใบสองใบ กลิ่นเปรี้ยวๆเน่าๆของลูกไทรที่ตกลงมาแตกเน่ากองอยู่ใต้ต้นของมัน เสียงปีกของค้างคาวที่มันอาศัยหากินลูกไทรอยู่บนต้นไม้นั้นกระพือพึ่บพั่บๆ ยิ่งน่าขนลุกขึ้นไปอีก

ยิ่งถ้ามองเข้าไปในโรงงานที่มืดจนเกือบสนิท และมีเงาของกองโต๊ะเก้าอี้เก่าๆและของต่างๆหักๆพังๆเป็นเงามืดตะคุ่มๆอยู่ ช่างน่าขนลุกชิบหาย บรรยากาศแบบนี้ยิ่งทำให้ทุกอย่างเงียบลงไปอีก จนเหมือนจะได้ยินเสียงของหัวใจตัวเองเต้นตึกตักๆอยู่ในอก หรือแม้แต่เสียงของขนรักแร้ของไอ้เหี้ยบิดที่ต้องลมสะบัดพลิ้วไหวไปมา มือที่มีเหงื่อซึมออกมา ต้องลมเวลาค่ำคืนยิ่งทำให้มือนั้นเย็นเฉียบขึ้นมาทุกที ทำให้ทุกคนยิ่งต้องเร่งฝีเท้าเดินให้ถึงจุดหมายที่ห่างออกไปอีกไม่ถึงร้อยเมตร มองเห็นป้อมยามที่มีเพียงไฟนีออนแสงริบหรี่อยู่เพียง1ดวง ก็ยังพอจะทำให้ใจชื้นขึ้นมาได้นิดนึงว่าอย่างน้อย ก็ยังมีคนอยู่ตรงนั้นเป็นเพื่อนอีกคน แต่เมื่อพวกเราเดินถึงป้อมยามก็ต้องพบกับความผิดหวัง เพราะว่ามันมีเพียงหมวกของยามวางอยู่ และมีเสื้อของยามแขวนอยู่กับบานเกล็ดกระจกเก่าๆ แตกมั่งบิ่นมั่งอยู่หนึ่งตัว ดูเหมือนกับว่าไม่มีคนใส่มันมานานแล้ว เสียงสมุดบันทึกของยามที่วางอยู่บนโต๊ะถูกลมพัดทำให้มันเปิดไปมาไปเอง........


ทุกคนหันสบตากันในความมืด แม่งช่างน่าขนลุก ตอนแรกๆกะว่าจะไม่คิดอะไรแม่งแระ แต่เสือกนึกถึงเรื่องเล่าที่เค้าเล่าต่อๆกันมาว่าเวลาดึกๆแบบนี้จะมีบราเดอร์ที่เคยอยู่ที่โงเรียนนี้ และฝังศพอยู่ที่โรงเรียนนี้จะเดินใส่ชุดนักบวชสีขาวยาวลากพื้น ลอยไปมาตรวจและคอยเฝ้านักเรียน ลอยมากับลมหนาว กับแววตาสีขาวโพลนทำให้พวกผมต้องคอยใช้หางตาเหลือบมอง ว่าสิ่งที่เราหวั่นอยู่ในใจนั้นจะลอยมาอยู่ด้านหลังเราเมื่อไหร่ .......บอกตรงๆว่าหัวใจกูเต้นแรงแบบไม่รู้ตัว

ขาที่เริ่มเกร็งและล้าทำให้ทุกคนต้องหย่อนตัวนั่งลงกับขอบร่องระบายน้ำ จับกลุ่มนั่งเบียดกันโดยไม่มีคำพูดใดๆ มันขำไม่ออกจริงๆ ในใจของทุกคนคงคิดกันไปต่างๆนาๆ แววตาที่ประกายออกมาในความมืด แสดงถึงความหวาดกลัวและลนลาน แล้วจู่ๆก็มีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้ทุกคนสะดุ้งจนตัวโยน แล้วเบียดตัวเข้ามาชิดกันจนแน่นบางคนก็หลับตาบางคนก็จ้องหาที่มาของเสียง และไม่ทันสิ้นเสียงประหลาดนั้นผมก็เห็นแสงไฟสีเขียวสว่างวาบขึ้นมาใกล้ๆตัว..... มันใกล้มากๆแค่เพียงมือเอื้อมถึง แล้วกระพริบดับไปสองสามครั้ง มันสว่างมากจนเห็นหน้าไอ้กระรอกสะท้อนเป็นสีเขียวมาจากไฟดวงนั้น ผมใจหายตกใจกับภาพที่เห็น และทุกคนก็คงจะตกใจไม่ต่างกัน

.
.
.

มันใช่กระสือรึป่าว!!!!!!!!!

.
.
.
.
.

“ผัวะ....... ไอ้เย็ดแม่ง........ทำเหี้ยไรของมึง” เสียงไอ้เหี้ยบิดตบหัวไอ้กระรอกอย่างแรงด้วยอารมหงุดหงิดแบบที่ไม่เคยเห็นมันเป็นมาก่อน

ทุกคนแตกวงออกมาแล้วเพ่งมองเหตุการณ์ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

และทุกคนก็กระจ่างเมื่อเห็นนาฬิกาคาสิโอรุ่นดิจิทอลรุ่นล่าสุดที่ข้อมือของไอ้เหี้ยกระรอกมีแสงสว่างจ้า แสดงเวลาสองทุ่มห้าสิบนาที เขียววาบๆอย่างที่ทำให้ตกใจกลัวกันเกือบเยี่ยวจะราด


“ผัวะ ผัวะ ผัวะ” แล้วทุกคนก็รุมตบหัวไอ้กระรอกคนละทีสองทีด้วยความหมั่นไส้และเหมือนยกภูเขาออกจากอกว่าไม่ใช่แสงแบบที่กลัวๆกัน ..................


แหม้................. เล่นเอากูเกร็งซะปวดไข่ดันเลย



“ก็เราอยากแค่รู้ว่ากี่โมงแล้วอ่ะ เลยกดนาฬิกาดู เหมือนมันนานๆยังไงไม่รู้อ่ะ” มันตอบฟันเหยินๆของมันสะท้อนกับแสงนาฬิกาเป็นสีเขียวเรืองๆ
แต่มันก็ทำให้ทุกคนคลายความตึงเครียดลงไปได้เยอะ
.
.
.
.
.
.
.
“เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดด”
“ครืดๆๆๆ”.........

เสียงนั้นทำให้พวกผมทุกคนที่ยังไม่ทันตั้งตัวลุกขึ้นยืนขาแข็ง อยู่ในท่าเตรียมวิ่ง แต่ว่ามันวิ่งไม่ออก แถมยังต้องเพ่งมองเข้าไปในโรงงานร้างๆที่มาของเสียงกระตุกวิญญาณนั้นด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง
“โครม!!!!!”
.
.
.
เสียงบ้าๆพวกนั้นยังไม่หมดลง มันเหมือนเก้าอี้หล่นลงบนพื้นอย่างแรง ในความมืดแบบนั้น
ในที่แบบนั้น และในเวลาแบบนี้คงไม่มีหมาหน้าไหนเข้าไปทำเหี้ยๆแบบนี้หรอก ผมเผลอตัวนั่งลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ โดยมีไอ้พวกที่เหลือนั่งยองๆมือไม้สั่นอยู่ข้างๆ ไอ้แสบเอามือของมันมาคล้องแขนผมจนแน่น แล้วผมก็เอามือไปกุมมือของมันอีกทีนึง แล้วมองตากันอย่างน้อยๆก็อยากบอกให้มันรู้............ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกูไม่ทิ้งมึงแน่
ไฟที่ป้อมยามก็เสือกดันมากระพริบติดๆดับๆเอาเวลาตึงเครียดแบบนี้ เสียงเก้าอี้ลากกับพื้นดังออดแอดใกล้พวกเราเข้ามาทุกที จะว่าเป็นหมาจิงๆเดินมาก็ไม่น่าใช่ หมามันไม่น่าจะมีแรงมากขนาดนี้ มันยิ่งทำให้พวกผมกลัวกันขึ้นไปอีกเป็นทวีคูณ

“แคร็กๆ.......................แอ๊ดดดดดดดดดดด.............” ทุกคนหันไปอีกด้านหนึ่งเป็นสายตาเดียวกัน และลุ้นแทบขาดใจ มันเป็นภาพลุงแก่ๆเดินออกมาจากประตูแดง ทุกคนเกิดคำถามขึ้นมามากมายในใจ เค้าคนนี้เป็นใคร มาจากไหน มาทำอะไร ลุงแก่ๆนั้นไม่สนใจพวกผมแม้แต่น้อย ทำเหมือนไม่มีพวกผมหกคนยืนอยู่ตรงนั้น พวกผมอดลุ้นไม่ได้ว่าแกจะทำอะไรต่อไป แกจะปรี่เข้ามาหาพวกผม หรือหายพรึ่บไปกลายเป็นควันสีขาว แต่.............
.
.
.
ลุงแกหยิบเสื้อขึ้นมาใส่
และหยิบหมวกขึ้นมาใส่....
.
แล้วหยิบสมุดบันทึกเก่าเล่มนั้นเดินมาหาพวกผม
ไอ้ลุงแก่นี่มันคือยามนั่นเอง.....และไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่าโรงเรียนที่หรูหราค่าเทอมแพงระยับแบบนี้จะจ้างลุงแก่เกือบหมดสภาพแบบนี้มาเฝ้าโรงเรียน อย่าว่าแต่เฝ้าโรงเรียนเลย แค่ดูแลฟันปลอมของตัวเองแม่งทำให้ได้ซะก่อนเหอะ

“มาทำอะไรกัน” ลุงถามด้วยเสียงแหบพร่า
พวกผมเงียบไม่มีใครตอบ
.
.
“ปึง”
“โครม”
แล้วไอ้เสียงโครมครามที่ดังออกมาจากโรงงานเก่าก็ดังขึ้นมาอีก นั่นแสดงว่าเสียงนั้นไม่ใช่เสียงของยามและไม่ใช่คนใดคนหนึ่งในกลุ่มของพวกผมแน่นอน เพราะว่ายังยืนกันอยู่ครบ

ยังคิดไม่ทันเสร็จก็ได้ยืนเสียงครอบแครบเหมือนเสียงถุงพลาสติก และก็เห็นเงาดำทะมึนใหญ่โตเดินออกมาจากกองเก้าอี้เหล่านั้น
ทุกคนตะลึงและอึ้ง ยืนขาสั่นหมดแรง......
...
.
“ไอ้เก่ง” มีเสียงนี้ลอดออกมาทำให้ผมสะดุ้งทั้งๆที่ยังไม่เห็นด้วยซ้ำว่าไอ้ที่มาของเสียงน่ะมันตัวอะไร แต่เท่าที่จำได้ มีคนบอกกูว่าถ้ามีคนมาเรียกชื่อตอนดึกๆอ่ะ ห้ามขานรับเด็ดขาด ไม่งั้นนะผีจะเอาวิญญาณไป กูก็เงียบและต้องเพ่งดูอีกว่ามันคือตัวเหี้ยอะไรกันแน่

“ไอ้ห่านี่.....เรียกไม่ตอบ” มันด่าผมอีกแน่ะ
และแล้วไอ้ร่างอ้วนๆดำๆนั่นก็ใกล้เข้ามาหาผม... ห่างกันไม่ถึงสามช่วงแขน แล้วยื่นมือออกมาใกล้ตัวผม ทำให้ผมถอยหลังออกไปอีกก้าว............โดยไม่ทันสังเกตอะไรทั้งนั้น


“เฮ้ย!!!!!” ผมตกใจ

แต่เมื่อสังเกตดีๆแล้วมันคือถุงพลาสติกใส่ราดหน้านั่นเอง
“ทำไมไม่เข้าทางประตูวะ” เสียงยามเฒ่าสนทนากับไอ้เงามืดอย่างสนิทสนม
“ไปทำห่าไรมาล่ะลุงเรียกไม่เห็น เลยต้องหอบเอาของมุดมาทางหมาลอดหลังโรงเรียนเนี่ย” ไอ้เงามืดตอบอย่างอารมณ์เสีย
ทุกคนเลยได้สติ...........
....................
.........
....
.
.
.
โถ่.......ไอ้ห่าลาก ที่แท้ก็หมีควายตัวผู้ผัวอีป้าดำนั่นเอง สัดเอ๊ยมาแบบนี้เล่นซะกูแดกราดหน้าไม่ลงไปสามวัน



Create Date : 14 กันยายน 2550
Last Update : 14 กันยายน 2550 10:48:48 น. 82 comments
Counter : 491 Pageviews.

 
ว่าไปนั่น

ยังไม่เน่าเว้ย



โดย: กะว่าก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:9:54:54 น.  

 
ไข่เย็นเหรอจ๊ะ น้องเก่ง เด๋วเจ๊ไปช่วยประคองนะจ๊ะ พ่อหนุ่ม(รุ่นลูก)
บรรยายซะ เจ๊นึกว่าอยู่ในฉากบ้านผีสิงเชียว

ปล.ตัวเท่าเมี่ยง ริอ่านมีมารยาสาไถย ใครมันเมาท์เจ๊หา วอนซะแล้ว เด๋วให้ผู้พันไปตื้บซะเลยนี่


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:10:42:13 น.  

 
ยาวชิ.. เด่วอ่านต่อ
เจ๊ขอสาบานว่าถ้ามีลูก
จะไม่ให้มันเข้าโรงเรียนประจำ
กัวเจอ พวก น้อง ส.ด ฟร่ะ


โดย: Nisasa วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:11:11:38 น.  

 
คบเด็กสร้างเงิน คบผู้ใหญ่สร้างส่วนแบ่ง เพื่อนกูรักมึงว่https://www.bloggang.com/data/ae7906/picture/1169612314.gif
https://www.bloggang.com/data/ae7906/picture/1169612314.gifะ


โดย: กูเอง IP: 58.64.90.49 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:11:21:41 น.  

 
เล่าเก่งแห่ะ...แต่ตัวจิงนี่...สงสัยจะกลัวแฟน...5555

ว่าแต่ไม่กล้ากินราดหน้าไป3วัน
ราดหน้าไม่เน่าเร้อ


โดย: Kurt Narris วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:11:35:21 น.  

 
555555555555555555



โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:12:07:48 น.  

 
55555เลวแต่เด็ก ผมว่าผีเห็นพวกพี่ผีก็ไม่อยุ่แล้วหล่ะ55555
ปล.ขอบคุณนะครับที่เข้าไปเยี่ยมแต่เรื่องของผมพี่คงช่วยไม่ได้หรอกอิอิ


โดย: เจ้าชายน้ำแข็ง11 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:12:50:44 น.  

 
ขอบคุณคุณน้องสันดานเสีย
ที่อวยพรให้ค่ะ

แต่พี่เป็นคนเพื่อนน้อย
ดังนั้น เพื่อนแค่คนเดียว
ก็สำคัญมากค่ะ

มะว่านแวะมาอ่านเรื่องน้องเก่ง
ไม่กล้าคอมเม้นท์
แบบต้องทำจัยนาน

แต่ก็มีเรื่องจะถาม
คือน้องเก่งตกลงเสร็จน้องแสบ
ไปแล้วหรือยัง.....
คือยังสับสนอยู่นิดๆ

แต่แบบเรื่องของนู๋เก่ง
ก็น่าจะติดเรตไว้หน่อยก็ดีนะค่ะ
แบบมัน วาบหวิวพิกลๆ
อิอิ ล้อเล่นค่ะ

เขียนสนุกดีค่ะ
ทำให้ต้องอ่านต่อให้จบ
จะแวะมาอ่านอีกค่ะ


โดย: Jaa+ (jajijaa ) วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:13:20:48 น.  

 
เอ้ยๆ พี่ไม่ได้จีบกะเฮียอยู่นะ ระเบิดก็ไม่เอาด้วย

ขอเป็นตังค์ๆๆๆ ดีก่า มีมะ


โดย: gigAgain วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:13:30:05 น.  

 
ฉันเป็นนางฟ้าซาตาน แกรู้จักไหม
ฮึ ...ไอ้แก่


โดย: หมวยเคี้ยง วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:13:48:32 น.  

 
ไม่ได้เกิดกะเจ๊หรอก เกิดกับแฟน

พระบอกว่าเป็นเจ้ากรรมนายเวร

ของฝาแฝดเค้าทำเอาไว้แต่แฝด

เค้าเสียไปแล้วก็เลยต้องมาทวง.

กะแฟนเจ๊ไอ้น้องชาย

แฟนพี่นะเค้าทำบุญออกบ่อย


โดย: Aui_haui วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:14:07:46 น.  

 
แหะ แหะ ขำดี แต่อ่านนานไปหน่อยกว่าจะเข้าเรื่องผี แต่เวลาอ่านเหมือนหลุดไปอยู่ในเรื่องเลย ดีดี ยกนิ้ว ให้เลย


โดย: noomrangerha วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:14:38:40 น.  

 
แล้วว่าจะไปเฉลยอะไรให้ว่อง
อย่าช้าเด่วปั๊ดดดด


โดย: Nisasa วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:15:18:42 น.  

 
ราดหน้ากลายเป็นราดเน่าแล้ว

ค่าเทอมจะจ่ายแล้ววไม่เป็นไรฮะ

ว่าแต่ได้ใช้สัปดาห์ละ 3พัน รวยใช่ย่อยนะเนี้ย


โดย: เราหล่อมาก วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:15:29:56 น.  

 
เชี่ยเอ๊ยยยย...
อั๊พซะยาวเลยนะมรึง.... สาดดดดด....



โดย: เรียกข้า... ซาดาโกะ! โหะ โหะ โหะ! aka zardamon IP: 168.120.77.73 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:16:38:26 น.  

 
หนุกดีอ่ะ


โดย: PitTar in Love วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:16:59:25 น.  

 


...And...



ขอให้โชคดี และมีความสุขมากๆ ตลอดช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์นี้นะน้องชาย...และ อ้อ ! ขอบคุณสำหรับคำอวยพรที่มอบให้...น้องชายเช่นกันนะครับ...โชคดีน้อง.






โดย: Tonfearn. (ต้นเฟิร์น หาดใหญ่ ) วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:17:58:52 น.  

 
เฮีย คราวนี้รูปในโปรไฟล์ฟ้องอายุชัดมากเลยเฮีย

หูย ตอนนี้ไม่มีไรเรทๆ ให้ลุ้นระทึก แต่ดันมีเรื่องมาให้เย็นๆ แทน

ตกลงได้กำไรเท่าไหร่อ่ะเฮีย จากการค้าขายในตลาดมืดคราวนี้?


โดย: ฉุกละหุก วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:17:59:35 น.  

 
โหยยยยยยยยยย มาทีเล่นซะ(ตา)แฉะเลย


โดย: อืม...ครับ เชิญตามสบาย IP: 58.181.145.220 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:18:23:28 น.  

 
โคด ของโคด ของโคด ของโคด ของโคดของโคด ของโคด ของโคด ของโคดของโคด ของโคด ของโคด ของโคดของโคด ของโคด ของโคด ของโคดของโคด ของโคด ของโคด ของโคดของโคด ของโคด ของโคด ของโคด....ยาวเรย อะ...


โดย: ลิงจ๊ากจ๊าก วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:19:16:26 น.  

 
เย้ มา upblog แย้ว ดีใจจัง
อิอิ

สบายดีไหมคะ คิดถึงคนกวนประสาทมาก ๆ เลยคะ


โดย: เป็นกำลังใจให้คุณ วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:20:42:15 น.  

 
ยาวมาก..ต้องแวะมาอ่านสองรอบกว่าจะจบโรงเรียนอะไรเนี่ยขอเป็นหุ้นส่วนด้วยคน หุหุ


โดย: sweet sacrifice วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:20:46:44 น.  

 
โอ้ว โรงเรียนประจำแม่ง..ใช้ 3 พันต่ออาทิตย์....สุดยอด...วีรกรรมใช้ไปซื้อกาแฟเย็นได้เลย กลัวราดเน่าว่ะ

เอ่อเจ๊ไม่ได้จบการตลาดว่ะ แต่เคยเรียนเศรษฐศาสตร์มาว่ะ แม่งไม่รู้มันจะเหมือนกันหรือป่าว

เวลามันมาขายของกรูไม่ค่อยซื้อว่ะ แต่ของไทยก็มีขายซื้อบ้างเช่นข้าว ดูไว้ ข้าวที่นี่กิโลละ 75 บาทนะโว้ยย

ไอ้โรลออนไม่เคยใช้ว่ะ จะเอาไปแลกกับมันก็ไม่ได้ เอ้ย...อย่าดูถูก เอว่อน มิสทีน แป้ง,โรลออน มันก็มาแบกขายตามถนนเหมือนกันล่ะ


โดย: shin chan (alei ) วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:20:54:51 น.  

 
ยาวได้จัยโคตตอนนี้ฮามากมาย


โดย: NoT IP: 58.9.35.239 วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:22:10:39 น.  

 
โหย...โคตรยาวเลย แต่ขำว่ะ สุดๆ จริงๆ นายเนี่ย

อัพบล็อคแล้ว ไปดูได้จ้ะ


โดย: ศศิกัณห์ วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:22:27:44 น.  

 
สุดยอดเลยน้อง

รวยนะเนี่ย ใช้สัปดาห์ละ3000เชียว


โดย: มัยดีนาห์ วันที่: 14 กันยายน 2550 เวลา:23:09:18 น.  

 
ทุกวันนี้ใช้อาทิตละ3000 ก็แทบจะไม่พอใช้แล้ว ขืนขออีกมีหวังได้โดนด่าถลกหนังหัวแน่ๆ


^
^
^
^

เด็ก ม.ต้น บ้าอะไรใช้เงินอาทิตย์ตั้ง 3000 มันก็สมควรโดนด่าอยู่หรอก

ว่าแต่ ... ด่าถลกหนังหัวนี่ยังไม่เคยเห็นอ่ะ

วันหลังมาแสดงถลกหนังหัวให้ดูหน่อยนะน้องสันด-น




ปล.ตอนนี้เรื่องมันดีนะน้อง


โดย: esprit_pawin วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:0:56:38 น.  

 
เล่าได้เป็นกันเอง เห็นภาพได้ แต่ป้าแป๋วจะไม่เอาลูกไปเรียนโรงเรียนประจำเด็ดขาด เพราะไม่มีตังส์ อิอิ

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมป้านะคะ ป้าจะพยายามทำห้องครัวให้ได้ แหะๆ ที่ผ่านมาช่วยงานลุงจนไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลยค่ะ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:10:10:23 น.  

 
มันส์ดีเก่ง แอบมาอัพไม่บอกนะ อย่าลืมมาบ่อยๆ อ่ะ คิดถึง


โดย: ลุงวิน (วินยิม ) วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:10:17:16 น.  

 
โอ้วววว.. เงินทองของนอกกาย
เรื่องนี้พูดยาก

ใครก็ได้ ให้ผมยืมเงินที ตอนนี้หมดตัว T_T


โดย: นายกาเมศ วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:11:44:45 น.  

 
ฮาดีอะ...........ลุ้น ลงต่อนะอยากรู้ว่ามานมีเรื่องอะไรให้หนุกอีก แล้วเรื่องของเก่ง+ไอ้แสบจะเปนไงต่อไป อยากรู้อะ ลงต่อเร็วๆนะจะสวดมนรอ 55555555555+


โดย: blackie IP: 124.120.129.75 วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:12:43:54 น.  

 


โดย: หนอนเองอะ IP: 202.57.132.130 วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:12:55:28 น.  

 
เออนิ นึกว่าจะแวะเยี่ยมแต่สาวๆๆ

จนลืมป้าซ่าส์ซะแล้ว

555 หลานไอ้เก่งจ๋า

โปรดสังเกตุ

ป้ามาดี มิใช่มาร้าย

กลัวปากแกจริงๆว่ะ เจ้าเก่ง

ชั้นละยอม อิ อิ


โดย: ป้าซ่าส์ วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:13:15:55 น.  

 
รูปอันที่เอามาลงใหม่ ไปถ่ายจากที่ไหนมามรึง เคลียด่วนเลย

กระรอกน่ารักอีกแล้ว 555


โดย: BEER_TG วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:20:08:06 น.  

 
เจ๊มาแอบก๊ากกกกกกก


โดย: < Nuttz-NT_SerapH > วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:21:57:16 น.  

 
รู้สึกตกใจเล็กน้อยที่ได้รู้มากกว่านะครับถ้าถามผม เค้าว่ากันว่าต้นไม้ที่จะโตเป็นต้นไม้ที่สวยงามได้อย่างที่ทุกคนอยากเห็น มันต้องผ่านการๆดูแลเอาใจใส่มากๆๆ บางทีการที่มีคนเรามีทุกสิ่งทุกอย่างแล้วในชีวิต อาจมองไม่เห็นความถึงสำคัญของๆที่ตัวเองถืออยู่เลยก็ได้ ให้มองคนที่ด้อยกว่าเรา แล้วลองมองย้อนดูตัวเองซิครับ ว่าเรามีทุกอย่างแล้ว เราทำอะไรกับสิ่งที่เรามีบ้าง ทุกอย่างมันไม่สายเกินไป ถ้าเราจะเริ่มต้นใหม่ แต่ๆๆๆๆ...คนเราจะเริ่มต้นใหม่หลายๆครั้งไม่ได้นะครับ จำไว้ มันเสียเวลา และที่สำคัญ เวลามันก็เคยรอใครซิครับ ดังนั้นทำทุกอย่างให้ดีที่สุด เพื่อหลีกเลี่ยงคำพูดที่ว่า ผมเสียใจที่สุดที่ทำแบบนั้นแบบนี้ตอนนั้นตอนนี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่ทำ แต่...ในความเป็นจริงมีใครย้อนเวลากลับไปได้บ้างหล่ะครับ ดังนั้นเวลาจะพูด จะทำ จะคิดอะไรกับใคร พึงระลึกไว้เสมอว่า มันจะมีผลย้อนกลับมาหาเราเสมอ ทั้งที่ดีและไม่ดีตอนนี้ก็คงเลือกถูกแล้วใช่ไหมครับ ว่าจะเลือกทำแบบไหน ยังไง ขอให้โชคดี มีความสุขมากๆๆนะครับ ขอให้หาตัวเองให้เจอนะครับ แล้วจะมีความสุขครับ รักและหวังดีกับเพื่อนเสมอ...


โดย: คนที่ห่วงใยเสมอ IP: 124.121.182.167 วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:0:28:22 น.  

 
กรูยังไม่ตายเฟร้ย แต่ยังไม่รู้จะเขียนอะไรหว่ะ อยากเขียนเก่งเหมือนเมิงจัง
....
ดีมาก ในที่สุดเมิงก็มาต่อซะที หึหึหึ รอฉากสยิวกิ้วอยู่นาเฟร้ย


โดย: Minna no Tomodachi วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:5:22:32 น.  

 
เฮีย ในบรรดารายชื่อที่เฮียไปร่ายในบ้านฉุก
ไหงเฮียลืมชื่อตัวเองไปได้ล่ะนั่น

เฮียก็เข้าข่ายนะ ทำเป็นลืมได้ไง

ป.ล. มาทักทายแต่เช้าเลยจ้า ตื่นยังนี่ หรือว่ากำลังเมาค้าง


โดย: ฉุกละหุก วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:5:52:46 น.  

 
^
^
^
555 ขำเม้นต์ข้างบน
สงกะสัยมะคืนน้องเก่งขายก๋วยเตี๋ยวราดหน้าได้ไม่เข้าเป้า อิอิ หรือไม่ก็โดนหักหัวคิวเยอะ อิอิ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:10:10:12 น.  

 
เออ....เจ๊ว่า เจ๊อาจจะเป็นข้าเก่ากลับชาติมาเกิดนา เอ...หรือเจ๊จะเป็นคุณยายวรนาถก็ไม่รู้นิ เดี๋ยวกินตับซะนี่ (อ้าว...กลายเป็นปอบไปซะงั้น)


โดย: ลั่นทมขาว IP: 125.26.234.59 วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:11:52:31 น.  

 
ชื่อเรื่องเสียวๆ ดีน่ะครับ


โดย: iitonmaii (Lye_Rouch ) วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:13:11:38 น.  

 
คุณน้องค่ะ ที่คุณน้องทักว่าเจ๊อ้วนขึ้น ท่าจะจริง แต่ คุณน้องเคยเห็นตอนเจ๊ผอมด้วยเหรอค่ะ เอิ๊กกกกก


โดย: oreocream วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:21:54:01 น.  

 
น้องเก่งคะ บ้านป้าเปิดห้องครัวไว้ให้แล้วนะคะ กำลังพยายามรวบรวมสูตรอาหารมาแปะไว้นะคะ ป้าจะได้หัดทำด้วย 555


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:21:59:59 น.  

 
ไอ้น้องไม่ไปทักทายกันเรยย
นะเว่ยยย โฮ๊ะๆๆๆๆๆ



โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:23:23:06 น.  

 
อาวแกรได้มะดิบดีเถื่อนดี


โดย: Nisasa วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:12:00:39 น.  

 
มาพิสูจน์ว่าเป็นจริงตามชื่ออ๊ะป่าว
เหอๆๆ
อืมมนะ....


โดย: บัวลอย (newzapg ) วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:19:17:22 น.  

 
แต่ก้ถูกของคุณเนอะ
คนเรามันอยู่ที่เนื้อใน
หาใช่เปลือก


โดย: บัวลอย (newzapg ) วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:19:18:20 น.  

 
ไม่ได้ปิดเพราะวัยทองย่ะ แหมๆ ชั้นไม่ได้แก่ขนาดนั้นซะหน่อย ออกจะหน้าเด็ก


โดย: sweet sacrifice วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:21:37:31 น.  

 
เหอ ๆ..เข้ามาอึ้ง ๆ ...

ไอ้เจ้านิมันอวยพรใครเป็นด้วยหร๋อ...

แต่รู้สึกแฟนคลับเยอะขึ้นนะนิ


โดย: จิ้งจอกสาวฝึกหัด วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:14:49:19 น.  

 
ภาษาไทยอ่ะไม่ตกแน่ๆอยู่แล้วหละคุณ
แต่อังกฤษนี่สิ ท่าทางจะขุนไม่ขึ้น(ทีน้ำหนักแม่งขึ้นเอาๆ)
-
เข้าเรื่อง...ยาวดีเนาะตอนนี้
แต่กว่าจะมาอัพทีน้านนนนาน

อยู่มัธยมฯใช้ตังยังไงอ่ะอาทิตย์ละ3พัน โห
ของข้าพเจ้านี่ ขอโทษเหอะวันละ50บาท ไป-กลับด้วยนะ เริ่ดซะไม่มี

ปล.รู้สึกความสัมพันธ์กับคุณแสบนี่จะแน่นแฟ้นขึ้นนะ เชียร์ให้เป็นครอบครัวในเร็ววัน กร๊าก++


โดย: P_Poy วันที่: 18 กันยายน 2550 เวลา:18:34:09 น.  

 

สำนวนช่างน่าจดจำ อุอุ...

นั่งแหกขาเหยียดตรง

โดนผัวหมางเมิน

กลัวล้างกลิ่นสาบแมร่งไม่หมด

...แล้วจะมาอ่านต่ออีก


โดย: yyswim วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:1:14:34 น.  

 


โห....เรื่องยาวเลยนะเนี่ย...

ลัดมาอ่านตอนจบละกัน....

จากบล็อก ..... ของบางอย่าง..บางเรื่อง...มันบอกกันไม่ได้หรอก

มีความสุข นะครับ


โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:6:51:35 น.  

 
ฉ้านนนน ไม่ช่ายแก๊ร

จะได้หื่น 24 ชั่วโมง


โดย: Nisasa วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:7:45:48 น.  

 
บล้อกดิบได้ใจมากๆเหอๆๆ

ตอนเด็กๆเคยคิดอยากไปอยู่โรงเรียนประจำเหมือนกัน

(คิดได้ไงเนี้ย)

ขอบคุณนะคะที่มาแบ่งปันประสบการณ์ (โหด มัน ฮา)


โดย: พื้นที่สีเขียว วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:9:22:11 น.  

 
หวัดดี หลานเก่งของป้ายีนส์ อิอิ
ไม่ไหวม้างง ให้เอารูป ตอนปากไม่ทาลิปเนี่ย
เขียวอื๋อ ยังกะนังไฝดำเลยล่ะ 555
เห็นแล้วเีด๋วฝันร้าย นะเออ


โดย: ยีนส์ (Atomix1976 ) วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:9:27:16 น.  

 
อยากจะตอบ TAG มั่งมั้ย...


โดย: เรียกข้า... ซาดาโกะ! โหะ โหะ โหะ! (zardamon ) วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:10:45:03 น.  

 
เด๋วนี้ บล็อกขึ้นแฮะ
ต้องมาตามอ่านซะหน่อย


โดย: reJoyce IP: 58.8.54.241 วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:13:17:37 น.  

 
ตลก

ดี

อ่ะ


.
.
.

มันส์ ๆ ๆ ฮ่า ๆ


โดย: dream2zero วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:18:09:14 น.  

 
กัวผีวะ แต่กัวอีป้าดำมากกว่า ฮิฮิ


โดย: view IP: 124.121.238.58 วันที่: 19 กันยายน 2550 เวลา:22:24:52 น.  

 
สุดตรีนเจง ๆ


โดย: จากวันที่เธอไม่อยู่ วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:14:43:54 น.  

 


โดย: อืม...ครับ เชิญตามสบาย วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:15:45:04 น.  

 


...หวัดดีครับน้องชาย...ยังมีความสุขดีอยู่หรือเปล่าครับเนี่ย ขอให้มีความสุขมากๆ ในวันหยุดสุดสัปดาห์นี้นะครับผม...






โดย: Tonfearn. (ต้นเฟิร์น หาดใหญ่ ) วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:15:45:21 น.  

 
บ๊อกนี้ไม่เบานะเนี่ย


โดย: Kurt Narris วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:4:36:27 น.  

 
สยองเชียว มาต่อเร็ว ๆ น่ะเมิง
ดีน่ะที่ฉี่ไม่ราดซ่ะก่อน ก่อนที่จะกินราดหน้า


โดย: เบิร์ด IP: 58.8.154.104 วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:8:07:51 น.  

 
ลงไป 2 ก.ก.แล้วเครียดมากไงเลยลงคาดว่าจัลงอีกหลายดล


โดย: ทอใยรัก (toryairuk1 ) วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:12:15:49 น.  

 
ตามอ่านมาตั้งกะoknation

พอดีวันนั้นแอดไปตาม e-mail

เลยได้อ่านต่อจนถึงตอนสุดท้าย

มันดีอ่ะ


โดย: คนเลี้ยงแกะ กับไก่ขี้เมาพเนจร IP: 203.150.194.43 วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:16:19:27 น.  

 
เที่ยวเพลินเชียวนะเมิง กลับมารีบมาต่อไวๆ เลย เที่ยวเพื่อกรูด้วย แต่ไม่ต้องกินเผื่อหละ เด๋วกรูอ้วนเว้ย ฮ้าๆๆ


โดย: View IP: 124.121.185.136 วันที่: 22 กันยายน 2550 เวลา:23:53:16 น.  

 
ดีๆ เจ๊มาอีกรอบ

อัพบ้างเหอะ ดองเน่าแล้วเนี่ย


โดย: < Nuttz-NT_SerapH > วันที่: 24 กันยายน 2550 เวลา:22:00:46 น.  

 
เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ

อ่านแล้วขำดี

ว่าแต่.....

ราดหน้า.....เน่านานละเนี่ยยยยย



โดย: northernmost วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:12:39:59 น.  

 
ไมได้อินเลิฟเฟ้ย
ชักขึ้นแระ


โดย: ร้อยวลี วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:5:16:08 น.  

 


โดย: ~ J a N Z a ~ วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:12:25:00 น.  

 
ชอบอ่ะเก่ง
กูชอบมึงว่ะ
(กระดากอ่ะ พูดไม่เพราะเลย)


โดย: โอไฮย IP: 222.123.84.183 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:15:20:05 น.  

 


โดย: xXx IP: 117.47.107.193 วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:17:21:57 น.  

 
555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555


โดย: กอย IP: 222.123.80.127 วันที่: 26 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:52:34 น.  

 
ผมนอนไม่หลับต้อง3อาทิตย์เพราะมันหน้ากลัว


โดย: จอน IP: 58.10.137.107 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:53:45 น.  

 
ไอ้ควยกูนอนไม่หลับเลยเพราะกูเสียวผีมันมาหากู


โดย: สาก IP: 58.10.137.107 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:56:23 น.  

 
ป้าดำ งกมาก

แต่


เก่ง งก กว่า


โดย: coco-melon วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:9:08:38 น.  

 
หนูขอชมว่าพี่พิมพ์เก่งจริงๆค่ะเรื่องยาวมากแต่ก็สนุกดีนะคะ


โดย: น้องเเพร์ IP: 125.26.53.159 วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:11:51:37 น.  

 
ช่างเศร้าอะไรเสียนี่








โดย: แป้ง IP: 117.47.0.124 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:33:14 น.  

 
ช่างน่ากลัวอย่างโรงเรียนผีเสียจริง


โดย: เดียร์ IP: 117.47.0.124 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:36:57 น.  

 
ตลกดีจังเลย


โดย: แป้ง IP: 117.47.0.124 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:18:39:37 น.  

 
ยาวโตตรเลย เเต่หนุกดีนะคะ


โดย: คนเคยเจอผี IP: 125.25.217.38 วันที่: 23 มีนาคม 2552 เวลา:16:23:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
สันดานเสีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




ถึงสันดานกูจะเสียแต่รักจิงนะเว้ย..
Friends' blogs
[Add สันดานเสีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.