จะด่ากูเฮี่ย... กูเลว... กูมันถ่อย... กูมันไม่เอาถ่าน... กูไม่ขอว่าซักคำ แต่ขอร้องเถอะว่ะ..... อย่าดูถูกคนอย่างกูว่าไม่รู้จัก "รัก" แม้แต่ซักวินาทีเดียวนะมึง
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
29 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
ห้องแห่งความลับ

สัดเอ๊ย...




เรื่องเข้าล็อคยังกะละครช่องเจ็ด



งานกีฬาสีก็งวดเข้ามา



งานของลุงตงแม่งจึงเยอะขึ้น


เนื่องจากพอนักเรียนเริ่มทำงานหนักขึ้น
ขยะและสิ่งสกปรกแม่งก็เยอะขึ้นตามลำดับ



ฉะ



นั้น


มันต้องหาคนมาช่วย




แล้วสตรีนางนั้น...


นางที่กูเฝ้ารอ


และสงสัยมานานก็ปรากฏตัว



มันคือนางไซด์ไลน์


เอ้ยต้องไม่ใช่ไซด์ไลน์ดิ


ถ้าไซด์ไลน์นั่นมันกระหรี่



เรียกว่ารับจ็อบพิเศษจะดีกว่า


เพราะว่าดูจากสาระร่างของมันแล้วคงจะขายไม่ได้


เป็นตัวแถมก็ไม่ได้


เพราะขาดคุณสมบัติใบหน้าของมนุษย์

555+





เออ


มีคนว่ากูปากหมา



มันเรื่องจริงเหรอวะ



ทำไมกูไม่รู้ตัว


ปากกูก็ยังแดงระเรื่อ........น่าเอาปากมาประกบ


และรัวลิ้น


555+





เออว่ะช่วงนี้กูว่างและอารมณ์ดีจิงๆด้วย

ห้า



ห้า



ห้า




ลุงตงขยันขันแข็งมากเป็นพิเศษ


ไม่รู้ว่าเป็นเพราะงานเยอะหรือว่าเป็นเพราะ


อีนางพญาปลวกที่มันถ่ายรูปคู่กันนั่นรึป่าว



แต่ก็ช่างแม่งเหอะ




รู้แต่ว่ามองหน้าแม่งทั้งคู่แล้วเกิดสองความรู้สึก






เวทนา




และ



จะอ้วก




ไม่รู้เป็นไรว่ะ


เห็นอีสองตัวนี่เดินไปเดินมาแล้วนึกหมั่นไส้แม่งทุกที



อีนางพญาปลวก




และไอ้ค่อมมะเขือเผา



ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันน่าหมั่นไส้จริงๆ


หรือเป็นเพราะสันดานกูก็ไม่รู้นะ



หาไรแกล้งมันดีวะ


.
.
.
.
.
.
.


กูกะลังคิดเรื่องดีๆเพลินๆ



"ไอ้เก่งวันนี้มึงใส่ชุดผ้าอะไรวะ" ไอ้เหี้ยบิดถาม


"ก้างปลามั้ง" กูก็ตอบไปแบบไม่คิดไรมาก



ที่มันถามก็เพราะวันนี้พวกกูต้องเรียน


รอ




กะ



ดอ




คือแบบว่าจะเล่าไปก็กลัวพวกมึงหมั่นใส้


แต่อย่างว่าแหละวะ
ความจริงก็คือความจริง




โรงเรียนกูทำอะไรแบบธรรมดาไม่เป็น


จะให้พวกกูตากแดดไปเรียนในศูนย์ฝึกเหรอ



ไม่ควรนะเว้ย



โรงเรียนก็เลยให้ทหารมาสอนรด.กูถึงโรงเรียน


แล้วก็มีโรงเรียนอื่นมาขอศัยเรียนด้วยอีกนิดหน่อย


คือแบบว่า.....ไฮโซ


ต้องทำใจว่ะ



แล้วเรื่องชุดนี่ที่ต้องถามเพราะว่าจะได้ใส่เหมือนๆกัน



กูถามหน่อยพวกมึงมีชุดรด.คนละกี่ชุด


...

..
.


1

หรือ

2

ชุดนั่นแหละ


แต่กูมี4ชุด


มีผ้าที่ทหารบังคับ


มีเวสปอยด์


มีก้างปลา2ชุด


ผ้าดีใส่แล้วเท่ห์



ต้องเปลี่ยนบ่อยๆ



ให้ได้รู้ไปเลยว่าใครเป็นใคร



แต่เวลาเรียนรด.นี่แม่งเสือกต้องเรียงตามชื่อ



ไอ้แสบแม่งไปอยู่แถวนู้นนนนนนนนนนนนนนนนนนน......




กูเสือกมาอยู่ใกล้กะไอ้เหี้ยบิด

เพราะชื่อขึ้นต้นด้วยสอเสือเหมือนกัน


.
.
.
.
...
.
.





"ไอ้เก่งมึงดูหัวหน้ากองร้อย2อีเทคดิ หน้าแม่งกวนตีนชิบหาย" ไอ้เหี้ยบิดทำเสียงหวงก้าง


"เหรอ.... กูว่าหน้ามันก็เฉยๆนะ มึงดูหน้ามึงเองยัง กูว่ามันคงเรียกให้เพื่อนมันดูเหมือนกันแหละวะ ว่าดูหน้าไอ้เหี้ยนั่นดิ หน้าเหมือนส้นตีน"


อ่ะ



อย่าเคือง

ก็กูพูดเรื่องจริงอ่ะ



แต่มันจบแค่นั้นก็ดีอ่ะดิ


"แล้วมึงไปหมั่นใส้มันทำไมวะ" กูถาม


"กูมีเหตุผลละกัน" มันตอบเครียดๆ แล้วทำนิ่ง


"เหี้ยไรของมึง ถ้าจะเล่ามึงเล่าให้จบ อย่าค้างๆคาๆกูไม่ชอบ"


ส้นตีนบอกให้อยากแล้วจากไป



"มึงดูหน้ามันดิว่ามันจ้องหน้าใครอยู่" มันตอบแนะให้กูดูสายตามัน


อ้าว

ระยำแระ



มันจ้องหน้าไอ้แสบทำกรุ้มกริ่ม




คงจะเงี่ยนจนหัวแฉะเลยมั้งนั่น



กูเองก็แปลกใจนะ


ทำไมผู้ชายมันถึงชอบมองกันเองแบบนี้วะ



ผู้หญิงก็เยอะแยะ



ทำยังกะติดอยู่ในคุก



เงี่ยนจนหาคนปี้ไม่ได้


งงตัวเองเหมือนกัน



และก็งงไอ้เหี้ยนั่นด้วยเหมือนกัน


ไอ้แสบถึงไม่ใช่หัวหน้ากองร้อย



แต่ก็เสือกนั่งอยู่หัวแถว


มีโอกาสได้สบตากะไอ้เหี้ยนั่นอยู่หลายที



แม่งทำหน้าปะหลับปะเหลือก


คงจะอ่อยเหยื่อมันล่ะซี่



ตอนนี้กูสองคนกะไอ้เหี้ยบิด อยู่ในอารมณ์เดียวกันเด๊ะ



อยากเอาส้นตีนกระแทกหน้าคน



"ไอ้เก่งเอาแม่งเลยมั้ย ดักกระทืบแม่งหน้าโรงเรียน" ไอ้เหี้ยบิดของขึ้นกะเอาจิงเว้ย



กูเองก็ไม่แพ้มัน


ไม่มีใครห้ามใคร



สัด

แม่งทำแบบนี้


หยามกูถึงถิ่น



ต้องกระทืบไอ้เหี้ยนี่ให้ตาย




แล้วจับอีวันทองอย่างไอ้เหี้ยแสบมาเผาไฟทั้งเป็นถึงจะสาสม


"มึงใจเย็นๆก่อนเหอะ รอดูไปเรื่อยๆ" กูปรามมัน



แล้วการเรียนรด.ก็กำลังผ่านพ้นไปอีก1วัน


.
.
.
.
.



"ไอ้แสบวันนี้เรียนรด.เป็นไงมั่งวะมึง" ไอ้เหี้ยบิดเริ่มก่อนเลย



"ก็ไม่ทำไมนี่ ปกติอ่ะ แต่ร้อนชิบหายเลย" ไอ้แสบตอบ


"ร้อนรุ่มหรือว่าร้อนในอก" ไอ้บิดแม่งย้อน


"ร้อนไรของมึงวะ ก็ร้อนธรรมดานี่แหละ" ไอ้แสบย้ำ


"ร้อนแบบอยากถอดเสื้อผ้ารึป่าว" ไอ้เหี้ยบิดแม่งต้อน


"ถ้าถอดได้ก็ดีดิ" มันตอบ


"ไอ้เก่งมึงดูมันนะ แม่งกะอ่อยเต็มที่อ่ะ กูว่าแล้วไม่มีผิด" ไอ้เหี้ยบิดจะคลั่ง



กูเลยเอามือดันมันออก


ไอ้เหี้ยนี่ทำเกินหน้ากูแระนะ


สัด

ให้กูทำหน้าที่มั่ง



"ไอ้แสบกูถามมึงตรงๆ มึงชอบไอ้เหี้ยหัวหน้ากองร้อย2อีเทคเหรอ" กูเข้าเรื่องตรงประเด็น





แม่งก็น่าอยู่หรอก



เข้มๆเถื่อนๆ เหี้ยๆ หน้าเหมือนพวกแข่งมอไซค์


ติดยา


บ้าบอล



แบบว่าพวกเหลือขอกะเลวกะราดข้างถนน


ที่สำคัญแม่งก็หล่อไม่ใช่เล่นเหมือนกัน



"ทำไมถามกูแบบนี้อ่ะ กูยังไม่เคยคุยกะมันซักคำ" มันเถียง


"ไม่ได้คุยแล้วชอบมันรึป่าว" กูย้ำ


"พวกมึงจะบ้ากันป่ะเนี่ย เห็นกูเป็นอะไร กูไม่ใช่ปลากัดนะมึง" มันยังเถียง




"กูไม่ว่าไรมึงหรอก จะชอบกันรักกันกะมันก็บอกได้ตรงๆ กูแฟร์ไม่บังคับใคร" กูก็พูดไปงั้น



"พวกมึงเป็นไรกันเนี่ย" ไอ้แสบทำท่าเซ็ง


"เป็นผัวมึงไง" ไอ้เหี้ยบิดตอบแทนกู


"ไอ้แสบถ้ามึงจะชอบมันนะมึงย้ายโรงเรียนไปเรียนเดียวกันกับมันเลยไป" ไอ้เหี้ยบิดแม่งไล่


"ถ้ามึงยังอยู่โรงเรียนนี้นะ มึงไม่รอดแน่" แม่งขู่ต่อ


"กูจะจับมึงลอกหนังออกทั้งตัวเลย....สัด" ไอ้เหี้ยนี่ก็ขู่เกินไป


"พอเหอะว่ะไอ้เหี้ยบิดแค่นี้แม่งก็น่าจะสำนึกแล้วมั้ง" กูพูด


"ถ้ากูคุยกะหมาตัวผู้นี่ มึงจะตามไปล่ามันมะวะ กูถามจิง" ไอ้แสบมันย้อน


..
.


.
.



อ่ะ

ตอบไงดีวะ


"ตามล่ามั้ง" ไอ้เหี้ยบิดตอบ


"ไม่ว่าจะอะไรทั้งนั้น กูยอมเสียมึงไปไม่ได้หรอก" ไอ้เหี้ยบิดตอบ




สีหน้าชักไม่ค่อยดี



เหมือนแม่งจะร้องไห้



ความรู้สึกมันเหมือนว่าจะไปไกลกว่ากูเยอะ



อ่ะ


กูชักแปลกใจ



"ชีวิตกูทั้งชีวิตก็มีแค่พวกมึงนี่แหละ ถ้ายังจะทิ้งกูไปอีก จะให้กูทำไง" มันตอบ



ไอ้เหี้ยนี่บทจะบ้าก็คลั่งจนน่ากลัว


บทจะอ่อนแอก็อ่อนแอเหมือนคนปัญญาอ่อน


เหมือนแม่งแกล้งอ่ะ


อารมณ์แม่งแปรปรวนเกิน



"ใครเค้าจะทิ้งมึงไปไหนวะ ไอ้เหี้ยนี่ไปกันใหญ่" กูบอก


ไอ้แสบเดินเข้าไปกอดไอ้บิด



"กูขอโทษมึงละกัน เดี๋ยวกูจะไปให้หมอควักลูกตาออกดีมั้ย" ไอ้แสบพูดยิ้มๆ


"เอาออกสองข้างหรือว่าข้างเดียวดีล่ะ" มันกอดคอไอ้บิดแล้วเอาหน้าเข้าไปชิดๆ เอาหน้าผากชนกัน



"มึงไม่ต้องเลย..... เอาถุงห่อไว้ทั้งตัวเลย" ไอ้บิดตอบเริ่มยิ้มออก






เฮ้อ...





กูล่ะปลง




ยังกะเป็นพี่เลี้ยงเด็กตามเนอสเซอรี่



ตามอารมณ์ตัวเองและพวกมันไม่ทันว่ะ




"ไปเหอะไอ้เหี้ย กลับตึกนอนเหอะ" กูชวนกลับ



"กลับได้ไงวะ รด.ยังไม่เลิก" ไอ้แสบท้วง


"อ่ะอีดอกนี่ยังจะอยากจ้องหน้าไอ้เหี้ยอีกเทคต่อ" ไอ้เหี้ยบิดบ่น


"หุบปากไปเลยมึงยังไม่จบเรื่องอีกเหรอวะ" กูบ่น


"ไม่เลิกก็ช่างแม่งเหอะ กลับเฉยๆนี่แหละ"



แล้วพวกกูก็พากันกลับตึกโดยที่คนอื่นๆยังเรียนรด.กันต่อ



กลับมาที่ตึกนอนแม่งก็เงียบฉี่เพราะว่าม.ต้นแม่งก็ยังเรียน


ม.ปลายคนอื่นๆก็ยังเรียนรด.อยู่


"กลับมาทำไรวะเนี่ย" ไอ้เหี้ยบิดถาม


"เย็ดกันในชุดรด.ก็น่าจะได้อารมณ์ดีนะมึง" กูตอบความคิดบบรเจิศมาก


ต้องสนองความร่านไอ้เหี้ยแสบมันหน่อย



"ไอ้เหยินพวกมึงไปหาไรทำไป" ไอ้เหี้ยบิดรีบสุดกำลัง


แล้วพวกกูก็เดินมากำลังผ่านห้องใต้บันได



"อ๊าส์...... อ๊าส์...... แรงๆเลยอาเฮีย"




ดิสเบรคพวกกูเบรคเอี๊ยดเลย




เสียงแบบนี้คุ้นๆ





เหมือนคนกำลังกินส้มตำเผ็ดๆดังออกมาจากในห้องใต้บันใด




ไอ้เหี้ยบิดและพวกกูทำหน้าสงสัยและตกใจอย่างมาก



สับสน


งง


และที่สำคัญ


เดาไม่ออกว่าใครกำลังทำระยำตำบอนอยู่ในห้องที่พวกกูขลุกกันอยู่ประจำ



เสียงผู้หญิงอ่ะ



นึกแว่บขึ้นมาในใจ




แต่กูไม่กล้าคิด



เผลอแป๊บเดียว



ไอ้เหี้ยชิ้น


ไอ้เหยิน


อีหวาน

ไอ้ถึก

ไอ้หมัด


และกูสามคนเอาหูแนบประตูเงียบปากกันเหมือนไม่มีใครอยู่



พอจะได้ยินบทสนทนา


"อาเฮียนี่แข็งแรงไม่มีเปลี่ยน" เสียงผู้หญิงพูด



"เหอะ เหอะ" ไม่มีเสียงคำตอบ มีแต่เสียงหัวเราะแห้งๆจากลำคอของฝ่ายชาย


แต่เสียงของมันทั้งคู่พอใจ ช่างอิ่มไปด้วยความสุข



"เมียเฮียเป็นไงบ้าง อีสบายดีป่าว" ผู้หญิงถาม


"มันก็อยู่ของมัน" ผู้ชายทำเสียงไม่พอใจ




แต่พวกกูนี่ดิ



ชิบหายแล้ว

นี่มันเรื่องผิดศีลธรรมชัดๆ



เหี้ยสองตัวนี่คบชู้กัน




รับไม่ได้



แล้วเสือกมาทำระยำในที่ของกูด้วยนะ




เกิดแม่งขี้ทิ้งไว้เดี๋ยวคนมาโทษกูอีกอ่ะ....สัด



"แต่งตัวเหอะ เด๋วนักเรียนกำลังเลิก" ผู้ชายสั่ง



ทันทีที่กูได้ยินดังนั้นก็สลายตัวในทันใด




ชำนาญมากเรื่องแบบนี้พวกกูอ่ะ




บางคนก็นั่งผู้เชือกรองเท้า




บางคนก็ยืนเยี่ยว



บางคนก็แกล้งหาของในกระเป๋าตัง




บางคนก็แกล้งเอาน้ำลูบหัวจัดทรงผม



แต่ไม่มีใครไปไกลเกินรัศมี15เมตรเพื่อรอดูหน้า



"ตัวก่อเหตุ" ให้ชัดๆ



แอ๊ดดดดดด............








ประตูเปิดแล้ว




ใจเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ


ลุ้นยิ่งว่ารางวัลที่1อีกกู




แล้วหัวล้านมันมะเมื่อมก็โผล่พ้นประตูมาเป็นอันดับแรก


ห๋า



พระเจ้าจอร์ช


เด็กคริสต์



คุณพระช่วยกล้วยต้ม



เด็กพุทธ



โอ้อีนี่ขี้กระจายนะนาย



เด็กแขก




กะเป๊ดสะรัมบอย




เด็กเขมร




เหี้ยลุงตง



เล่นเอาพวกกูตกใจหลายภาษา


เกินคาด



แล้วมันก็เอามือขึ้นปาดหัว



เอาเส้นผมอันน้อยนิดพาดขึ้นไปแปะไว้บนหนังหัวเลื่อมๆ


ยืนมองหน้ากูแบบไม่ยี่หระ



สายตามันทำให้พวกกูรู้สึกผิดที่มาอยู่ผิดที่ผิดทาง



รู้สึกผิดที่มารับรู้เรื่องอัปยศอดสูแบบนี้



รอยแปดเปื้อนแห่งความอัปมงคลที่ได้รับ



จะทำให้ชีวิตกูดำเนินอย่างปกติไปได้อย่างไร




ชายพิการ


ในสภาพที่ควรจะลงไปนอนเน่าอยู่ในโลงตั้งแต่สิบปีที่แล้ว


กะอีนางพญาปลวก


ตัวขาวๆพุงห้อยๆนมย้วยๆ


หน้าตาเหมือนเอาปลาเก๋าตัวผู้มาแปลงเพศ



เดินผมกระเซิงเหงื่อเยิ้มตามออกมา




ทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



คนทำไม่อาย




แต่คนที่อายทำไมกลับเป็นพวกกู



ไม่อายตัวเองมั่งเหรอวะ

กล้ามาแอบดูไอ้เหี้ยสองนี่ตัวสมสู่กัน



กูพลาดอย่างใหญ่หลวง




ไม่น่าเล้ย.....





แล้วพวกกูก็พากันสลายตัวพยายามสลัดความอุบาทที่ได้พบเอาไว้ตรงที่เกิดเหตุ




แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้รึป่าว



มุ่งตรงไปที่จุดหมายเดียวกัน


"ร้านป้าดำ"






.
.
.
.
.
.


"อีป้าเล่าเรื่องลุงตงให้ฟังทีดิ" กูถาม


แต่ก็มีอีกหลายคำถามที่พวกมันถามขึ้นมาพร้อมๆกะกู
จนจับใจความไม่ได้


"พวกมึงถามทีละคนดิวะ กูงงไปหมด ตกใจยังกะเจอผีเอากัน"
อีป้ามันย้อน



"ยิ่งกว่าผีเอากันอีกว่ะป้า อุบาทว์กว่านั้นหลายสิบเท่า" ไอ้แสบตอบ


"แล้วนี่มาตอนนี้มึงไม่กลัวโดนฟาดดากบานเหรอ" อีป้าถาม


"ช่างแม่งเหอะป้า เอาเรื่องนี้ก่อน" กูย้ำ


"เรื่องไรของมึง ถามมาใหม่" อีป้าถาม


"เรื่องลุงตงภารโรงที่ตึกอ่ะดิ เล่าให้ฟังหน่อย" กูถาม


"ทำไมวะ มีไรเหรอ" อีป้าถามทำหน้างงๆ



"อ่ะก็มันเป็นใคร ที่ไหน ยังไง อะไร ทำไม" ไอ้เหี้ยบิดถาม


"มึงถามยังไงของมึง กูงง"


แม่งตื่นเต้นอยากรู้สัดๆ


"อ่อ ลุงตงนะเหรอ อยู่มาตั้งกะโรงเรียนสร้างได้ไม่กี่ปีล่ะมั้ง เมื่อก่อนแกหน้าตาดีนะ เห็นคนเค้าเล่าๆกัน แต่มารถเครื่องล้มหลังกระแทกพื้นหัก รักษาตัวอยู่นาน พอหายดีก็กลับมาพักที่บ้า แต่แกจะทำงานต่อ พอทำงานได้พักนึงหลังก็เริ่มมีปัญหา งอลง งอลงเรื่อยๆ จนเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ โรงเรียนสงสารเห็นเป็นคนเก่าคนแก่เลยให้มาทำงานเล็กๆน้อยๆไปจนตายแหละมั้ง" อีป้าเล่าเป็นฉากๆ




ได้ฟังแบบนี้พวกรู้สึกแย่ยังไงก็ไม่รู้ว่ะ


"แล้วเมียมันล่ะป้า" ไอ้เหี้ยบิดยังไม่หายสงสัย


"เมียแกแก่จนเดินไม่ไหวแล้วมีแต่แกนี่แหละที่ยังแข็งแรงทำงานไหว" อีป้าตอบ


"แล้วอีแม่บ้านอ้วนๆเดินขากะเผลกๆอ่ะป้าใคร" กูถาม


"มึงจะอยากรู้ไปทำไมเนี่ย" มันทำไม่อยากเล่าสงสัยอยากได้ตัง


"เอาอีดำทำเรื่องมาแดกละกัน" กูบอก



อีป้าแม่งยิ้ม


ทีนี้คงเล่ายาว



แต่ขออย่างเดียวไม่ต้องตอแหลใส่ไข่กูอยากได้แต่ข้อมูลเนื้อๆ



"เป็นแฟนเก่าแกตั้งแต่สมัยหนุ่ม แต่แกโดนบังคับไปแต่งงานกับเมียแก แกคบเป็นเพื่อนตายกันอยู่มั้ง เห็นไปไหนมาไหนด้วยกันเรื่อย ชีวิตก็แบบนี้แหละวะยังกะนิยาย ใครไม่เจอก็ไม่เชื่อ" มันเล่ามือก็คนขาไก่กับไข่อยู่ในกระทะ


ก็จริงของมันนะชีวิตก็คือนิยาย
นิยายก็คือชีวิตไม่เจอไม่รู้จริงๆ



"เพื่อนห่าไรวะอีป้าแก่จะตายห่าแม่งไปแอบเย็ดกันห้องใต้บันใดที่ตึกอ่ะ" ไอ้เหี้ยบิดแหกปากซะเสียงดัง


"อ้าวชิบหายแล้ว อันนี้กูเพิ่งรู้" อีป้าดำอุทานตกใจนมกระตุก


ตะหลิวหล่นไปกลิ้งอยู่ที่พื้น


"ไหนมึงเล่าให้กูฟังหน่อยซิ" มันรีบปิดแก๊สทันทีแล้วหันมาด้วยความอยากรู้แทบขาดใจ


อ่ะ



ถึงตากูมั่งละอีป้าดำ



มึงแดกของกูมาเยอะแระ



"อ่ะอีป้า แดกฟรีทั้งหมดดิถึงจะเล่า" กูขู่


"กูให้มึงกินฟรีละกันไอ้เก่ง" มันตอบ


"อย่ามาตลก มากันตั้งแปดคนแดกฟรีคนเดียวเนี่ยนะ" กูพูด



"โห.... ไรวะแม่งแค่นี้ล่อไปตั้งร้อยกว่า" มันทำบ่น


"แล้วแต่นะเว้ยไม่อยากฟังก็ไม่ว่า กูมีตังจ่าย" กูท้าทาย



"แหม๋.... ไอ้เด็กเหี้ยนี่ถ้าไม่ใช่เรื่องเด็ด กูไม่เสียกะแม่งหรอก"

มันกัดฟันพูด


"ตกลงได้แดกฟรีใช่มะนี่" กูย้ำ


"เออ" มันตอบ สีหน้ายังกะโดนผัวบอกเลิก


จัดไป...





แล้วพวกกูก็เล่าอย่างละเอียดยิบให้มันฟัง



"มึงมีหลักฐานรึป่าว" ทันทีที่ฟังจบอีป้าดำมันก็เอ่ยขึ้นมา





อ่ะ




มึงจะหาหลักฐานไปประกอบสำนวนฟ้องศาลหรือไงวะ



"อีป้ามึงเอาทิชชู่มา" ไอ้เหี้ยบิดบอก


"เอาไปทำไมวะ" อีป้าถาม



"เดี๋ยวเอาไปเช็ดน้ำเมือกมาให้ไง รีบนะเว้ยเดี๋ยวเมือกแห้ง" มันทำฮา


"มึงจะให้กูเอาไปตรวจดีเอ็นเอรึไงวะ เด็กเหี้ย" อีป้าหัวเราะ


แล้วกูก็แดกของฟรีแล้วเดินกลับตึกอย่างพึลึกหัวใจ



กับทัศนะคติที่เปลี่ยนไปกับลุงตง



.
.
.
.
.
.
.



อายุแบบนี้



สาระร่างและสังขารแบบนี้





เวลาผ่านไปนานขนาดนี้






กูไม่รู้นะว่าพวกมึงคิดกันยังไง




แต่สำหรับกูแล้ว




กูว่าแม่งยิ่งใหญ่ว่ะ




คนเราจะรักกันได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ



ความรักครั้งเก่าในอดีต

ทั้งๆที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป


เวลา


อายุ


สถานะ


ความคิด


แต่ทำไมไม่ทำให้ความรักโรยราและเปลี่ยนแปลง


ทั้งๆที่ลุงตงแม่งแต่งงานมีลูก



ร่างกายก็ไม่เหลือเค้าเดิม


ทำไมอีป้าคนนั้นยังรักอยู่วะ



อะไรทำให้เป็นแบบนี้



ร่างกายภายนอกเป็นยังไงจะต่ำต้อยไร้ค่าในสายตาคนยังไงไม่รู้



แต่มันซ่อนหัวใจที่ยิ่งใหญ่และมีค่ามหาศาลของทั้งสองคนเอาไว้



คนอื่นจะมองยังไง


ลุงและป้าสองคนนี้คงไม่แคร์สายใครแล้ว



แค่มีกันและกัน



อะไรก็พรากความรู้สึกดีๆและความรักที่มีต่อกันไม่ได้



ถึงแม่จะผิดศีลธรรม



จนกูเองก็อดมองตัวเองไม่ได้ว่ะ



ว่าความรักที่กูมีตอนนี้มีค่าแค่ไหน



ยิ่งใหญ่มากแค่ไหน



หรือเป็นแค่ความคะนอง



หรือตัณหา



ที่สนองแก้ความเงี่ยนของตัวเองไปวันๆ


คงต้องให้เวลาเท่านั้นแหละเป็นเครื่องพิสูจน์


.
.
.
.
.
.
.
.
.





อย่างที่รู้ๆกัน

ความคิดกับการกระทำของกูมันต่างกัน


ทันทีที่เจอหน้าลุงตงอีกครั้ง


"ลุงมีทีเด็ดไรบอกหน่อยดิ" กูยิงคำถามรุกน้ำเสียงเป็นมิตร


แหมไก่เห็นตีนงู


งูอย่างกูก็เห็นนมไก่เหมือนกันวะ


ไม่ต้องถามไรมาก

รุ่นนี้รู้ทัน


"เอ็งจะถามไปทำไม" ลุงตงเองก็ตอบกูน้ำเสียงดีๆเป็นครั้งแรก


เออว่ะ


กูเองก็เพิ่งจะคิดได้



ถ้าการที่เราจะคุยกับใครซักคนดีๆ


คงต้องรู้สึกดีๆกับเค้าก่อน


หากกูเดินเข้าไปถามมันว่า


ไอ้แก่มึงแดกเหี้ยไรมาปูนนี้ถึงยังไม่หายเงี่ยนอีก


มันก็คงตอบมาว่า


มึงไปถามโคตรพ่อมึงเหอะไอ้เด็กเวรตะไล


ทำนองนี้


"ป่าวหรอกลุง เห็นลุงอายุเยอะแล้วแต่ยังแข็งแรงเลยอยากรู้ประดับความรู้"
กูถามด้วยความนอบน้อม


กูมองว่าจะเป็นลูกจ้างขอทานหรืออะไรก็แล้วแต่
เค้าก็มีเกียรติและทุกอย่างไม่ต่างจากกู


แต่สำหรับลุงตงแล้วกูนับถือความรักที่ยิ่งใหญ่ของเค้า


"ความลับ จะให้ลุงบอกง่ายๆได้ไง" รอบยิ้มจากใบหน้าเหี่ยวๆเผยให้กูเห็นครั้งในชีวิต



แกทำหน้าแสนกล หวังให้กูตกหลุมพราง


"อ่ะนะลุง บอกหน่อยดิ นะนะ" เหมือนเด็กง้อคนแก่ กูเหมือนสนิทกับลุงแกในทันที



ก็อย่างว่าแหละวะ


เจอหน้ากันตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเรียน


"มีข้อแม้กันหน่อย" ลุงเสนอเงื่อนไข

"ลุงบอกมาเลยผมยอมทำทุกอย่างแหละนะ" กูพูด


"เลิกขี้เช็ดแป้นได้มั้ย" ลุงแกตอบเล่นเอากูเข่าแทบทรุด


มันไม่ใช่กูทำ จะให้กูว่าไงเนี่ย



"ผมเป็นทำเองลุง ลูกผู้ชายกล้าทำก็กล้ารับ เพื่อลุงคนเดียวผมทำได้" ไอ้เหี้ยบิดยอมรับอย่างเป็นทางการซะที



โถ.....ไอ้ระยำ ไอ้กล้ารับน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ตอนที่มึงทำนี่ มึงกล้าทำไปได้ยังไงวะ



แม่งยังกะคนขี้ด้วยเดินไปด้วยอ่ะ


สถุนสัดๆ


"รู้แล้วอย่าไปบอกใครนะ" ลุงแกพูดแล้วก็เดินไปหยิบห่อผ้าในรถเข็นที่แกใช้อยู่ประจำ



แหมเหี้ยเอ๊ย



ความลับอยู่ใกล้แค่นี้เองมองข้ามไปได้ไงวะ


"อะไรอ่ะลุง" กูถาม

"ใจเย็นๆ ของแบบนี้ต้องใจเย็นๆ" เสียงแกแหบพร่าเหมือนเคย มือก็เริ่มกุลีกุจอแกะห่อผ้าออกอย่างทะนุถนอม


"เหี้ยไรวะ" ไอ้บิดอุทาน เพราะมันเห็นเหมือนกูว่ามีตัวอะไรซักอย่าง




ดุกดิกอยู่ในห่อผ้า


แล้วลุงตงก็หยิบมันขึ้นมาแสดงตัวต่อหน้าพวกกู



มันคือลูกหนูเด็กตัวแดงๆ ที่เพิ่งคลอดและยังไม่ลืมตา หนังบางจนมองเห็นเครื่องในทั้งหมดของมัน


แล้วที่ช็อคสุดขีด



ลุงตงแม่งหย่อนลูกหนูแดงๆลงคอกระเดือกกลืนเข้าไปอย่างหน้าตาเฉย



ตายห่า



ชิบหายวายป่วง


ต่อให้ควยกูไม่แข็งเดือนนึง



กูก็ทำใจแดกไม่ได้ว่ะ



หรือว่าพวกมึงจะลอง



























Create Date : 29 กรกฎาคม 2552
Last Update : 29 กรกฎาคม 2552 12:49:27 น. 11 comments
Counter : 793 Pageviews.

 
หวัดดีฮะเฮีย






โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:03:11 น.  

 
้เอนเต้อ เยอะไปไหมคุณเก่ง

แต่ติด ๆ กันไปก็ไม่ดี ((บอกแล้วว่า ญ เข้าใจยาก))

ฮาเหมือนเดิม ... มิสยูจ้า


โดย: หมูหวาน^@^ IP: 202.57.136.205 วันที่: 29 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:21:11 น.  

 
แหวะ กินได้ไงว่ะหนูง่ะ


โดย: อืม...ครับ เชิญตามสบาย วันที่: 29 กรกฎาคม 2552 เวลา:18:10:22 น.  

 
เหอะ..
นึกว่าโดนลบไปและเนี่ย บล๊อคไรก็ไม่รุ๊!!


เด๋วคราวนี้อ่ะผอมจริงๆๆๆๆๆ ของแท้ๆๆๆๆ.



โดย: P_Poy วันที่: 29 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:12:30 น.  

 
ขอบคุงค้าฟฟ หนุกมากๆ ติดตามต่อไป


โดย: khongbenG IP: 192.168.9.112, 58.9.125.200 วันที่: 29 กรกฎาคม 2552 เวลา:22:57:11 น.  

 
555+ ช่วงนี้ว่างมาเข้าบลอคพี่ได้หรอจ๊ะ

ทุกทีมาเม้นไว้ทีไรหายเงียบอ่า


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 30 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:28:15 น.  

 
เอ้ยยย...
ที่ท้าไว้อ่ะ... เอากันยัง
ส่งเบอร์โทรศัพท์มาทางหลังไมค์ดิ จะได้โทรไปคุย


โดย: zardamon IP: 168.120.77.76 วันที่: 30 กรกฎาคม 2552 เวลา:16:10:50 น.  

 
ยังดูละครช่องหลายสีอยู่เหรอคะ ตามมาเยี่ยมน้องชายนะจ๊ะ


โดย: tanya tanya วันที่: 30 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:50:10 น.  

 
ไงจ๊ะหลานชาย

หายไปนาน นี่ดีนะไปดูย้อนหลัง ไม่งั้นไม่รู้หรอกว่ามาแอบดูอาหมวยหน่ะ


โดย: ลั่นทมขาว วันที่: 31 กรกฎาคม 2552 เวลา:9:35:39 น.  

 
ยังสมเป็นสันดานเสียเหมือนเดิมนะ


โดย: gigAgain วันที่: 31 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:39:50 น.  

 
อ้าว อยู่ม.ปลายแล้วหรอ

นึกว่ายังม.1 มาตั้งนาน

555


โดย: เจมมี่ IP: 14.207.204.123 วันที่: 15 กันยายน 2554 เวลา:21:32:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สันดานเสีย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




ถึงสันดานกูจะเสียแต่รักจิงนะเว้ย..
Friends' blogs
[Add สันดานเสีย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.