พฤศจิกายน 2554

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
13 พฤศจิกายน 2554
ฺBirth Announcement of Justin Tyler Nguyen
ดองมาซะนานจนตอนนี้น้องจัสตินเกือบสองเดือนแล้ว ได้ฤกปล่อย Birth annoucement เสียที
ความตั้งใจตอนแรกคือจะคลอดเอง เพราะเค้่าบอกดีอย่างงั้น อย่างงี้ ไม่เจ็บแผล บลาๆๆ...แต่สุดท้ายแล้วก็ได้ผ่า เหอๆ แต่ก็ดีแล้วแหละ สบายกว่าคลอดเองตั้งเยอะ

ตอนแรกหมอนัดมามี้ไป รพ. คืนวันอาทิตย์ที่ 5 เพราะน้องไม่ยอมออกมาสักที แล้วเจอหมอครั้งสุดท้ายวันอังคารที่ 31 พค. มามี้ปากหมดลูกยังไม่เปิดเลยสักนิด น้องยังไม่ดร๊อปเลย ถ้าน้องไม่ออกมาเองก่อนวันที่ 3 มิย. ซึ่งเป็นวันคลอด หมอก็จะ induce มามี้แล้ว เพราะถ้าน้องอยู่นานเกินไปน้องจะขี้ในท้องและตัวใหญ่เกิน จริงๆ มามี้ก็อยากเจอน้องเติมที่แล้วด้วยแหละ มามี้เลยอยากเร่งคลอดให้เร็วที่สุด ถ้ามันเลยกำหนดคลอดแล้ว

มามี้ไป รพ.ตามหมดนัดวันที่ 5 มิย. ตอนสี่ทุ่ม แต่พอไปถึง รพ.เค้าบอกว่าวันนี้มีคนมาคลอดเยอะมากเลย เค้า busy มาก เพราะมีเตียงไม่พอ หรือมีพยาบาลดูแลไม่พอนี่แหละ และขอให้มามี้กลับไปรอที่บ้านก่อน เดี๋ยวเค้าจะโทรตามอีกที มามี้เลยต้องกลับมานอนที่บ้าน แต่จริงๆ ก็ดีเหมือนกัน เพราะว่าคืนนั้นนอนหลับสบายมาก ถ้าได้นอน รพ.คงไม่ได้นอนทั้งคืนแน่ๆ เลย ตอนเช้า 7 โมง พยาบาลโทรมาบอกว่าให้ไป รพ.ได้ ก็ไปเช็คอิน เปลี่ยนเสืิ้อผ้า หมอบอกว่าจะให้ยาเร่งให้ปากมดลูกเปิด น่าจะประมาณ 3-4 doses ทุก 3 ชม. น่าจะประมาณ 20+ ชม. ถึงจะคลอดได้ เพราะว่าหลังจากปากมดลูกเปิด ต้องให้ pitocin เร่งคลอดอีก ตอนที่ปากมดลูกเปิด 3-4 cm แล้ว (active labor) เริ่มให้ยาตอน 9 โมง มามี้ก็นั่งดูทีวีชิวๆ ไปเรื่อยๆ อาม่าโทรมาหามามี้ มามี้บอกไม่ต้องรีบมาหรอก หมอบอก 20 ชม.กว่าถึงจะได้คลอด หลังจากนั้นเรื่มหิวก็สั่งอาหารกิน หมอบอกยังกินได้ แต่ถ้าช่วง active labor นี่ต้องงดอาหารแล้ว ก็สั่งอาหารมากินนิดหน่อยเพราะกินข้าวเช้ามาแล้วหน่อยนึง หลังจากให้ยา ก็เริ่มมี contractions มาเรื่อยๆ ตลอด พอสักเที่ยง มามี้คิดว่าจะได้ยาอีกโดส เพราะว่า 3 ชม.ผ่านมาแล้ว พยาบาลบอกว่า ยังไม่ให้เพิ่มเพราะว่ามามี้มี contractions มากไป ให้รอสักพักก่อน ตอนเที่ยงกว่าๆ พยาบาลเข้ามาเช็คแล้วก็บอกว่า มามี้มี contractions นานเกินไปแล้วครั้งนี้ แล้วเค้าก็พยายามหาหัวใจหนู แต่หาไม่เจอ เค้าก็โทรขอยาตัวนึง ซึ่งน่าจะเป็นตัวที่ลด contraction แล้วหลังจากนั้นนาทีระทึกขวัญก็เกิดขึ้น พยาบาล 5-6 คนก็เข้ามาแล้วให้ออกซิเจนกะน้ำเกลือ แล้วอีกคนก็เข้ามาตรวจเช็คว่าปากมดลูกเปิดเท่าไรแล้ว ตอนนี้นปากมดลูกเปิด 2.8 cm with -3 station ซึ่งหนูยังถิือว่าอยู่สูงมาก ยังไม่ลงมาอุ้งเชิงกรานเลย มามี้ตกใจมากกลัวมากๆ เลยลูก และไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น คนเยอะเต็มไปหมดเลย แล้วก็มีพยาบาลมาให้นอนคว่ำแล้วชันขาขึ้น เพื่อให้ contractions มันลดลงหรืออะไรนี่แหละ แล้วก็เจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อที่จะ monitor หัวใจหนู โดยติด monitor ที่หัวหนู หัวใจหนูจากหาไม่เจอ เพิ่มไปเป็น 180/นาที แล้วพยาบาลก็บอกวา contraction นี้ประมาณ 7 นาที และ 3 นาทีที่หาหัวใจไม่เจอ ถ้านานกว่านี้อาจจะเป็นอันตรายต่อหนูก็ได้ เพราะว่ารกพันคอ แล้วมันทำให้หัวใจเต้นช้าลง หมอถามมามี้ว่าอยากผ่าไหม เพราะว่าถ้าเกิดรกพันคออีกทีก็ต้องผ่านะ มามี้เลยตัดสินใจผ่าเลยลูก เป็นการผ่าแบบ Emergency c-section หมอโทรเรียกหมอดมยาและเตรียมตัวผ่า ตอนช่วงที่เกิดเรื่อง อาม่าโทรมาหามามี้ตั้งหลายที่ แต่มามี้ไม่ได้รับเพราะไม่่รู้จะบอกว่าอะไร มันอยู่ในช่วงชุลมุนไปหมดเลย พยาบาลบอกว่าอย่ารับเลย เดี๋ยวเค้าจะเป็นห่วง หลังจากนั้นเค้าก็ไสมามี้ไปในห้องผ่าตัด และให้แดดดี้ไปเตรียมตัวอีกห้องนึง เพื่อแต่งตัวชุดเขียวๆ เข้าไปในห้องด้วยกัน ตอนแรกเค้าไสมามี้เข้าห้องผ่าตัดคนเดียวก่อน พอถึงห้องผ่าตัด หมอก็เข้ามาบล็อกหลัง บล็อกหลังไม่เจ็บเลยนะ ให้ทำตัวโค้งๆ แล้วเค้าก็ฉีดยาเข้าที่สันหลัง สามเข็มมั้ง แล้วยาก็ออกฤกธิ๋ เค้าถามว่าชาหรือยัง มามี้ก็บอกชาแล้ว เค้าก็ให้นอน หมอก็เข้ามาเตรียมผ่าตัด แล้วเค้าก็อนุญาตให้แดดดี้เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนมามี้ได้ แดดดี้จับมือมามี้คลอดและให้กำลังใจมามี้ึตลอดเลยลูก ตอนผ่าหมอก็คุยกันเหมือนไปนั่งคุยกะเพื่อนบ้านเลย ชิวมากๆ การผ่าตัดใช้เวลา 5 นาที หลังจากที่หมอสองคนพยายามดันหนูลงมา หนูตัวใหญ่มากๆ หมอเลยดันหลายรอบมากๆ จนสุดท้ายหนูก็ออกมาพร้อมกับเสียงร้องก้องกังวาล อุแว้ๆๆ น้องจัสติน Welcome to the world.. หนูหนัก 7 lb 11 oz (3,514 g) ยาว 19 3/4 in. หลังจากนั้นเค้าก็ไสมามี้ไปในห้องพักฟื้นเพื่อดูอาการ 1 ชม. มามี้โทรหาอาม่า ทุกคนตื่นเต้นกันหมดเลยว่าทำไมออกเร็วจัง ไหนบอก 20 กว่าชม.ไง

การผ่าคลอดไม่เจ็บเลย ชิวมากๆ วันรุ่งขึ้นเดินปร๋อเลย พยาบาลบอกให้ลูก มามี้ก็เด้งดึ๋งมาจากเตียง เค้าตกใจกันใหญ่เลย เพราะจริงๆ เค้าต้องค่อยๆ ลุก แล้วเค้าบอกว่าจะเข้าห้องน้ำให้มาเรียกเค้าไปด้วย ไอ้เราก็นึกว่าจะทำอะไร ก็แค่พยุง มามี้บอกแดดดี้ว่า ครั้งต่อไปจะไม่เรียกละไม่เห็นช่วยทำอะไรเลย เดินแค่นี้สบายอยู่แล้ว เป็นไงลูกมามี้เก่งไหม หมอที่ทำคลอดเย็บแผลสวยด้วย มองไม่เห็นเลย
การผ่าที่นี่เค้าไม่สวนก้นด้วย
และเนื่องจากเป็นการผ่าแบบ Emergency c-section มามี้เลยไม่ต้องอดอาหารเลย เย้ๆ
ถ้าหมุนเวลากลับไปได้ เราก็จะผ่าเพราะคิดว่าไม่มีความอดทนเบ่งขนาดนั้น แล้วเราไม่เจ็บแผลผ่าเลย

ใครอยากชมบรรยากาศห้องคลอดเข้าไปได้ที่นี่น้า ถ่ายโดย Daddy
https://www.youtube.com/watch?v=oJrHwiaFV6o



Create Date : 13 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2554 5:48:45 น.
Counter : 276 Pageviews.

1 comments
  
เก่งจังเลย วันรุ่งขึ้นเดินปร๋อแล้ว แสดงว่าคุณแม่แข็งแรงมาก ๆ เลย
แวะคุยกับมัดหมี่บ้างนะ
โดย: iamnerisa วันที่: 13 พฤศจิกายน 2554 เวลา:13:38:29 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

asugal
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]