พฤษภาคม 2559

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
Vietnam: Day 2 ชิลๆที่ดานัง-ฮอยอัน



Vietnam: Day 2 ชิลๆที่ดานัง-ฮอยอัน


สรุปว่า วันรุ่งขึ้น เราตื่น 9.30 น. เพราะความหิว และตื่นเต้นหน่อย ๆ กับการเปลี่ยนเมือง 
เราขอแผนที่จากโรงแรม แล้วเดินตามทางไปเรื่อย ๆ จนเจอแม่น้ำหาน 
และสะพานมังกร แต่ดันอยู่ฝั่งหางมังกรซะได้ -*-






จุดนี้ลมเย็นสบายดีมากค่ะ เราเลยเดินหาร้านอาหารไปเรื่อย ๆ พลางปรึกษา+คำนวณกันว่า 
ถ้านั่งแท็กซี่ไปบาน่าฮิลล์เท่าไร ไปฮอยอันเท่าไร ทีนี้เดินเลยเถิดมาจนเจอตลาดหาน 
ก่อนเข้าตลาด เราแวะถามบริษัททัวร์ใกล้ ๆ ตลาด ถึงราคารถเหมาไปบาน่าฮิลล์ และฮอยอัน 
ปรากฏว่า แพงมากค่ะ แค่ตั๋วค่าเข้าบาน่าฮิลล์ก็ 600,000 VND แล้ว 
เราเลยตัดสินใจว่าไปฮอยอันอย่างเดียวค่ะ




ทีแรกกะจะเดินเข้าไปแวะดูเล่น ๆ แต่พี่นัทบอกว่า ในนี้น่าจะมี ฟู้ดคอร์ท อยู่ 
แล้วเราก็เจอจริง ๆ เลยกิน Bun Ca กันไปคนละถ้วย ราคาถูกมากแค่ 22,000 VND 
ถือว่าถูกที่สุดในทริปนี้เลยค่ะ กาแฟเวียดนามข้าง ๆ แก้วละ 8,000 VND 
อันนี้ตกใจยิ่งกว่า ทั้งถูกทั้งอร่อยค่ะ



คนขายอาหารที่ร้านพูดภาษาอังกฤษได้ด้วยค่ะ 
เราเลยถามทางไปฮอยอัน เขาแนะนำว่าให้ขึ้นรถเมล์สาย 1 สีเหลือง 
ชี้ไปที่ป้ายรถเมล์ด้านหน้าตลาด บอกว่าขึ้นไปได้เลยราคา 25,000 VND 
เราดีใจกันใหญ่ รีบกินข้าวให้เสร็จ แล้วพุ่งตัวออกด้านหลังตลาดทันที...
ค่ะ คุณอ่านไม่ผิด เราออกด้าน "หลัง" ตลาด (ฝั่งที่ติดแม่น้ำหาน) เพราะเข้าใจว่าเป็นด้านหน้า 
แล้วข้ามถนนไปยืนรอรถเมล์ฝั่งตรงข้าม สักพักรถเมล์สีเหลืองสาย 1 วิ่งมา 
เรารีบขึ้นรถไปก่อนจะทำเสียงแบ๊ว แล้วพูดว่า "ฮอยอัน" (คือสื่อสารได้แค่นี้ค่ะ) 




กระเป๋ารถเมล์โบกมือให้เรานั่ง พอรถออก เราก็เตรียมเงินค่ะ ใจก็ลุ้นว่าเขาจะมาเก็บค่าตั๋วเท่าไร 
จะเก็บแพงกว่าที่มีคนบอกมาหรือเปล่า ระหว่างคิดไปต่าง ๆ นานา
 กระเป๋าก็มาสะกิด แล้วชี้ไปป้ายฝั่งตรงข้าม บอกว่า ฮอยอันๆๆ 
(นางก็สื่อสารได้แค่นี้ ที่เหลือพูดเวียดใส่รัวๆ) 
แล้วสะกิดให้เราลง ถึงตอนนั้นเราเพิ่งเข้าใจกันว่า เราขึ้นรถเมล์ผิดฝั่งค่ะ 
แล้วเขาก็พามาส่ง แล้วบอกป้ายฝั่งตรงข้ามให้ โดยไม่คิดเงินสักบาทเลยค่ะ...
โอ้ว คนดีศรีเวียดนามมีอยู่จริง เราสองคนปลาบปลื้มใจมากเลยทีเดียวค่ะ 

ด้านล่างคือป้ายรถเมล์ที่ถูกต้องที่เราข้ามมายืนรอรถค่ะ


พอรถเมล์มา เราก็ทำแบ๊วเหมือนเดิม ขึ้นไปบอก ฮอยอัน ๆ 
ดูเหมือนว่าป้ายนี้จะเป็นต้นสายนะคะ 
มีที่นั่งเยอะเลย สรุปว่าเราจ่ายเงินคนละ 20,000 VND เท่านั้นค่ะ 
สำหรับค่ารถเมล์ (นี่ก็ดีงามอีกแล้ว) ใช้เวลา 40 นาที ไปถึงท่ารถที่ฮอยอันค่ะ 

พอลงรถมาสิ่งแรกที่เจอคือ 
แก๊งค์ลุงขับวินมอเตอร์ไซค์มาออกันตรงทางลง (ไม่รู้ออทำไม) 
ราลงจากรถ มองเห็นแผนที่ รีบพุ่งตัวเข้าไปถ่ายรูปเก็บไว้ดูกลัวหลง



จากนั้น เราก็ยังเดินหลงทางนิดหน่อย 
แต่ลุงขับวิน มีการขี่รถตามมาบอกเราว่า ยูๆ ไปทางนี้ 
คือ บอกทางที่ถูกให้ค่ะ อันนี้ก็ปลื้มใจ ขนาดเราไม่ได้ใช้บริการรถลุง 
ลุงแกยังมีน้ำใจขับมาบอกด้วยค่ะ


เดินผ่านอนุสาวรีย์ฯตรงแยกก็ถือว่าถึงแล้วค่ะ ทีนี้ก็ข้ามถนน
แล้วเตรียมเดินเข้าเขตฮอยอันได้เลย

ต้องเดินระยะหนึ่งเหมือนกันนะคะ กว่าจะเข้าถึง Ancient Town
ระหว่างทางเราเลยแวะเช่าจักรยาน ราคาไม่แพงอีกเช่นกันค่ะ
2 คันเช่าประมาณ 3 ชม. ราคาแค่ 25,000 VND ค่ะ

ทีนี้ก็ปั่นๆๆ เข้าเขตฮอยอันกันเลยค่ะ




วันที่เราไปนี่คือ ฝนตกพรำ ๆ นิด ๆ ไม่หนักมาก แค่พอแว่นเปียกค่ะ

เราก็อาศัยขี่จักรยานวนไปวนมา แวะถ่ายรูปตรงโน้นตรงนี้

แป๊บเดียวก็ดูจนทั่วแล้วค่ะ



ถึงตรงนี้...มือถือแบตหมดค่ะ

ประกอบกับเราย่ามใจเพราะรู้ว่า การตัดบาน่าฮิลล์ออกจากทริป
ทำให้เซฟเงินไปได้เยอะมาก เลยมานั่งชิล ๆ กินกาแฟกันที่ร้านนี้ค่ะ

Hoi An Roastery 






พนักงานที่นี่พูดภาษาอังกฤษใช้ได้เลยนะคะ

สมกับเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวเยอะ 

จุดนี้เราสั่งชาชือ Fresh Mint Tea และ Apple Pie

เขาบอกว่าเป็น recommend ของทางร้าน แต่เราว่ามันหวานม๊ากกกกกก




กินเสร็จ + ชาร์จแบตพอประมาณก็ปั่น ๆ กันต่อค่ะ

ทีนี้มาดูฝั่งใหญ่กันบ้าง มีร้านค้าเยอะแยะ

ขายของที่ระลึกคล้าย ๆ กันหมดค่ะ




เราปั่นไปเรื่อย ๆ จนเพลิดเพลิน พอเวลา 16.30 น.

เราก็ตัดสินใจปั่นจักรยานไปคืนร้าน แล้วก็เดินกลับตามทางเดิมค่ะ





เราได้ทำการบ้านมาแล้วว่ารถเมล์จะหมดตอน 6 โมงเย็น

ก็เดินเรื่อย ๆ กลับมาขึ้นรถเมล์ สรุปว่า
ได้รถเมล์คันเดิม จ่ายเงินเท่าเดิม เลยค่ะ

เป็นเรื่องดีมาก ๆ ขากลับก็มาลงป้ายด้านหลังตลาดเบนถัน
(ป้ายที่เราขึ้นผิดฝั่งนั่นแหละ)

ทีนี้ได้เห็นวิวดานังยามค่ำคืน สวยงามและตื่นตาตื่นใจ
กว่าที่คิดไว้เยอะมากค่ะ (คิดไว้ว่าจะมืด ๆ ทึม ๆ ไรงี้)




มีไฟที่สะพานหมุน และไฟประดับที่ริมแม่น้ำหานตลอดทางเลยค่ะ



สะพานมังกรก็มีไฟเช่นกัน ยามค่ำคืนสวยงามมากค่ะ



สะพานหมุนบางช่วงก็มีไฟเป็นสีรุ้งด้วยค่ะ





เดินมาจนถึงแยก ฝั่งหางของสะพานมังกร แล้วเจอลานกว้าง ๆ 

เห็นชาวบ้านเค้าเล่น โรเลอร์เบลดแบบมีไฟ กันด้วยค่ะ (ไม่รู้เรียกอะไร)

เลยขอยืนชื่นชมแป๊บนึง ไม่กล้าไปขอเขาเล่นค่ะ



ขากลับ เราเดินเลาะตามถนนเส้นเดิม

และมองหาร้านอาหาร สุดท้ายก็ได้แวะร้านนึง และมาลงที่เมนูนี้ค่ะ




มีเรื่องน่าประทับใจนิดนึงตรงที่เรา แวะ KFC กัน
เพื่อซื้อเบอร์เกอร์ตุนไว้สำหรับตอนเช้า
เพราะไฟลท์เราเช้ามืดมาก ระหว่างกำลังสั่งอาหาร
เจอพี่คนเวียดนามคนนึง แกพูดไทยได้
บอกว่าเคยมาอยู่เมืองไทย 7 ปี เราเลยพูดไทยใส่กันอย่างสนุกสนาน

ถึงตรงนี้ เราถามแกว่า ที่นี่มี มินิมาร์ท หรือ เซเว่นบ้างไหม
เรากะจะซื้อน้ำเปล่าไปเก็บไว้ เพราะน้ำเปล่าที่โรงแรมแพงมาก

พี่เค้าไม่รู้ค่ะ แต่แกช่วยเหลือมาก ๆ เดินออกมาถามยามให้
ยามก็บอกจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปซื้อให้ พวกเราเกรงใจ
เลยบอกให้เขาชี้ทางก็พอ เดี๋ยวเราเดินไปกันเอง

สรุป พี่คนนั้นแกพาเราเดินนำไปเลยค่ะ พาข้ามถนน เข้าซอยไปช่วยพูด
กับร้านขายของชำให้ ทั้ง ๆ ที่แกนั่งกินอยู่แท้ ๆ 

พวกเราประทับใจมากเลยค่ะ เราคิดว่าบาปกรรมแท้ ๆ 
พี่เขากินข้าวอยู่กับลูกเมีย ดันไปขอให้เขาช่วย
จนเขาต้องพาเดินเลยเถิดมาถึงนี่

ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆ นะคะ ดีใจจริง ๆ ที่เจอเรื่องดี ๆ แบบนี้


ตามไปเที่ยวต่อกันวันที่ 3 ย้ายเมืองไปดาลัดแล้วค่ะ 
คลิกด้านล่างเลย





จิ้มที่รูปแล้วกดติดตามได้เลยฮับ





Create Date : 19 พฤษภาคม 2559
Last Update : 25 พฤษภาคม 2559 23:54:43 น.
Counter : 1076 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BabyInk
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



::MULTI-JOBBER GIRL::

:Writer
:Blogger
:Traveler
:Maldives Specialist
:Wormbook
:Acting Coach
:MC
:Swimmer
:Runner

New Comments