มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
วันเปิ่นๆ ของคนเดินดิน

---ความเปิ่น,โก๊ะ---


เรื่องเปิ่นๆ มึนๆ รั่วๆ เชื่อว่ามีกันทุกคน น้ำเองก็เช่นกันเรียกได้ว่าจอมเปิ่นกันเลยทีเดียว เรื่องราวเปิ่นๆในชีวิตมีมากมายขนมาสาธยายได้ไม่หมด เรื่องเปิ่นๆ ล่าสุดหนีไม่พ้นเมื่อวานนี้ หมาดๆตกเย็นเลิกงาน ชีวิตลั้นลา น้ำขี่มอไซด์ สกู๊ปปี้ไอคันงามไปเดินตลาดนัดตามประสาผู้หญิงเดินดิน


ดินทอดน่องเพลิดเพลิน ชมนู้นชมนี่กำลังได้ที่อยู่ดีๆ รองเท้าเจ้ากรรมดันขาดผึ่ง (T-T)ที่ใส่ไปเป็นรองเท้าส้นเตี้ย วุ่นวายๆ เพราะสานไขว่ไปไขว่มา แล้ววนกลับมารัดส้น ขนาดอธิบายยังดูวุ่นวายเลย เพราะรองเท้ามันวุ่นวายแบบนั้นจริงๆ ในวินาทีที่รู้ตัวว่ารองเท้าเกเร ก็พยายามอีกนิดเดินแบบไม่แคร์สื่อ (-O-) ท่าทางการเดินผิดไปจากปกติเหมือนคนขาเจ็บเพราะเสียสมดุล สุดท้ายเดินต่อไปไม่ไหวเพราะไอ้สายที่ไขว่ไปไขว่มามันหลุดออกหมดเหลือแต่แท่นรอง


ตายล่ะหว่า !!! ทำไงดี มองหาร้านรองเท้าโดยด่วน วินาทีนี้คีบอีแตะก็เอาล่ะคนเริ่มจะมองกันแล้วน้ำพยายามเดินท่าประหลาด ไปยืนเลือกรองเท้า (ขนาดเท้าเปลือยๆยังจะมากเรื่อง)ก็เลือกได้มาถูกใจสุดในร้าน จำใจต้องซื้อ ได้รองเท้าสีชมพูสวยที่สุดในร้านมาคู่นึงอ้า โล่งอก มีรองเท้าเปลี่ยน ได้รองเท้าคู่ใหม่ น้ำก็รีบเอาข้าวของที่ซื้อและรองเท้าคู่เก่าไปแขวนไว้ที่รถเพราะของมันเริ่มเยอะล้นมือก่อนจะกลับมาเดินฉุยฉายชอปปิ้งต่อ แบบว่ายังไม่สะใจ


แล้วนาทีระทึกขวัญก็เกิดขึ้นเพราะความเปิ่น !!! เดินกลับมาที่รถแล้วตกตะลึงตาค้างแม่เจ้า !! ข้าวของฉันหายไปไหนหมดเนี่ย!!! โธ่ๆๆๆ มือดีขโมยไปซะแล้ว รวมๆกันมันก็หลายบาทอยู่นะ กับข้าวเอย ดอกไม้ไหว้พระเอย เงาะเอย รองเท้าขาดๆอีกเอย ทำไงดี(*^*) ตลาดนัดมีขโมย นี่แหละสัพเพร่าไว้ใจคนเกินไป ฮืออ ตอนนั้นคิดได้เพียง ต้องกลับไปซื้อของใหม่เพราะเดี๋ยวตลาดวาย และขณะที่หมุนตัวจะกลับไปละลายทรัพย์อีกรอบ เสียงพี่รปภที่รับผิดชอบเฝ้ารถก็ร้องถาม


"ของใครครับวางอยู่ตรงนี้"บังเอิญหูและตาดีเลยหันไปมองกองข้าวของของใครไม่รู้ แต่เอ๊ะมันคุ้นๆ


"เอ๊ย นั่นมันของช้านนนนน" น้ำอุทานในใจด้วยความตกใจสุดขีดมันไม่นอนกองกันอยู่ตรงนั้นได้ไงหว่า ยังไม่ทันคิดอะไร รีบเดินฉับๆๆ ไปบอกพี่ รปภ. ว่าของหนูเองค่ะ วางทิ้งไว้ โอ้วว ผิดศีลข้อ 4 เลยโกหกแบบเนียนๆ


ได้ของมาก็ตรวจเช็ก โอเคยังอยู่ครบ ก่อนจะมานั่งคิดทบทวนอีกทีว่าเกิดอะไรขึ้น สุดท้ายก็ถึงบางอ้อ ที่แท้ เป็นน้ำเองที่เอาข้าวของไปแขวนไว้ที่รถผิดคัน เหอะๆๆๆไม่ดูตาม้าตาเรือ พอเห็นเป็นสกู๊ปปี้ไอ รุ่นเดียวกันสีเดียวกันเข้าหน่อยละวิ่งเข้าใส่ยังโชคดีที่เจ้าของรถเขาไม่เอาของไป (ไม่รู้ว่าเขามีน้ำใจหรือของมันไม่น่าเอาไปให้รกบ้านเขากันแน่) แล้วบทเรียนเปิ่นๆ ก็สอนน้ำให้จำไว้ว่า


"มองความผิดของตัวเองก่อนจะโยนมันไปให้ผู้อื่นจ้า"




Free TextEditor



Create Date : 10 มิถุนายน 2554
Last Update : 10 มิถุนายน 2554 13:24:47 น.
Counter : 919 Pageviews.

6 comments
Share to Facebook
  
สวัสดีค่า วันนี้มาขอความช่วยเหลือค่ะ
ช่วยเข้าไปตามลิงค์นี้

//www.my3space.com/activity/writestory/read-story.php?id=36

แล้วกดปุ่ม vote ให้หน่อยนะคะ
เห็นแก่นัก(หัด)เขียน ตัวน้อยๆ (ไปหมด) คนนี้ด้วยนะคะ
ขอบคุณมากๆเลยค่า^__^
โดย: dayydream_m วันที่: 12 มิถุนายน 2554 เวลา:23:54:09 น.
  
ขอบคุณมากๆเลยค่ะที่เข้าไปโหวตให้
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ^__^
โดย: dayydream_m วันที่: 18 มิถุนายน 2554 เวลา:17:38:55 น.
  
พี่เอก็เป็นบ่อยจ้ะ พี่เอเคยไปฟิตเนสลืมรองเท้าไว้มานึกได้อีกที 3 เดือนไปแล้วคิดดูจะเหลือเหรอ
โดย: พี่เอ IP: 110.49.242.55 วันที่: 1 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:12:26 น.
  
แวะมาทักทาย วันฟ้าฝนครึ้มๆ อากาศน่านอนเป็นที่สุดเลย
เจ้าของบล็อค อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคะ^__^
โดย: dayydream_m วันที่: 28 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:50:40 น.
  
อ่านแล้วขำดีจ้า แต่ถ้าเป็นตัวเองนี่ขำไม่ออกนะเนี้ย
ทักทายจ้า
โดย: อุมาพรจ้า (Umaphorn20 ) วันที่: 16 สิงหาคม 2554 เวลา:13:46:10 น.
  
สวัสดีค่ะ นึกว่าเปลี่ยนหน้าบล๊อคแล้วซะอีก
เข้ามาทักทายนะคะ แวะมาหาบ้างนะ
โดย: dayydream_m วันที่: 11 กันยายน 2554 เวลา:13:39:30 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

น้ำตาจากฟ้า
Location :
ระยอง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]



เจ้าของบ้านนี้ชื่อ น้ำค้าง นะคะ เรียกขานกันสั้นๆว่า น้ำ ก็ยินดีค่ะ น้ำเป็นโปรแกรมมั่ว ทำงานในบริษัทเอกชน อาชีพเสริมเป็นนักเขียนหน้าใหม่ นามปากกาว่า เนตรนที น้ำชอบงานฝีมือประเภท ถักโครเชต์ และเย็บชุดตุ๊กตา ยังบ้าเล่นตุ๊กตาอยู่ค่ะ ทั้งบาร์บี้ทั้งบลายธ์ โตแต่อายุและตัว ความชอบตั้งแต่เด็กยังไม่เปลี่ยนไป ฝากตัวฝากหัวใจเข้ามาทักทายกันได้นะคะ (*v*)