แนวสุดท้ายแล้ววว.....เสริมแนวป้องกันเต็มที่ เตรียมตัวรับน้ำถล่มมมม........ บ้านเราอยู่แถววงเวียนใหญ่ค่ะ เคยเจอน้ำท่วมหนัก ๆ มาแล้วครั้งนึง สมัยฝนพันปีของมหาจำลอง เจอครั้งนั้นครั้งเดียวก็เข็ดจนตาย เพราะบ้านเราขายอุปกรณ์ก่อสร้างจำพวก บานพับ, กลอน, ตะปู ฯลฯ ที่ทำจากเหล็ก ไอ้เจ้าพวกนี้มันแพ้น้ำซะด้วย โดนน้ำเข้าไปโครมเดียวก็เป็นสนิมกระจาย ครั้งนั้นเรากับน้อง แล้วก็คนงานก็ต้องช่วยกันแบกบานพับ แบกกลอนซะจนหลังแทบหัก แถมยังต้องรวบรวมไอ้ที่โดนน้ำเสียหายพวกที่พอจะขายได้มาขัดสีฉวีวรรรณเปลี่ยนกล่องใหม่ซะ ส่วนไอ้ที่เสียหายมากก็ต้องรวบรวมไปเพื่อเคลมกับทางโรงงานอีก เหนื่อยที่สุดดด..........ในชีวิตตตตตต.......................... เพราะงั้นขอเจอครั้งนั้นครั้งเดียวในชีวิตพอค่ะ ไม่ขอเจออย่างนี้อีกแล้ว พ่อเราก็เลยเทพื้นบ้านใหม่ให้สูงขึ้น ชนิดที่ตั้งใจไว้ว่าไม่ว่าจะเป็นฝนพันปี หมื่นปี ยังไง ๆ ก็ต้องไม่มีทางท่วมได้อีกแน่ ๆ ซึ่งตลอดมานับจากวันนั้น ไม่ว่ากรุงเทพฯจะน้ำท่วมกี่ครั้ง บ้านเราก็ไม่เคยท่วมอีกเลย แต่พอมาครั้งนี้ ดูข่าวแล้วไม่สบายใจเลยค่ะ เพราะจากสถานการณ์เท่าที่เห็น ดูท่าแล้วบ้านเราอาจจะไม่รอด ส่วนบ้านใหม่ที่อยู่นนทบุรีก็กำลังลูกผีลูกคน พวกเราก็เลยปรึกษากันว่า ปิดบ้านที่นนทบุรีไปเลยดีกว่า แล้วก็มาตั้งรับกันที่บ้านวงเวียนใหญ่แทน น้องชายก็เลยรับหน้าที่ไปจัดการปิดบ้านที่นนท์ซะ ****************************** บ้านที่นนท์ของเราอยู่ที่หมู่บ้านเพอร์เฟค เพลซ ราชพฤกษ์ค่ะ ซึ่งตอนนี้น้ำก็กำลังจ่ออยู่ที่หน้าหมู่บ้านแล้ว น้องชายเราพาคนงานที่บ้านมาช่วยขนข้าวของทุกอย่างขึ้นชั้นสอง ส่วนที่ขนไม่ได้ก็จัดการห่อมันซะให้แน่นหนา แล้วก็เอากระสอบทรายมากั้นที่ประตูครัวกับประตูโรงรถ โดยรองด้วยพลาสติกดำ ส่วนหน้าประตูใหญ่เข้าบ้านก็กั้นด้วยกระสอบทรายรองพลาสติกดำ มีนางแบบยืนทดสอบความแข็งแรงอยู่ด้วย อันนี้เป็นแนวป้องกันที่ทำครั้งแรกค่ะ แต่พอปรึกษากันแล้วว่าให้ปิดบ้านนี้ไปเลย แล้วย้ายมาอยู่ที่บ้านที่วงเวียนใหญ่แทนดีกว่า น้องชายเราก็เลยไปหาซื้อแผ่นโพลีคาร์บอเนต เอามาปิดหน้าประตูทุกบาน แล้วยิงซิลิโคนทับปิดตายไปเลย แล้วก็เอากระสอบทรายวางปิดทับอีกชั้นนึง ส่วนขอบหน้าต่างที่คิดว่าต่ำ ก็ยิงซิลิโคนปิดไปด้วยเหมือนกัน เรียกว่ากลับไปอีกครั้งก็ต้องแงะบ้านกันเลยล่ะค่ะ แต่ก็เอาวะ แน่นหนามั่นคงปลอดภัยไว้ก่อน เพื่อความชัวร์......... ****************************** จากนั้นมาต้องมาเสริมแนวป้องกันที่บ้านวงเวียนใหญ่ ซึ่งถือว่าเป็นที่มั่นสุดท้ายของพวกเรา เพราะงั้นก็ต้องจัดหนักจัดเต็มมมม........ พวกเราตกลงกันว่าจะก่ออิฐบล็อกปิดหน้าบ้านทั้งหมด พอตกลงกันได้ก็ออกตะเวนไปหาซื้ออิฐ ปรากฏว่า.............. หมดทุกร้านนนน.................... เอาล่ะสิตู แล้วจะไปหาอิฐบล็อกกันที่ไหนละเนี่ย ในที่สุดก็ต้องให้น้องสะใภ้โทรฯไปหาพ่อของเค้าที่อยู่เมืองกาญฯ ปรากฏว่า........... มีจ้าาาา............ ดีใจมว๊ากกกกก................ แถมยังถูกกว่าที่กรุงเทพฯ ตั้ง 10 บาทแน่ะ เพราะกรุงเทพฯ อิฐก้อนละ 15 บาท แต่เมืองกาญฯ 4 บาทเอง แต่ต้องตีรถไปเอาเองนะ อุอุ... ตกลงก็เลยต้องตีรถไปเมืองกาญฯ เพื่อเอาอิฐ แล้วก็ซื้อปูนกับทรายที่นั่นมาด้วย ซึ่งถูกกว่าที่กรุงเทพฯ ค่อนข้างมาก พอเอามาถึงบ้านก็นัดกับช่างที่รู้จักกันมาก่อกำแพงให้ บ้านเราเป็นบ้านหัวมุม เลยต้องก่อปิดประตู 3 ด้าน โดยเปิดทางเข้าออกเอาไว้นิดหน่อย จะเห็นว่าของในบ้านเราเยอะมากกกกก.......... แต่ละอย่างหนัก ๆ ทั้งน้านนนน............. ส่วนบ้านข้าง ๆ ก็ไม่น้อยหน้า เอากระสอบทรายมากั้นแล้วแร็ปไว้อย่างดี ดูเรียบร้อยงามตาดีเนอะ ความสูงของแนวกำแพงประมาณ 60 ซม.ค่ะ สูงขนาดนี้น้องปริมบอกว่า โอเคค่ะ น้ำไม่ท่วมแน่ ๆ ส่วนหลังบ้านเรา มีช่องท่อระบายน้ำอยู่ 2 ช่อง ช่องนึงโบกซีเมนต์ปิดตายไปเลยเพราะงัดแล้วฝามันแตก ส่วนอีกช่องเอาแผ่นแกรนิตที่เหลืออยู่ปิดแล้วยิงซิลิโคน วางทับด้วยถุงทรายเพื่อความมั่นคง เท่านี้ก็มั่นใจได้แล้ว ส่วนในห้องน้ำ เราก็เตรียมถุงทรายเอาไว้เพื่อปิดรูระบายน้ำ กับส้วมไว้เรียบร้อย รอไว้ว่ามาเมื่อไหร่ รับรองอุดได้ทันแน่นอนนนน.................. ****************************** ตอนนี้ก็ได้แต่รอวันที่น้ำจะมาเท่านั้น ช่วงนี้แหละคือช่วงเวลาแห่งความเครียดดดด......... เครียดว่าที่ทำไว้มันจะยันอยู่มั๊ย (แต่ทำกันจนถึงขนาดนี้แล้ว ถ้ายังท่วมอีก เราก็คงจะต้องยอมแล้วล่ะค่ะ) หรือว่าที่ทำไปจะเสียเปล่า เพราะว่าน้ำมันไม่ท่วม (อันนี้เพ้อออ......ค่ะ เพ้อออ......) แต่ก็ยังหวังเอาไว้ว่าจะไม่ท่วมมากหรอกนะ เพราะถึงถ้าเราจะพ้น แต่ก็สงสารคนอื่น ๆ ที่เค้าอาจจะไม่มีแรงพอที่จะทำอย่างเราได้ ยังไง ๆ ก็อย่าท่วมมากไปกว่านี้เลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุก ๆ คนนะคะ ไม่ว่าจะโดนน้ำท่วมไปแล้ว หรือว่ากำลังตั้งหน้าตั้งตารออย่างเรา ขอให้ผ่านพ้นความทุกข์ครั้งนี้ไปได้ทุก ๆ คน วันพรุ่งนี้ที่สดใสกำลังรอพวกเราอยู่ สู้ สู้.. ค่ะ   Create Date : 24 ตุลาคม 2554 6 comments Last Update : 24 ตุลาคม 2554 21:44:32 น. Counter : 3708 Pageviews. Share to Facebook Tweet

ผมแนะนำ ถ้าคุณได้ศึกษากลไกลของการเกิดความแปรปรวนของธรรมชาติดีๆ ดูได้ในเน็ตเยอะแยะ คุณควรย้ายออกจาก กทม. ก่อน พ.ศ. ๒๕๖๐ แนวทางที่ควรรู้ แผ่นเปลือกโลกตรงสัตหีบ สมุทรปราการ กทม. ไล่ไปถึงชุมพ ภูเก็ต มันทรุดตัวลงแบบผิดปรกติ รวมถึงการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลสัมพัทธ์ ตรงอ่าวไทยที่เกี่ยวเนื่องมาจากน้ำแข็งละลาย อุณหภูมิโลกสูงขึ้นทำให้น้ำทะเลระเหยเร็วขึ้นไปกระทบกับสภาพอากาศที่แปรปรวนอย่างอื่นอีกสารพัน คุณจะมัวนิ่งนอนใจอีกหรือ วันหน้าภัยน้ำอันใหญ่หลวงจะมาถึง ซึ่งมันเป็นเรื่องจริงที่คาดว่าจะเกิดขึ้น...ถึงวันนั้น ไม่อยากจะนึกภาพว่าจะเป็นอย่างไร   โดย: คนรู้น้อย IP: 122.155.36.243 25 ตุลาคม 2554 4:19:58 น.

นอกประเด็นนิดนึง นะครับ โต๊ะกินข้าวแบบนี้ ซื้อที่ไหนครับ   โดย: rang IP: 171.4.116.11 25 ตุลาคม 2554 15:11:09 น.

60 cm. ผมว่ามันหมิ่นเหม่เกิน ถ้าอิฐยังเหลือ ก่อเพิ่มอีกซักชั้นดีกว่ามั๊ยครับ   โดย: ไฟรนก้น IP: 113.53.10.147 25 ตุลาคม 2554 15:48:31 น.

บ้านพี่คุ้นๆจัง บ้านผมอยู่ข้างเมอร์รี่คิงวงเวียนใหญ่กลัวอยู่   โดย: armoonoi IP: 58.11.177.115 26 ตุลาคม 2554 20:12:11 น.

พี่โอคะ กุ๊กเห็นเหตุการณ์แล้วรู้สึกเป็นห่วงมากค่ะ เอาใจช่วยค่ะ ขอให้ "เอาอยู่จริงๆ" นะคะ ^.^   โดย: กุ๊ก IP: 118.174.68.47 26 ตุลาคม 2554 21:33:35 น.

คุณคนรู้น้อย - ขอบคุณในคำแนะนำค่ะ ขอรับเอาไว้พิจารณานะคะ คุณ rang - โต๊ะกินข้าวตัวนี้ซื้อที่ร้านที่อยู่ในตึกตรงข้ามกับตลาดจตุจักรอ่ะค่ะ เป็นตึกที่ขายเฟอร์นิเจอร์ทั้งตึกเลย อยู่ตรงข้ามกับประตู 1 ค่ะ เราจำชื่อร้านไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าอยู่ชั้นล่าง ฝั่งใกล้กับห้องน้ำค่ะ ลองไปเดิน ๆ และสอบถามดูนะคะ (แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้จะโดนน้ำท่วมไปแล้วเรอะยังน๊อออ................ ) คุณไฟรนก้น - พอดีพื้นบ้านเราสูงจากถนนซอยประมาณ 50 ซม. อ่ะค่ะ ก็เลยก่อกำแพงเพิ่มอีก 60 ซม. คิดว่าเท่านี้ก็น่าจะอยู่แล้วนะคะ เพราะเช็คข้อมูลหลังสุด น้ำที่จะเข้ามาท่วมเขตที่เราอยู่ไม่น่าจะเกิน 1 เมตรค่ะ (ภาวนาสุดริดดดดด............. ขอให้เป็นจริงดังนี้เถิดเพี้ยงงงงง................. ) คุณ armoonoi - ฮั่นแน่... เจอคนแถวบ้านแร้วววว............. เป็นกำลังใจให้ค่ะ เพราะยังไง ๆ ถ้าคุณเจอ เราก็เจอแน่ หุหุ กุ๊ก - ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะกุ๊ก สำหรับกำลังใจ ตอนนี้พี่กับที่บ้านก็ตั้งหลักสู้กันเต็มที่ แต่ก็หวังว่าน้ำจะมาไม่เกินไปกว่ากำแพงที่กั้นไว้ แล้วก็รีบไปเร็ว ๆ ไม่ขังนาน พรุ่งนี้น้องสะใภ้พี่เค้าก็จะอพยพหลาน ๆ หนีน้ำไปอยู่เมืองกาญแล้วล่ะค่ะ ส่วนพี่ก็พยายามกล่อมแม่ให้ไปกับเค้าด้วย แต่สงสัยจะไม่สำเร็จ คนแก่นี่ดื้อจริง ๆ เลยเนอะ และตอนนี้สิ่งที่ทำได้ก็คือ รอ..... อย่างเดียว   โดย: โอ-พิน (o_pinP ) 28 ตุลาคม 2554 10:59:52 น.