....หลังเวรลงเวรบ่ายมาทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเก้าโมงเช้าของอีกวันเมื่อรถตู้พานักท่องเที่ยวจาก กทม. เจ้าของทริปมาถึง เป็นประสบการณ์ใหม่ของกุกะการเดินทางกะคนที่ไม่รู้จัก เด็กกรุงเทพนี่ขาวจริง...กุคิดในใจและไม่เคยบอกใคร...น้องจะไหวมั้ย? ทากจะรู้สึกเช่นไร? ตัวน้องจะแดงมั้ย? โดนไม้เกี่ยวจะเป็นเช่นไร? ฯลฯ กุเริ่มฟุ้งซ่าน!!!! เมื่อทุกคนเตรียมของพร้อมแล้ว รถตู้หนึ่งคันและรถกะบะขนสัมภาระอีกหนึ่งคันพาเราไปทิ้งไว้ตรงสวนปาล์มตีนเขาสักแห่ง..เราเริ่มต้นกันอีกครั้งด้วยการแบกเป้ขึ้นหลัง ฟังสตาฟชี้แจงกติกาการเดินป่าให้เด็กๆฟัง นี่ก็เรื่องใหม่ของกุเหมือนกัน...แล้วเราก็ออกเดินทาง ผ่านสวนปาล์ม เข้าสู่ตีนเขา..วันนี้แดดร้อนอบอ้าว แต่ป่าหลังฝนทำให้ดูสดชื่น เหงื่อเริ่มซึมตามตัวเมื่อเดินมาได้สักระยะ แต่ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเท่าไหร่ยังคงเดินสบาย หายใจคล่อง เหมือนกล้ามเนื้อจะดี รอบนี้ไม่กังวลเรื่องเข่าทุกอย่างดูลงตัว กุคุยสัพเพเหระกับลูกหาบ ยังไม่ได้ทักทายเด็กกรุงเทพ ได้แต่ฟังเด็กกรุงเทพคุยกัน

......เสียงคุยเริ่มเงียบหายตอนที่เนินเริ่มชันขึ้น เราเดินผ่านน้ำตก ลัดเลาะไปตามโขดหิน เดินฟังเสียงน้ำตก ไหล..ป่าดูชื้นหลังฝนตกทากหลายตัวแสดงความยินดีเมื่อเราเดินผ่าน โยกตัวทักทาย บ้างมาเกาะแข้งเกาะขาเหมือนเราไม่ได้เจอกันมานาน กุไม่ใส่ใจแต่ก็ขนพองนิดหน่อย เราแวะพักเป็นบางระยะ เติมน้ำใส่ขวด และแวะกินข้าวเที่ยงที่น้ำตกสักแห่ง..ตอนที่เด็กๆก็ลืมเหนียวไก่ไว้ข้างล่าง การแชร์เหนียวไก่ก็เริ่มต้นขึ้นตรงริมน้ำตกแห่งนั้น...และกุก็เริ่มยิ้มให้เด็กกรุงเทพฯอย่างจริงจัง...เมื่อการเดินทางหลังมื้อเที่ยงเริ่มขึ้น แดดยังคงอบอ้าว เหงื่อชุ่มตัว ทางเริ่มชันมากขึ้น เด็กๆลงเก็บทุกน้ำตกที่พอจะเล่นได้...กรี๊ดให้ทากบ้างเป็นบางจังหวะ...พร้อมกระโดดโลดเต้นให้ทากรู้ว่าเราก็ยินดี...เหมือนกัน@$/!=*+$#"..

.....เดินต่ออีกสองชั่วโมงเราก็ถึงแคมป์ป่าสนที่หนึ่ง เป็นที่พักคืนนี้ อยู่ติดกับลำธาร. เราเลือกทำเลผูกเปลไม่ลืมใส่ที่ดักน้ำฝนที่ซื้อมานานแล้วแต่ไม่เคยได้ลองใช้ ทุกคนเตรียมที่พักของตัวเอง เด็กๆสนุกกะการช่วยเตรียมอาหารตอนที่กุเลี่ยงไปจิบกาแฟตรงลำธาร. ฟังเสียงน้ำไหล..แทรกด้วยเสียงคุยที่ไม่ได้ใจความจากในแค้มป์ สลับกับเสียงหัวเราะกันลั่น...ใกล้ค่ำแล้ว...หลังอาบน้ำเสร็จเราก็มานั่งร่วมวงกินข้าวฝีมือเชฟจากกรุงเทพ...เป็นเมนูต้มยำหมูสับ ไข่เจียว และลาบหมู...ก็อร่อยดีอีกแบบ ทุ่มกว่าๆอากาศยังคงร้อนอบอ้าวกว่าที่ควรจะเป็น กุมองผ่านยอดไม้ขึ้นไปมีดาวลอยอยู่เต็มท้องฟ้า ไม่ค่อยได้ยินเสียงจักจั่นเหมือนทุกป่า เสียงกบเสียงเขียดก็ไม่ค่อยมี..แต่เสียงน้ำตกยังคงไหลในจังหวะเดิมๆ....คืนนี้ฝนคงไม่ตก แต่ก็เชื่อไม่ได้ เด็กๆแยกย้ายกันเข้านอนด้วยความเหนื่อยล้า และกุก็นอนไม่หลับเช่นเคย...ใต้ฟลายชีสผืนใหม่ กุนอนหนุนถุงนอนอันใหม่ไม่กล้าแกะมาใส่เพราะอากาศร้อน กุนอนมองผืนผ้าใบอย่างไม่กล้าคิดอะไรไปไกล...และไม่กล้ามองออกไปไกล...กุกลัวจะเจอใครที่กุไม่ได้ตั้งใจจะเจอ...และเธอก็ไม่มีอยู่จริง...สุดท้ายค่ำคืนนั้นสิ้นสุดลงตอนไหนกุก็ยังจำไม่ได้เลย
 

.....กุตื่นขึ้นมาอีกทีหลังได้ยินเสียงคุยกันจ่อกแจ่กตรงแคมป์กลาง เด็กๆตื่นกันแล้ว กุลงจากเปล ตรงไปยังน้ำร้อนที่ลูกหาบชงไว้ให้โดยไม่ต้องแปรงฟัน แก้วสีชมพูใบเดิม กุเติมน้ำร้อนและฉีกกาแฟ 3 in 1 ซึ่งกุเลือกจะกินตอนไปงานวิ่งหรือทริปเดินป่าเพราะกุต้องใช้พลังงาน ปกติก็กินกาแฟดำแหละ กุเดินไปจิบกาแฟริมน้ำตก เอาบรรยากาศ กลับมาเก็บสัมภาระและเครื่องนอนลงกระเป๋า ล้างหน้า แปรงฟัน เป็นอันดับสุดท้าย ก่อนเปลี่ยนชุดเป็นชุดเดิมที่ใส่เดินป่าเมื่อวาน ปกติกุจะพาชุดเดินป่ามาแค่ชุดเดียว แล้วก็ชุดสำหรับใส่นอนซึ่งพอกันหนาวได้อีกหนึ่งชุดเท่านั้น กุแพ็คกระเป๋าเสร็จก็มาสมทบร่วมวงอาหารเช้าของวันนี้ ซึ่งมีเมนูแกงจืด , ข้าวผัด และ แกงส้ม ซึ่งมันก็อร่อยทุกเมนู แต่กุก็กินพออิ่มท้องกลัวจุกระหว่างทาง บวกกับกาแฟที่รองท้องไปก่อนหน้านี้แล้ว

.....หลังอาหารเช้าเราต่างช่วยกันเคลียทุกอย่าง แบ่งข้าวห่อสำหรับมื้อกลางวันซึ่งจัดใส่ถุงแยกเป็นชุดไว้ให้ลงกระเป๋าตัวเอง เมื่อทุกอย่างพร้อมการเดินทางก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางแสงแดดระอุและอบอ้าว การเดินทางช่วงที่สองเป็นทางชันตลอด ต้องเดินเลาะไปทางริมเชิงเขา ซึ่งเป็นพื้นดินชื้นทับถมด้วยเศษใบไม้แห้งที่เพิ่งเปียกน้ำค้างชวนให้ลื่น ข้างล่างในบางช่วงเป็นหุบเหว ลาดชัน ต่ำลงไปเป็นน้ำตกที่ส่งเสียงอื้ออึง กลบทุกสรรพเสียง ซึ่งต้องระวังในการเดินมากขึ้น บางช่วงยังคงต้อง ไต่หิน ข้ามน้ำตก และต้องเช็คทากทุกจุดที่พักจากการเดิน ซึ่งก็ไม่เคยผิดหวังสักครั้ง ทากคือเพื่อนร่วมทางที่มั่นคง ซื่อตรง จริงใจ และไม่เคยทอดทิ้งกัน ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา ยังคงมีน้ำตกให้เด็กๆได้พักเล่นน้ำเป็นระยะ และเราก็มาแวะพักที่ ป่าสนที่ 2 เป็นหาดทรายริมน้ำตก กุมาถึงก่อนเด็กๆเกือบครึ่งชั่วโมง นั่งพักรอ เราจะกินข้าวเที่ยงกันที่นี่ และมีเวลาให้เด็กๆได้เล่นน้ำกันอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนเดินทางต่อ

......ข้าวเที่ยงมื้อนี้ประกอบไปด้วยข้าวสวย ไข่ต้ม ผัดหมูสามชั้นสไลด์กับพริกหยวก และกุนเชียงทอด อิ่มจุกๆ หลังแดดเปรี้ยงเพียงไม่นาน บรรยากาศข้างบนครึ้มด้วยเมฆฝน เพียงชั่วครู่เราก็ได้ยินเสียงฝนกระทบกับใบไม้ ก่อนจะร่วงเป็นสายลงมา แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคกับการเดินทางเพราะทุกคนต่างก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อและการเล่นน้ำตกกันอยู่แล้ว ข่าวว่าอีกสองชั่วโมงเราจะเดินไต่ขึ้นอย่างเดียวและก็จะถึงที่พัก ฝนยังคงตกเป็นช่วงๆ สบับกับแสงแดดเป็นระยะๆ ตลอดเส้นทางเดินเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างเปิดเผยจริงใจ น้องผู้ชายบางคนเริ่มมีอาการ จากหน้าขาวๆเริ่มซีดๆ ต่างจากน้องผู้หญิงอีกสองคนที่กุคิดว่าเป็นเต้าหู้ และกุรู้ชื่อมาละ น้องแป้งกะน้องหยก แมร่งเดินโค-ตร เก่ง ทั้งๆที่บอกว่าเป็นป่าแรก และอีกคนก็เคยเดินมาก็สองสามครั้งเท่านั้น ชั่วโมงกว่าๆหลังจากดันเนินเริ่มมีคำถาม อีกนานมั้ยๆ 5555 อาการนี้กุเคยเจอมาก่อน ก็ได้แต่ปลอบกันไป การเดินขึ้นเขาคล้ายเดินขึ้นบันไดที่มีรากไม้เป็นขั้นบันได ให้พักขาพาตัวเองขึ้นไปข้างบนเรื่อยๆ

.....สักพักกุเริ่มได้กลิ่นลมภูเขาเย็นโล่งจมูก ไอเย็นเริ่มมากระทบผิวหน้า กุจำบรรยากาศนี้ได้ดี เงยหน้าขึ้นข้างบนฟ้าเริ่มโปร่ง ต้นไม้ใหญ่เริ่มน้อยลง กุยิ้มให้กับตัวเองความรู้สึกต่างๆรอกุอยู่บนนั้น ความรู้สึกที่กุตามหา เมื่อโผล่พ้นราวป่าออกไป บนยอดเขาต้นไม้แคระสูงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยจากเมือหลายปีก่อน บรรยากาศโล่งสบาย ฟ้าเปิด มองเห็นก้อนเมฆสีขาวลอยต่ำตัดกับท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม ไกลออกไปเมฆฝนทิ้งตัวลงต่ำโอบอุ้มยอดเขาบางจุดเอาไว้ เพียงไม่นานลมภูเขาก็พัดเอาก้อนเมฆหายไป กุตะโกนลั่นเหมือนกับจะบอกกับอะไรสักอย่างว่ากุมาถึงแล้ว เด็กๆดูตื่นเต้นกับบรรยากาศนี้ ต่างเก็บภาพเอาไว้เป็นที่ระลึก เรายังต้องเดินทางต่อเพือให้ถึงที่ตั้งแค้มป์สำหรับคืนนี้ ซึ่งเป็นตรงหุบเขาสักแห่งที่มีต้นไม้สำหรับผูกเปล ใกล้ๆกับยอดที่จะขึ้นไปดูวิว และอุปสรรคใหม่ก็มาเมื่อจู่ๆฝนก็ตั้งเค้าเพียงไม่นานก็เทกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตาตอนที่เราเดินถึงจุดตั้งแคมป์พอดี การกางฟลายชีสแข่งกับสายฝนที่กระหน่ำเป็นประสบการณ์ใหม่ของกุ ที่ดักน้ำฝนได้ถูกนำมาใช้เสียที และมันก็ทำหน้าที่ได้ดี เราต่างผูกเปล กางเต้นท์กันท่ามกลางสายฝน ที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เกือบสองชั่วโมงฝนจึงขาดเม็ด แต่คืนนี้ฟ้าคงปิด ไม่มีใครสักคนได้อาบน้ำ เราต่างเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนปนเหงื่อ หุงข้าวและทำกับข้าวด้วยแก๊ส และมากินข้าวร่วมกับตอนทุ่มกว่าๆ ฟ้าเริ่มเปิดแล้วแต่คงไม่มีใครอยากขึ้นไปข้างบนนั้น น้ำเมาที่เด็กๆเตรียมมา ทำให้วงสนทนาเริ่มคึกคัก เสียงสนทนาหยอกล้อเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆตามปริมาณดีกรีที่เพิ่มขึ้น กุไม่ได้ร่วมวงด้วย เลี่ยงมานอนฟังเด็กๆ คุยกันโหวกแหวกแล้วก็พลอยหัวเราะกับเรื่องเล่าบางเรื่องของเด็กๆ ที่บางเรื่องก็สองแง่สามง่ามจนถึงหลายง่าม วงสนทนาสิ้นสุดลงเกือบเที่ยงคืน ตอนที่บางคนเริ่มอ้วกกกก บางคนเริ่มหลับ บางคนหาที่นอนไม่เจอ ฝนไม่ตกแล้ว ไม่มีลมพัด อากาศไม่ได้หนาวเท่าทุกครั้ง พอเย็นสบาย มีเสียงกบ เสียงจักจั่น ที่หลับใหลไปพร้อมกับกู

......เช้านี้เด็กๆถูกปลุกขึ้นมาตอนหกโมงเช้าเพื่อไปดูบรรยากาศเขาเจ็ดยอดที่แท้ทรู หลายคนยังแฮ้งค์และงอแงจะไม่ขึ้น แต่ด้วยสปิริต ทุกคนพาร่างขึ้นไปข้างบนนั้นตอนที่ฟ้าเปิด และดวงอาทิตย์ก็ไมได้รอพวกเราอยู่ที่เส้นขอบฟ้า เป็นเทือกเขาเหล่านั้นทียิ้มรับ และทำให้หลายคนหายแฮงค์กับบรรยากาศตรงหน้า บรรยากาศที่เราคุ้นเคยและคิดถึง เมื่อถ่ายรูปกันจนพอใจแล้ว เราต่างก็ลงมาเก็บสัมภาระ กินมื้อเช้า แบกเป้ขึ้นหลังและออกเดินทางอีกครั้ง โดยไม่รู้ว่าจะได้กลับมากอีกเมื่อไหร่ มิตรภาพเริ่มก่อตัวระหว่างทาง และก็หายไปตรงลานจอดรถริมน้ำตก อย่างไม่ทันได้ร่ำลาต่อกัน กุทิ้งความรู้สึกบางอย่างไว้บนนั้นอีกครั้ง รอวันที่จะกลับไปพบเจอ ในวันที่กุยังแข็งแรงพอ อีกสักกี่ครั้ง????
















https://www.facebook.com/100001582414605/videos/pcb.9906533216075994/1056607296348818

https://www.facebook.com/100001582414605/videos/pcb.9899233780139271/1747976542452537

https://www.facebook.com/100001582414605/videos/pcb.9899233780139271/1332783921331620

https://www.facebook.com/100001582414605/videos/pcb.9899233780139271/1747976542452537

https://www.facebook.com/100001582414605/videos/pcb.9899233780139271/1903471633795148




 

Create Date : 04 พฤษภาคม 2568		0 comments
Last Update : 4 พฤษภาคม 2568 22:49:01 น.
Counter : 320 Pageviews.
Share Tweet