งานเปิดตัวพ๊อกเก็ตบุคเป้ เสลอ
"สิ่งที่สวยงามมักจะอยู่ไกลออกไป" เป็นชื่อหนังสือของเป้-อารักษ์ อมรศุภศิริ
เป็นงานเขียนรวมเล่มเรื่องเล่าจากประสบการณ์ชีวิตและความคิดคำนึงของเป้

จัดพิมพ์โดย สนพ.รูปจันทร์ โดยพี่เสี้ยวจันทร์ แรมไพร เจ้าสำนักพิมพ์เป็นหัวเรือใหญ่ ดังนั้นพี่เสี้ยวจึงเรียกฉันมาช่วยทำพีอาร์เปิดตัวหนังสือเล่มแรกของเป้เล่มนี้



วันเปิดตัวที่งานสัปดาห์หนังสือ ศูนย์สิริกิติ์ ผู้คนมากันมากมายเพื่อเลือกซื้อหา หนังสือกันอยู่แล้ว(เนืองแน่นทุกปี) แต่กล่าวสำหรับงานเปิดตัวหนังสือเป้ ฉันโทรนัดน้องแต่เช้า เพื่อให้เขาได้มีเวลาเตรียมตัว เนื่องจากเป้มีคิวงานเยอะแยะยาวเหยียด และฉันก็เชิญเพื่อนๆ สื่อมวลชนไว้เยอะพอสมควร

พี่เสี้ยวย้ำหลายหน แกถามหลายครั้งว่าจะมีนักข่าวมากันเยอะมั้ย? --- "ไม่เยอะได้ไง รับรองมากันตรึมพี่!" แน่นอนเพราะเป็นเซเลบ เป็นดารา เป็นงานที่ฉันบอกตรงๆ ว่า สื่อบันเทิงมาเยอะก็จริงแต่ พวกเขาไม่ได้มาด้วยเรื่องหนังสือหรือเจาะลึกสิ่งที่เป้เขียนในหนังสือแน่ๆ



ใช่! นักข่าวบันเทิง ก็มาทำข่าวคนบันเทิง และบันเทิ๊ง บันเทิง เสียจริงๆ
แต่ละคำถามของนักข่าวบันเทิงยุคนี้ (ซึ่งต่างวิธีและวิถีการทำงานในยุคฉันแน่ๆ) วนเวียนกับเรื่องรักเรื่องใคร่...เท่านั้น ไม่มีใครหรือสื่อเล่มไหนคิดจะเอาสาระจากสิ่งที่ชายหนุ่ม(ฉันอ่านงานเขียนของเขาแล้ว จัดว่ามีความคิดในเรื่องราวต่างๆ ด้วยมุมมองที่น่าสนใจไม่น้อย) ถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือ

สื่อเล่มนึง ถามฉันว่า ในเล่มเป้เขียนถึงแพนบ้างหรือเปล่า?
เขียนถึงหญิงสาวคนไหนบ้าง? เป้เขียนถึงก้อยไหม?
บลาๆๆ ....ฉันบอกน้องลองเอาไปอ่านมั้ยจ้ะ น่าสนใจนะ
"ไม่มีเวลาสิพี่ ผมจะรีบปิดข่าว พี่เอื้องพอจะบอกคร่าวๆ ได้มั้ย เฉพาะเรื่องรักๆ อ่ะคับ" ---นั่น! ไม่อยากอ่าน แต่อยากรู้แค่เรื่องนี้เอง?
คำเดียวเลย...เสียดายความคิดของคนรุ่นใหม่ มันถูกกลืนด้วยเงื่อนไขอะไรๆ มากมายเกินไปมั้ย?

หรือนี่เป็นสิ่งที่คนอ่านยุคนี้ต้องการจริงๆ ล่ะหรือ?



เมื่ออยู่บนเวที สองพิธีกรอารมณ์ดีถามเป้เกี่ยวกับหนังสือของเค้า พอลงจากเวทีนักข่าวก็กรูมารุมล้อม โอว....ความจริงฉันก็ชินแล้วกับการทำงานแบบนี้เมื่อเกือบยี่สิบปีก่อนที่ต้องดูแลนักร้อง-ดาราในสังกัดค่ายเพลงใหญ่ทั้งสองแห่ง
แต่วันนี้ฉันกลับรู้สึกเนือยๆ กับภาพที่เห็นนี้

สองพิธีกรลงมา ฉันเลยเรียกทั้งคมสัน-เอก และพี่เสี้ยวมาถ่ายรูปด้วยกันเล่นๆ รอเวลาให้เหล่าแมลงวันในไร่อ้อย...เอ้ย ส้ม ได้ปฎิบัติหน้าที่กันไปตามสบาย
(ระหว่างนี้ ฉันแน่ใจว่า หูฉันได้ยินแต่คำถามที่ไม่เกี่ยวกับหนังสือของเป้เลย ให้ตายสิ!)



เย็นย่ำวันนั้น พวกเราพานักข่าวไปเลี้ยงข้าวที่ร้านแบล็กแคนย่อนในศูนย์ฯนั่นแหละ เฮฮากันดี...ส่วนนายเป้ไปประจำที่บูธสำนักพิมพ์เพื่อแจกลายเซ็นแควนๆ



เพราะเป็นงานที่รุ่นพี่ขอให้ช่วย แม้ฉันไม่ใคร่ถูกจริตนัก เพราะร้างลาจากแวดวงบันเทิงมานานพอควรแล้ว แต่นี่ก็คืองานล่ะนะ ....ฉันบอกตัวเอง และฉันแอบหวังว่า นี่คงเป็นงานบันเทิ๊ง บันเทิง จ๊อบสุดท้ายที่ฉันจะถูกขอให้มาทำและมาช่วย ครั้งหน้าพี่ๆ คงเข้าใจในคำปฎิเสธ

สำหรับเป้ พี่หวังว่าน้องจะมีงานเขียนดีๆ ยิ่งขึ้นกว่าเดิมออกมาอีกในอนาคต
เป้คงมีแรงบันดาลใจใหม่ๆ สร้างงานออกมาอีก (ถึงน้องจะร้องเพลงไม่เพราะเลย แต่น้องมี story ที่ลึกซึ้งนะ เอาใจช่วยนะครับสำหรับในมุมของงานเขียนหนังสือ)

พี่เอง






Create Date : 07 สิงหาคม 2554
Last Update : 7 สิงหาคม 2554 3:18:47 น.
Counter : 412 Pageviews.

2 comments
  
เหมือนพิธีกรบางช่องรึป่าวคะ
ดังแล้ว คนรู้จักแล้ว
ทำพ๊อกเกตบุค
โดย: โจนบ้ากับป้าแก่ๆ วันที่: 7 สิงหาคม 2554 เวลา:4:56:13 น.
  
ฟังเพลงคุณเป้แล้วกำลังคิดว่าหนังสือจะเป็นยังไงหนอ
โดย: BIGLATTE วันที่: 7 สิงหาคม 2554 เวลา:10:48:39 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

meenna
Location :
  Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



สิงหาคม 2554

 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31