บทกวีไว้อาลัยสยามประเทศ ๒๕๕๓
๑๘ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๓

เดือนเดือดเพราะเลือดหลั่ง เมษาคลั่งคลุ้งเคล้าไป
ดับดิ้นดำเนินคล้าย ราชดำเนินแต่ก่อนมา
จงสีใดสดับรู้ ล้วนอดสูทั้งพารา
คือคนที่คิดฆ่า จึ่งไร้ค่าประมาณกัน
จะไพร่หรืออำมาตย์ หากอาฆาตหรือโรมรัน
ไปได้สักกี่วัน ย่อมมีอันจะวอดวาย
ที่ตายก็ตายเปล่า แล้วใครเล่า? ได้ดั่งหมาย...
บาดเจ็บแลล้มตาย ใคร? สบายเมื่อปลายมือ
เดือนเดือดเพราะแดดคลั่ง ฤาชิงชังเพราะยึดถือ
อะไร? ทำไม? คือ?.... ประชาธิปไตยอย่างไรกัน?
บางคนยังอยู่สุข บางคนทุกข์ที่ไหนนั่น?
บนโล่งแต่ล่างตัน ต่างแดกดันกันไปมา
ประชาธิปไตยฤาไปรอด คงจะจอดอีกไม่ช้า
เสียดายเลือดแดงทา อีกน้ำตาแห่งวีรชน
ที่หลั่งลงดำเนิน นานเหลือเกินยังสับสน
ความหมายในตัวตน มิหลุดพ้นทางดำเนิน
พฤษภาเวียนมาอีก ยากจะหลีกการเผชิญ
ต่างคนมุ่งหน้าเดิน จนยากเกินจะเยียวยา
ปัญหามีทางแก้ แต่ที่แท้ถืออัตตา
ต่างคนต่างนำพา ด้วยทิฐิมาต่อกร
นั่นไง! สยามยับ ไฟแค้นคับระอุร้อน
เผาไหม้จนราญรอน และแหลกยับไปกับตา
ชนะหรือแพ้พ่าย จะเหลือใดที่ได้มา?
เศษซากไร้ราคา ชาวประชาน้ำตาริน.

เอื้อง ยิปโซ







Create Date : 22 พฤษภาคม 2553
Last Update : 22 พฤษภาคม 2553 9:03:02 น.
Counter : 318 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

meenna
Location :
  Australia

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



พฤษภาคม 2553

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
23
25
26
27
28
29
30
31