"มอบทุกสิ่งด้วยดวงใจใสพิสุทธิ์"
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2548
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
23 กรกฏาคม 2548
 
All Blogs
 

ตาย ตาย ตายแน่ !

คำบางคำคนส่วนมากไม่อยากกล่าว
ยินแล้วหนาวจับจิตคิดสังหรณ์
เกรงลางร้ายมาถึงจึงอาวรณ์
ห้ามไว้ก่อนพูดไปลางไม่ดี

คำที่ว่านั่นหรือคือ "ความตาย"
ทุกหญิงชายต้องล่วงลับดับเป็นผี
ไม่อาจพ้นความตายวายชีวี
ทางที่ดีควรคิดพิจารณา

"หมั่นนึกถึงความตายไว้เนืองเนือง"
นับเป็นเรื่องเตือนใจในศาสนา
อย่าประมาทปล่อยผ่านกาลเวลา
"มรณาสติ"ตรึกรำลึกพลัน

เมื่อความจริงสิ่งนี้หนีไม่พ้น
เราทุกคนควรเตรียมใจอย่าไหวหวั่น
เพื่อพร้อมที่จะตายได้ทุกวัน
ทำดีกันให้มากก่อนจากไป

ก่อนวางวายควรทำใจให้สงบ
เพื่อสู่สุคติภพแดนเกิดใหม่
อย่าประมาทปล่อยเวลาช้าร่ำไร
หากทำใจเตรียมตัวไม่กลัวตาย




 

Create Date : 23 กรกฎาคม 2548
7 comments
Last Update : 23 กรกฎาคม 2548 22:45:59 น.
Counter : 349 Pageviews.

 


ไม่คิดจะอยู่ทนจนเป็นย่า
ทั้งไม่ค้าความฝันแบบมั่นหมาย
ไม่ยึดเหนื่ยวเกี่ยวเล่ห์เพทุบาย
ไม่วุ่นวายขายค้ายาบ้อบอ

อยู่เพื่อรอวันนั้นวันสุดท้าย
ช่วงก่อนตายหมายตาแค่มาต่อ
และร่วมอุดมการงานถักทอ
ทำนองล้อเลียนรู้อยู่ชาชิน

ช่วงสุดท้ายปลายทางย่างมาสู่
ทบทวนดูรู้ผิดติดหนี้สิน
เคยฆ่าหอย-ปู-ปลาเป็นอาจินต์
คงมิสิ้นนิวรณ์ก่อนหลับตา

พยายามทำใจไม่ยึดติด
ทางชีวิตผ่านไปไม่หวนหา
จะปล่อยว่างวางไว้ในเวลา
นั่งรอท่าตรงนี้ทุกวี่วัน

จะตายเช้า-ตายเย็นไม่เป็นห่วง
อาจถูกลวงไปฆ่าต้องอาสัญ
อยู่ที่บาปบวกกรรมหนุนนำทัน
ถ้าหลายวันว่างเว้น"เน้น"ตายแล้ว

:

 

โดย: รจนา (Augustman ) 23 กรกฎาคม 2548 22:50:37 น.  

 

สมคิดได้ขออยู่รอดูหลาน
แม้เนิ่นนานขอยินเสียงเพียงอย่าแห้ว
แต่ทั้งเขยทั้งสะใภ้ไร้วี่แวว
หวนคิดแล้วถึงเวลาคงมาเอง

เมื่อยังอยู่ทำหน้าที่ให้ดีสุด
โลกสมมุติทำไปไม่เครียดเคร่ง
ขอมองโลกแง่งามตามบทเพลง
เลิกหวั่นเกรงวันสุดท้ายที่หมายมอง

อย่างที่ว่าจัก"ทำใจไม่ยึดติด"
เคยทำผิดแก้ไขให้ถูกต้อง
อยู่อย่างไม่ประมาทพลาดทำนอง
คอยประคองด้วยใจมั่นฝันเฝ้ารอ

เราจะตายเมื่อไหร่ไม่อาจรู้
เมื่อยังอยู่หมั่นสร้างเสริมเติมดีต่อ
ในภพนี้มีเสบียงมากเพียงพอ
ภพหน้าหนอสุขสมหวังดังต้องการ

 

โดย: Augustman 23 กรกฎาคม 2548 23:08:44 น.  

 

เรื่องภพหน้าภพไหนไม่คิดหวัง
แค่ชีพยังดำรงคงสถาน
ยังไม่หมดความฝันแต่วันวาน
จะสร้างสานสืบเนื่องเรื่องกลอนกล

ไม่อาจเป็นย่ายายต้องตายเปล่า
ไม่มีหรอกลูกเต้าเนาเหตุผล
เจ้าตัว"หมัน"บั่นทอนให้ร้อนรน
เป็นแม่"คน"มิได้ใครก็รู้

แต่ก่อนจะสิ้นใจไปต่างภพ
ก่อนจะจบชีพไปไกลเกินกู่
จะอยู่ในศีลธรรมเชื่อคำครู
ไม่ลบหลู่ชูชิตคิดบูชา

จะตายเร็วตายช้าใครกล้าขัด
ไม่อาจนัดวันจองมองค้นหา
ถ้าเจ็ดวันผันไปไม่ย้อนมา
ฝากคำลาไว้ด้วยช่วยจดจำ

จาก : รจนา - 20/11/2003 22:13

 

โดย: รจนา IP: 203.113.80.140 24 กรกฎาคม 2548 12:34:50 น.  

 


ภพนี้มิสิ้นหวังเมื่อยังอยู่
ระลึกรู้ระวังใจมิใฝ่ต่ำ
สิ่งใดดีถูกครรลองต้องจดจำ
เพื่อรีบทำก่อนเวลา"นาทีทอง"

ภพหน้าเป็นอย่างไรไม่อาจรู้
ยามชีพอยู่สงบใจไม่เศร้าหมอง
จวบวาระสุดท้ายที่หมายมอง
คงสมปอง..สุคติหวัง..ดังเฝ้าคอย

รำลึกถึงความตายไว้เนืองนิจ
กรรมสุจริตเพียรทำย้ำบ่อยบ่อย
กุศลกรรมทำไปใช่เลือนลอย
ขืนมัวปล่อยประมาทอาจเสียการ

วันสุดท้ายถึงเมื่อไรไม่รู้แน่
มิเชือนแชลุ่มหลงในสงสาร
จึงรีบเร่งทำบุญสุนทรทาน
อยู่คิดอ่านมิอาจฝืน"สามหมื่นวัน"

จาก : Augustman - 22/11/2003 10:59

 

โดย: Augustman IP: 203.113.80.140 24 กรกฎาคม 2548 12:37:32 น.  

 


"สามหมื่นวัน"จิ๊บจ๊อยน้อยไปนิด
ยังมีสิทธิ์คิดใหม่ได้ดังฝัน
หากคิดเอื้อเฟื้อนองทำนองนั้น
จะไปไหน-ไปกันผูกพันจูง

น้องเริ่มนับถอยหลังตั้งกำหนด
อนาคตไม่มีที่หมายสูง
ยึดสายกลางทางรอดใช่ยอดยูง
ขาดเพื่อนฝูงแลเหลียวอยู่เดียวดาย

มีบ้านกลอนนอนนั่งชั่ง-มันเผือก
พอจะเลือกทำกิจที่คิดหมาย
ไม่ต้องห่วงกังวลจนวุ่นวาย
ไม่ท้าทาย-ไม่หนีอยู่ที่เดิม

ยังมีมันสมองไว้ตรองตริ
ยังไม่วิปริตคิดสร้างเสริม
ยังมีแรงทำได้ใคร่ต่อเติม
ดีกว่าเริ่มต้นช้าชะล่าใจ

จาก : รจนา

 

โดย: รจนา IP: 203.113.80.143 24 กรกฎาคม 2548 21:15:17 น.  

 

"สามหมื่นวัน"คิดไปใช่เรื่องเล็ก
ผ่านจากเด็กเริ่มต้นพ้นสมัย
ข้ามหนุ่มสาวคราวรุ่นดรุณวัย
จากนี้ไปอีกมิน้อยร้อยปีเกิน

อายุยืนมากนักมักลืมหลง
ใจพะวงหวั่นวิตกดูงกเงิ่น
นึกเห็นภาพคนชราพาจูงเดิน
ไม่เพลิดเพลินเหมือนสมัยวัยฉกรรจ์

ก็แล้วแต่บุญกรรมน้อมนำส่ง
มาคิดปลงปล่อยวางย่อมสร้างสรรค์
กาลภายหน้าไยคนึงคิดถึงวัน
ปัจจุบันสติตั้งระวังใจ

ลิขิตกลอนถึงกันพลันเกิดสุข
มิก่อทุกข์ตอบความคอยถามไถ่
เรื่องความตายเล็กน้อยปล่อยมันไป
คิดอย่างไรย่อมถึงซึ่งกองฟอน

จาก : Augustman
:

 

โดย: Augustman IP: 203.113.80.142 26 กรกฎาคม 2548 14:24:27 น.  

 



เกิดมาร้อย-ตายร้อยไม่ลอยค้าง
มิเลือกข้างผู้ใหญ่-วัยละอ่อน
จะช้านานเพียงไหนไม่แน่นอน
เชิงตะกอนที่หมายอาจไม่พบ

เช่นตายก่อนลืมตามาดูโลก
ไม่รู้โศก-รู้เศร้าเรื่อง"เรา"จบ
ไม่ต้องหาโลงใส่ให้เปลือง"งบ"
เป็นซากศพน้อยนิดไม่คิดปลง

และบางรายหายลับกับน้ำหลาก
เห็นมีมากจากกันไม่ทันหลง
ที่แก่เฒ่าเข้าขั้นนับวันงง
มิเจาะจงว่าใครให้ขุ่นเคือง

จะตายเช้า-ตายเย็นไม่เป็นห่วง
ไม่คิดท้วงทวงถามติดตามเรื่อง
จะเขียนกลอนฝากไว้ให้เนืองเนือง
และต่อเนื่องอาจินต์ก่อนสิ้นใจ

จาก : รจนา

 

โดย: รจนา IP: 203.113.80.142 26 กรกฎาคม 2548 14:27:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Augustman
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Augustman's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.