บล๊อกของคนเพี้ยน...เพี้ยน
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
17 มีนาคม 2559
 
All Blogs
 
รากนครา--ปิยะพร ศักดิ์เกษม

รากนครา ผู้เขียนปิยะพร ศักดิ์เกษม

สนพ.อรุณ..

ราคา 425 บาท

จากปกหลัง

หากบ้านเมืองและสังคมเป็นเช่นไม้ใหญ่

มีประดาปราชญ์ราชเมธี วีรบุรุษวีรสตรี เป็นประดุจดอกผลให้ชื่นชม

จากอดีตจนถึงปัจจุบัน มีใครสักกี่คนที่หวนระลึกถึงคนหลายคน

ผู้ต้องกลบฝังความต้องการ ชีวิต และหัวใจของตนเองไว้

ภายใต้ภาระหน้าที่แห่งการค้ำจุนบ้านเมืองและสังคม

ดุจเดียวกับ "ราก" ต้องฝังตัวอยู่ใต้พื้นพิภพ

เพื่อค้ำจุนกิ่ง ใบ และลำต้นตระหง่านงาม

...ผู้คนเหล่านั้นก็เป็นดั่ง"ราก" แห่ง "นครา"

หลังอ่าน..........................

เสียน้ำตาไปประมาณสิบโอ่งได้...

จขบ.ไม่เคยอ่านนิยายเรื่องไหนแล้วเสียน้ำตาเลยมาเสียก็กับเรื่องนี้แหละ มันทั้งเศร้า อิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูกไม่เคยดูละครเรื่องนี้มาก่อนเลยเชื่อว่าถ้าได้ดูคงไม่พ้นนั่งร้องไห้อยู่หน้าจอแน่ๆ

เป็นเรื่องแรกของการอ่านงานคุณปิยะพรเลยค่ะเขียนดีม้ากมาก กก กล้านตัว ภาษาสำนวนอ่านง่ายดีสุดๆเป็นเรื่องในราชสำนักที่ไม่มีคำราชาศัพท์ออกมาสักตัว แต่เรากลับอ่านแล้วไม่รู้สึกขัดตาเลย

เรื่องเริ่มที่เจ้าศุขวงศ์เจ้าองค์หนึ่งของเมืองประเทศราชล้านนาได้รับมอบหมายให้ไปยังเมืองเชียงเงินเพื่อร่วมงานศพของเจ้าอุปราชสิงห์คำ เจ้าศุขวงศ์ได้พบกับเจ้าแม้นเมืองธิดาองค์โตที่เกิดกับเจ้านางหลวงคนก่อนกับเจ้าหลวงแสนอินทะซึ่งสถานที่พบกันนั้นช่างโรแมนติกมาก คือใต้ต้นชมพูพันธ์เจ้าแม้นเมืองนั้นเป็นคนที่รักแผ่นดินถิ่นเชียงเงินพร้อมจะเสียสละทุกอย่างเพื่อบ้านเมืองเจ้าแม้นเมืองมีพี่น้องร่วมอุทรหนึ่งคนคือเจ้าอุปราชหน่อเมืองผู้ซึ่งมีใจรักบ้านเมืองไม่ต่างกันกับเจ้าแม้นเมือง ซึ่งทั้งคู่นั้นได้รับการปลูกฝังนิสัยนี้มาจากเจ้าอุปราชสิงห์คำนั่นเอง

เจ้าแม้นเมืองนั้นยังมีน้องสาวอีกคนที่เกิดจากเจ้าข่ายคำเจ้านางหลวงคนปัจจุบันชื่อเจ้ามิ่งหล้าโดยที่เจ้ามิ่งหล้านั้นแม้ว่าจะเป็นน้องแต่ก็ได้รับการเลี้ยงดูมาแบบตำแหน่งที่สูงกว่าแม้นเมือง(ซึ่ง จขบ.ว่ามันเป็นปมในใจของเจ้าแม้นเมืองพอสมควรเลย)

เจ้าศุขวงศ์และเจ้าแม้นเมืองนั้นมีบางสิ่งบางอย่างที่ถูกตาต้องใจกันเข้าตั้งแต่แรกแต่เจ้ามิ่งหล้านั้นก็พอใจในเจ้าศุขวงศ์ด้วย ซึ่งเจ้ามิ่งหล้าก็พยายามที่จะทำให้เจ้าศุขวงศ์หลงใหลในตัวเองตามประสาคนที่มั่นใจในตัวเองแหละนะและการกระทำนี้ทำให้เจ้าแม้นเมืองที่มีใจให้เจ้าศุขวงศ์ต้องคอยเก็บงำความรู้สึกของตัวเอง

แต่เหตุการณ์ก็ไม่เป็นไปตามคาดแม้ว่าเจ้ามิ่งล้าจะพยายามเข้าหาเจ้าศุขวงศ์ปานใดแต่ก็ไม่สำเร็จอีกทั้งเจ้าหญิงในสมัยก่อนนั้นมักจะมีหน้าที่คือเป็นบรรณาการ บาทจาริกาให้กับเจ้าเมืองต่างๆที่ตัวคนที่เป็นเจ้าเมืองตัวเองนั้นต้องการมีไมตรีด้วย

มิ่งหล้ากับแม้นเมืองก็เช่นกันทั้งคู่ถูกเจ้าหลวงแสนอินทะส่งไปแต่งงานเพื่อเกมการเมืองล้วนๆเจ้าแม้นเมืองโชคดีหน่อยที่ได้แต่งไปกับเจ้าศุขวงศ์(แต่ใช่ว่าจะมีความสุขนะ)ส่วนเจ้ามิ่งหล้าด้วยความที่ถูกเลี้ยงว่าเป็นคนสำคัญก็ย่อมถูกส่งไปยังเมืองที่สำคัญกว่าหัวเมืองประเทศราชเล็กๆอย่างที่พระเอกอยู่มิ่งหล้าถูกส่งไปเมืองมัณฑ์ และกว่าจะไปได้ก็ออกฤทธิ์ออกเดชมากเหลือเกินแถมยังบังคับให้เจ้าแม้นเมืองสาบานอีกด้วย

การสาบานของเจ้าแม้นเมืองนี้ส่วนหนึ่งเป็นบ่อเกิดของเรื่องด้วยนะเราว่าเจ้าแม้นเมืองรู้สึกผิดต่อคำสาบานมาโดยตลอดจนเข้าขั้นหลอนตัวเองเลยก็ว่าได้

หลังการสมรสเจ้าแม้นเมืองกับเจ้าศุขวงศ์นั้นเรียกได้ว่าต่างคนต่างมีทิฐิด้วยกันทั้งคู่นะเราว่าเหมือนมีกำแพงกั้นกันอยู่ตลอดเวลา แต่มันก็มีช่วงที่เรียกได้ว่ามีความสุขอยู่บ้างอย่างค่อนข้างโรแมนติกเลยซึ่งถ้าเทียบกันแล้วเจ้าแม้นเมืองนั้นค่อนข้างโชคดีกว่าเจ้ามิ่งหล้าที่ไปอยู่เมืองมัณฑ์มากมายนัก

เจ้ามิ่งหล้าต้องเจอกับเจ้าหลวงที่มีเจ้านางหลวงปัทมสุดาเป็นผู้กุมอำนาจอย่างแท้จริงคอยควบคุมอยู่เรียกได้ว่าเจอราชินีจอมโหดเลยก็ว่าได้

ซึ่งเหตุการณ์ต่อไปนี่ก็จะเริ่มเข้มข้นมากเรื่อยๆซึ่่งจขบ.จะขอข้ามมาถึงช็อตที่ตัวเองน้ำตาแตกเลย คือตอนที่เจ้าแม้นเมืองเอาลูกตัวเองมาให้เจ้ามิ่งหล้าที่สะบักสะบอมมาจากเมืองมัณฑ์เพื่อฝากไว้แล้วตัวเองจะไปตายนี่แหละค่ะ

"...อยู่ดีนะ ภูแก้วแม่ขอลา..."

โอ้โห น้ำตาแตกในฐานะที่เรามีลูกยังไม่ถึงสองขวบดีมันต้องใช้ความกล้ามากๆเลยนะที่ต้องทิ้งลูกตัวเองไป และที่สำคัญคือไปตายแน่ๆจะไม่ได้เจอกับลูกอีกแล้ว ขนาดพิมพ์น้ำตายังจะไหลจะอินอะไรมากมายแม้นเมืองเสียสละเหลือเกิน

และยังมาต่อที่ตอนเจ้าศุขวงศ์เรียกให้แม้นเมืองตื่น

"...แม้นเมือง ลืมตาสิพี่มารับเจ้ากลับบ้าน...."เป็นเสียงทีเรียกเปี่ยมไปด้วยความหวังทั้งๆที่รู้ว่าไร้ความหวัง

คราวนี้แหละน้ำตาไหลสิบโอ่งเจ้าศุขวงศ์ไม่เคยได้บอกรักแม้นเมืองเลยแม้นเมืองตายไปโดยที่ไม่รู้ว่าเจ้าศุขวงศ์นั้นรักตัวเองมากขนาดไหน

....

.......................T____T

เรียกว่าเรื่องนี้จบได้ตะเตือนไตและดีที่สุดเลย

ต้องไปหาเล่มอื่นในนามปากกานี้มาอ่านเสียแล้ว......




Create Date : 17 มีนาคม 2559
Last Update : 18 มีนาคม 2559 11:18:52 น. 6 comments
Counter : 1860 Pageviews.

 
มาเชียร์ นามปากกานี้ค่ะ
ในชุดที่ต่อเนื่องจาก รากนครา ก็จะเป็นสะพานแสงคำ นะคะ


โดย: Serverlus วันที่: 19 มีนาคม 2559 เวลา:20:00:45 น.  

 
คุณ Serverlus สะพานแสงคำใช่ไหมคะ เห็นแว๊บๆในห้องสมุดแล้วค่ะ เดี๋ยวต้องลัดคิวมาอ่านเสียแล้ว ขอบคุณมากๆนะคะ


โดย: หมูบูด วันที่: 20 มีนาคม 2559 เวลา:9:31:01 น.  

 
มีในครอบครองแล้วครับ แต่ยังไม่มีโอกาสได้อ่านสักที จำได้ในเวอร์ชันละครช่อง 7 ด้วยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 21 มีนาคม 2559 เวลา:11:53:06 น.  

 
มีแต่คนบอกว่าเกร็งอวัยวะภายในไว้ให้ดี ไม่งั้นเราจะเสียไตปวดตับมาก


โดย: ออโอ วันที่: 22 มีนาคม 2559 เวลา:23:22:02 น.  

 
คุณ สามปอยหลวง เชียร์ให้อ่านเลยค่ะ เศร้า อิ่มเอม มีครบหมดเลยค่ะ
คุณ ออโอ ใช่เลยค่ะ น้ำตาไหลเป็นเผาเต่าเลยค่ะ


โดย: หมูบูด วันที่: 2 เมษายน 2559 เวลา:14:01:22 น.  

 
เรื่องนี้จบได้สะเทือนใจและเรียกน้ำตาสิบโอ่งได้เช่นกันค่ะ อ่านจบเผลอเรียกตัวเองว่า ข้าเจ้า อยู่หลายวันทีเดียวค่ะ


โดย: BabyInk วันที่: 4 เมษายน 2559 เวลา:14:48:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
หมูบูด
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เกิดมาพร้อมกับขาสองข้าง ปากหนึ่งปาก
วันทำงานก็ทำงานหัวยุ่ง
วันหยุดก็เที่ยวไปกินไป เพี้ยนๆบ้าๆบอๆ
ไปตามเรื่อง
Friends' blogs
[Add หมูบูด's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.