The Blog To Love @ First Click - - ความเหงาไม่เคยทำร้ายใคร มีแต่เจ้าของหัวใจที่ทำร้ายตน-- รักแรกคลิก

'รามา' ในดวงใจ


สมัยก่อน ในตัวเมืองชลบุรีจะมีโรงหนังเด่นๆไม่กี่โรง ส่วนมากมักลงท้ายด้วยคำว่า รามา เช่น เพชรรามา เมืองชลรามา ตะวันออกรามา

ทำให้ฉันในวัยเด็กนึกทึกทักเอาเองว่า อะไรที่ลงท้ายว่า รามา รามา ต้องเป็นโรงหนังแน่ๆ

ครั้งหนึ่ง พ่อบอกว่า จะไปเยี่ยมญาติที่ รามา ( หมายถึง โรงพยาบาลรามาฯ กทม.)

ดญ. รักแรกคลิกที่คิดอะไรไร้สาระได้เป็นตุเป็นตะเสมอ เข้าใจผิดคิดว่าพ่อจะไปดูหนังกับญาติ เลยดีดดิ้นอยากเป็นตูบตามเกวียน* ขอติดสอยห้อยตามไปด้วยตามระเบียบ

( *สำนวน ตูบตามเกวียน นี้เป็นของพ่อ แผลงมาจากสำนวนเดิมว่า หมาตามเกวียน ใช้แซวฉันเวลาขอตามไปโน่นไปนี่ด้วย ซึ่งตูบตัวนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเป็นชิ้นเป็นอันนอกจากเป็นตัวเกะกะ)

ฉันมั่นใจว่านิสัยชอบดูหนังของพี่ๆและฉัน คงถ่ายทอดทางพันธุกรรมจากพ่อโดยไม่ต้องสงสัย

พ่อมีเรื่องเล่าคลาสสิกในชีวิตพ่อเกี่ยวกับโรงหนัง และการดูหนังมากมาย เมื่อมองย้อนกลับไปในช่วงชีวิตตัวเอง ฉันก็เพิ่งเจนใจว่าฉันก็มีเกร็ดชีวิตมันๆเกี่ยวกับการดูหนังไม่แพ้พ่อเหมือนกัน

ทักษะการชมภาพยนตร์ของฉันพัฒนาขึ้นตามวัยและถึงยุครุ่งโรจน์สูงสุดเมื่อมาเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ

ฉันรู้จักการชมภาพยนตร์แบบสียงในฟิล์มเป็นครั้งแรกที่กรุงเทพฯ และหลังจากนั้นก็เกิดจริตไม่อาจดูหนังแบบเสียงพากย์ได้อีกต่อไป

ฉันเริมริอ่านตีตั๋วดูหนังคนเดียว และเชี่ยวชาญการบริหารเวลาในการชมภาพยนตร์หลายเรื่องต่อกันโดยเวลาไม่ชน

โรงหนังที่เคี่ยวกรำวิชาให้ฉันคือโรงหนังในเครื่อง APEX ซึ่งโรงหนังสยาม ลิโด้ สกาล่า ล้วนเป็นแหล่งบ่มเพาะความทรงจำแสนดีให้ฉันเสมอมา


ไม่กี่วันที่ผ่านมา เพื่อนโทรมาแจ้งข่าวว่าโรงหนังสยามถูกลอบวางเพลิง และถล่มลงมาแล้ว

ความทรงจำเก่าๆ ของโรงหนังสยามฟื้นขึ้นมาเป็นริ้วๆ พร้อมก้อนสะอื้นที่ค่อยๆขึ้นมาประชุมตัวกันอยู่แถวปลายหลอดลม


ภาพด้านหน้าของโรงหนังสยาม ( ขอบคุณภาพจาก google)


เบาะนุ่มๆ ม่านเก่าๆ บรรยากาศขรึมขลัง และกลิ่นแอร์คอนดิชั่นกึ่งอับ กึ่งหอมอ้นเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ

การเลือกที่นั่งระบบแมนนวล ที่เจ้าหน้าที่ต้องใช้ปากกา ขีดกากบาทลงบนช่องที่ลูกค้าเลือก

ตั๋วหนังแบบกระดาษ ระบุหมายเลขที่นั่งด้วยลายเส้นปากกา ซึ่งความหวัดของลายมือเจ้าหน้าที่บนตั๋วจะแปรผกผันกับคิวผู้ซื้อตั๋วว่ายาวหรือสั้นแค่ไหน

พนักงานตรวจตั๋วในชุดสูทเหลืองภูมิฐาน ผู้มาพร้อมรอยยิ้มและไฟฉายคู่ใจ


ปิดเทอมครั้งหนึ่ง ฉันเคยบอกพ่อว่าวันนี้จะขอเข้ากรุงเทพฯมาพบรุ่นพี่ เมื่อมาถึงกรุงเทพฯฉันก็แวะโรงหนังสยาม ชม Shakespeare in love แล้วก็กลับชลบุรี

เปล่าฉันไม่ได้โกหก ... ก็เชคเสปียร์เป็นรุ่นพี่ในวงวิชาการของฉันจริงๆนี่นา เขาเขียนตำราให้ฉันอ่านนี่นะ...

ถ้าเอาจำนวนตั๋วทั้งหมดที่ฉันทำธุรกรรมร่วมกันกับโรงหนังสยามมาเรียงต่อกัน
บางทีอาจต้องเช่าสนามฟุตบอลของเทศบาล หรือของโรงเรียนไหนสักแห่งเพื่อทำการทดลองนี้

แต่ถ้าจะเอาความทรงจำดีๆที่ฉันเคยมีต่อโรงหนังสยามมาวางต่อกัน หรือวางซ้อนกัน
ฉันไม่แน่ใจว่าควรไปทำการทดลองที่ไหน
ที่จะพอบรรจุความทรงจำของฉันได้

โดยไม่ล้นออกมา


ใครที่รักโรงหนังสยาม ตามไปอ่านความทรงจำของคนที่มีอารมณ์ร่วมคล้ายกันได้ในกระทู้นี้ค่ะ
//www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A9274774/A9274774.html





 

Create Date : 21 พฤษภาคม 2553
19 comments
Last Update : 21 พฤษภาคม 2553 13:04:33 น.
Counter : 2113 Pageviews.

 

ก่อนอื่น ขอแฮ๊ป สำนวน "ตูบตามเกวียน"
ช่างคิดดีแท้ ท่านพ่อ...

คิดถึงโรงหนังสยามเหมือนกันค่ะ
คิดถึงหนุ่มที่ชวนมาดูหนัง (แล้วเรา)หลอกจับมือ
เห็นภาพเลยระบบเลือกที่แมนนวล ใช่เลยๆ
ต้องทำใจให้ได้เนอะ ดญ รักแรกคลิก โฮๆๆ
((เห็นข่าว จ้องใบปิดหน้าโรง แล้วอยากวิ่งไปขอเก็บมาจัง มีใครมือไวไปยังหนอ))

 

โดย: ยิปซีฯ IP: 124.121.49.182 21 พฤษภาคม 2553 13:37:57 น.  

 



เสียดายมากเหมือนกันคะ จำได้ว่าสมัยเด็กๆ เป็ดปักกิ่งที่ขึ้นชื่อลือนามนี่ต้อง เป็นปักกิ่งที่ภัตตาคารใต้โรงหนังสกาล่าเลยคะ สมัยนั้นในภัตตาคารจะมีนกแก้วตัวใหญ่ๆปากแดงๆให้เราไปเล่นระหว่างการอาหารด้วย

 

โดย: cengorn 21 พฤษภาคม 2553 15:24:22 น.  

 

สมัยเอ๊าะๆเนี่ย โรงหนังสยามเนี่ยไปบ่อยค่ะ แต่ไม่ได้ไปดูหนังนะคะ ไปเรียนพิเศษที่นั่นอ่ะ อิอิ

สมัยนั้นไม่่ค่อยได้ดูหนังโรงกะเค้าสักเท่าไร เพราะต้องวางมาดเป็นเด็กเรียนค่ะ ถ้าได้ดูก็เป็นไปดูกับพี่ๆน้องๆ ญาติๆ กว่าจะได้ดูเองกะเพื่อนๆเนี่ยก็อยู่มหาวิทยาลัยแล้วค่ะ

สำนวน ตูบตามเกวียนเนี่ย ว่างๆขอยืมมาใช้หน่อยนะคะ เท่ห์จังคำนี้ : )

 

โดย: BeachBum 21 พฤษภาคม 2553 21:06:47 น.  

 

ความทรงจำ

ผูกพัน

เสียดาย

เสียใจ

เจ็บปวด

"MY CINEMA PARADISO"

 

โดย: สวนโมกข์ IP: 167.67.140.51, 203.146.20.17 22 พฤษภาคม 2553 0:54:14 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย


ผมก็ยังทันรุ่นโรงหนัง "ราม่า" อยู่นะครับ หุหุหุ

ปล. มีหลายบล็อกที่เขียนถึงสถานที่ที่ตัวเองผูกพัน
และวันนี้มันได้หายไปเพราะความแตกต่างทางการเมือง







 

โดย: กะว่าก๋า 22 พฤษภาคม 2553 8:18:55 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ







 

โดย: กะว่าก๋า 23 พฤษภาคม 2553 7:25:04 น.  

 

มาย้อนความหลังกับ "สยาม" ด้วยคนหนึ่ง
เพราะที่นี่ ป้าแอ๊ดมีความหลังอยู่ด้วยพอสมควร
เคยมาชมภาพยนตร์และเดินเล่นในย่านนี้ เมื่อ 40 ปีที่แล้ว
เวลาว่างจากการเรียนมักจะมานั่งที่บันไดตรงกันข้ามกับสยามเป็นประจำ รอเพื่อนบ้าง นั่งอ่านหนังสือบ้าง
บางครั้งการได้เดินดูหนังสือตามร้านหนังสือระแวกนั้นเป็นความสุขอย่างมาก

เสียดายบรรยากาศแห่งความหลังจริงๆ ค่ะ




 

โดย: addsiripun 23 พฤษภาคม 2553 13:05:32 น.  

 

มีความทรงจำกับโรงหนังทุกโรงแถวนั้นเลยค่ะ ผ่านไปอีกที ถ้ามองคงเจ็บปวดเหมือนกัน

 

โดย: รัชชี่ IP: 111.84.8.147 23 พฤษภาคม 2553 14:41:34 น.  

 

ครับ
ผมก็ผูกพันมากมายมหาศาล
สยาม ลิโด้ สกาลา
ดวงกมล หมึกจีน ฯลฯ

อะไรๆก็เปลี่ยนแปรไปได้ทั้งนั้น
ใครจะเผาทำลาย
มันก็ยังอยู่ตรงนั้นอยู่ดี
ถ้าเราไม่ลืม

 

โดย: ดาวส่องทาง 23 พฤษภาคม 2553 21:16:36 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ

เห็นด้วยกับพี่ปอนเลยครับ
ถ้าเราไม่ลืม
สิ่งนั้นย่อมไม่หายไป






 

โดย: กะว่าก๋า 24 พฤษภาคม 2553 7:53:03 น.  

 

นอนรออ่านเอนทรี่ใหม่ อิ ๆ ๆ

 

โดย: สวนโมกข์ IP: 183.89.211.67 25 พฤษภาคม 2553 1:03:44 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับคุณน้ำอ้อย








 

โดย: กะว่าก๋า 25 พฤษภาคม 2553 7:50:27 น.  

 

สวัสดีค่ะทุกท่าน

กำลังจะอัพบล็อกหใม่ แต่แวะมาอ่านความเห็นในเอนทรี่นี้ให้ชื่นใจก่อน

 

โดย: Love At First Click 25 พฤษภาคม 2553 13:07:32 น.  

 

เดี๋ยวจะรออ่านบล้อกใหม่ของคุณน้ำอ้อยนะครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 25 พฤษภาคม 2553 13:46:42 น.  

 

request แบบคลายเครียด ๆ นะ

 

โดย: สวนโมกข์ IP: 167.67.140.51, 203.146.20.17 25 พฤษภาคม 2553 15:17:22 น.  

 

เราก็ผูกพันกับโรงหนังเหล่านั้น แต่. . .

แปลกใจมากๆ ที่หลายคน โดยเฉพาะ จขบ.เสียดาย เสียใจ กับโรงหนังกันมาก แต่ไม่มีใครพูดถึงคนเจ็บ และคนตายที่ถูกยิงในวัดปทุมฯ (ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากสยาม) กันเลยสักนิด

พวกเขาจากไปในวัด ที่เป็นเขตอภัยทาน
จากไปขณะที่ไม่ได้มี (หรืออาจจะไม่เคยมี) อาวุธใดๆ อยู่ในมือ ไม่ได้อยู่ในท่าต่อสู้หรือจะทำร้ายใคร และหลายๆ คน ก็เป็นหน่วยพยาบาลอาสา บางคนคงเคยดูหนังในโรงหนังเหล่านี้เหมือนเราๆ

หรือว่า ชีวิตเหล่านั้นไร้ค่าจริงๆ แม้แต่ในบล็อคละมุน ที่ดูว่าเป็นคนจิตใจดีกันอย่างนี้ อือ...ที่สว่างบางที่ ก็อาจจะมืดได้กว่าในโรงหนังล่ะมั้ง

ชีวิตจริง บางทีมันก็เศร้ากว่าในหนัง เจ็บจริง ตายจริง
หลังฉากบู๊ ที่มีใบอนุญาตฆ่าอย่างเป็นทางการ เฮ้อ...

 

โดย: จั่น IP: 87.68.174.115 28 พฤษภาคม 2553 1:54:30 น.  

 


ขออภัยนะคะ ถ้าเฮ้อ...ดังไปนิด

 

โดย: จั่น IP: 87.68.174.115 28 พฤษภาคม 2553 2:06:48 น.  

 

แวะเอา a cup of Love & Hot Chocolate มาฝากคะ

 

โดย: cengorn 29 พฤษภาคม 2553 18:43:44 น.  

 

แนะนำเว็บดูหนังซีรีย์เกาหลีฟรี

 

โดย: koreaserie (loveyoupantip ) 6 สิงหาคม 2554 9:56:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


Love At First Click
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




An ordinary woman who loves to write and who loves to know what love is.
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
21 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Love At First Click's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.