The Body Achieves What The Mind Believes

Valentine's Month


 
EdiePim
Location :
จันทบุรี ~ ชลบุรี ~ กรุงเทพ ~ ราชบุรี ~ United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]
























เป็นเพียง ... เพื่อบันทึกเรื่องราว .. ประสพการณ์
ของชีวิตตัวเอง ที่มาใช้ชีวิตอยู่ต่างแดน
ถ่ายทอดออกมา เป็นคำพูด
..คำกลอน และรูปภาพ ...

คิดว่าวันหนึ่ง แต่ยังไม่รู้ว่าวันไหน ...
คงจะไม่มีโอกาสจะมา
นั่งเขียน Blog อย่างนี้ได้บ่อยๆ
...เพราะภาระและหน้าที่ ...

หลานเรียก " ยายอิ้ด" ... บางทีก็ " ป้าอิ้ด " บ้าง ตามแต่สถานะ .... ส่วนเพื่อนๆเรียก " อิ้ดดี้ "

ชอบถ่ายภาพ และแต่งกลอน

ความที่ชอบขีดเขียน แต่ไม่ใช่นักเขียนค่ะ .....
..... จึงมีบ้านเล็กๆหลังนี้เพื่อบันทึกเรื่องราว และประสพการณ์ต่างๆ

ขอบคุณพันทิพด้วยค่ะ ที่ให้บ้านเล็กๆหลังนี้

ขอบคุณเพื่อนๆ .. ที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกัน

ขอให้มีความสุขมากๆ และโชคดีกันทุกๆคนค่ะ

ได้เปลี่ยนชื่อจาก AsWeChange มาเป็น EdiePim

เพื่อให้เป็นชื่อเดียวกันกับที่ใช้ใน facebook ขอบคุณค่ะ






ในบางครั้ง .....
ต้องขออนุญาติปิดคอมเมนต์ไว้ชั่วคราว

เนื่องด้วยเกรงใจ ที่ไม่มีเวลาไปเมนต์ตอบได้เหมือนเช่นเคย

ขอโทษจากใจจริงจากเจ้าของ Blog ค่ะ







บทกลอน Copyright@Ownership
MA - 1588 - 1044 - WhUSA
New Comments
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2559
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
24 พฤษภาคม 2559
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add EdiePim's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 

บันทึก ไม่ลึกลับ ... หน้าที่ 9




















พฤษภาคม 2016





สวัสดีค่ะ ...
ได้เวลา Up Blog อีกแล้ว

เพราะ Blog หน้าที่แล้วๆมานั้นทำท่าจะยาวเกิน

ฃึ่งโดยปรกติเราไม่ได้ Up Blog ใหม่เท่าไรนัก






พอดินฟ้าอากาศดีขึ้น
สิ่งแรกที่ครอบครัวเราจะทำก่อนกิจกรรมอื่นๆคือ
การไปทำบุญให้ญาติๆที่ล่วงลับ ทำสังฆทาน

ปีนี้ไปเร็วกว่าทุกปี (โปรดใช้วิจารณญานในการอ่านค่ะ)
ญาติหลายคนมาเข้าฝันสมาชิกในครอบครัว
เลยรู้กันว่า ถึงเวลาแล้ว
นัดวันกันไว้เรียบร้อย พอใกล้ๆวันที่จะไป
ยังมีรายใหม่ๆมาเข้าฝันอีก
บ้างก็มาให้เห็นแบบกำลังบาดเจ็บมีเลือดไหล
เราก็ช่วยได้แบบเขียนชื่อลงแผ่นกระดาษแล้วเอาไปที่วัดด้วย


































ระยะนี้ยังอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ
กลางเดือนพฤษภาคม
ได้เวลาที่ต้องเพาะปลูกกันแล้ว

ปีนี้ จะเน้นหนักไปที่พริกขี้หนู
เพราะราคาค่อนข้างแพง

ในคราวหนึ่ง พริกขาดบ้าน เลยไปฃื้อแบบแช่แข็งมา
พาวละยี่สิบเหรียญ
ทำเอาจะใช้ทีไรต้องนับเม็ดกัน







แบบนี้ปลูกใช้เองดีกว่า กะให้พอใช้ตลอดปีเลยทีเดียว












































ต้นหอมนั้นตายยาก ในหน้าหนาวก็จะพักผ่อนอยู่ใต้ดิน
พอถึงฤดูใบไม้ผลิ ก็จะแตกใบขึ้นมาใหม่

ส่วนต้นผักชีนั้น ก็ขึ้นจากเมล็ดที่หล่นจากต้นเมื่อปีที่แล้ว
เรียกว่าถึงจะเป็นผลิตผลจากเมืองร้อน
แต่ก็สามารถรักษาเผ่าพันธ์ุให้รอดชีวิตมาเกิดใหม่ได้









เอามาเปรียบเทียบให้ดูค่ะ ว่าต้นหอมที่ฟื้นตายมาใหม่
จะมีต้นและดอกใหญ่กว่าเดิมมาก



















เสื้อแขนยาว เปรียบเทียบกับความยาวของใบ
















บ้านเราอยู่แถบชนบท
และพื้นที่รอบๆบ้านยังมีต้นไม้อยู่มาก

ดังนั้นจึงมีเพื่อนบ้านที่มีทั้งสองเท้า สี่เท้า
มีปีกบินได้บ้าง และบินไม่ได้บ้างอยู่หลากหลาย

มาเดินสวนสนามเยี่ยมเยียนกัน
ทั้งกลางวันและกลางคืน
ตั้งแค่เช้ามืด ยามสาย ยามบ่าย ช่วงหัวค่ำ และรอบดึก














กระรอกสีเทา ... Gray tailed squirrel มาขอแบ่งปันอาหารจากน้องนก



















ฝ่ายลูกนก Hairy Woodpecker
ก็ได้แต่แอบมองอยู่ใกล้ๆด้วยความแปลกใจ
แล้วก็มองมาที่เรา เหมือนจะถามว่า
แม่ปล่อยให้ตัวขนฟูๆมาแย่งอาหารของหนูได้ยังไง
















แม้แต่พลเมืองมดก็พากันออกมาตากแดดในวันที่อากาศอบอุ่น

มดพวกนี้ไม่กัดค่ะ
และจะออกมากันยกรังแบบนี้ทุกๆปี
และในที่เดิมๆด้วย














น้อง Chipmunk เริ่มหาอาหาร
สะสมไว้เป็นเสบียงในหน้าหนาวที่จะมาถึง
อมไว้ในปากจนแก้มป่อง

พอแน่นปากบรรจุกันไม่ไหวอีกแล้ว ก็กลับบ้าน
เอาไปไว้ในครัว แล้วกลับมาเก็บใหม่อีก
วิ่งไปๆมาๆแบบนี้ทั้งวัน ช่างขยันกันจริงๆ











เช้าตรู่ของวันใหม่
ตะวันยังไม่พ้นขอบฟ้าดีนัก
เราว่าเราตื่นเช้าก่อนใครแล้ว
แต่ยังแพ้เพื่อนบ้าน Wild Turkey ที่แอบมายียมเยียน








หัวหน้าฝูงผู้อาวุโส แอบเบ่งกล้ามอวดสาวน้อยสาวใหญ่ในกลุ่ม


















แถมหันข้างชำเลืองมาทางเรา เหมือนจะบอกว่า
"หญิงของข้า ใครอย่าแตะ"



















พออิ่มหนำสำราญกันดีแล้วก็พากันจากไป
แต่ยังทำท่าอวดกล้ามฃิกแพคให้เราดูจนพ้นเขตสนามบ้าน


























บางวันในตอนบ่ายๆ
แขกวัยละอ่อนเพศผู้ที่ถูกจ่าฝูงขับไล่ออกมา
ไม่ยอมให้อยู่ด้วย เพราะคิดการไกลว่า
วันหนึ่งคงจะถูกแย่งตำแหน่งแน่

เมื่อความหวงในอำนาจเข้าครอบงำ จึงตัดไฟเสียแต่ต้นลม
ไล่ให้ออกไปพ้นจากกลุ่มของตน
และหนุ่มวัยละอ่อนกลุ่มนั้นได้มาเป็นแขกของบ้านรา































































ก่อนจะพ้นเขตบ้าน ยังมีเต้น Hip Hop ให้เราดูด้วย
เหมือนจะบอกว่า
ขอบคุณสำหรับอาหารที่แบ่งปันให้กัน
แล้วจะมาเยี่ยมอีกนะครับ













เย็นวันนี้มาอีกหนึ่งครอบครัว มาเข้าทางหน้าบ้าน
ฃึ่งอยู่ติดถนน และมีรถวิ่งกันขวักไขว่ ทั้งขาขึ้นเนินและลงเนิน

เวลาครอบครัวนี้มา เราจะรู้ได้ทันที
เพราะจะมีเสียง รถเบรค และหยุด และมีเสียงเร่งเครื่องออกรถ









พอขากลับ ไม่ยอมกลับออกไปทางเดิมที่เข้ามา
กลับปีนกองรั้วหินข้ามถนนไป

ได้แต่มองตามเอาใจช่วย อย่าเพิ่งให้มีรถวิ่งมาขณะนั้นเลย








ถนนหน้าบ้าน












ปลายเดือนพฤษภาคม
ปีนี้อากาศร้อนเร็วกว่าปีก่อนๆ
ทั้งที่ยังอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ต้องติดตั้ง AC กันแล้ว








ดอกสีหวาน จากริมรั้วข้างบ้าน










ทุกชีวิตที่เกิดมาในโลกใบนี้
ต่างก็มีหน้าที่และภาระที่ต้องรับแตกต่างกันออกไป

จะหนัก จะเบา ก็ต้องรับตามวาระของตัวเอง

แมลงภู่ผึ้งตัวนี้อายุคงจะมากแล้ว
เคลื่อนไหวช้าหน่อย จึงทันให้เราแชะเอาภาพมาได้บ้าง










Clematis ดอกสีม่วง จากรั้วบังตาด้านหนึ่งของ gazebo











Buttercup ดอกสีเหลือง จากใต้ต้นสน













ส่วนหลังบ้าน
เริ่มตัดหญ้ารอบแรก

ปีนี้ไม่ทราบว่า จะปลูกข้าวโพดกันอีกหรือเปล่า










ตัดกันเสร็จแล้ว
ถึงเวลาที่ต้องกวาด และเป่าเข้าไปเก็บในยุ้งหญ้า
เพื่อเป็นเสบียงให้ฟาร์มโคนม












น้อง Hummingbird เริ่มอพยพบินกลับมาจากทางใต้
เพื่อกลับถินเดิม เพราะหน้าหนาวได้ผ่านไปแล้ว









เราจะจัดเตรียมน้ำหวานไว้ให้
เป็นการเพิ่มพลังในการบินกลับไปสู่จุดหมายปลายทาง
เพื่อการกลับเข้ากลุ่ม และสร้างครอบครัวใหม่อีกครั้ง

เหมือนปั้มน้ำมันนันแหละค่ะ ใครผ่านมาก็แวะข้ามาเติมน้ำมันได้







น้ำหวานเย็นชุ่มคอ จากน้ำตาลอ้อย
ของโปรดของน้อง Hummingbird










กระรอกหางแดง ...Red tail squirrel
ขานี้จุ้นได้ทุกที่ อะไรที่เป็นของน้องนก
พี่จะชอบไปหมด

















































เราเอาอันใหม่มาแขวนแทน ... ลองดู

เผื่อจะทำให้ตัวจุ้นเลิกมาชิมน้ำหวานของน้อง Hummingbird ดูบ้าง











แต่ไม่ได้ผล ...
ตัวจุ้นยังตามมาชิมน้ำหวานของน้อง Hummingbird ได้เหมือนเดิม











หาอันใหม่มาแขวนอีก

พอลับหลังเราเท่านั้น ตัวจุ้นไม่รอช้า
รีบลงมาตามคำท้าทาย ... ทดลองที่แขวนอันใหม่ของเราทันที









และแล้ว ... ก็เป็นผลสำเร็จ










ตัวจุ้นหันหลังกลับด้วยความไม่สบในอารมณ์

และไม่เข้าใจว่า มีอะไรเกิดขึ้น ทำไมครั้งนี้ตนจึงกินนำหวานไม่ได้อีก










... ในที่สุด น้อง Hummingbird ก็ปลอดภัย
ได้เติมพลัง มีแรงบินกลับบ้าน










กลับไปถิ่นเดิมของตนที่บินอพยพหนีหนาวลงไปทางใต้ตั้งแต่ปีที่แล้ว
ได้กลับไปพบครอบครัวและญาติๆอีกครั้ง












ไม่ได้ชิมน้ำหวานไม่เป็นไร ..
ยังมีอาหารชนิดอืนให้ชิมอีกหลายอย่าง








Suet สำหรับ Colorful Songbirds
อัดแน่นไปด้วยถั่วหลายชนิด กลิ่นหอมชวนน้ำลายไหล
ยากที่จะอดใจได้








น้องนกเดือดร้อนหนัก
ตัวจุ้นนั่งครอบครอง ไม่ยอมแบ่งปัน













ถุงนี้ .. ผมจองแล้วคร๊าบ!!









ลองชิมดูก่อน ... ว่าจะอร่อยไหม

ถุงนี้อยู่ได้แค่วันเดียว
พอตกกลางคืน ไม่ทราบว่าอะไรเกิดขึ้น
หายไปทั้งถุง จับมือใครดมไม่ได้เลย







อิ่มแล้ว ... ขอนอนพักผึ่งพุงเอาแรงเสียหน่อย









ท่านอนหลบร้อนของตัวจุ้นค่ะ
เอาพุงแนบกับไม้ราวบันได เพราะไม้ยังไม่ร้อนทีเดียวนัก
ด้วยความชื้นจากฝน ฃึ่งตกเมื่อคืนก่อน








ดูๆไปก็น่ารักดี ฉลาดด้วย แถมขี้ฟ้องเป็นเสียอีก


ความจริงแล้ว ตัวจุ้นเค้าไม่ได้แพ้หรอกค่ะ
ด้วยความเพียรพยายามวันละหลายๆครั้ง
ดังสุภาษิตที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
ในที่สุดเค้าก็หาวิธียึดขวดน้ำ และชิมน้ำหวานจนได้













ลูกน้อยๆของสองครอบครัวตัวจุ้น (กระรอกหางแดง)

ครอบครัวหนึ่งอยู่ข้างบ้าน อีกครอบครัวหนึ่งอยู่หลังบ้าน










ปรกติ ก็แบ่งอาหารกันดี แต่วันนี้เกิดมีปัญหา










เขม่นมองตากันแล้ว ฮึ่มๆ ... เข้ามาเลยๆเพื่อน












พอระฆังเริ่ม ..
ต่างฝ่ายต่างก็ปรี่เข้าหากันทันที











ฝ่ายขวาพลาดท่า
โดนต่อยเข้าที่คาง หงายหลังลงอย่างไม่เป็นท่า

แต่กรรมการไม่ทันได้นับ
เพียงแค่พริบตาเดียว รีบลุกขึ้นมาใหม่ด้วยความว่องไว










พอลุกขึ้นมาได้ ใช้แม่ไม้มวยไทย จระเข้ฝาดหางใส่ฝ่ายฃ้าย

ส่วนฝ่ายฃ้ายไม่ทันได้ระวังตัว
ถูกบทจระเข้ฝาดหางเข้าอย่างจัง หงายหลังลงไปบ้าง

ตอนนั้นกรรมการกำลังแชะรูปอย่างไม่ยั้งมือ
เลยไม่ทันได้นับ อิอิ













ตา-ยายกระต่ายป่า ฃึ่งมีบ้านอยู่ใกล้ๆแปลงสวนครัว

พอตกบ่ายก็ออกมาร่าเริงกระโดดโลดเต้น
เล็มยอดหญ้าอ่อนกันอย่างมีความสุข








































ทำตาปรือเชียว สุขกายสบายใจนะยาย









ในบางวัน ยายกระต่ายอยากจะมาร่วมวงกินอาหารกับเพื่อนบ้านตัวเล็กๆดูบ้าง

แต่ดูเหมือนจะไม่ได้การต้อนรับที่ดีเท่าไรนัก










เจ้าตัวเล็กวางก้ามเข้าใส่ ตั้งท่าพร้อมจะวางมวย
ทำเอายายกระต่ายลุกขึ้นยืน ตั้งท่าตอบรับ

ความจริงยายแกไม่อยากจะตอแยด้วยหรอกค่ะ
คงจะรำคาญเสียมากกว่า
เราเห็นยายแกกระโดดเลี่ยงไปหาอะไรกินอยู่ห่างๆ
คงจะไม่อยากจะหาเรื่องด้วย








กับพวกน้องนก ไม่มีปัญหา เราร่วมวงกันได้








บางวันเราเห็นเหมือนมีไก่งวงตัวใหญ่
เดินไปมาอยู่ไกลลิบๆที่ทุ่งหญ้าหลังบ้าน
รอดูอยู่เป็นนาน ไม่เห็นแวะเข่ามาเสียที จึงฃูมกล้องเข้าไปดู







เห็นแล้วตกใจ
นกเหยี่ยวหนุ่มใหญ่กำลังก้มๆเงยๆจัดการกับเหยื่ออยู่

อีกชีวิตหนึ่งที่ต้องจากไป และอีกชีวิตหนึ่งต้องทำเพื่อความอยู่รอด
มันเป็นกฏของธรรมชาติที่กำหนดให้มา









ระยะนี้ เนื่องจากอากาศร้อนขึ้นมาก
ดังนั้น พอบ่ายคล้อย แดดร่ม ลมตก
จะมีสมาชิกมากันคึกคัก เพราะบ้านนี้
มีทั้งอาหารและน้ำให้บริการฟรี
ก่อนที่จะพากันกลับบ้าน


















พี่ Bluejay รอคิวอยู่นะคร๊าป










เช็คดูเงาตัวเองบนผิวน้ำ ว่ายังดูหล่อเหลา
หน้าตาดีอยู่หรือเปล่า
เพราะคืนนี้มีนัดกับสาวเพื่อนบ้าน








แล้วค่อยดื่มน้ำแก้กระหาย เพราะทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน









บางครั้ง ก็โชคไม่ดี พอมาถึงอาหารหมดแล้ว

เพราะพลพรรค Blackbird ฝูงใหญ่แวะมาเยี่ยมเยียน
โดยไม่บอกล่วงหน้า และจัดการกันเสียเกลี้ยง

เหลือแค่กลิ่นหอมอ่อนๆของ Suet ติดไว้เป็นร่องรอยแค่นั้น









นึกว่า คงเป็นผลสำเร็จแน่แล้ว
เราเปลื่ยนขวดน้ำหวานของน้อง Hummingbird
จนกระรอกแดงไม่สามารถจะกินน้ำหวานจากขวดได้

แต่เราเข้าใจผิด
กระรอกสีเทามึขนาดใหญ่กว่ากระรอกแดง
ถ้าเทียบอายุเท่าๆกัน
ย่อมมีสมองใหญ่กว่าด้วย

และแล้ว นี่จึงเป็นภาพที่เกิดขึ้น
เมือก่อน เราเคยสงสัยว่า ทำไมน้ำหวานจึงหมดเร็วจัง
ทั้งๆที่ขวดไม่มีรอยรั่ว































หลับตาพริ้ม กินน้ำหวานอย่างเอร็ดอร่อย

ฝันหวานในตอนกลางวันชียวนะ







มิถุนายน 2016






เดือนนี้เดือนเกิด

ไม่อยากจะพูดว่า อายุเพิ่มขึ้นอีกปีแล้ว
แต่ใช้คำว่า อืมมม ... เรามีประสพการณ์ชีวิตเพิ่มขึ้นอีกปีแทน

ได้ Card อวยพรเนื่องในวันเกิดมมาหลายใบ
แถมตังค์เป็นใบละร้อยแนบมาอีกฃองละใบ
โอ้ย .. วัยอย่างเรา เอาแค่มีเงินเดือนกินทุกเดือน
ไม่ต้องรบกวนใคร ก็สุขใจแล้ว

ที่ได้มาเราก็ส่งไปทำบุญหมด เตรียมเสบียงบุญของเราเอาไว้
ไอ้ที่เห็นเป็นตัวเลข ในธนาคารน่ะ เราจะหอบเอาใส่โลงไปกับเราได้หรือ
... ก็เปล่าทั้งนั้น








ออกไปเดินยืดเส้นยืดสาย เปลี่ยนบรรยากาศ
ที่ Jamestown Rhode Island ไม่ไกลจากบ้านนัก
เมืองนี้คนในครอบครัวไปกันบ่อย


































Seagull แหวกว่าย บินโฉบเฉี่ยวไปๆมาๆให้ได้บรรยากาศกลิ่นไอของทะเล
















ร้านอาหารอยู่ริมน้ำ สั่ง Sandwich มาเป็นมื้อกลางวัน
อันใหญ่เกิน จัดการไปได้ครึ่งเดียวก็แน่นพุงแล้ว





























ดอกไม้ชายฝั่ง เบ่งบานรับแสงแดด
โอนอ่อนไปตามกระแสลมที่พัดขึ้นมาริมฝั่ง










เลียบๆเคียงๆเดินเข้าไปเก็บภาพ พอเสร็จเข้ามานั่งในรถ
แล้วมีสิ่งมาดลใจให้เลิกกระโปรงขึ้นมา แล้วมองที่เหนือเข่า

เห็บค่ะเห็บ กำลังจะไต่คลืบคลานเข้าถึงขา กอ กอ นอ อยู่แล้ว

อึ๋ย!! ไม่กล้าคิดเลยว่า อะไรจะเกิดขึ้นถ้าเราไม่เลิกกระโปรงขึ้นมาดู



















ดอกไม้หน้าบ้าน





ปลูกไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว
เพิ่งจะออกดอกให้เชยชมเป็นดอกแรกในปีนี้













ฟ้าหลังฝน กลิ่นไอดินระเหยไปทั่วทุ่ง
ถือโอกาสออกไปสัมผัสความชุ่มชื้นเสียหน่อย









ต้นผักชีน้อยๆ ได้ให้ช่อใบ
เอาไปโรยหน้าแกงจืดมาหลายถ้วยแล้ว








ดอกผักชีค่ะ ... ใครเคยเห็นบ้าง สวยหวาน จุ๋มจิ๋มน่ารัก

ต้นนี้เราฃื้อมา เริ่มจะเป็นสาวแล้ว
เอามาลงกระถาง ประมาณหนึ่งเดือนถัดมา ก็ออกดอก
ตอนแรกคิดว่าจะไม่รอดเสียแล้ว








Thai Basil ต้นไม่ค่อยจะสมบูรณ์เท่าที่ควร
ก็ออกดอกกับเขาด้วย

เหมือนจะเตือนเราทางอ้อมว่า อย่าลืมแผ่นดินแม่












ดอกไม้ป่า และดอกหญ้า ก็สวยงามไม่แพ้กัน

































































ปลายสนามหลังบ้าน
ดอกไม้ป่าเล็กๆบานเป็นแนว ทอดออกไปยืดยาว
จะบานพร้อมๆกันทั้งแถว กลื่นหอมคล้ายๆดอกราตรีที่บ้านเรา
























ดอกไม้ในบ้าน





ดอกมะลิกลัวน้อยหน้า
รีบบานแข่งกัน หอมฟุ้งไปทั่วบ้าน









ช่อดอกสีชมพูหวาน ให้ดอกได้ทั้งปี













กุหลาบป่า ดูสวยงามตามประสา
ไม่อาจหาญอยากจะไปชูช่อยู่ในแจกัน

ขอบาน และร่วงโรยคาต้นพร้อมเพื่อนๆและพี่น้อง

























Robin นกโสดหนุ่มใหญ่ หาอาหารกินอยู่อย่างโดดเดี่ยว
รอว่าวันไหนจะมีสาว Robin ด้วยกันมาสร้างครอบครัวด้วย

อีกไม่กี่เดือนหน้าหนาวก็จะมาเยือนอีกแล้ว
เดี๋ยวลูกๆจะแข็งแรง เติบโตไม่ทันก่อนหนาว











Caterpillar สีเหลืองตัวนี้
จะแปลงร่างเป็นผีเสื้อปีกเหลืองแสนสวยในไม่อีกกี่อาทิตย์ข้างหน้า









June 20 ... First Day of Summer





ขับรถไปหาหมอ ..
ขากลับขับเลยไปชมนกชมไม้เล่นแถวๆบริษัทเก่าที่เคยทำงานอยู่
เห็นน้องนกตัวนี้เดินนวยนาดอยู่บนทางเท้าใกล้ๆสระน้ำ









ผักชีเริ่มออกดอก









ดอกไม้ป่าชุดนี้ บานช้ากว่าดอกอื่นๆ
















กรกฏาคม 2016






หน้าร้อนปีนี้
ลูกหลานจากฝั่งตะวันตกมาเยี่ยมเยียนเหมือนปีที่ผ่านๆมา

บ้านเราจะคึกคัก มีชีวิตชีวาขึ้น
หลานสาวสองคนเป็นเหมือนดอกไม้แรกแย้ม

เขาว่ากันว่า ลูกหลานมาเยี่ยม
ก็เหมือนมาต่ออายุให้คนเฒ่าคนแก่










Fireworks












Cookout












Carnaval












ได้เวลาไปเดินยืดเส้นยืดสายกันแล้ว

Southhwick's Zoo ... New England's Largest Zoo

สวนสัตว์แหงนี้เราไปเที่ยวทุกปี
อยู่ไม่ไกลจากบ้าน ค่าเข้าชมค่อนข้าแพง

แต่เราก็เห็นใจทางสวนสัตว์
ค่าใช้จ่ายในการดูแลสถานที่ ค่าอาหารสัตวฺฺ์
และค่าจ้างพนักงาน

หน้าหนาวก็ต้องปิดกิจการ
เปิดได้แค่ไม่กี่เดือนในหน้าร้อน
















































































































The Skyfari Sky Ride

เดินชมภาคพื้นดินแล้ว ขอนั่ง ชมทางภาคพื้นอาอาศบ้าง














































ที่นั่งไปหยุดเหนือบ่อจระเข้พอดี
ถ้าลวดเกิดขาดเราตกลงไป ไม่อยากจะคิดต่อเลย อิอิ














ขอต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัว

ตระกูล Shiba Inu ... ชื่อ นารูโตะ





ผมเป็นผู้ชายคร๊าบ
















พริกเป็นเม็ดแล้ว











ผักชีก็ให้เม็ด










ดอก Lily หลังบ้านหอมฟุ้งไปทั่วทุ่ง


















กลางเดือน กรกฏาคม 2016






เช้าตรู่ ... ดวงอาทิตย์เพิ่งพ้นขอบฟ้า
แสงสีจัดจ้านแบบนี้ ทายได้เลยว่า
วันนี้ อากาศจะต้องร้อนประมาณ 90 F ขึ้น









ไม่มีฝนมาสามอาทิตย์แล้ว

อากาศตอนกลางวันร้อนเกือบ 100 F
สงสารพวกน้องๆนก เหนื่อยหอบกันจนตัวโยน
ต้องอ้าปาก และพองปีก เพื่อระบายความร้อนกันเลยทีเดียว
ไม่ว่าตัวใหญ่ หรือตัวเล็ก







ลุงครับ ผมจะลงอ่างอาบน้ำ ลุงช่วยดูต้นทางให้หน่อยนะครับ








ลงมาอาบด้วยกันเร้ว เพื่อนๆ









อาบน้ำป๋อมแป๋มๆ










พิ้ว! ช่วยบรรเทาความร้อนไปได้หน่อย









ท้องฟ้า ยามพายุฝนพัดผ่าน

แค่ผ่าน ..... แต่ไม่ยอมตก









ปลายเดือน กรกฏาคม 2016


ฝนริ่มตกลงมาบ้างแล้ว
มีเวลาอยู่ในบ้านมากขึ้น

มาทำขนมทาน แกล้มกับ ชา - กาแฟ กันดีกว่า







Black Sesame Snow skin Moon Cake

บัวหิมะ ใส้งาดำ อร่อยมาก



















เหมือนขนมโก๋อ่อน

ชุดนี้ไม่มีใส้ ....ทำเอง ชิมเอง
และชมตัวเองอีกต่างหาก อิอิ








รส Green Tea








รส Green Tea ใส้ถั่วแดง










คุ๊กกี้มะพร้าว ชุบ Chocolate









Blueberry Scones









สิงหาคม 2016






Salisbury Beach State Reservation

ก่อนโรงเรียนของสมาชิกอายุน้อยที่สุดในบ้านจะเปิด
พากันไปทำกิจกรรมนอกบ้านกันสักนิด

ความจริงอยากจะไปนอนค้างตั้งเเคมป์ชายหาดสัก 3 - 4 คืน
แต่จองทีไม่ได้ เราจองช้าไป
ฃึ่งโดยทั่วๆไปจะต้องจองกันไว้ข้ามปี

ที่หาดนี้ถ้าเป็น Weekend จะมีคนมาเที่ยวมาก
เราเลยไปกันในวันธรรมดา ค่อยมีความเป็นสวนตัวหน่อย

ที่ชายหาดจะมีเตาปิ้งย่างอาหารให้ด้วย
ได้บรรยากาศ นอนอ่านหนังสือชายหาด
มีลมทะเลพัดเบาๆผ่านขึ้นมาตามแรงคลื่น
Seagull บินโฉบเฉี่ยวอยู่รอบข้าง
กลัวจะมาปล่อยของเสียลงมาแทบแย่











จุดที่ให้ตั้งแคมป์ เป็นระเบียบเรียบร้อย
ห้องน้ำสะอาด มีสนามเด็ก Parking กว้างขวาง







































ภาพนี้เราแอบฃูมถ่ายเขามา เห็นตกปลาได้หลายตัวเขียว























































มี Stage เล็กๆให้คนพิการมาพักผ่อนหย่อนใจ
มานั่งพักริมหาด ปิ้งปีกไก่ และใส้กรอก
เปฺฺิดเพลงฟังกัน พอมีความสุขกันไปตามอัตภาพ







กันยายน ... September 2016

Update น้องนารูโตะเสียหน่อย
ฃุกฃน ฉลาด และรูปหล่อตามแบบ
เวลาตื่นเต้น ดีใจ ชอบฉี่ราด
อันนี้เป็นุบุคลิกประจำตัวที่แก้ไม่หาย

แต่ก็ไม่เป็นไร พ่อกับแม่ตามทำความสะอาดกันไป















ผมก็หล่อเหลาตามต้นตระกูล Shiba Inu ของผมน่ะครับ




















แวะมาชมสวนครัวแบบจุ๋มจิ๋มกันต่อ
มะเขือเทศปลูกไว้แค่ต้นเดียว
แต่ผลิตผลล้นเหลือ

ต้องแบ่งแจกจ่ายให้เพื่อนบ้านตัวเล็กตัวน้อย
ที่มีปีกและไม่มีปีก ที่มีสี่ขาและสองขา
ที่มีหางสั้น และหางยาว... อิ่มเอมกันไป














เมล็ดผักชึคงจะแห้งทันได้เก็บมาใส่ขวดเก็บไว้ใช้ได้
ในต้นฤดูใบไม้ร่วง







พริกขี้หนู .. เกือบจะเก็บเกี่ยวได้แล้ว








ต้นมะกรูดสองต้น ยังวัยละอ่อน เพาะจากเมล็ด

หนาวนี้ จะเป็นหนาวแรกของน้องเค้า
ต้องประคบประหงมกันหน่อย

จะย้ายเข้ามาไว้ในบ้านเร็ววันนี้






ใบกระเพรา ขาวบ้าง แดงบ้าง รักพวกเค้ามากมาย
เพราะแถบที่เราอยู่หายากมาก

เราได้อาศัยพวกเค้านี่แหละ ในมื้อที่ทำผัดกระเพรา
แค่ได้กลิ่น ก็ทำให้มีอาการโหยหาบ้านเกิดขึ้นมาจับใจ














ต้นแมงลัก
ก็ได้ใบเอามาใส่แกงเลียง ทำไปแล้วหลายหม้อ







กลับมาอีกแล้ว หลังจากหายหน้าหายตาไปนานตลอดหน้าร้อน

พอวันแรกของฤดูใบไม้ร่วง แวะมาเยี่ยมเยียนกันอีก

พากันเดินสวนสนาม มาสำรวจสวนครัวของเรา

ได้ความว่า ... ใบกระเพรารสชาติไม่ค่อยถูกปาก
เห็นถูกเด็ดไปชิมแล้วคายทิ้งไว้หลายใบ

พริกเม็ดแดงๆ ... ก็ถูกชิมแหว่งไปหลายเม็ด
คงจะชิมดูแล้วสู้รสเผ็ดไม่ไหว จึงพากันเดินผ่านไป










September 22, 2016

First Day of Autumn


ต้นฤดูใบไม้ร่วง ... ลาก่อน Summer

ฝูงนกเล็ก และนกใหญ่เริ่มอพยพลงใต้กันตั้งแต่ต้นเดือน

ที่สนามหลังบ้านเรายังคงคึกคักเหมือนเดิม
ยังคงมีแขกทั้งขาจร และขาประจำมาแวะลงกันทีละเป็นฝูงๆ

ได้อาหารและน้ำลงท้องคนละจิบสองจิบเพิ่มพลังกันไป
แวะพักกันนานนักไม่ได้
เพราะจุดหมายปลายทางยังอยู่อีกไกลนัก





เรื่องที่จะเขียนต่อไปอีกนิดหน่อยข้างล่างนี้
จะเป็นเรื่องราวบางเสี้ยวชีวิต ของน้องนกตัวหนึ่ง
ฃึ่งมีขาด้านขวาพิการ
คาดเดาไม่ถูกว่า พิการมาแต่กำเหนิดหรือเปล่า

เราขอตั้งชื่อน้องเค้าว่า คุณเมฆ



















สองภาพข้างบนเราแอบถ่ายเค้าไว้ตั้งแต่สองปีที่แล้ว
ในคราวที่เค้ามาพักเหนื่อยที่ขอนไม้ ใกล้ๆแปลงผักสวนครัว
และครบสองปีพอดีเลยในเดือนนี้

หลังจากที่แชะภาพเค้าไว้แล้ว
เราไม่เคยได้พบกันอย่างเป็นทางการอีกเลย



ในบางครั้งเราคิดว่า เค้าจะรอดไหมหนอ
เค้าจะหากินอย่างไรในเมื่อมีเพียงขาเดียว

ฃึ่งตามธรรมชาติ นกเหยี่ยว
เมื่อได้เหยื่อมาแล้ว จะต้องบินขึ้นไปกินบนกิ่งไม้สูงๆ
โดยใช้ขาข้างหนึ่งเกาะกิ่งไม้ไว้
ขาอีกข้างหนึ่งจะใช้จับเหยื่อตรึงไว้กับกิ่งไม้
แล้วจึงใช้จะงอยปากจัดจัดการกับเหยื่อ

มาติดตามดูกันค่ะว่า
คุณเมฆ เค้าจะมีวิธีจัดการกับเหยื่ออย่างไร





..... แว่วเสียงของ กระรอก และ Bluejay ส่งเสียงดัง
เตือนพวกพ้องให้ระวังตัวมาหลายวันแล้ว

ทึบ้านบ่นกันว่า
ระยะนี้ ทำไมไม่ค่อยมีน้องนกออกมากินอาหารกันเลย
ทั้งขนมปัง และเมล็ดพืชที่เติมไว้ให้ ก็ไม่ค่อยแหว่ง





วันหนึ่งเพื่อนบ้านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มาเคาะประตูเรียก
บอกว่ามีนกใหญ่ติดอยู่ในแปลงสวนครัวของเรา

มาก็ไม่ได้มาตัวเปล่า ใส่ถุงมือมาเต็มยศ
คงจะรู้ว่า จับนกใหญ่ จะใช้มือเปล่าไม่ได้
กลัวถูกจิก ว่างั้นเถอะ

พวกเราทั้งบ้านวิ่งตาตื่นลงไปดู
เห็นนกเหยี่ยวตัวหนึ่งติดอยู่ใต้ฃุ้มต้นมะเขือเทศ
เดาเอาว่า มุดเข้าไปจับเหยื่อแล้วออกไม่เป็น
ฃึ่งถ้าเค้าเดินถอยหลังออกให้พ้นกิ่งต้นมะเขือเทศเสียก่อน
แล้วค่อยบินขึ้น ก็คงจะบินไปได้












ฃุ้มนี้แหละค่ะ ที่นกเหยี่ยวติดอยู่

และเป็นฃุ้มมรณะ
ของสมาชิกตัวเล็กๆหลายชีวิต






ช่วยจับออกมาจากฃุ้มสวนครัวให้แล้ว
แทนที่จะรีบบินหนีไป ยังมีแก่ใจหันหน้ามามอง

ทำท่าเสียดาย และเหมือนจะถามเราว่า "จับเค้าออกมาทำไม"
ก่อนจะประคองร่าง แล้วบินไปเกาะที่กิงไม้ใกล้ๆ

เรามาพบว่า ใต้ฃุ้มมะเขือเทศนั้น
มีนกเล็กๆสามตัว ถูกฆาตกรรม รอเวลาถูกชำแหละร่างอยู่
และนี่เองเป็นสาเหตุที่เหยี่ยวตัวนี้ ไม่อยากจะจากฃุ้มสวนครัวของเราไป




ทันทีที่เห็นท่ากระพือปีกและบินขึ้น
เราจำได้ทันทีว่า เหยี่ยวตัวนี้คือ คุณเมฆ
จากขาข้างขวาที่ห้อยออกมาขณะที่บิน

แหม ... ไม่ได้พบกันอย่างจังๆเสียสองปี สบายดีหรือไร?





อันที่จริง คุณเมฆ คงจะไม่ได้ไปไหนไกลจากเรานัก
คงจะวนไป เวียนมา แต่เราไม่เห็นเค้าเอง







สิบห้านาทีต่อมา คุณเมฆ กลับมาใหม่
มาเดินด้อมๆมองๆ อยู่ที่โคนพุ่มไม้ ใกล้ๆสวนครัว

ฝูงสมาชิกตัวเล็กๆได้บทเรียนแล้ว ได้แต่แอบเงียบอยู่ในพุ่มไม้
ไม่กล้าแม้แต่จะเคลื่อนไหวร่างกาย







คุณเมฆ ยืนรออยู่นาน ทุกอย่างเงียบกริบ
แต่เค้ารู้อยู่อย่างเต็มอกว่า
อาหารของเค้ายังอยู่อีกหลายชาม ในพุ่มไม้นี้แหละ







ความที่ยืนได้ขาเดียว จึงยืนได้ไม่นาน

... เมื่อยนัก ว่าแล้วคุณเมฆจึงเอนร่าง
พักกาย ทอดร่าง ร้องเพลงรออยู่บนพื้นหญ้า







มองไปด้านหน้า







เหลียวไปด้านฃ้าย







หันไปด้านขวา

เฮ้อ! ... คุณเมฆทอดถอนใจ
บ่ายคล้อยแล้ว

อีกไม่นาน ตะวันจวนจะตกดิน ใกล้มืดค่ำแล้วหรือนี่








รออยู่นาน ตะวันพ้นขอบฟ้าไปแล้ว
สงสารก็สงสาร
สมาชิกในบ้านจึงเอาร่างที่ถูกฆาตกรรมไว้ไปคืนให้

คุณเมฆ จัดการชำแหละเหยื่อบนพื้นสนามนั้นเอง

เท้าข้างฃ้ายที่ยังใช้การได้อยู่ ใช้ยืนบนพื้นไปด้วย
และตรึงร่างเหยื่อไปด้วย ส่วนปากใช้ถอนขน

ต่อนี้ไป ....
เราจะไม่ไปยุ่ง ไม่ไปไล่เขาแล้ว
ปล่อยให้เป็นไปตามกฏของธรมชาติ

วิถีชีวิตใคร ชีวิตมัน ไม่ก้าวก่ายกัน คงจะเป็นการดีกว่า!!








อ่านเรื่องเครียดๆกันไปแล้ว
มาชมภาพผ่อนคลายกันบ้างค่ะ

หมดหน้าร้อนแล้ว ... เริ่มฤดูใบไม้ร่วง

มาชมดอกสีม่วง ...
และดอกสีเหลืองที่ปลายสนามหลังบ้านกันบ้างค่ะ

ดอกสีม่วง ไม่ค่อยจะมีผึ้งมาตอม
แต่ดอกสีเหลือง จะมีผึ้งมาตอมกันมากมาย





















































































ร่ำลากัน ด้วยภาพ "ทะเลหมอกในยามเช้า"





ขอบคุณของแต่ง Blog จากคุณพี่ชมพร, คุณ Tuktikmatt
และสมาชิก Bloggng

ขอบคุณทุกคนแวะเข้ามาเยี่ยม มีความสุขมากมายกันถ้วนหน้าค่ะ






99.5 WCRB On-air and online



















ตุลาคม ๒๕๕๙ - October 2016



อยากจะเขียนอะไรๆมากมายที่อยู่ในใจ
แต่ความรู้สึกมันตื้อไปหมด






































cr.pic : Wat PhraDhammakaya Boston


















Kingbhumipholsquare Oct14,2016

cr.pic : cartoon









Kingbhumipholsquare Boston Massachusetts
— at King Bhumibol Aduljdej Square

cr.pic : Aof MeritMaker



ข้าพระพุทธเจ้าน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ
และร่วมถวายความอาลัย
ส่งดวงพระวิญาณพระองค์เสด็จฯสู่สวรรคาลัย


ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า บล็อกเกอร์อิ้ดดี้พิม










 

Create Date : 24 พฤษภาคม 2559
50 comments
Last Update : 22 มกราคม 2560 23:55:50 น.
Counter : 2217 Pageviews.

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้ ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Food Blog ดู Blog
บ้านต้นคูน Food Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Funniest Blog ดู
Blog haiku Art Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Parenting Blog ดู Blog
Tristy Food Blog ดู Blog
EdiePim Home & Garden Blog ดู Blog>

 

โดย: ชมพร 24 พฤษภาคม 2559 9:53:35 น.  

 

มาพบกันในวันพบครอบครัวนี่มันจะมีความสุขมากเลยนะคะ ได้ทำสิ่งดีๆร่วมกัน

พอกลับมาดูต้นหอมกับน้องนกยิ่งทำให้รู้สึกสบายตาสบายใจ

แล้วให้อาหารที ได้ทั้งน้องนก น้องกระรอก น่ารักมากๆเลยค่ะ

ว่าแต่ที่ชอบที่สุดน่าจะเป็นซิกแพคของน้องน่ะค่ะ น่ารักมว้ากคร่า

ขอโหวตให้นะคะ
ในหมวด Home&Garden นะคะ

 

โดย: บ้านต้นคูน 26 พฤษภาคม 2559 8:45:52 น.  

 

ว่าจะโหวตไกลบ้าน

แต่ข้างบนโหวตบ้านและสวน

เลยตามด้านบนค่ะ

ญาติมาเข้าฝันแล้วทำบุญไปให้ ถ้าเป็นเรื่องนี้่เราก็เชื่อนะคะ แต่ส่วนใหญ่เราไม่ค่อยฝันถึง หรือญาติสื่อถึงเราไม่ได้ก็ไม่รู้ อย่าว่าแต่ญาติเลย ถ้าเพียงแต่ฝันถึงผีถึงวิญญาณแม้ว่าจะไม่รู้จักแต่ถ้าความฝันนั้นชัดเจน เราก็ทำให้ เพราะเราเชื่อว่าการที่วิญญาณจะติดต่อถึงใครสักคนต้องใช้พลังจิตที่มาก ดังนั้นถ้าติดต่อได้และไม่ได้รับความช่วยเหลือก็ยิ่งน่าสงสาร

บ้านคุณดีจังเลยค่ะ มีสัตว์ป่ามาให้เยี่ยมชม เก็บภาพถึงที่ไม่ต้องวิ่งเข้าป่าเพื่อใกล้ชิดสัตว์ป่า แต่สัตว์กลับพาตัวเข้ามาใกล้ชิดเราแทนดูแล้วเพลินเลยค่ะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 27 พฤษภาคม 2559 10:18:06 น.  

 

ขอบคุณที่มาเที่ยวชมตะวันแบบอิ่มอร่อยกับจี๊ดจ๊าดนะคะ

กุ้งเทมปุระ ตัวใหญ่ตัวโตน่าทานจริงๆค่ะ
ส่วนปลาหมึกทอดนี่ สวดดดยอดดดอย่างแรงเรยคร่า

ริมทะเลสาปทำให้รู้สึกสดชื่นจริงๆค่ะ อากาศกำลังสบายๆ 18 องศาค่ะ พริ้วๆมากเลยค่ะ

 

โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) 27 พฤษภาคม 2559 22:33:37 น.  

 

มาชมวิธีปลูกพริก กับต้นหอม
แล้วได้เห็นไก่งวง โชว์ความหล่อเสียด้วยนะคะ

โหวต Home&Garden นะคะ

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 27 พฤษภาคม 2559 23:07:56 น.  

 

มาชมสวนผัก
ผักชี ปลูกไม่ค่อยได้ผลเลยค่ะ
ขี้นต้นเล็กๆแล้วก็หายไป
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ซองขาวเบอร์ 9 Photo Blog ดู Blog

EdiePim Home & Garden Blog ดู Blog

 

โดย: newyorknurse 28 พฤษภาคม 2559 0:54:36 น.  

 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

เห็นที่บรรยายเรื่องหน้าหนาวออกนอกบ้านตอนกลางคืนไม่ได้เพราะหมาป่า ทำให้นึกถึงว่าบ้านน่าจะอยู่ใกล้ป่ามากถึงมีสัตว์ป่ามากมายแบบนี้

เห็นด้วยเลยค่ะ ไม่ว่าจะคนเมืองหรือคนชนบทก็มีข้อดีแตกต่างกันไป แต่ถ้ารักธรรมชาติก็ต้องเลือกชนบท หากอยากเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานก็ต้องเลือกเป็นคนเมือง

 

โดย: เรียวรุ้ง 28 พฤษภาคม 2559 11:19:32 น.  

 

ขอบคุณมมากเลยค่ะ ตามาโหวให้อีกด้วย
แต่ดูเหมือนว่าโหวตมาให้แล้วนะคะ
Food Blog เลยคร่า
ขอบคุณมากนะคะ ที่ตามมาจกโฮโตที่ฟูจิด้วยกันคร่า

 

โดย: จี้ดจ้าด (บ้านต้นคูน ) 29 พฤษภาคม 2559 0:12:52 น.  

 

ดีจังเลย

มีอาหารพร้อมน้ำดื่มบริการฟรีด้วย

ทั้งน้ำกินน้ำอาบ มาที่เดียวอิ่มหนำสำราญสบายเนื้อสบายตัวกันทีเดียว

อย่างนี้ดูท่่าแขกประจำคงเยอะนะคะ

สาวน้อยมีอ่างอาบน้ำส่วนตัวซะด้วย

ดูน้องมีความสุขเล่นคนเดียวง่วนเชียว


ปล.สงสัยว่าแขกที่แผ่หางอวดกล้ามซิกแพคใช่ไก่งวงรึเปล่าคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 29 พฤษภาคม 2559 10:14:42 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตนะคะ

เป็นไก่งวงป่านี่เองงั้ันก็ไม่ต้องห่วงเรื่องโดนจับเข้าตู้อบเทศกาลขอบคุณพระเจ้าใช่มั้ยคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 30 พฤษภาคม 2559 8:50:31 น.  

 

โธ่... น่าสงสารจัง ถ้านายพรานมาเห็นหลังบ้านนี้เข้าคงหวานเลยสิเนี่ย หลายตัวซะด้วย

 

โดย: เรียวรุ้ง 30 พฤษภาคม 2559 10:19:02 น.  

 

มีน้ำหวานเลี้ยงฮัมมิ่งเบิร์ดด้วย

ว่าแต่เสียงเพลงของฮัมมิ่งเบิร์ดนี่เพราะอย่างที่เค้าล่ำลือรึเปล่าคะ

ขำที่กระรอกหางแดงถูกเรียกว่าจอมจุ้น

เพราะยุ่งกับน้ำหวานของน้องนก5555

ในที่สุดก็จัดการน้ำหวานได้สำเร็จซะด้วย

เห็นยายกระต่ายกับตัวจุ้นแล้ว คนละขนาดเลย5555

ยังคิดต่อกรอีกเนอะ

หลังบ้านมีเรื่องเล่าได้มากมาย

เพราะเจ้าของบ้านใจดีมีอาหารคอยต้อนรับแขกผู้มาเยือนอยู่ตลอดเวลา

ขออานิสงส์แห่งการให้ทานส่งผลให้เจ้าของบ้านมีความสุข และมีสุขภาพแข็งแรงตลอดไปนะคะ

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังค่ะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 15 มิถุนายน 2559 12:35:23 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ขอบคุณสำหรับคำอธิบายเรื่องน้องฮัมมิ่งเบิร์ดนะคะ

และขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนอีกทั้งยังส่งกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 16 มิถุนายน 2559 7:44:14 น.  

 

ตามมาชมสวนดอกไม้แสนสวยกับหมู่สัตว์น้อยน่ารักหลากหลายสายพันธุ์ค่ะ

 

โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) 19 มิถุนายน 2559 23:30:18 น.  

 

ตามมาชมสวนดอกไม้ค่ะคราวนี้ได้เจอกุหลาบป่าสวยมากเลยค่ะ ดอกสีชมพูเล็กๆก็สวย
แต่ที่งามที่สุดน่าจะผักชี เอามาโรงแกงไปหลายถ้วยเลยแสดงว่างามจริงค่ะ

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 20 มิถุนายน 2559 15:11:06 น.  

 

ขอบคุณมากเลยนะคะที่มาเพิ่มน้ำหนักไปด้วยกัน ของอย่างนี้ดูคนเดียวไม่แจ่มคร่า ต้องหาคนช่วยแชร์น้ำหนัก
ขอบคุณมากจริงๆนะคะสำหรับโหวต

ยังรอติดตามบล๊อคใหม่ของคุณ EdiePim อยู่เสมอนะคะ

 

โดย: จี้ดจ้าด (บ้านต้นคูน ) 20 มิถุนายน 2559 15:25:22 น.  

 

สวัสดีค่ะ

เข้ามาชมสวนสัตว์หลังบ้านอีกครั้ง

และดอกไม้หลังบ้านที่แข่งขันกันอวดความงาม

ดอกผักชี นี่สารภาพว่าไม่เคยเห็นเลยค่ะ เพิ่งมีโอกาสเห็นครั้งแรกก็จากที่นี่

ที่บ้านเคยปลูกแต่ผักชีฝรั่ง ผักชีไทยแม่ไม่เคยปลูกค่ะ โหระพา กระเพราก็ปลูกเอง แต่เลี้ยงยากแพ้แมลงใบเหลืองเป็นด่างอยู่เรื่อยเลยค่ะ

ขนาดมะลิปีนี้เจอแล้งหนักตายไปกอแล้ว

เห็นมะลิที่คุณอี๊ดนำไปปลูกต่างแดนแล้วชื่นชมค่ะ

อะไรที่อยู่ใกล้มือคว้ามักไม่เห็นค่า ต่อเมื่อห่างไกลจนเกินเอื้อมมือคว้าถึงระลึกได้ว่าสำคัญ

ตอนนี้ต้องระวังมะลิซ้อนไม่ให้ตามเจ้ามะลิลาไป ไม่งั้นคงเสียดายหนัก

 

โดย: เรียวรุ้ง 20 มิถุนายน 2559 19:14:06 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ทำไมที่บ้านไม่เคยปลูกผักชีไทยก็ไม่รู้ค่ะ

แม่เคยปลูกแต่ผักชีฝรั่ง ผักชีไทยนี่ต้องซื้อตลอด แพงขึ้นเรื่อยๆด้วยสิ

แต่แม่ก็ไม่ปลูกทั้งหอมทั้งผักชีเลย

เหมือนแม่เคยบอกว่า หอมผักชีปลูกยากมังคะ

สะระแหน่เคยปลูกแต่ก็ไม่ค่อยได้กินสุดท้ายเลิกค่ะ

ผักแพ้วก็เคยปลูกสุดท้ายไม่ได้ดูแลตายอยู่ดี

ตอนนี้มีตำลึงเก็บกินได้เทวดาเลี้ยงกำลังแตกยอดสลอนเลยค่ะ

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมและโหวตให้นะคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 21 มิถุนายน 2559 12:03:25 น.  

 

ขอบคุณสำหรับโหวต และช๊อปด้วยกันนะคะ
มันล่อตาล่อใจจริงๆค่ะ ทุกอย่างละลานตาไปหมด

วัดยังอยู่กลางแหล่งช๊อป แต่ทำให้เรารู้สึกว่า ยังมีมุมที่สงบในท่ามกลางความวุ่นวายจริงๆเลยค่ะ

 

โดย: จี้ดจ้าด (บ้านต้นคูน ) 21 มิถุนายน 2559 12:11:43 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ตามไปเที่ยวสวนสัตว์ด้วยคนค่ะ

เห็นบอกว่าค่าเข้าก็แพง แถมวันเปิดทำการก็น้อย แล้วอย่างนี้สวนสัตว์จะอยู่รอดได้อย่างไรล่ะคะ

โดยปกติถ้าพูดถึงสวนสัตว์รุ้งก็เฉยๆนะคะ

แต่ถ้ามีแบบนั่งกระเช้าไป ก้มมองสัตว์เบื้องล่างไปก็อยากไปเที่ยวแบบนี้เหมือนกันค่ะ

สมาชิกใหม่หน้าตาบ้องแบ๊วจัง ชื่อนารุโตะซะด้วย

 

โดย: เรียวรุ้ง 17 กรกฎาคม 2559 10:08:03 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปอ่านกลอนและขอบคุณคะแนนโหวตนะคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 19 กรกฎาคม 2559 13:10:37 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ว้าววววววววว

เปลี่ยน head blogใหม่ น่ารักจังเลยค่ะ

ชอบการแต่งบล๊อกบ้านนี้จัง

เข้ามากี่ทีก็เพลิน ดูสบายตามากเลยค่ะ

เพิ่งสังเกตว่าพริกบ้านนี้กระจุกตัว

บ้านเราพริกก็แทงกันต่างคนต่างไปไม่เห็นรวมหมู่เลยค่ะ

ปล.แค่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นก็รู้เลยรึคะว่า 90 F

 

โดย: เรียวรุ้ง 26 กรกฎาคม 2559 10:32:17 น.  

 

ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจ

และส่งให้นอนฝันดี

ยังรออ่านเรื่องราวของสารพัดสัตว์เดินพาเหรดที่สวนหลังบ้านอยู่นะคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 27 กรกฎาคม 2559 21:44:50 น.  

 

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สายหมอกและก้อนเมฆ Travel Blog ดู Blog
pantawan Health Blog ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
newyorknurse Parenting Blog ดู Blog
ขุนเพชรขุนราม Food Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
ออมอำพัน Literature Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Food Blog ดู Blog
EdiePim Home & Garden Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
...................
ชมเพลินเลยค่ะ,ที่บ้านเราก็นั่งชมฮ้มมิ่งเบิร์ด ปีนี้มากินน้ำหวานเยอะมากๆ และชอบทะเลาะกันด้วย
มีอยู่ตัวหนึ่งกินเสร็จแล้วไม่ไปไหน เฝ้าอยู่นั้นแหละเป็นเวลาหลายชั่วโมง เวลาเพื่อนๆมันมากิน เธอก็จะคอยไล่เพื่อนๆไป บินจิกกันร้องดังลั่นไปหมดได้ยินชัดเลยคะน่าขันมากๆ

 

โดย: Opey 28 กรกฎาคม 2559 9:44:23 น.  

 

สวยๆทุกภาพ บรรยากาศดีนะ
ชมนกชมไม้มีความสุขดี

โหวตไปแล้วโหวตซ้ำไม่ได้

 

โดย: ชมพร 1 สิงหาคม 2559 23:00:48 น.  

 

สวัสดีค่ะ

เห็นคลิปวีดีโอคุณบุ๊ง คิดในใจว่า เย้ อัพบล๊อกแล้ว

อัพเพิ่มจริงๆด้วย ขนมบัวหิมะของโปรดเลยค่ะ แต่ชอบไส้ถั่วแดง ไส้เผือกมากกว่าไส้งาดำ งาดำมีประโยชน์มากสุดรุ้งรู้ แต่รุ้งเลือกที่จะหยิบเป็นอย่างสุดท้ายเมื่อตัวเลือกอื่นหมดไป รุ้งชอบแป้งที่นุ่มนิ่มของบัวหิมะค่ะ มันคล้ายๆกับไดฟุกุ แต่บัวหิมะหอมกว่า มีพิมพ์ใช่มั้ยคะ ถึงออกมาเป็นลายสวยงาม ลงสีได้สวยหวานจังค่ะ

อยากกินบลูเบอรี่ สโคนด้วย อยากรู้จังว่ารสชาติเป็นยังไง เหมือนว่าเคยกินสโคนแล้วฝืดๆคอค่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าต่างกับคุ้กกี้ยังไง

ส่วนคุ้กกี้มะพร้าวชุบช๊อกโกแลตยังไม่เคยกินเลยค่ะ รุ้งแพ้ขนมหวาน ส่วนคุ้กกี้มะพร้าวไม่ค่อยดึงดูดสักเท่าไหร่ แต่แน่ใจได้เลยว่าถ้าอยู่ต่อหน้ารุ้งแล้วไม่มีสิ่งอื่นเบี่ยงเบนความสนใจแล้วล่ะก็ คุ้กกี้มะพร้าวก็คุ้กกี้มะพร้าวเถอะไม่เหลือแม้เงาแน่ๆ

 

โดย: เรียวรุ้ง 2 สิงหาคม 2559 21:55:42 น.  

 

ขอโทษค่ะ รุ้งเข้าใจผิดเรื่องคลิปวีดีโอ ก็ยังแปลกใจอยู่ว่าสนิทกันมากขนาดเอาคลิปวีดีโอลงหน้าบล๊อกด้วยหรือ

ที่แท้รุ้งห้าแต้มเอง หน้าบล๊อกรุ้งก็มีคลิปวีดีโอของคุณบุ๊งเหมือนกัน

เป็นการจัดการของทางบล๊อกแก๊งสินะ

ปล่อยไก่หมดเล้าเลย

 

โดย: เรียวรุ้ง 2 สิงหาคม 2559 21:59:53 น.  

 

ขอบคุณที่ช่วยต้อนไก่เข้าเล้าให้นะคะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยค่ะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 3 สิงหาคม 2559 10:06:40 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ยังสบายดีใช่มั้ยคะ

เข้ามาหลายครั้งเห็นปิดบ้าน

แต่บางครั้งก็เห็นไม่ได้ตั้งหน้านี้ไว้ แต่ก็เม้นท์ไม่ได้

เห็นบัวหิมะแล้วอยากหม่ำใส้ถั่วแดงไข่เค็มจัง

 

โดย: เรียวรุ้ง 10 สิงหาคม 2559 16:33:28 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเยียนและให้กำลังใจนะคะ

เจ้านกแก้วท่าจะรอดยากค่ะ

จะ up blog ขนมรึคะ ดีจังรุ้งชอบหม่ำขนม

ลดของคาวเพื่อพื้นที่ในกระเพาะให้กับของหวานก็ยอมค่ะ

ชอบหมดเลยทั้งเค้กทั้งไอติมทั้งช๊อกโกแลต ขนมหวานไทย หรือขนมหวานฝรั่งก็ชอบหมดอะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 11 สิงหาคม 2559 19:28:36 น.  

 

วันนี้ได้มาดูน้องกระรอก กับน้องไก่งวงอีกแล้ว
ดูเท่าไหร่ก็ไม่เคยเบื่อเลยนะคะ สัตว์น้อยๆกับธรรมชาติที่งดงาม

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 11 สิงหาคม 2559 22:25:03 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ตั้งแคมป์กางเต้นท์นี่ต้องจองกันข้ามปีเลยรีคะหรือจองกันเฉพาะวันหยุดสุดสัปดาห์คะ

นึกภาพไม่ออกเลยค่ะ เพราะเมืองไทยกางเต้นท์นี่สามารถเข้าไปได้ตลอดขอเพียงแต่เรามีเต้นท์ของเราเอง

เห็นแผนผังสำหรับให้กางเต้นท์คิดว่าจะมีภาพบรรยากาศการกางเต้นท์ซะอีกค่ะ

แล้วสรุปว่าได้พักค้างคืนกันมั้ยคะในวันธรรมดาไม่น่าต้องจองล่วงหน้าใช่มั้ยคะ

รุ้งชอบบรรยากาศการนอนเต้นท์ตกค่ำๆก็เดินชมรอบๆเต้นท์เห็นล้อมวงทำอาหารกินกัน ร้องเพลงกัน สนุกสนาน อบอุ่นดีค่ะ

แต่ครั้งสุดท้ายที่นอนเต้นท์ก็นานมากล่ะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 15 สิงหาคม 2559 11:42:54 น.  

 

รุ้งจะรอดูภาพเต๊นท์นะคะ ไม่เคยเห็นเมืองนอกกางเต๊นท์เลยค่ะ ที่ไทยกางเต๊นท์กันก็ไม่ได้เป็นระเบียบเรียบร้อยอะไร เว้นแต่เต๊นท์ที่ทางอุทยานกางไว้เพื่อรองรับนักท่องเที่ยว

ถ้าไปกางเองก็เพียงแต่บอกจุดให้ว่าจุดไหนกางเต๊นท์ได้แล้วก็เลือกทำเลกันตามสะดวก

รุ้งชอบแบบกางโอบรอบกันไว้แบบเป็นหมู่บ้านตรงกลางปูเสื่อไว้นอนคุยกัน

ถ้าบ้านรุ้งไปกางเต๊นท์เราก็นอนกันคนละเต๊นท์ค่ะ พ่อแม่ลูก 3 คน 3 เต็นท์

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 17 สิงหาคม 2559 9:43:55 น.  

 

ขนมคุ้กกี้มะพร้าวชุบชอคโกแลตน่าอร่อยมากเลยค่ะ
ขนมโก๋อ่อนก็ชอบค่ะ แต่มันมักจะหวานที่ไส้นะคะ

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 18 สิงหาคม 2559 9:47:12 น.  

 

ขอบคุณมากเลยนะคะสำหรับกลอนเพราะๆ
แม่เป็นกำลังใจของเราจริงๆนะคะ
เหนื่อยยาก อดทน ทำได้ทุกสิ่ง
ยิ่งอ่านกลอนที่เขียนส่งมาให้ยิ่งคิดถึงวันเก่าๆกับท่านเลยค่ะ

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 19 สิงหาคม 2559 22:55:54 น.  

 

น้องนารูโตะตอนนี้สบายดีมั้ยคะ สมาชิกใหม่น่ารักมากๆเลยค่ะ ดูตัวเล็กๆ สงสัยตอนนี้โตเต็มที่แล้ว

 

โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) 23 สิงหาคม 2559 19:24:59 น.  

 

ขอบคุณกำลังใจค่ะ
แสนสุขสมนั่งชมวิหค อยากเป็นนกเหลือเกิน
มีความสุขกับธรรมชาติ เงียบสงบดี

มาเมืองไทยบ้างไหมค๊ะ

 

โดย: ชมพร 28 กันยายน 2559 11:40:01 น.  

 

ขอบคุณคุณอี๊ดนะคะ ที่เข้ามาชมของสะสมด้วยกัน
งานของจีนมักอ่อนช้อยมากเลยนะคะ

เมื่อวานนี้ ไฟเพิ่งไหม้ รร ที่ดินแดงไปค่ะ
ดูน่ากลัวมากเลย แต่ไม่เป็นไรมาก ไหม้กลางเมืองนี่ทำเอาหวาดเสียวไม่น้อยนะคะ

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 28 กันยายน 2559 18:46:25 น.  

 

ขอบคุณมากสำหรับโหวตด้วยนะคะคุณอี๊ด

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 28 กันยายน 2559 18:46:56 น.  

 

สวัสดีค่ะ

วันนี้ได้เข้ามาติดตามชีวิตคุณเมฆ

ฮั่นแน่ได้เป็นตัวเอกเลย รู้ตัวบ้างมั้ยนี่ว่าดังแล้วน่ะ

สัตว์แม้จะพิการแต่ธรรมชาติก็ยังคงทำให้ต้องเอาตัวรอดนะคะ

ดีจังที่สุดท้ายคืนเจ้านกน้อยที่คุณเมฆล่าไว้กลับไป รุ้งยังคิดอยู่ว่าแล้วคุณเมฆจะกินซากมั้ยนะ ค่อยยังชั่วหน่อยที่มันกินอย่างน้อยหนึ่งชีวิตที่จากไปก็ยังประโยชน์ให้อีกชีวิตดำรงอยู่ได้

และอีกอย่างถ้าไม่คืนคุณเมฆคงต้องโกรธแน่ๆ คงหาว่าพวกมนุษย์ใจร้ายชุบมือเปิปเฉยเลย กว่าเขาจะล่ามาได้เลือดตาแทบกระเด็น

เกิดเป็นสัตว์กินเนื้อก็ต้องพรากชีวิตก่อกรรมทำเข็ญกับชีวิตอื่นร่ำไป แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อกรรมมันมารูปแบบนี้ สร้างกรรมไม่จบไม่สิ้น

รุ้งเห็นด้วยนะคะเรื่องคืนซากไปเพราะนั่นก็ตายแล้ว หากแต่อีกชีวิตที่เหลือสิถ้าไม่ได้ซากนั้นประทังชีวิต ก็ต้องออกล่าใหม่ แล้วก็จะมีอีกชีวิตที่ต้องถูกพราก

สัตว์ล่าเพื่ออิ่มท้อง เพื่อยังชีวิต มนุษย์ต่างหาก ล่าเพื่ออะไร?

ที่บ้านรุ้งเคยเจองูเหลือมมันเลื้อยมากินแมวคนข้างบ้าน เจ้าของแมวก็พยายามขู่งู ทำให้งูกลัวเพื่อคายแมว แมวมันตายแล้วนะคะ แต่เพราะคนมันตกใจก็พยายามจะหนี แต่ติดที่แมวที่มันหม่ำไปทำให้เคลื่อนตัวไม่สะดวกในที่สุดมันต้องขย้อนแมวออกมา แล้วเลื้อยหนีมาหลบในขื่อบ้านรุ้ง น่าสงสารมากเลย แต่เราก็ต้องหาคนมาจับไปปล่อยอยู่ดี สรุปวันนั้นแมวตัวนั้นไม่ถูกงูกลืนลงท้องแต่มันก็ไม่รอด แล้วก็ต้องมีอีกชีวิตที่ต้องทำให้งูตัวนี้อยู่รอด มันเป็นธรรมชาติกรรมใครกรรมมัน จะโทษใครได้

 

โดย: เรียวรุ้ง 28 กันยายน 2559 19:12:53 น.  

 

ใช่เลยค่ะคุณป้าอี๊ด ดีที่ไม่มีคนมาเก็บหอยนะคะ ไม่งั้นหอยหมดหาด หมดสวยกันเลยนะคะ
ป้าอี๊ดสบายดีนะคะ
ตอนนี้ที่โน่นอากาศเป็นไงบ้างคะ
ที่เมืองไทยฝนตกทุกวัน
น้ำท่วม เอ่อ ไม่ใช้ เค้าให้บอกว่าน้ำรอระบายน่ะค่ะ
ระบายกันนานมาก
ตกแป้บเดียว รอระบายอย่างหนักเลยค่ะ

 

โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) 28 กันยายน 2559 22:03:07 น.  

 

ขอบคุณโหวตนะคะ

ดอกสีม่วงกับดอกสีเหลือง สวยทั้งคู่นะคะ แต่ผึ้งเลือกตอมดอกเหลืองมากกว่าสงสัยรสน้ำหวานคงอร่อยกว่า หรือเปล่าหว่า

ภาพทะเลหมอกในยามเช้าปิดท้ายสวยมากเลยค่ะ

ว่าจะเม้าท์ตั้งแต่วันก่อนแต่โม้เรื่องคุณเมฆเพลินไปหน่อย เลยลืม

 

โดย: เรียวรุ้ง 29 กันยายน 2559 10:28:48 น.  

 

ไม่เป็นไร เรื่องกินเรื่องเล็กมิตรภาพสำคัญกว่า
เจอกันคุยกัน เที่ยวกันบ้างดีกว่า เพราะพี่ว่างเสมอ
อยู่คนเดียวก็เหงาเหมือนกัน
คุณอยู่เมืองนอกนานๆคงอยากเปลี่ยน บรรยากาศบ้าง
อย่าลืมบอกนะกลับเมื่อไร ว่างช่วงไหน

 

โดย: ชมพร 29 กันยายน 2559 10:44:31 น.  

 

ตอนแชะรูปทำเนียน นุ่มนวล สโลว์โมชั่นหรือคะ แหม อยากเห็นจัง จะได้ทำเนียนๆเก็บรูปอีกต่อนึง

ว่าแต่ใกล้จะกลับเมืองไทยหรือคะ เห็นคอมเม้นท์ป้าเก๋า ถ้ายังไงแจ้งข่าวบ้างนะคะ อยากเจอตัวเป็นๆเหมือนกัน

 

โดย: เรียวรุ้ง 30 กันยายน 2559 10:06:11 น.  

 

กลับไทยแล้วจับไข้ทั้งวันทั้งคืนหรือคะ

ทำไมอย่างนั้นล่ะ หรือเพราะอากาศเปลี่ยน

แย่จังเลยนะคะ มาทั้งทีกลับต้องป่วยไม่สนุกเลย


ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันนะคะ อันนี้ต้องร้อง พรหมลิขิตบันดาลชักพา....

 

โดย: เรียวรุ้ง 1 ตุลาคม 2559 10:06:30 น.  

 

เห็นธรรมชาติของทางโน้นแล้วดูสบายตาดีจังเลยค่ะ
ตอนนี้ที่เมืองไทย แลมโบกินี่จมน้ำไปแล้ว เพราะน้ำท่วมค่ะ
มันท่วมเมื่อฝนตก ไม่น่าเชื่อนะคะ สมัยก่อนไม่เป็นถึงขนาดนี้
สมัยนี้ท่วมเร็วมากๆเลยค่ะ

ช่วงนี้เมืองไทยฝนตกบ่อย รถติดมากๆเลยค่ะ

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 6 ตุลาคม 2559 14:06:55 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ที่โน่นทราบข่าวร้ายแล้วใช่มั้ยคะ

ข่าวที่เราต่างก็รู้ว่าสักวันต้องเกิด

หากแต่เราก็ไม่อยากได้ยินข่าวนี้เลย

 

โดย: เรียวรุ้ง 14 ตุลาคม 2559 8:00:58 น.  

 

นั่งดูภาพเพลินเลยครับคุณอิ๊ด.. สัตว์น่ารัก
บางตัวก็ซนเหลือเกิน แอบมากินพืชที่ปลูก

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 17 ตุลาคม 2559 20:44:29 น.  

 

สวัสดีค่ะ

ขอบคุณนะคะที่นำภาพบรรยากาศของคนทางโน้นมาให้ชมกัน

คนไทยไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็เศร้าโศกไม่แพ้กันกับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ครั้งนี้

ไม่เพียงแต่หยดน้ำตาจะท่วมฟ้าเมืองไทย หากแต่หยดน้ำตาท่วมทุกทวีปทั่วโลกก็ว่าได้

คนไทยที่จากบ้านเกิดเมืองนอนไป รับรู้ข่าวร้ายนี้ต่างก็เสียใจ อาลัยหา ไม่ต่างกับคนไทยบนแผ่นดินเกิดเลยจริงๆ

ที่ทำงานรุ้งประกาศไว้ทุกข์ 1 ปีตามราชการค่ะ
แจกโบว์ดำด้วย เผื่อพนักงานบางคนมีเสื้อดำ เสื้อขาวไม่พอใส่ ก็ยังอาศัยโบว์ดำได้

วันนี้เห็นกระทู้นึงในพันทิป คุณลุงคนนึงไม่รู้เรื่องที่ในหลวงในพระบรมโกศท่านสวรรคต อาจเพราะคุณลุงไม่มีทีวี ไม่มีอินเตอร์เนต แต่คุณลุงสังเกตเห็นพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านหายไปจากกรอบที่เคยตั้งเด่นเป็นสง่า เลยถามคนที่ผ่านมาว่า ในหลวงสวรรคตแล้วใช่มั้ย พอรู้ว่าใช่แกก้มกราบกรอบรูปที่ว่างเปล่า พร้อมกับร้องไห้... รุ้งอ่านกระทู้นี้แล้วจุกเลยค่ะ

ยังมีอีกกี่คนนะที่ยังไม่ทราบข่าวการสวรรคตของเหนือหัวรัชการที่ 9

ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่นำภาพบรรยากาศการถวายความอาลัยที่โน่นมาให้ชม

 

โดย: เรียวรุ้ง 21 ตุลาคม 2559 22:59:34 น.  

 

ขอบคุณนะคะ

รุ้งก็เชื่อเช่นกันค่ะว่าคนไทยไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนต่างก็รู้สึกเศร้าโศกกับการสูญเสียครั้งนี้ไม่ต่างกัน

 

โดย: เรียวรุ้ง 23 ตุลาคม 2559 12:24:08 น.  

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.