someday we write , someday we wrong









How Starbucks Saved My Life : ภายใต้ความร้อนของกาแฟ...ทุกความรู้สึกระเหย



How Starbucks Saved My Life – ชีวิตผมรอดได้ด้วยสตาร์บัคส์
ไมเคิล เกทส์ กิลล์ (เขียน) : สมลักษณ์ สว่างโรจน์ (แปล) : สำนักพิมพ์แสงดาว



เหมือนกับตอนที่ผมกำลังนั่งทานอาหารแล้วมีลูกค้าเดินเข้ามาติดต่องาน
ผมจะผละจากจานแล้วเอ่ยถามพวกเขาด้วยมารยาทที่เจือปนไปด้วยความขี้เล่นว่า “ทานข้าวด้วยกันไหมครับ”
โดยก่อนที่เขาจะทันได้ตอบผมจะชิงต่อประโยคให้จบว่า “แต่มันมีแค่จานเดียวเราคงต้องแย่งกันกิน”
มันเป็นเพียงตลกสถานการณ์ที่ไม่ค่อยจะตลกด้วยซ้ำ อันที่จริงมันจะตลกกว่านี้นิด
ถ้าลูกค้าบ้าจี้พอจะตอบกลับมาว่า “งั้นมาแย่งกันกินมา” (ซึ่งยังไม่เคยมีใครหลวมตัวตอบแบบนี้สักที)

“ดังนั้นเรื่องราวใน How Starbucks Saved My Life จึงตลกและน่าติดตามไม่น้อย
เมื่อมีคนตอบกลับรับคำตลกสถานการณ์ทำนองเดียวกันนี้...โดยที่ตั้งใจจะทำตามที่ตอบไปจริงๆ


สถานการณ์ที่ว่าเกิดขึ้น เมื่อร้านกาแฟสตาร์บัคส์แขวนป้ายหน้าร้านเอาไว้ว่า “เปิดบ้านจ้างงาน”
มันเป็นระบบของสตาร์บัคส์ที่จะเปิดรับสมัครพนักงานใหม่ ด้วยการเปลี่ยนมุมหนึ่งของร้านให้กลับเป็นสำนักงาน
โดยจะมีหัวหน้าเขตและผู้จัดการร้านสตาร์บัคส์สาขาต่างๆมาช่วยร่วมกันเปิดโต๊ะรับสมัคร อ่านใบประวัติ และสอบสัมภาษณ์
ก่อนที่จะคัดเลือกคนที่มีคุณสมบัติไปลงงานตามร้านสาขาต่างๆ ทั่วนิวยอร์ก

ในร้านที่เต็มไปด้วยผู้สมัครงานและลูกค้าที่เข้ามาจิบกาแฟ
คริสตัล สาวผิวสีอัฟริกัน – อเมริกันผู้จัดการร้านสาขาหนึ่งของสตาร์บัคส์เหลือบมาเห็นชายอายุเกือบ 60 กำลังนั่งจิบกาแฟลาเต้อยู่อย่างขะมักเขม้น
ด้วยอารมณ์เดียวกับผมตอนที่เอ่ยปากชวนลูกค้าแปลกหน้ามาทานอาหารร่วมจานกัน เธอเอ่ยถามลูกค้าคนนั้นไปว่า “อยากได้งานทำไหมคะ”
มันควรจะเป็นเรื่องตลก...เพราะชายคนนั้นอายุมากเกินกว่าจะมาทำงานร้านกาแฟ แถมเขายังสวมสูทราคาแพง
วางท่าเป็นนักธุรกิจใหญ่ มีโทรศัพท์มือถืออยู่บนกระเป๋าเอกสารหนังใบหรู
และไม่ว่าจะมองมุมไหนเขาก็เป็นแค่ลูกค้ามากกว่าคนที่เดินเข้าร้านมาเพื่อขอสมัครงาน

มันจึงตลก...เมื่อเขาตอบกลับมาว่า “ครับ...ผมอยากได้งานครับ”

คนที่ตลกไม่ออกคงจะเป็นตัวคริสตัลเอง เป็นผมก็คงตลกไม่ออกเหมือนกันหากมีคนแปลกหน้ามาแย่งข้าวผมกิน
มันเลยตลกสำหรับชายคนนั้น เพราะเขาไม่รู้ตัวว่าคริสตัลเธอล้อเล่น...อันที่จริงเขาไม่รู้แค่ในจังหวะแรก
แม้จะคิดได้ภายหลังว่าเธอแค่เล่นมุข แต่เขาก็กำลังต้องการงานทำจริงๆ...เข้าทางเลย...

เธอมารู้ภายหลังว่าชายแก่คนนั้นเคยมีคฤหาสน์หรู 30 ห้องนอน จบการศึกษาจากเยล
มีครอบครัวที่อบอุ่นกับลูกๆทั้ง 3 คน และเคยทำงานในบริษัทโฆษณาที่ใหญ่ที่สุดในโลก
“ซึ่งเรื่องพวกนี้ชายแก่คนนั้นก็รู้(อดีตของ)ตัวเองดี เพียงแต่ที่เขาไม่รู้ก็คือในวัยใกล้ฝั่งชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไป...
เริ่มจากอยู่ๆเขาก็ถูกไล่ออก ชู้รักลับๆก็ท้องลูกของเขาจนชีวิตสมรส 20 ปีพังทลาย เขาถังแตกไม่มีเงินและที่พัก
แถมเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเข้าไปอีก เมื่อหมอบอกกับเขาว่าตรวจพบเนื้องอกในสมอง
และตอนนี้ขณะนั่งคอตกจิบลาเต้...เขากำลังคว้าโอกาสในการอยู่รอดจากมุกตลกฝืดๆของผู้หญิงผิวสีคนหนึ่ง


ผู้ชายคนนั้นคือ ไมเคิล เกทส์ กิลล์
และเรื่องราวที่ถูกเรียบเรียงเอาไว้ในหนังสือ เป็นเครื่องยืนยันว่าการดื่มกาแฟนั้นมอบความสุขไม่ต่างอะไรจากการที่เราใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง
แต่ความสุขที่มากกว่าในดินแดนที่ความทุกข์เข้าไม่ถึง คือการชงกาแฟเพื่อผู้อื่นและใช้เวลาทั้งชีวิตในการพูดถึงมัน

อันนี้ไม่ได้กำลังเล่นมุขนะครับ..แต่ผมรู้สึกว่าเราควรนำหนังสือเล่มนี้มาแชร์กันอ่านจริงๆ
“มีใครอยากจะแย่งกันอ่านกับผมไหมครับ?”




Create Date : 21 มกราคม 2551
Last Update : 13 ธันวาคม 2552 14:59:35 น. 24 comments
Counter : 1421 Pageviews.

 
เอิ่ม...ตอบไงดีเนี่ย

อยากตอบว่า “งั้นขอแย่งอ่านด้วยคน” จังเลย


โดย: D*U*A*N (thisisduan ) วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:20:47:09 น.  

 
ก็อยากจะแย่งอ่ะคะ แต่...คุณชุดนอนมีคนแย่งอ่านด้วยแล้วหล่ะม้าง
อ่านแล้ว เริ่มหิวกาแฟซะแล้วซิคะ สงสัยต้องไปทำลาเต้ซักแก้วแระ
คุณชุดนอนจะรับกาแฟร้อนๆ ไปจิบยามอ่านหนังสือไหมคะ


เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ


โดย: rizzonte วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:21:33:30 น.  

 
อืมน่าอ่านจังเลยค่ะ

รบกวนฝากหนุ่มน้อยกับแก้วสตาร์บัคส์ในโตไว้ด้วยนะคะ



โดย: แม่เกด + น้องทะเล (gadeja ) วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:22:20:35 น.  

 
อยากแย่งพี่มาอ่านจริงเลยแฮะ
ผมยิ่งไม่มีเงินอยู่


โดย: nanoguy IP: 125.24.83.189 วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:8:25:58 น.  

 
ขอแย่งอ่านด้วยคนได้มั๊ยคะ


โดย: กาแฟเย็น (อาจารย์บ้านนอก ) วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:9:39:21 น.  

 
อือ เป็นหนังสือที่น่า(แย่ง)เอามาอ่านนะเนี่ยะ
ตอนนี้ กะลังรอคิวอ่าน ความสุขของกะทิ กะ ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์

หลังจากจบ สองเล่มนี้ เด่ว ขอรบกวนทั้งชุดนอน แย่งแระกัน


โดย: แคปซูลสีฟ้า วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:19:54:51 น.  

 
มาแล้วคร้าาา มาตอบให้ที่คุณชุดนอนที่ถามอ่ะค่ะ
คุณชุดนอนไม่อยากเป้นผู้ชาย(ไม่ดี) และไม่อยากเป็นขนมหวานแบบปู้ชาย หุหุ
พลอยจะบอกให้ค่ะว่า ชื่อที่เรียกคนระหว่างสองแบบนี้ก็คือ
สุภาพบุรุษชุดนอนค่ะ อิ อิ ก็สุภาพบุรุษเค้าไม่มีนิสัยแย่ๆ และไม่เป็นขนมหวานของใครไงคะ
แล้วคุณชุดนอนหล่ะคะ เป็นสุภาพบุรุษของสาวไหนแล้วน๊า อยากรู้จัง
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ


โดย: rizzonte วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:20:46:45 น.  

 
อุ๊ย ลืมบอกไปว่าปู้ชายหน้าตาน่ากินเป็นยังไง หุหุ ที่นี่ก็มีแบบเดียวอ่ะคะ ขาว สูง
พลอยไม่เน้นที่หน้าตารูปร่างเท่าไหร่หรอกนะ แต่ว่าปู้ชาย 2 คนนั้นบังเอิญมาตอนอาหารเช้าพอดี
เลยเห็นเป็นขนมหวานไปเลย ฮ่าๆ (ก็คนกำลังหิวนิ)


โดย: rizzonte วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:20:54:55 น.  

 
ชอบสโลแกนที่หัวบล็อกมาก เห็นด้วยกับคำที่โค้ดมา

ดีใจ ที่ไปอ่านบล็อกแล้วทำให้ตัดสินใจซื้อหนังสือนะคะ

เล่มสตาร์บั๊ก นี่เห็นที่แผงแล้วเหมือนกัน ยังหยิบๆ วางๆ อยู่


โดย: grappa วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:23:00:08 น.  

 
ไม่ค่อยได้ดื่มกาแฟ
ปีนึงดื่มไม่ถึง 10 แก้ว
แน่นอนว่า ไม่เคยเข้าร้านสตาร์บั๊ค

แต่ชอบกลิ่นกาแฟ...หอมดี

ความฝันเล็กๆ คือ อยากมีร้านกาแฟเป็นของตัวเองสักร้าน

ได้แต่ฝัน...

ขอบคุณที่แนะนำหนังสือดีๆค่ะ


โดย: Jevanni วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:15:59:07 น.  

 
ชอบดื่มกาแฟค่ะ

แต่ไม่เคยเข้าสตาร์บัคค์เลย

มันแพงอ่า


โดย: amy_de_alamode วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:19:51:59 น.  

 
# คุณ D*U*A*N
ตามสบายเลยครับ ผมไม่สู้คนอยู่แล้ว ^^

# คุณแม่เกดและน้องทะเล
เด็กน้อยน่ารักแบบน้องทะเลนี่แหละครับ
ที่สามารถทำให้ผู้ชายหยาบกระด้างอย่างผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมาได้
ขอบคุณ...ที่โลกมีอะไรให้ผู้ชายเราได้หลงรักมากกว่าแค่ผู้หญิงดีๆสักคน

# nanoguy
ให้ยืมหนังสืออ่านได้ แต่ต้องไม่ขาดส่งต้นฉบับนะ เพราะผมรออ่านอยู่ ^^

# คุณกาแฟเย็น
คุณถือหนังสือนะ ผมจะจิบกาแฟ(ร้อน)ตามคลอไปตลอดทุกบรรทัด
แต่หากคุณนำกาแฟเย็นติดมือมาจิบด้วย ผมจะเตรียมคุกกี้เอาไว้ให้ครับ

# พี่แคปซูลสีฟ้า
ขอบคุณที่ยังไม่หมดความอดทนกับผม (ที่เปลี่ยนบล็อกลบใหม่เป็นประจำ)
มาคราวนี้ผมจะหัดรีวิวหนังสือให้เนื้อความสละสลวยให้ได้เสี้ยวนึงของภาพถ่ายของคุณ
เพียงเท่านี้ผมก็พอใจแล้วครับ ^^

# คุณ rizzonte
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและชื่อใหม่ระว่างผู้ชาย(นิสัยไม่ดี)กับปู้ชาย(น่าหม่ำ)ครับ
(กำลังส่องกระจกมองหาว่าตัวเองมีเค้าเป็นสุภาพบุรุษตรงไหน...ฮึม หายากแฮะ...)

# คุณ grappa
ขอบคุณที่แวะเข้ามาครับ blog ของคุณเป็นทั้งแม่แบบ
และแรงบันดาลชั้นดีในการเลือกหาหนังสือมาอ่าน
ส่วนประโยคที่ผมหยิบยกมานั้น ต้องเฉพาะ “คนหนังสือ” ด้วยกันเท่านั้นครับ ถึงจะเข้าใจ ^^

# คุณ Jevanni
วันก่อนไปเหมาหนังสือที่คุณรีวิวมาตุน(แต่จะพยายามไม่ดอง)มาไว้แล้ว
ขอรับปากว่าจะพยายามขยันๆอ่านและเข้ามาอัพครับ
(แต่จะให้เท่าทันคุณเลยนี่คงไม่ไหว อัพกระจายจริงๆ )
ผมต้องฟิตๆซะแล้ว ลุยยยยยยยยย!!!

อ๋อ ขอบคุณมากครับที่เข้ามาเม้นต์
คุณอาจจะไม่รู้ตัวว่าสำหรับผมแล้วมันมีความหมายมากขนาดไหน
มันเป็นความรู้สึกแบบเดียวกับตอนแรกผมรีวิว “ต้นไม้ใต้โลก”
แล้วคุณทรงกลด - ผู้เขียนหนังสือแวะเข้ามาเม้นต์ให้ถึงหน้า blog

ทุกครั้งที่คุณมาเม้นต์ก็เช่นกัน...เพราะผมทำ blog นี้ด้วยแรงบันดาลใจที่ได้รับมาจากคุณ
(ถ้าคุณไม่เคยมอบให้ ก็ถือซะว่าผมแอบแวะเข้าไปแล้วขโมยมันออกมา -*-)
ฉะนั้นทุกครั้งที่คุณแวะเวียนเข้ามา จึงถือเป็นความรู้สึกที่มีค่ามากเสมอสำหรับผม
ขอบคุณอีกครั้งครับ

# คุณ amy_de_alamode
ด้วยความสัตย์จริง ผมได้กดเข้าไปแวะที่บล็อกคุณแล้วอย่างน้อยๆก็ 2 - 3 ครั้ง
แต่ที่ไม่เคยกดไล่ลงอ่านแล้วตามไปเม้นต์ ก็เพราะคุณเอาศพไปวางไว้ใน blog !!
เล่นเอาคนที่มีความกล้าในเลือดน้อยอย่างผมไม่กล้ากดไล่สายตาอ่านเลย -*-

หากวันใดที่หน้าแรกของคุณมีคนมีชีวิตมากขึ้นกว่านี้ ผมจะตามไปติดตามเรื่องราวนะครับ
ส่วนในระหว่างนี้...ผมขอยังไม่เข้าไปรบกวนไม่ว่าจะด้วยชุดอะไรก็ตามครับ ><*


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 23 มกราคม 2551 เวลา:21:39:52 น.  

 
เฮ้ย ขอแย่งอ่านด้วยคนครับ ท่าทางน่าอ่านจัง ผมเองก็ไม่มีตังพอไปช้อปหนังสือใหม่ๆด้วย ขอบคุณที่แวะมาบล็อคนะครับ ผมไม่รู้ว่าข้อความคุณติดแบนได้อย่างไร แต่แก้ไขให้แล้วนะครับ



โดย: joblovenuk วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:13:10:56 น.  

 
ลืมตอบไป เพลงประกอบบล็อคผม ชื่อเพลง อยากรู้ .. ไม่อยากถาม ของ ป๊อป แคลอรี่ บลาๆ ครับ มีสองเวอร์ชั่น แต่เวอชั่น ที่เอามาใช้ คือเวอร์ชั่นที่เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ เพื่อน ... กรูรักเมิงว่ะ น่ะครับ


โดย: joblovenuk วันที่: 24 มกราคม 2551 เวลา:13:13:11 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ

ขอให้มีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์นะคะ


โดย: แม่เกด + น้องทะเล (gadeja ) วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:19:37:41 น.  

 




อีกครั้ง


โดย: Jevanni วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:22:54:55 น.  

 
อืม...แนวนี้คงไม่กล้าแย่งอ่านอ่ะนะ....
ถ้าเป็นแนว โหด หวีด สยอง ไม่แน่...
จาเข้าไปแย่งอ่านให้ดู


โดย: เข้าใจ วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:13:58:42 น.  

 
อยากไปแย่ง มั้งอ่ะ
แต่...
อยู่ไกล จัง



โดย: sweetieyes วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:10:58:52 น.  

 
>>>การดื่มกาแฟนั้นมอบความสุขไม่ต่างอะไรจากการที่เราใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง
แต่ความสุขที่มากกว่าในดินแดนที่ความทุกข์เข้าไม่ถึง คือการชงกาแฟเพื่อผู้อื่นและใช้เวลาทั้งชีวิตในการพูดถึงมัน

ชอบข้อความนี้จังเลย...
ขอบคุณนะคะ สำหรับแง่คิดอันอบอุ่น


โดย: Kedoko IP: 202.142.199.93 วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:11:27:26 น.  

 
# คุณ joblovenuk
ขอบคุณมากครับสำหรับเพลง ตอนที่เข้าไปเม้นต์แล้วติดโทษแบนนี่ผมตะลึงเลย 555+
นึกว่าตัวเองเขียนอะไรผิดพลาดหยาบคายไป ขอบคุณสำหรับดอกไม้เยี่ยม blog ครับ

# คุณแม่เกด + น้องทะเล
กว่าผมจะได้ตอบก็ปาเข้าไปวันจันทร์เสียแล้ว -*- งั้นขอให้มีความสุขกับวันทำงานแทนก็แล้วกันครับ
ว่ากันว่าถ้าเราหลงรักงานที่ทำ วันทุกวันก็จะถือเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์
งานที่ผมทำยังไม่มีเสน่ห์แรงขนาดนั้น แต่การเลี้ยงน้องทะเลน่ารักๆน่าจะมีเสน่ห์ไม่น้อยสำหรับคุณแม่เกด ^^

# คุณ Jevanni
อย่าเขินไปเลยครับ ถึงแม้มันจะเกิดขึ้นโดยที่คุณไม่ได้ตั้งใจ
แต่แรงบันดาลใจที่แผ่ออกมาจากตัวหนังสือของคุณก็เข้ามาปกคลุม blog นี้ทุกวี่วัน
(แต่ที่ผมอัพ blog ชักช้านานๆที ก็เป็นเพราะผมอ่านหนังสืออืดอาดและชอบผัดวันหนีไปเล่นเกมครับ 555+)

# คุณเข้าใจ
ตามไปดูมาแล้วพบว่าคุณเข้าใจเริ่มลงบันทึกรายการอาหาร + รีวิวหนังสือแล้ว
จะตามไปเข้าไปอ่านเรื่อยๆเลยครับ ขอเป็นกำลังใจให้และชื่นชมหนังสือไปในเวลาเดียวกัน
...แต่หากผมมีหนังสือแนวสยองๆนี่ ไม่ต้องแย่งหรอกครับ ผมยกให้เลย!!...

# คุณ sweetieyes
เห็นแวะกลับมาแล้ว ผมเลยรีบจับเมาส์บึ่งไปที่ blog ของคุณทันที
แต่ปรากฏว่าแค่แวะมาเยี่ยมแต่ไม่ได้แวะไปที่บ้านของตัวเอง -*-
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ รีบกลับบ้านไวๆนะ

# คุณ Kedoko
ด้วยความยินดีครับ ถ้าสบโอกาสและมีเวลา
ลองหาหนังสือตัวเต็มๆมาอ่านดูนะครับ แล้วคุณจะได้รู้ว่า “แง่คิดอันอบอุ่น” ของแท้เป็นอย่างไร
หรือไม่...ก็แวะมาที่นี่บ่อยๆ แล้วจะได้พบเจอกับแง่คิดอันอบอุ่นแบบแปล่งๆของผมเป็นระยะๆ 555+


โดย: ขอรบกวนทั้งชุดนอน วันที่: 28 มกราคม 2551 เวลา:23:08:48 น.  

 
อืมมม.. น่าอ่านๆ

เดี๋ยวจะลองไปหามาอ่านบ้างนะค่ะ


โดย: ..ยออู.. วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:12:00:11 น.  

 
มาขอบคุณค่ะ คุณชุดนอน
พลอยดีขึ้นมากแล้วค่ะ
ขอบคุณที่คุณชุดนอน นอนเผื่อพลอยตั้ง 2 ชั่วโมง/คืน หุหุ
ขอบคุณกำลังใจและความห่วงใยที่มีให้พลอยนะคะ
ความสุขของพลอย คือ การได้เห็นรอยยิ้มของคนรอบๆข้างค่ะ เพียงแค่รับรู้ว่า เพื่อนๆมีความสุข ไม่เจ็บไข้ได้ป่วยอะไร (ในความเป็นจริงทุกคนก็มีปัญหาแตกต่างกันไป)

แต่ถ้าหากพลอยสามารถทำให้เพื่อนๆยิ้มได้ หรือช่วยทำให้คนที่มาอ่านไดอารี่ของพลอยมีกำลังใจ
และมีแรงที่จะลุกขึ้นสู้อีกครั้ง เพื่อก้าวไปข้างข้างอย่างเข้มแข็ง นั่นเป็นสิ่งที่พลอยมีความสุขมากที่สุดค่ะ


โดย: rizzonte วันที่: 30 มกราคม 2551 เวลา:14:58:40 น.  

 
มาล่าไปหลายเดือน เพราะเพิ่งได้หนังสือเล่มนี้มาอ่านและยังอ่านไม่จบค่ะ

คุณ จขบ. ทำให้อยากรีบกลับไปอ่านจนจบเร็วๆ จัง แล้วก็ไม่รู้ว่าลุงไมค์ตอนนี้จะยังทำงานอยู่ที่ starbucks หรือเปล่า เศรษฐกิจย่ำแย่เหลือเกิน


โดย: yorky วันที่: 17 พฤศจิกายน 2551 เวลา:1:05:13 น.  

 
เพิ่งเข้ามาอ่าน..อยากจะไปหาหนังสือเล่นนั้นมาอ่าน..เพราะอยากจะเปิดร้านกาแฟ...
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำคะ


โดย: sandy IP: 222.123.161.2 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2551 เวลา:22:23:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ขอรบกวนทั้งชุดนอน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 25 คน [?]




Group Blog
 
 
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
21 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ขอรบกวนทั้งชุดนอน's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.