"เพราะมีท้องฟ้า นกถึงมีปีก...ปราศจากท้องฟ้า ปีกของนกจะมีความหมายอะไร......*
<<
มีนาคม 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
16 มีนาคม 2551

คนกับควาย : คาราวาน

นี่คือเรื่องราวที่ สุรชัย จันทิมาธร (น้าหงา-หนึ่งบุคคลในดวงใจของนกแสงตะวัน)เล่าสู่กันฟังเกี่ยวกับ "คนกับควาย" เชิญคุณฟังด้วยกันค่ะ.....

" ผมจำอะไรกระท่อนกระแท่นเต็มทีเกี่ยวกับเวลา วัน เดือน ปี เพราะไม่เคยบันทึกอะไรเลย พบกับสมคิด สิงสง ระยะแรกจำได้แต่เพียงว่า ประคารมกันเล็กน้อยเกี่ยวกับโครงการอันสวยหรูของเขาในหน้ากระดาษ ผมรู้สึกแต่เพียงว่า ทำกันเลยดีกว่า อย่ามัวแต่ร่างโครงการหรือรอการช่วยเหลืออยู่เลย เพราะโครงการแต่ละอย่างของเขาต้องใช้เงินค่อนข้างมาก ต้องมีบุคคลในองค์การรัฐบาลหรือองค์การต่างประเทศสนับสนุน มันจึงจะทำได้ แต่ก็ไม่แน่ว่าจะสำเร็จ
ตอนนั้นเขามีโครงการหมู่บ้านซับแดง อันเป็นบ้านเกิดของเขา เมื่อได้รับทราบก็เห็นดีด้วย แต่ก็เซ็งแทน อีตรงที่มันใหญ่โตเกินสองขาสองแขนของมนุษย์กระจอกอย่างเรา ๆ
นั่นเป็นการพบกันครั้งแรก ค่อนข้างจะขัดแย้ง บาดหมางเล็กน้อย แต่ก็ตามประสาเพื่อนฝูงที่ชอบ ๆ ขีดเขียนด้วยกัน ไม่ได้ถือเป็นอารมณ์

ในที่สุดเราก็พบกันอีก โดยไม่ได้พูดถึงโครงการใด ๆ พบกันในนามของนักแสวงหา มีเพียงกระเป๋าบรรจุสิ่งที่รักและชอบ..และเกือกเก่า ๆ ท่องไปด้วยกัน.. ผมมีกีต้าร์ เขามีพิมพ์ดีดและไวโอลิน

จำได้ว่ารักกันมากจัง ติดสอยห้อยตามกันไปหลาย ๆ วัน แล้วแต่ใครจะคิดได้ว่านอนกันที่ไหนดี ในยุคที่ประชาธิปไตยกำลังแตกหน่อ.. และในยุคที่สงครามเวียดนามกำลังดุเดือด จี ไอ เต็มเมือง

แวดวงเพื่อนฝูงที่คบหาก็มีไม่มากเพียง 20-30 คนเท่านั้นเอง เป็นขบวนจริง ๆ ก็มีเพียงสิบกว่าคน ผมขออนุญาตหยิบชื่อเพื่อนเหล่านี้มาเขียนไว้ในที่นี้ เพราะเป็นโอกาสที่ได้รำลึกถึงเพื่อนที่ดีเหล่านี้
คนแรกที่น่ารักมากก็คือ วินัย อุกฤษณ์ ธรรมศักดิ์ บุญเชิด วิสา คัญทัพ บัณฑิต เองนิลรัตน์ พิทักษ์ ธวัชไชยนันท์ วีรศักดิ์ สุนทรศรี มโนภาษ เนาวรังษี คำรณ คุณะดิลก บริสุทธิ์ บูรณสัมฤทธิ์ เธียรชัย ลาภานันท์ ที่ขาดไม่ได้ก็คือเสี่ยวเกลอของผม คือ ประเสริฐ จันดำ จำได้ว่ายังมีอีกหนึ่งคนที่เป็นน้อง ๆ ของกลุ่มนี้คือ คุณคมทวน คันธนู ในปัจจุบัน

ยังมีอีกหลายคนที่พบปะพูดคุยกันในหลาย ๆ ด้าน ในที่นี้ผมอยากจะพูดถึง สมคิด สิงสง และเพลง คนกับควาย

สมคิด สิงสง คือคนหนุ่มไฟแรง หอบเป้ พิมพ์ดีด ไวโอลินตัวเก่า ๆ และปึกกระดาษ ผมขนานนามเขาว่าเป็นเจ้าแห่งโครงการ เราไปด้วยกันหลาย ๆ วันเพียงสองคน

จำได้ว่าเป็นตึก 3-4 ชั้นทึม ๆ เป็นบริษัทเกี่ยวกับสินค้าสำหรับผู้ชาย กำลังร้าง---สมคิด พาผมไปที่นั่น---เล่นดนตรีด้วยกัน ในค่ำคืนอันเปล่าเปลี่ยวเหี่ยวหัวใจ
ผมจ้ำอยู่คอร์ดเก่า ๆ ซ้ำซาก... เป็นริธึ่ม มา ๆ ไป ๆ ฮัมเพลง
สมคิดสีไวโอลินใส่...
ผูกพันเป็นทำนอง...
เล่น ๆ หลาย ๆ รอบ เขาชักเข้าที่ สมคิดก็ออกปากว่า ชอบทำนองนี้จัง ขอเอาไปแต่งเป็นเพลงไทยเถอะ

หลังจากนั้นเราย้ายที่นอนมาสะพานควาย โดยมีเพลงคนกับควายยังไม่เสร็จดีนักคือแต่งไปแค่สองท่อน...เขาต่างมานั่งเขียนต่ออีก ในขณะที่ผมนอนอยู่บนเตียงอันอ่อนนุ่มของเพื่อน..

วิสา คัญทัพ สนใจมาก ขอร่วมแต่ง ผมเห็นเขามุ่นอยู่ด้วยกันพักใหญ่เพลงก็เสร็จ เอาเนื้อมาให้ผมเล่นกีต้าร์และร้องดู มันก็พอเป็นเพลงได้ก็เลยเล่นกันใหญ่..


งานแรกที่ออกแสดงคืองานแต่งงานของ วีรประวัติ วงศ์พัวพันธุ์ เพื่อนพ้องชาวพระจันทร์เสี้ยว
ผมเตรียมหนังสือเพลงฝรั่งมาหลาย ๆ เพลง และมี คนกับควายด้วย
เมื่อถึงเวลาของเพลง คนกับควาย วิสา ออกไปพูดเล็กน้อยถึงเพลงนี้ ทั้งสมคิด สิงสง กับวิสา คัญทัพ ออกมายืนขนาบข้างผม แล้วผมก็บรรเลงมันออกไป ท่ามกลางแขกเหรื่อแต่งตัวสวยงาม ที่มายืนมุงดูเรา ราวกับตัวประหลาด...


นั่นเป็นการแสดงครั้งแรกจริง ๆ ของเพลง คนกับความ หลังจากนั้น ผมได้มีโอกาสแสดงในงานเพลงเพื่อชีวิตที่ธรรมศาสตร์ ร่วมกับ วีรศักดิ์ สุนทรศรี เพลงนี้ก็เริ่มมีคนรู้จัก.."


------------------------
จากหนังสือ ตำนานชีวิต คาราวาน


@@@@@@@@@






บทเพลง คนกับควาย : คาราวาน ชุดคนกับควาย




Create Date : 16 มีนาคม 2551
Last Update : 16 ตุลาคม 2552 14:32:42 น. 21 comments
Counter : 906 Pageviews.  

 
" คนกับควาย "
บทเพลง เข้ม ขลัง มีพลัง
ไม่ว่าจะฟังสักกี่ครั้ง
ความหมายยังคงลึกล้ำอยู่เสมอ
...............
คุณน้ำสบายดีนะครับ


โดย: พุกไม้ IP: 58.9.130.223 วันที่: 16 มีนาคม 2551 เวลา:14:36:09 น.  

 
คิดถึง ก็เลยมาเยี่ยมคุณนกฯค่ะ


โดย: รัตตมณี (kulratt ) วันที่: 16 มีนาคม 2551 เวลา:20:56:21 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่พุกไม้
นกแสงฯสบายดีค่ะ
หวังว่าพี่พุกไม้คงสบายดีนะคะ
ไว้เจอกัน"คอนเสิร์ตเขตงานตาก"นะคะ(ไม่นานเกินรอ-ส.รวีการันตี)

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณรัตตมณี
คิดถึงเช่นกันค่ะ ขอให้เป็นเช้าของวันทำงานที่สดชื่นนะคะ





โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 17 มีนาคม 2551 เวลา:4:52:48 น.  

 
เชียงใหม่ก็ร้อนแล้วเหมือนกันค่ะ โดยเฉพาะช่วงกลางวันร้อนมาก ๆ ค่ะ


โดย: แพรจารุ IP: 124.157.153.123 วันที่: 17 มีนาคม 2551 เวลา:8:12:18 น.  

 
ค่ะพี่ยาย เลิกงานวันนี้ฝนลงมานับได้สี่ห้าเม็ด
ฟ้าครึ้มลั่นครืน ๆ ลมปรวน


โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 17 มีนาคม 2551 เวลา:19:18:00 น.  

 
เอาความคิดถึงมาฝากคะ


โดย: ไส้ตะเกียง วันที่: 18 มีนาคม 2551 เวลา:7:20:39 น.  

 
เหยียดหยามชาวนาว่าป่าดง สำคัญมั่นคงคือความตาย.. ชอบท่อนนี้


โดย: จ่าฝูง วันที่: 18 มีนาคม 2551 เวลา:8:37:04 น.  

 
แหม....ทำไงดีล่ะ
เผอิญเป็นคนป่าดงซะด้วยสิน้าหงาจ๋า
แถมเป็นชาวสวนเก็บผักเก็บหญ้ากินซะด้วย...ทำไงดีน้าหงา

เพราะนิ้วห้านิ้วไม่เท่ากันคนเราถึงต้องแบ่งชนชั้น
ตรรกะ...ปรัชญาสำนักไหนพี่น้ำไม่ต้องงงนะคะ

สำนักบ้านปลายฟ้า โดย ปลายแปรงเองค่ะ
เราต้องโทษคนอื่นไว้ก่อน ก่อนที่จะโทษตัวเอง
ดังเช่นนิ้วทั้ง 5 เพราะว่ามันไม่เท่ากัน
จึงมีเธอ มีฉัน มีบ้านนั้นรวย บ้านนี้จน
เอ....งงไหม

ไปดีกว่า
คิดฮอดหลายๆ...ส่งใจมาให้แสนห่อ(ข้าวเหนียวก๊า)


โดย: ปลายแปรง วันที่: 19 มีนาคม 2551 เวลา:11:49:48 น.  

 
สวัสดีค่ะ ไส้ตะเกียงรับแล้วส่งคืนสองเท่าค่ะ

สวัสดีค่ะจ่าฝูง
เหยียดหยามชาวนาว่าป่าดง สำคัญมั่นคงคือมันตาย..


สวัสดีค่ะ ปลายแปรงที่รักส่งคืนแสนกะติ๊บจ๊า


ร้อนนนน..แล้ว
ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะพี่น้องผองเพื่อน
อย่าฟังนักกินเมืองมากนักความดันจะขึ้น



โดย: ลูกอีสานหลานชาวนา IP: 125.26.186.21 วันที่: 19 มีนาคม 2551 เวลา:20:53:44 น.  

 
... ดีครับ คนคือควาย ผมก็คือ ควายคนหนึ่ง สบายดีนะครับ

ที่บ้านก็ทำนาเหมื่อนกัน



โดย: benjarong9 วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:0:19:20 น.  

 
หลบร้อนยามบ่ายมาเยี่ยมคุณนกค่ะ สบายดีนะคะ


โดย: รัตตมณี (kulratt ) วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:15:36:02 น.  

 
สวัสดีค่ะใบไม้ดนตรี
ขอให้มีความสุขกับฤดูของความร้อนที่กำลังมาทักทาย
ผ่านพ้น ค้นหาฤดูใจให้เจอะเจอ นะคะ

สวัสดี ย่ำค่ำค่ะคุณรัตตมณี
นกแสงฯสบายดี และกำลังฝึกทักษะเรื่องความอดทนในที่ทำงานค่ะ

คุณรัตตมณีคงสบายดีนะคะ ขอบคุณที่แวะมาสม่ำเสมอค่ะ



โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:19:02:46 น.  

 
555 สำคัญมั่นคงคืนมันตาย ได้ใจดี / ช่วงนี้ยุ่งครับผม คาดว่าสิ้นเดือนไปแล้ว น่าจะกลับมาเป็นปกติ


โดย: จ่าฝูง วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:20:15:48 น.  

 
เคยร่วมลงเรือลำเดียวกับน้าคารวานครั้งหนึ่ง
แต่คนที่ประทับใจมากๆคือน้าหว่อง คารวาน
น่ารักมาก คิดว่าว่างๆจะเขียนเกี่ยวกับน้าแกสักครั้ง

น้าหว่อง น้าหงา ผมก็ยังสงสัยอยู่นะทำไมต้องเรียกน้าด้วย
ถ้าเรียกอาได้ไหม อาหว่อง อาหงา เพราะพ่อจะรู้เรื่องอาๆแกดีกว่าเป็นแน่แท้


โดย: ตาพรานบุญ วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:22:37:56 น.  

 
ค่ะคุณจ่าฝูง
เข้าใจค่ะ ขอให้หายยุ่งและงานสำเร็จลุล่วง ตามกำหนดนะคะ
บ่อยครั้งที่นกแสงฯทิ้งร้างวางมือจากบล็อกไปเฉย ๆ


พ่อพราน
เห็นด้วยค่ะน้าหว่องน่ารัก เราเคยนั่งคุยกับน้าหว่องข้างสนามฟุตบอลที่น้าหงากำลังลงสนามประลองแข้ง

นั่นสิ ใครนะ ให้เรียกน้าหงา
แต่ แค่ต่อหน้าเท่านั้นล่ะ ลับหลังเราเรียกแกว่า พ่อใหญ่หงา



โดย: นกแสงตะวัน..มาก่อนตะวัน IP: 125.26.182.15 วันที่: 21 มีนาคม 2551 เวลา:5:25:21 น.  

 
สวัสดีครับคุณนกแสงตะวัน

ช่วงนี้ผมแปลงสภาพบล็อกของผมเป็นไดอารี่ส่วนตัว

ต้องใส่รหัสผ่านถึงจะเข้าไปอ่านได้

กำลังค้นหาอะไรบางอย่างครับ

......................

ครึ่งของความว่างเปล่าที่ ก้าวเดิน

...........................

ข้าพเจ้าเดินทางมาครึ่งโลก

ผ่าครึ่งซีกความโศกมิพบแก่น

อดีตกาลทรงจำเตียนราบแปน

พังพาบเหนือดินแดนเคยยินดี

ข้าพเจ้าเดินทางมาครึ่งหวัง

มาทุกความจริงจังไปทุกที่

พานพบความปราชัยเท่าที่มี

เสียงดนตรีปัจจุบันยังร้องไห้

ข้าพเจ้าเดินทางครึ่งชีวิต

เดินยึดติดใบหน้าอันป่วยไข้

เดินเซซัดซานซมล้มมาไกล

ลุกขึ้นได้เพราะเพียงมีน้ำตา

ข้าพเจ้าเดินทางครึ่งความดี

มาพร้อมกับบทกวีแสวงหา

คงต้องการอีกครั้งของธรรมา

ณ ศาสดาบิ่นบ้าจนเตรียมใจ

ครึ่งของความว่างเปล่าข้าฯเดินทาง

ทุกทุกการย่างก้าว ข้าฯไปไหน

จักรภพตรงหน้าเหลืออะไร

ยุคสมัยล้มล้างทางข้าฯเดิน


โดย: สิงหา สัตยนนท์ IP: 61.19.66.18 วันที่: 28 มีนาคม 2551 เวลา:14:02:11 น.  

 
สวัสดีเพื่อนมิตรผู้มาเยือนยามหัวใจฉันป่วยไข้

"เดินทางครึ่งชีวิต..แล้วค่ะ"

"หลงเหลือหัวใจเพียง..ครึ่งดวง"







โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 29 มีนาคม 2551 เวลา:22:31:16 น.  

 
หากครึ่งดวงหัวใจที่หายไป

กับอาการป่วยไข้ที่เหลืออยู่

เยียวยาปัจจุบันที่รอดู

บำบัดเรื่องไม่รู้-ความทรงจำ

นั้นนกแสงตะวัน-สัญลักษณ์

กำลังถักทอฟ้าแห่งคืนค่ำ

เจ้าเขียนบทกวีโดยปีกรำ

จิกขี้เมฆ เต้นระบำกำลังใจ

นี่ก็หญิงสาวแห่งสามัญชน

เดินท่องท้องถนนสายเก่า-ใหม่

เธอร้องเพลงคาราวานอยู่ร่ำไป

ซับอาการป่วยไข้ด้วยตัวตน

....................

เป็นกำลังใจให้ครับ



















โดย: สิงหา สัตยนนท์ IP: 125.26.116.145 วันที่: 30 มีนาคม 2551 เวลา:11:42:45 น.  

 
ผมอ่านแล้วว่าน่าจะต่อบทกวีได้อีกก็เลยต่อ

เพื่อลดอาการป่วยไข้ด้วยบทกวีเล็กๆ



หากครึ่งดวงหัวใจที่หายไป

กับอาการป่วยไข้ที่เหลืออยู่

เยียวยาปัจจุบันที่รอดู

บำบัดเรื่องไม่รู้-ความทรงจำ

นั้นนกแสงตะวัน-สัญลักษณ์

กำลังถักทอฟ้าแห่งคืนค่ำ

เจ้าเขียนบทกวีโดยปีกรำ

จิกขี้เมฆ เต้นระบำกำลังใจ

นี่ก็หญิงสาวแห่งสามัญชน

เดินท่องท้องถนนสายเก่า-ใหม่

เธอร้องเพลงคาราวานอยู่ร่ำไป

ซับอาการป่วยไข้ด้วยตัวตน

แด่..เธอและเราผู้มาเยือน

กับความรักลางเลือนด้วยม่านฝน

บดบังสองดวงใจซึ่งอับจน

คนหนึ่งรักคนหนึ่งพรากต่างไยดี

ความอ่อนล้าในสามัญสำนึก

ปลุกตื่นความลึกล้ำ ณ ค่ำนี้

จิตวิญญาณชุบร่างให้ชีวี

ให้หน้าที่ของเธออย่างสมบูรณ์



โดย: สิงหา สัตยนนท์ IP: 125.26.116.145 วันที่: 30 มีนาคม 2551 เวลา:12:06:07 น.  

 
ขอขอบคุณสำหรับบทกวีค่ะ



โดย: นกแสงตะวัน ณ ที่ราบสูง IP: 125.26.187.118 วันที่: 19 พฤษภาคม 2551 เวลา:15:44:33 น.  

 
ขอบคุณสำหรับบทเพลงที่ช่วยปลอบโยนจิตรใจยามที่เราเศร้าใจ


โดย: คนคอน IP: 118.173.35.246 วันที่: 28 มิถุนายน 2552 เวลา:17:09:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นกแสงตะวัน
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




นี่คือบล็อกของหญิงสามัญ

=ขอบคุณเพื่อนมิตรที่แสนดีทุกท่าน=

สโลแกน *คำของพี่ปอน ขอบคุณพี่ปอนค่ะ

ขอบคุณ ภาพในกล่องคอมเมนท์ จากคุณ Pongyuan
..
+-+น้ำค้างหยาด หยดค้าง..กิ่งใบ+-+
+-+- วลีงาม -+-+
"เป็นนกแสงตะวัน... ที่บินตามความฝันใฝ่ ตราบที่ยังมีลมหายใจ จะโบยบินไป..ด้วยปีกของตน...."
New Comments
[Add นกแสงตะวัน's blog to your web]