มกราคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
เล่าเรื่องความรักครั้งแรกของคุณ






โจทย์ที่ ๓ ที่เลือกเขียน สำหรับกิจกรรม ลุย ล่า ท้าเขียน

เขียนถึง เพราะคิดถึง, แน่นอนว่าถ้าให้ต้องพูดถึงเรื่องรักครั้งแรก ดูเหมือนจะต้องย้อนอดีตไปไกล (ตามวันและเวลาที่ล่วงผ่านมาไกลแล้ว) แล้วยังต้องมานั่งพิจารณาอีกครั้งว่า ความหมายของความรักนั้นเราเข้าใจเมื่อไหร่กัน, ที่ผ่านมานั้นใช่ความรักจริงๆ หรือไม่ หรือเพียงแค่ความรู้สึกประทับใจ ชื่นชม ชื่นชอบในสิ่งที่เขาเป็น หรือในสิ่งที่ที่ปฏิบัติต่อเราเท่านั้น

รักในแต่ละวัย ความหมายจะแตกต่างกัน สุดท้ายแล้ว อายุและประสบการณ์จะสอนว่าที่จริงแล้วนั้น... รักคืออะไร

เรื่องราวความรักของเรา, โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นหลังจากที่ได้รู้จักกันไปสักระยะหนึ่ง ไม่เคยมีรักแรกพบ (หรืออาจมีแต่ก็จำไม่ได้) มีแต่รู้จักกันไปสักพัก, เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และ "เข้ากันได้" ความรู้สึกชอบก็จะตามมา และอีกไม่นานก็กลายร่างเป็นความรัก

รักครั้งแรก, เอาเข้าจริงก็จำไม่ได้ อาจเพราะไม่แน่ใจว่านั่นคือรักหรือเปล่า แต่มีความรักสองสามครั้ง ที่รู้สึกว่านั่นแหละ "ใช่" ซึ่งท้ายสุดแล้วคำว่า "ใช่" ของเราก็ถูกสกัดดาวรุ่งด้วยคำว่า "เป็นไปไม่ได้" ทั้งหมด.... 

เนื่องจากชอบเขียนมากกว่าชอบจำเรื่องราวความรักของเราจึงมักถูกแทรกไว้ในเรื่องสั้น หรือนิยาย ที่เขียนเสมอ โดยที่ไม่ค่อยมีคนรู้ว่านั่นน่ะ เรื่องของเราเอง ซึ่งตอนนี้เราจะมาเล่าให้ฟังกัน...

สำหรับเรื่องราวความรักที่ประทับใจสักสองสามกรณีที่เกิดขึ้น... (ไม่ต้องตกใจ ที่ดูเหมือนจะมีึความรักเกิดขึ้นมากมายในชีวิต เพราะเมื่อใดที่อายุคุณมีเลขสี่นำหน้าแล้วมันก็จะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนัก) 



กุมภาพันธ์พระจันทร์เต็มใจ
            ความรักที่ประทับใจที่สุดน่าจะเป็นเรื่องราวของชายหนุ่มที่รู้จักกันเพราะชอบการเขียนเหมือนกันอยู่ในช่วงปี ประมาณ ๒๕๔๓, เราเขียนจดหมายถึงกัน เราเขียนเรื่องสั้นด้วยกัน เราเจอกันครั้งแรกคือทริป หลวงพระบาง เราไปด้วยกัน ที่จริงเราตั้งใจจะไปคนเดียว แบกเป้ลุยเดี่ยวเที่ยวหลวงประบางตามประสาสาวโสดสุดอินดี้ในปีที่อายุเพิ่งเลยยี่สิบมานิดเดียว, 

เราเพียงแค่เล่าให้เขาฟัง แล้วเขาก็บอกว่า "ไปด้วยคนสิ" จากที่เป็นเพียงคนสองคนที่คุยกันเพราะการเขียน ไม่ได้ลึกซึ้งในความสัมพันธ์ เมื่อเดินทางด้วยกัน เราได้เรียนรู้นิสัยใจคอ ความเกรงใจ น้ำใจ การให้เกียรติ และความคิดที่ตรงกันหลายๆ อย่าง แล้วหลังจากนั้นเราจึงสนิทกันเรื่อยมา, เป็นความสนิทที่ไม่มีคำนิยาม ไม่ใช่เพื่อน แต่ก็ไม่ใช่แฟน เป็นความสนิทแบบ "แทงกั๊ก" เพราะกลัวว่าความรักพังทลาย ไม่กล้าที่จะแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีให้เขา เพราะเขาเองก็ไม่เอ่ยปากถึงความรู้สึกที่มีต่อเรา ซึ่งดูเหมือนเราต่างก็พอใจในสัมพันธภาพแบบนั้น....  

"ไม่ชัดเจน แต่พอดี" 

ผ่านไปหลายปี, ก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แม้จะเข้านอกออกในทั้งบ้านเขา และบ้านเราได้อย่างสนิทใจ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์นั้นคลี่คลาย สุดท้ายเราจึงเหมาเอาว่าน่าจะเป็นเพียง "รักข้างเดียว" ของเรานั่นแหละ... แต่ถึงแม้จะเป็น รักข้างเดียว สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราก็มีไม่น้อยเลยทีเดียว, เพราะชายหนุ่มคนนี้แหละที่เป็นที่ทำให้เราเขียนเรื่องราวของเขาจนเป็นนิยายได้ แล้วยังมีเรื่องสั้นที่เขาเขียนแถมให้ท้ายเล่มอีกด้วย.... น่ารักจริงๆ (ขอบคุณในมิตรภาพ) นิยายเรื่องนั้นคือ "ลุ้นสุดฤทธิ์พิชิตรัก" นั่นเองแหละ 




------------
ถึงแม้จะใช่แต่เป็นไปไม่ได้ - ก็คือไม่ใช่

                   ความรักที่ประทับใจที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่ปีผ่านมานี้เป็นความรักที่ไม่คิดว่ามันคือความรัก แต่เมื่อต่างคนต่างไปจากชีวิตของกันและกันแล้วจึงแน่ใจว่าใช่รัก...  คนนี้เป็นชายหนุ่มที่เรารู้จักกันเพราะทริปปั่นจักรยานทริปหนึ่ง, ซึ่งในทริปมีเล่นเกมจับคู่บั๊ดดี้ เมื่อทุกคนมีคู่ แล้วเราก็ต่างคนต่างคี่ เป็นสองคนที่เหลือจึงจำเป็นต้องจับคู่... แน่นอนว่าการพบกันครั้งแรกก็ไม่ใช่รักแรกพบอีกเช่นกัน ถึงแม้ในทริปการปั่น เขาจะคอยดูแลไม่คลาดสายตาให้เราผ่านกิจกรรมนั้นมาอย่างปลอดภัย, เมื่อทำความรู้จัก จึงรู้ว่าที่ทำงานเขาอยู่ใกล้ๆ เรานี่เอง เพราะงั้นทุกทริปการปั่นเขาจึงคอยมารับ ส่ง หรือถึงแม้ไม่มีทริปปั่นก็มารับ ส่ง ชวนกันไปถ่ายรูป ไปดูหนัง ฟังเพลง กินข้าว ซึ่งเรารู้สึกว่านั่นคือการสานความสัมพันธ์ที่ดี, ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนน่ารัก มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี เรามีสิ่งที่คล้ายกันหลายอย่าง ทั้งความคิด นิสัยใจคอ เพลงที่ชอบ เมื่อความสัมพันธ์ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น เราก็มาสะดุดก้อนหิน เพราะเขาไหวตัวทันซะก่อน -- 

ที่จริงแล้วเราแตกต่างกันมาก... โดยเฉพาะความห่างของอายุ เขาค่อยๆ เดินจากไปช้าๆ และเงียบๆ ในขณะที่เราเองก็บอกกับตัวเองว่า "มันเป๋็นไปไม่ได้หรอก เขาต้องไปเจอคนอื่นที่เหมาะสมมากกว่าเรา เขาอยู่ในสังคมเราไม่ได้ และเราเองก็ไม่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับเขาได้แน่ๆ เราต้องการผู้นำครอบครัว เราไม่ต้องการเป็นผู้นำครอบครัว" ความเชื่อฝังหัวของเราอย่างหนึ่งมาตลอดชีวิตคือ "เกิดทีหลัง ยังไงก็มีความคิดไม่เท่าคนที่โตกว่า" ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่อยู่ในใจลึกๆ และกลายเป็นสาเหตุของการห่างกันไป...

แน่นอน... เรื่องราวของเขาก็ไม่พลาดที่จะเป็นเรื่องสั้นของเราเช่นกัน ^^ เรื่องสั้นชื่อ ไม่ต้องไปกังวลกับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว มันเกิดขึ้นแล้วก็คือเกิดขึ้นแล้ว  

ต้องขอบคุณมากที่เข้ามาในชีวิต 



---------
มิถุนายน 

          และสำหรับความรักที่ประทับใจอีกครั้ง ซึ่งก็ยังถือว่าเป็นรักแบบคลุมเครือ ไม่ชัดเจนตั้งแต่วันแรกจนวันสุดท้ายเช่นกัน, คนนี้รู้จักกันราวๆ ต้นปี ๒๕๔X (จำปีที่แน่นอนไม่ได้) เรารู้จักกันที่ร้านเกม (สมัยนั้นไม่ใช่ทุกคนที่จะมี tablet หรือ notebook ส่วนตัวไว้เล่นเกม) เลิกงานของคนโสดจะไปมีอะไรดีไปกว่าการเข้าร้านเกมเล่นเน็ต เล่นเกมฆ่าเวลาให้ตายลงอย่างช้าๆ เพื่อที่จะตื่นขึ้นมาแล้วทำงานเดิมๆ อีกครั้ง... 

นั่งข้างกัน, บังเอิญหรือโชคชะตา -- นั่นเป็นคำถามที่ถามตัวเองตลอดมา ในช่วงทีี่เรารู้จักกัน, เรารู้จักกันเพราะนั่งข้างกัน บ้านเราใกล้กัน เราจึงกลับบ้านพร้อมๆ กัน แต่เราต่างก็ไม่มีโมเม้นของความรัก เพราะบางทีมันอาจจะไม่ใช่ความรัก ความสนิทสนมของเราก็เป็นแค่เพื่อนกันธรรมดา ไม่มีอะไรมากเกินกว่าความรู้สึกที่ดีต่อกัน, 

สิ่งหนึ่งที่เราทั้งสองต่างก็รู้ดีคือ "เราเข้ากันไม่ได้" ถึงแม้ความรู้สึกดีๆ จะมีต่อกันมากแค่ไหน, แต่ด้วยความคิด ทัศนคติ และการมองไกลถึงอนาคต... เขาก็รู้, เช่นเดียวกับที่เรารู้ 

กระทั่งวันหนึ่งเราเห็นเขาเดินกับใครคนหนึี่งในเส้นทางที่เรากับเขาเคยเดินด้วยกัน แล้วเขาก็ค่อยๆ ห่างไปจากชีวิตเรา แน่ล่ะ เราไม่ได้ผิดใจกัน เราจึงถามเขาตรงๆ ว่าเธอคนนั้นเป็นใคร ชายหนุ่มตอบว่าเธอเป็นพยาบาลที่คอยดูแลตอนที่เขาป่วยแล้วถูกส่งโรงพยาบาล จากนั้นเขาจึงรู้สึกดีกับเธอ ประโยคนั้นทำให้เรารู้สึกเหมือนถูกก้อนหินหล่นใส่หัวและตายไป แต่ก็อีกนั่นแหละ ถึงแม้จะร้าวใจแต่ก็ไม่ใช่ประเด็นที่ทำให้ต้องเลิกคบหา เพราะเขาก็เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเสมอมา... 

ะหว่างเราไม่เคยเป็นคนรักกัน - เราก็ยังไม่ใช่คนรักกันจนวันนี้


เมื่อเวลาเปลี่ยน ชีวิตเปลี่ยน เราย้ายงาน เปลี่ยนบ้าน และห่างหายไปจากเขา ในหนึ่งปี เราจะนัดกินข้าวกันสักครั้ง แล้วเขาก็จะเล่าเรื่องราวชีวิตของเขาให้เราฟัง, เราต่างมีเรื่องเล่า - - แล้วต่างคนก็กลับไปสู่ชีวิตของตน... จนวันนี้เราก็เพิ่งเห็นข่าวว่าเขาแต่งงาน, เรายินดีกับเขาถึงแม้เขาจะไม่รู้ก็ตาม นั่นเพราะ....

กว่าใครสักคนจะเลือกใครหนึ่งคนเข้ามาในชีวิตและตัดสินใจอยู่ร่วมกัน นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย ต้องฝ่าด่าน "อุปสรรค" นักต่อนัก เจ็บแล้วเจ็บอีก ต้องคอยประคับประคองกัน ต้องอดทน ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ซึ่งถ้าไม่รักกันมากจริงๆ ก็คงไม่อาจเดินไปถึงจุดนั้นได้ เรานับถือในทุกคู่รักที่ร่วมฝ่าฟันปัญหามาจนสุดปลายทางแล้วเริ่มต้นชีวิตคู่ร่วมกันต่อไปได้... นั่นคือสิ่งดีงามของความสัมพันธ์ 

เรานิยามความรักไม่ได้, 
เรารู้เพียงแต่ -- รักก็คือรัก
และหนึ่งในสามเรื่องเล่านี่แหละ ที่อาจจะเรียกว่า "รักครั้งแรก"    
รักครั้งแรกที่เงื่อนไขของเวลาไม่ใช่ตัวกำหนด
แต่ "ความรู้สึก" ต่างหากที่เป็นตัวกำหนด -- 

"ขอบคุณทุกความรักที่ผ่านเข้ามาในชีวิต"





Create Date : 25 มกราคม 2560
Last Update : 18 มิถุนายน 2560 23:59:05 น.
Counter : 523 Pageviews.

4 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณtoor36, คุณอุ้มสี, คุณหอมกร

  
เรื่องความรักมันเป็นเรื่องที่ยากจะพูดจริงบๆ ครับ

พูดถึงสมัยปี 254X ถ้าช่วงประมาณ 42 ช่วงนั้นคอมพิ่งเริ่มบูมในไทยแบบมากๆ นะครับ น่าจะใช่ เป็นช่วงที่ยังใช้ ICQ กันอยู่เลย
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 26 มกราคม 2560 เวลา:0:26:41 น.
  
ขอบคุณมากค่ะ คุณต่อ เราก็จำไม่ค่อยได้ละ นานเกิน เกมตอนนั้นน่าจะเป็น super contra
โดย: ดาริกามณี IP: 1.47.68.211 วันที่: 26 มกราคม 2560 เวลา:0:45:05 น.
  
พี่อุ้มคิดเหมือนน้องต่อจ๊ะน้องดาริฯ
โดย: อุ้มสี วันที่: 27 มกราคม 2560 เวลา:12:42:29 น.
  
ดาริกามณี Literature Blog ดู Blog
โหวตค่ะโหวต ทุกอย่างต้องมีพัฒนาการค่ะ
ป.ล. ใกล้มหดเวลาแล้ว ให้ได้ 10 บล็อกนะคะ

โดย: หอมกร วันที่: 29 มกราคม 2560 เวลา:7:38:28 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



ดาริกามณี
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



Just Do it :


* มีอีกชื่อว่า หญ้าเจ้าชู้

* เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์บทประพันธ์
รักข้ามรั้ว (หญ้าเจ้าชู้)
ลุ้นสุดฤทธิ์ พิชิตรัก (หญ้าเจ้าชู้)
ภารกิจรักพิทักษ์เธอ (หญ้าเจ้าชู้)
ปีกแห่งฝัน (ดาริกามณี)

* เป็นสาวก 'รงค์ วงษ์สวรรค์
* เป็นแฟน คาราบาว
* เป็นกิ๊ก เฉลียง
* ฝืนอะไรที่เป็นอื่น ฝืนอัตตา
สูงเทียมฟ้าก็มิเท่า เป็นเราเอง

* การปรากฎตัวของคนคนหนึ่ง
อาจเปลี่ยนใครอีกคนไปทั้งชีวิต

* หากต้องการอ่านนิยายที่ใส่รหัส,
รบกวน "ฝากข้อความหลังไมค์" จ่ะ