Group Blog
 
<<
กันยายน 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
29 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
@>....^.^..... เพราะเราไม่มีเสรี




ในวันที่ว่างๆฉันนั่งมองประตูที่ทำงานแล้วอมยิ้ม
ประตูนั่นไม่ได้ใส่กลอนจากด้านใน
และไม่มีใครล็อคประตูด้านนอกเอาไว้
ฉันสามารถเดินออกไปได้ตลอดเวลา


ไม่มีใครมาบังคับข่มขู่ให้ต้องอยู่
จะมีงานหรือไม่มีงานก็ตาม
ทำไมฉันยังต้องอยู่จนถึงสี่โมงเย็นทุกวัน


เพราะอะไร แอบคิดเล่นๆ หรือว่านี่คือกรงขัง
ที่ฉันมองไม่เห็น
ฉันถูกขังและถูกล็อคไว้ ด้วยหน้าที่
โดยมีเงื่อนไข ที่เป็นตัวแปรสำคัญของการดำรงชีวิต
คิดต่อไปอีกเมื่อกลับจากทำงานกลับไปบ้าน
จริงแล้วไม่กลับก็ได้ไปเที่ยวไหนๆให้หนำใจ
แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมา


เข้าไปอยู่ในกรงและนอนในกรง เหตุผลสำคัญ
เพราะว่าในกรงก็ดูจะปลอดภัยกว่า
นี่คงไม่ใช่การมองโลกในแง่ร้ายจนเกินไป

เพราะหน้าที่มันคือชีวิต เราต่างมีหน้าที่ ในหมวกหลายใบ
ในหลายบทบาท เป็นลูก เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นพ่อแม่
เป็นคนทำงาน เป็นนักเรียน และอีกมากมายที่เราต่างต้องเป็น



ย้อนไปตั้งแต่ครั้งเป็นเด็กไปเรียนหนังสือ
เราต่างถูกขังไว้ในห้องเรียน มีหน้าที่เรียนก็เรียนไป
ครูใส่วิชาการมากมายลงไป เพื่อไม่ให้วุ่นวาย
คิดจะออกไปเที่ยวเล่นภายนอกรั้วนั่น


เพราะวัยเด็กเป็นวัยที่อยากรู้อยากลอง
ตื่นตาอยากออกไป หาประสบการณ์ใหม่
พวกเขาถูกล็อคไว้ด้วยเงื่อนไขคือกระดาษหนึ่งใบ
ที่จะใช้ไปต่อยอดในการหางานทำเพื่อเลี้ยงชีวิต



ชีวิตในแต่ละวัย มีกรงที่เรียกว่าหน้าที่ครอบเราเอาไว้
และเราต่างก็เต็มใจ เพื่อให้เราอยู่อย่างปลอดภัย ใช่หรือเปล่า




ฉันเห็นนกบินบนท้องฟ้า ฉันเคยคิดว่ามันช่างมีอิสระเสรี
อยากบินไปไหนก็ได้ตามใจ พอโตขึ้นจึงเข้าใจ
นกไม่ได้มีอิสระอย่างที่เราคิด หากบินออกไปจากกลุ่ม
อาจโดนจับ หากบินล้ำเส้นเข้าไปต่างถิ่น
คงโดนนกเหยี่ยวฉกเอาไปกิน



ไม่ว่าคน สัตว์หรือต้นไม้ เราต่างมีหน้าที่เป็นของเราเอง
ฉันเริ่มจะเข้าใจว่าเราอยู่ที่นี่ โลกใบนี้อย่างเสรี
เพราะเราไม่มีเสรีเป็นเช่นไร




แอมอร





ท้ายเรื่อง วันนี้นำเรื่องราวในไดอารี่เก่าๆมาปัดฝุ่น
และนำมาบันทึกไว้ ว่าขณะนั้นเราเองคิดอะไรบ้างในวันว่างๆเหงาๆ



Create Date : 29 กันยายน 2553
Last Update : 29 กันยายน 2553 23:18:12 น. 24 comments
Counter : 477 Pageviews.

 
สวัสดียามเช้าครับพี่แอม

มาอ่านและมาเจิมครับ

แว๊บแรกที่เห็นหัวข้อ
นึกไปถึง ดร.เสรี ครับ 555








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:6:28:34 น.  

 


ทุกอย่างอยู่ที่ใจเรานะคะ


สวัสดียามเช้าค่ะพี่
มีความสุขกับการทำงานทั้งวันนะคะวันนี้


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:6:34:41 น.  

 
ใกล้ถึงเวลาไปทำงานแล้วครับพี่แอม หุหุหุ
ไปที่้ร้านแต่ไม่มีคอมเล่น
ไม่อ่านหนังสือก็ต้องวาดรูปแล้วล่ะครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:6:54:32 น.  

 
กำลังคิดว่าจะนั่งวาดพู่กันเดียวครับพี่แอม




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:7:03:27 น.  

 

นำน้องหมิงหมิงมามอร์นิ่งค่ะคุณแอมอร


โดย: อุ้มสี วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:7:23:25 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณแอมอร ..

เสรี .. ทุกคนเรียกร้องอยากได้นะค่ะ
แต่ว่าบางที คนเราเรียกร้องแต่ว่าก็ไม่ได้
ทำอะไรให้แตกต่างเลย แถมบางที
กลับสงบและเบาใจกับการไม่มีเสรีภาพนะค่ะ
แบบชนิดที่ว่ายอมรับและก็เข้าใจ ..

เราถึงคิดว่า "เสรี" บางทีมันอยู่ที่เราเองนี่ล่ะค่ะ
ว่าจะยอมรับหรือว่าต่อต้าน .. เราว่ามันคง
มีเหตุผลของแต่ละคนไปเน๊าะ ..
และอะไร คือ การได้มาของเสรี หรือว่า
อะไรคือการสูญเสียไปของเสรี ในรูปแบบ
ของตัวเอง

(เอ .. เม้นท์ไป งงไป ..เอาว่าจบดีกว่า 555)


ปล. แหม่ๆ .. มีถามต่อเนื่องเรื่องกาแฟด้วยค่ะ
เอาว่าแวะมากระซิบบอกต่อค่ะว่า ..เรื่องกาแฟนั้น
เป็นเรื่องจริงมิอิงนิยายค่ะ 555


โดย: JewNid วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:8:48:12 น.  

 
อะแร้ยยยยย คุ้นแค่หู?? ชิ!! นึกว่า
คุ้นใจด้วย อ่ะจ๊ากกกก จะตบต้องล้าง
มือก่อนหนา ไม่ใช่อะไร กว่าจะล้างเสร็จ
ก็หายฉิวงัย

ไอ้คำว่า อิสระ เนี่ยมันแปลกนะ ถ้าไม่มี
มันก็โคดจะตะกายเอา ไอ้คนมีซะเหลือเฟือ
ดันบอกเบื่อ หงอยเหงา ไม่มีใครสนใจจะ
อยู่จะไปยังงัย หายไปสามวันยังไม่มีใคร
ตาม อี้เด่อ คนเรามันเป็นซะงี้แหละ

ไปแระ ตื่นมาบ่นแต่เช้ามิดี ชิมิชิมิล่า



โดย: nulaw.m วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:8:49:20 น.  

 
ไม่ได้หายไปไหนครับ เพียงแต่เรื่องราวในชีวิตมันเยอะเหลือเกิน

ไม่ใช่ไม่มีเวลา แต่คงต้องใช้เวลาพอดู กว่าจะพากายใจมาโลดแล่นบนคีย์บอร์ด

ไม่ค่อยมีแรง ^^" คงต้องมีแรงซักหน่อย จิตใจจึงจะมีความสุข มากพอจะแบ่งปันให้คนอื่น...



(ตอนนี้)ไม่ชอบเรียนหนังสือครับ รู้สึกว่าเอาตัวเองเข้าไปหาปัญหา ไปหากรงขัง เพียงเพื่อต้องการดีกรีที่เกินจำเป็นไปซักหน่อยอีกอัน เพียงเพื่อเพิ่มความหนาความเหนียว ของความเป็นตัวเราของเรา ให้มากขึ้นอีกหน่อย...


บางทีก็มีบ้างครับ ที่รู้สึกว่าหน้าที่ความรับผิดชอบ เหมือนโดนโซ่ที่มองไม่เห็น ล่ามผูกไว้ จะไปไหน จะทำอะไร ดูลำบากไปหมด จนหลายครั้งรู้สึกอึกอัด รำคาญ...


แต่มีช่วงหนึ่ง ผมลองตัดโซ่นี้ทิ้ง แม้จะชั่วคราว แต่ทำให้พบเจออะไรใหม่ๆ แปลกดีที่แรกๆ รู้สึกอิสระ โปร่งโล่ง แต่ซักระยะ เริ่มรู้สึกไร้ค่าไร้ความหมาย ใช้ชีวิตอย่างไร้สาระไปวันๆ มองอีกมุมคล้ายคนเนรคุณต่อแผ่นดิน นั่งนอน เสพกินทรัพยากรไปวันๆ ไม่คิดจะช่วยทำ ช่วยขับเคลื่อน ให้สังคม ให้ประเทศชาติ ดำเนินต่อไป...


แต่ถึงอย่างไร คงต้องมีความพอดี คงต้องขอช่วงเวลาเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต ถอดแกะโซ่ออกเดินไปอย่างไร้พันธนาการบ้าง... บางทีไม่ต้องถึงกับเป็นวันๆ บางครั้ง เพียงแค่ไม่กี่วินาที เพียงแค่ไม่กี่นาทีที่จิตใจ ขาดจากภาระหน้าที่ความกังวลใดๆ แล้วกลับมาระลึกถึงความจริงที่เหนือความจริง

ความจริงว่าเราเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในสังคมที่อาจจะมีความหมายบ้างเล็กน้อย

ความจริงที่เราเป็นเพียงเศษฝุ่นผงบนโลกใบนี้ที่แทบจะไม่มีความหมายใดๆ

ความจริงที่เราเป็นเพียงละอองธุลีของจักรวาล ที่ไม่มีความหมายเลย

ความจริงที่ ความวิตกกังวล เป็นเพียงความคิดความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้ไม่นาน ก็จะจืดจางหายไป


เสียวนาทีที่ปราศจากความวุ่นวายใดๆ เป็นเสียววินาทีแห่งอิสระที่แท้จริง แม้จะไม่นาน แต่มันคือความจริงเหนือความจริง...


อย่างไรก็ตาม ความจริงที่เป็นรอง ก็ยังคงเป็นความจริงเช่นกัน ต้องกลับมาอยู่กับความเป็นจริง ต้องใช้ชีวิต ต้องมีภาระหน้าที่ ต้องเป็นส่วนหนึ่งที่ขับเคลื่อนสังคม ต้องอยู่กับโซ่ล่าม อยู่กับกรงขัง เพียงแต่ไม่ได้ถูกขัง นึกอยากจะออกไปพัก ไปชารจ์แบตเมื่อไรก็ได้ที่ต้องการ...

นะครับ^^


โดย: Pormaid วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:10:28:59 น.  

 
เรื่องนี้น่าคิดตามดี เมื่อเราเปลี่ยนมุมมองคาวมคิดเราก็เปลี่ยน เราไม่มีเสรัหรอกครับ นอกเสียจากว่าเราอยู่ตัวคนเดียวเป็นมนุษย์เพียงคนเดียวอย่างนั้นเสรีแน่นอน


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:11:31:10 น.  

 
แวะมาทักทายยามบ่ายค่ะพี่สาว

เขียนดีเสมอเลยค่ะ
อ่านไปคิดไป..ชีวิตเราจะอะไรมากมายนะค่ะ

คุณแคทปลงกับหลายอย่าง
แต่ก็สู้กับทุกสิ่งเพื่อชีวิตที่ดีขึ้นต่อไปค่ะ

ดีใจค่ะยังพอมีสิ่งดีดีให้สบายใจและยึดเหนี่ยว
ขอแวะพักใจพี่สาวคนดีนะค่ะ

แคทรียา


โดย: cattleya.. IP: 58.9.99.94 วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:13:32:38 น.  

 
ความจริงแล้ว มนุษย์โดยกำเนิด อาจจะหัวล้านนะครับ

ถึงได้ชอบใส่หมวกกันจังเลย

เอิ้กๆ



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:13:37:36 น.  

 

สวัสดีคะพี่แอม...ชอบอยู่ในกรงค่ะ กลับห้อง มาทำงาน นั่งคอมฯ บังคับอยู่ในกรอบเป็นเส้นตรงทุกวัน ยกเว้นทางกลับห้องที่จะเปลี่ยนไปบ้างว่าอยากกลับทางไหนในแต่ละวัน


โดย: aenew วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:14:51:42 น.  

 
แท้จริง...คนเราคงไม่มีเสรี น่าจะเป็นอย่างนั้นนะครับ


โดย: panwat วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:21:17:36 น.  

 


โดย: nootikky วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:22:03:23 น.  

 
บางครั้งเหมือนถูกขังจริง ๆ แหล่ะป้าแอม ..

ไม่มีอิสระอะไรเลย ...
แต่เหมือนเราเลือกเองอ่ะ ...

แล้วเราก็มีความสุขแล้วกับตรงนี้

......... ..
..

ว่าแต่ไหงยังไม่นอน


โดย: SongPee วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:22:37:35 น.  

 
บู๋รรรรรรร

บรู๋รรรรรร โบวววววรรรรรร


อีกรอบ บนบ้านเธอ 555

ปล. เป็นพี่แอม ดีกว่าที่ชั้นเรียกป้าแอมในบางบ้านนะเฟ้ย อิอิ


โดย: SongPee วันที่: 30 กันยายน 2553 เวลา:23:05:24 น.  

 




พวงชมพู ดูเช่น เป็นเชิงชี้

ปรัศนี ปริศนา ที่ท้าถาม

กล้าฝันไกล ใจต้องเข้ม เต็มนิยาม

สูงอย่าขาม หยามอย่าย่อ ท้ออย่ามี



วันนี้ได้กำหนด อัพบล็อกยังวันรายปักษ์แล้วครับ...


โดย: ยังวัน วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:5:46:39 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่แอม









โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:6:44:19 น.  

 



สวัสดียามเช้าค่ะพี่
ทำงานอย่างมีความสุขนะคะวันนี้


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:7:16:23 น.  

 
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาทักจ้า คิดถุง


โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:8:18:59 น.  

 
[ กดเบาๆนะจ๊ะ ]
[ กดเบาๆนะจ๊ะ ]


สวัสดีค่ะคุณพี่ป๊อด
หล่อไปกี่เปอร์เซนต์แล้วคะ
บังเอิญว่าตาเหลือบไปเห็นเข้าที่บ้านน้องดี

แวะมาแป๊บนึงก่อนไปนอน

ณ วินาทีนี้นะคะ เรื่องราวได้ผ่านกลายเป็นอดีตไปแล้ว
เรื่องใครผิดใครถูก คงต้องปล่อยไป
เพราะถึงยังไงก็ไม่สามารถจะเรียกทุกอย่างให้กลับมาได้

สิ่งที่สำคัญ จะทำยังไงดี ที่จะเปิดโอกาสให้ผู้หญิงคนนี้ มีงานทำ
และสามารถเลี้ยงดูลูกต่อไปได้
..
.
.
เหตุการณ์ครั้งนี้ ถือซะว่าเป็นบทเรียนสำคัญของทั้งคู่

การเปลี่ยนแปลงสิ่งหนึ่งให้ดีขึ้น

ก็คุ้มค่ากว่าการหาข้อพิสูจน์

สิ่งที่ผิดนับพัน

ใครคนหนึ่งเคยกล่าวเอาไว้

ราตรีสวัสดิ์นะคะ


แอมอร

ขอบคุณครับที่ร่วมเม๊นท์..p'pord เห็นว่าคนเรามีเสรีมาตั้งแต่เกิดที่จำกัดเราไว้ก๊..ขนมธรรมเนียม ศีลธรรมจรรยาบรรณ ไม่งั้นโลกนี้คงปั้นป่วน..อย่าคิดมากครับ/ ใครได้และใครเสีย...ง่ายมั๊ก..นักข่าวได้ ครับ คนตกเป็นข่าวเสียครับ..ชะม๊ะ../ รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ .. take-care



โดย: พี่ป๊อด วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:10:39:48 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่แอม

จริงที่สุดเลยค่ะ
เหมือนบ่วงผูกคอ
ไม่อยากตื่นก็ต้องตื่น
อยากนอนก็ไม่ได้นอนน่ะค่ะ

เฮ้อ ทำหน้าที่ต่อค่ะ


โดย: raya-a วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:15:17:11 น.  

 

พี่แอมได้รับหนังสือของเอ๋แล้ว คนแรกเลยนะเนี้ยพี่...ภาพสวยดีค่ะ มองเพลินชวนสงบ...เอ๋ยังหยิบมาดูภาพอยู่สองสามรอบ ภาพเค้าถ่ายได้เก่งจริง ๆ ชอบเป็นการส่วนตัวก็เลยอยากส่งต่อ ส่งต่อไปยังเจ้าติ๊กและพี่สองพีด้วย...เครียดกับงานอ่านหนังสือแล้วปล่อยวางค่ะ...ของคนอื่นน่าจะได้รับวันนี้เป็นอย่างช้า..


งานเข้าตอนช่วงใกล้เลิกงานอีกแล้ว...แต่ยื้อเวลาขอเล่นบล็อกอีกหน่อย สวัสดีค่ะพี่แอม


โดย: aenew วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:16:35:03 น.  

 


ขอบคุณคุณแอมมากๆเลยนะคะสำหรับคำอวยพร
ขอให้คุณแอมมีความสุขมากๆ เช่นกันนะคะ

เคยเข้ามาบ้านอุณแอมค่ะ
แต่ไม่ได้ทิ้งเม้นส์ไว้ เข้ามาอ่านเรื่องผีๆ ที่คุณแอมเขียนค่ะ เขียนดีมากค่ะ


โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 1 ตุลาคม 2553 เวลา:18:46:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15


 
peeamp
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 61 คน [?]




บางที ปลายทางก็ไม่ได้สำคัญมากไปกว่า


.....

สิ่งที่อยู่ระหว่างทาง


..............^^....
และความสุขในปัจจุบัน

ก็เป็นสิ่งที่เราจับต้องได้

....^^.....^^......


โดยไม่ต้องรอคอย

ความสุขของอนาคต



ปูปรุง








New Comments
Friends' blogs
[Add peeamp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.