เมื่อชั้นเคยอยากฆ่าตัวตาย

เข้าเรื่อง!! วันนี้จะเปิดภูมิหลังให้ฟัง ตามหัวเรื่องเลย คือเมื่อตอนสมัย มอ ปลาย ชั้นเคยพยายามจะฆ่าตัวตาย

ความคิดที่จะเขียนเรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นจากที่ได้เห็นข่าวใหญ่โตของแตงโมที่ผิดหวังในความรักขั้นสูงสุดถึงขนาดพยายามฆ่าตัวตาย บางคนอาจจะสงสาร บางคนอาจจะสมเพช บางคนอาจจะคิดว่าเค้าโง่ อันนี้ก็แล้วแต่ ทัศนคติแต่ละคนอ่ะนะ

สำหรับชั้นผู้เคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและพยายามฆ่าตัวตายมาก่อน ชั้นก็พอเข้าใจความรู้สึก ณ ตอนที่เค้าพยายามลงมือทำอยู่เหมือนกันนะ แม้ว่ามันจะคนละสาเหตุก็เถอะ

โดยนิสัยของชั้นนั้นชั้นเป็นคนที่คิดมาก คิดเล็กคิดน้อย เวลาใครพูดอะไรกระทบชั้นนิดนึง ชั้นก็เก็บเอาไปคิดไม่รู้จบไม่รู้สิ้นอยู่แบบนั้น พอนิสัยส่วนตัวมันเป็นแบบนี้ พอมันเจอปัญหาที่มันใหญ่กว่าที่เคยเจอมา มันก็พาลทำให้สุขภาพจิตมันแย่ลง แย่ลง

เมื่อตอน ม.ปลาย ชั้นประสบปัญหาทางจิตใจเกี่ยวกับเรื่องการเรียน เอาความจริง การเรียนมันไม่ได้แย่หรอก เพียงแต่มันไม่อยากเรียนที่ที่เรียนอยู่เนี่ยอ่ะสิ ใจมันอยากเรียนที่ที่มันดีกว่านี้ ที่ที่เราเชื่อว่าเค้าสอนดีกว่า สามารถผลักดันให้เราเข้ามหา’ลัยที่ดีกว่าได้ แต่พอดีโรงเรียนนั้นมันเป็นโรงเรียนของพวกหัวกะทิ คนเรียนเก่งๆเท่านั้นที่เข้าได้ ซึ่งชั้นพยายามสอบตั้งแต่ตอนก่อนจะเข้า ม.ปลาย ก็ไม่ผ่าน ต้องทนเรียนที่เดิม แล้วมีความคิดอยากจะซิ่ว ก็ไปสอบอีก ไม่ผ่านอีก ตอนนั้นโคดเสียใจเพราะอยากเรียนที่นี่มาก แตกต่างกับโรงเรียนที่เรียนอยู่มาก แล้วบังเอิญดันไปมีปัญหากับคนเพื่อนร่วมห้อง ไม่คุยกันอีก ทีนี้เริ่มไม่มีความสุข ต้องมาเรียนที่ที่ไม่อยากเรียน ไหนจะไม่ถูกกับเพื่อนอีก โรงเรียนก็ไม่อยากไป ผลการเรียนก็แย่ขั้นสุด เพื่อนก็ไม่ค่อยคบ

เริ่มเป็นโรคซึมเศร้า ไม่ยอมรับสภาพความเป็นจริง คิดแต่อยากจะไปอยู่ในจุดที่ฝัน ซึ่งมันเลยเวลามาแล้ว

อ่านกันมาถึงตรงนี้หลายคนอาจคิดว่า โคดไร้สาระเลย เรื่องแค่นี้เศร้าทำไม ใช่….ถ้าคนที่เป็นมันไม่ใช่ชั้น ชั้นก็คิดแบบนั้น 

แต่ ณ ตอนนั้นคือ ความรู้สึกมันมีแต่ว่า ไม่มีความสุข…อยากอยู่แต่ในความฝัน….เกลียดความเป็นจริง 

ไม่อยากไปเจอใคร อยากอยู่แต่ในห้อง นั่งคิดฝันสิ่งที่เราอยากเป็น จนมาถึงจุดหนึ่ง จุดที่คิดว่า….ไปสานฝันเอาชาติหน้าก็ได้

จากนั้นชั้นก็กินยานอนหลับไปสิบเม็ด เพราะคิดว่าน่าจะเจ็บปวดน้อยที่สุดแล้ว หลับแล้วตายไปเลย

แต่ไม่..ดันตื่นขึ้นมาอีก

ทีนี้หาทางใหม่ น้ำยาล้างห้องน้ำเลย

ชั้นเอาน้ำยาล้างห้องน้ำขึ้นไปที่ห้องนอน ล็อคห้อง เพื่อไม่ให้ใครเข้ามาเห็น 
จากนั้นชั้นก็พยายามกรอกน้ำยาล้างห้องน้ำใส่ปากตัวเอง…..วินาที ที่ปากขวดน้ำยาล้างห้องน้ำจ่อที่ปากชั้น ใจสั่น มือสั่นอย่างบอกไม่ถูก ชั้นรู้ว่าถ้ามันลงไปในท้องของชั้น ชั้นต้องเจ้บปวดมากๆ และ ชั้นไม่รอดแน่ๆ 

จากนั้นชั้นก็วางมือลง แล้วตั้งใจอีกครั้ง บอกตัวเอง … อยากตายอยู่แล้วนี่จะกลัวอะไร จากนั้นก็ยกปากขวดขึ้นมาอีก และก็หยุดลงแค่ตรงนั้นอีกครั้ง 

ชั้นทำไม่ได้…ชั้นยังคงกลัวความเจ็บปวด กลัวความตายอยู่

ชั้นเลยล้มเลิกการฆ่าตัวตายวิธินี้ซะ

บังเอิญ ณ วันถัดไป แม่ของชั้นก็เข้ามาคุยกับชั้นด้วยความห่วงใย ชั้นแค่ตอบแม่ไปว่า ชั้นไม่มีความสุขเลย

แม่ของชั้นพยายามหาทุกวิถีทางที่จะช่วยให้ชั้นกลับมาเป็นคนเดิม เป็นคนที่ร่าเริง พยายามฟื้นฟูจิตใจของชั้น

จากนั้นชั้นนั่งคิดทบทวนกับตัวเอง สิ่งที่ชั้นเป็นอยู่ มันคืออะไร …..มันคือการที่ชั้นรับความจริงไม่ได้ และ ถ้าชั้นพยายามรับความจริงได้ล่ะ ชั้นจะดีขึ้นมั้ย

ชั้นเริ่มไล่เรียงเหตุการณ์รอบข้างที่เกิดขึ้น มองว่าสถานการณ์ตอนนี้มันเป็นยังไง ควรทำยังไงให้มันดีขึ้น 

ชั้นอยากมีผลการเรียนที่ดีขึ้น อยากเข้ามหา’ลัย ดีๆ แต่ถ้าชั้นยังเป็นบ้าเป็นบอ ซึมเศร้านอนอยู่แต่ในห้องชั้นจะเข้าได้มั้ย

ชั้นอยากเป็นที่รักของเพื่อน แต่ถ้าชั้นยังทำตัวให้เค้ารังเกียจอยู่อย่างนี้ เค้าจะรักชั้นมั้ย 

ชั้นเริ่มปรับเปลี่ยนวิธีคิดและการกระทำของตัวเอง พยายามทำให้สถานการณ์ในที่โรงเรียนที่ชั้นเรียนอยู่มันดีขึ้น

ถึงแม้ว่าชั้นจะไม่มีโอกาสได้เรียนในโรงเรียนอันดับต้นๆของประเทศ ชั้นก็ต้องทำให้ตัวเองประสบความสำเร็จในการเรียน เข้ามหา’ลัย และคณะที่ฝันไว้ให้ได้

และในที่สุดชั้นก็ทำได้ ได้เรียน นิติ ธรรมศาสตร์ จบมามีงานดีๆทำ ทันที อยู่ได้อย่างมีความสุข ไม่ต้องพึ่งพาใครอีกต่อไป

ณ ตอนนี้ชั้นกลับมาคิดเรื่องที่ผ่านมา ทำไมตอนนั้นชั้นมันโง่แบบนี้นะ จะเครียด คิดมาก ไปทำอะไร 
ถ้าตอนนั้นชั้นตายไป ชั้นคงไม่รู้ว่าอนาคตนั่นก็คือปัจจุบันตอนนี้ มันมีความสุขมากมายที่รอคอยชั้นอยู่

อย่าคิดอะไร สั้นๆ อีกเลยนะ




Create Date : 12 กรกฎาคม 2558
Last Update : 11 มกราคม 2559 21:06:19 น.
Counter : 935 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เอวาเจลีน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]



กรกฏาคม 2558

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31