ผิดเหรอ ก็ไอ้เหี่ยวอยากน่ารักน้อยลงนี่นา ลัลล้า
Group Blog
 
 
มกราคม 2549
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
4 มกราคม 2549
 
All Blogs
 

ยัยสดใส กับ ( เจ้า ) นายฟอร์มเยอะ ตอนที่ 1

“ ผมบอกแล้วนะ แล้วผมคิดว่านี่ก็คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่เราจะได้คุยกัน แล้วนี่เอกสารถ้าคุณยอมเซ็น คุณก็จะได้ใบผ่านงาน แต่ถ้าไม่ ผมก็ให้คุณไม่ได้ "

ธนกร พูดกับ ว่าที่อดีตลูกน้องที่นั่งอยู่ตรงหน้า

" จะว่ายังไง " ธนกรย้ำอีกครั้ง
“ คุณโดนในเตือนไปแล้วครั้งนึง ฑัณบนอีกครั้งนึง ผมยื่นโอกาสให้คุณแล้วสองครั้ง ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรดีขึ้นมา ผมต้องทำแบบนี้เพราะมันเป็นกฏ "

“ คุณทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะคุณธนกร “
เอนก โวยวายขึ้นมา

“ ทำไมคุณคิดว่าผมจะทำไม่ได้ ผมไม่ได้ทำอะไร คุณทำตัวคุณเอง คุณเป็นถึงระดับผู้จัดการ แต่กลับเอาข้อมูลของบริษัทไปเปิดเผย ครั้งก่อน ๆ ผมแค่สงสัย แต่ตอนนี้ ผมมีหลักฐานพอที่จะเอาผิดจากคุณ แล้วที่ผมให้คุณออกจากที่นี่ก็ถือว่าเป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมให้แล้ว แต่ถ้าคุณยังจะบอกกับผมว่าไม่ล่ะก็ ผมจำเป็นต้องดำเนินคดีกับคุณ"

ธนกร พูดในสีหน้า นิ่ง ๆ และมั่นคง

“ แล้วเงินผมที่จะได้ล่ะ จะได้เท่าไร “
เอนกไม่มีทางเลือก จึงถามด้วยน้ำเสียงไม่ยอมเป็นรอง

“ แค่ใบผ่านงานคุณเอนก แล้วคุณต้องเซ็นให้ผมเดี๋ยวนี้ เพราะเงินที่คุณมีสิทธ์จะได้ตอนนี้คงไม่เหลือพอให้เหลือที่ให้ผมเรียกค่าเสียหายแล้ว " ธนกร ยังยืนยันคำเดิม

“ แล้วคุณจะรู้ว่าถ้าคุณทำอย่างนี้กับผม คุณต้องโดนอะไรบ้าง คุณธนกร “ เอนกขู่

“ เซ็นซะ “ ธนกรยืนยัน พร้อมทำสายตาเย็นชาหน้ากลัวออกมา

“ เราเจอกันแน่ “ เอนกพูดพร้อมกับหยิบปากกาขึ้นมาเซ็น ท่าทางไม่สบอารมณ์แล้วเดินออกจากห้องไป
ธนกรยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย แล้วยกโทรศัพท์ ขึ้นมาเรียกลูกน้อง

“ อืม คุณ เกด เอาเอกสารไปเก็บ แล้วต่อสาย ผู้กับกับ สุรพงษ์ให้ด้วย “ แล้ววางโทรศัพท์ด้วยท่าทางเย็นชา


อีกด้านนึง ณ. ห้างสรรพแห่งหนึ่ง ย่านสุขุมวิท หญิงสาวคนนึงกำลังพูดจาโวยวายอยู่กลางห้าง


“ แล้วจะทำไมล่ะ เดินชนคนอื่นแล้วยังจะมีหน้ามาว่าคนอื่นเขาก่อนอีก“ ตอง พูดอย่างอารมณ์เสีย


“ ฉันไม่อยากเถียงกับคนไม่มีมารยาท ไร้การศึกษา พูดจาชั้นต่ำแบบเธอหรอก “ กาน อีกฝ่ายก็โต้ตอบแบบไม่ลดละ


“ พูดงี้ได้ไง จะเอาไง หะ “ ตองพูดพร้อมกับเดินเข้าใส่กาน

กาน เดินหนีพร้อมกับบอกว่า “ ฝากไว้ก่อนเถอะ ฉันไม่อยากมีเรื่องกับคนอย่างเธอ”
แล้วกานก็เดินออกไป โดยมีสายตาคนเกือบทั้งห้าง
มองตามเธอไป

อ้อ ลืมแนะนำตัวน่ะค่ะ มาถึงก็เปิดฉากบู๊ซะแล้ว ดิฉัน ชื่อ มุทิตา ค่ะ เพื่อน ๆ เรียกตอง
ก็เป็นอย่างที่เห็นแหละค่ะ เป็นคนที่ค่อนข้างใจเย็น เย็นกว่าไฟหน่อยอะค่ะ ตอนนี้ก็อายุได้
26 แระ อืมแต่ที่พูดน่ะ อายุตัวนะคะ ส่วนอายุ สมองน่ะ ไม่น่าจะถึง วันนี้ว่าจะมาหางานทำซะหน่อย ฤกษ์ไม่ดีซะแระ อ๋อ ตอนนี้ ตกงานค่ะ หางานทำอยู่ ก็บ้านไม่ได้รวยเหมือนอย่างเขานี่ค่ะ
ก็เลยต้องหางานทำ ฤกษ์ไม่ดีอย่างนี้ ไปหาเพื่อนดีกว่า


เฮ้อออ ถึงแระ ตามมานะคะนี่บ้านเพื่อนดิฉันเอง


“ เฮ้ย ไอ้ฟ้า อยู่ป่าว “

“ อยู่ ไอ้ตองหรอ เข้ามาดิ ทำฟอร์มเรียก เป็นบ้าไรปกติก็เข้ามาเลย “ ฟ้าขานรับ

“ อยู่บ้านได้ไงไม่ไปทำงานหรอ “

“ เออ เห็นร่มหน้าบ้านป่ะ โดดเว่ย เบื่อ เซ็งจะตาย “

“ เฮ้ย ไรกัน มีงานทำแล้วยังจะเบื่ออีกหรอ ฉันอะเบื่อกว่าแกอีก งานก็ไม่มีทำ “

“ อ้าว แล้วนี่ไปไหนมาย่ะ “

“ ไปเดินห้างมาว่าจะไปหางานแล้วก็ดูหนังสืออ่าน แต่รมณ์เสียเลย ไปบู๊กับยัยหมวยบ้าอีก “

“ อีกแระ ฉันอะไม่ถามแกหรอกว่าเรื่องอะไร เอือม มีเรื่องได้ทุกวัน นิสัยอย่างนี้เนี่ยนะจะทำงาน”

ตองค้อนเพื่อนขวับ “ เออดิ แล้วจะทำไม “

“ อ้าว ๆ อย่าพาลนะเว่ย “

“ เฮ้ย เอาไงกับชีวิตดี เรียนต่อเห็นจะไม่ได้ เพราะว่าที่บ้านไม่ได้มีเงินขนาดนั้นแล้ว “ตองพูดด้วยสีหน้ากลุ้มใจ

“ เฮ้ย อย่าทำหน้าแบบนี้ดิ มันไม่เหมาะกับแกเลยนะเว่ย เอางี้มั้ยไปทำงานกับฉัน พอดีที่ออฟฟิต กำลังอยากได้ธุรการอยู่เพราะบริษัทเขาใหญ่ขึ้นน่ะ สนใจป่าว “

ยัยฟ้าเพื่อนฉันอะเป็นฝ่ายมาร์เกตติ้งที่บริษัทจิวเวอร์รี่

“ จิงหรอ เอาดิ “ ฉันออกท่าทางดีใจ ตื่นเต้นจนออกนอกหน้า ก็ แหม จะไม่ให้ดีใจได้ไง
เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย แถมได้ทำที่เดียวกับเพื่อนรัก โอ้โห้ ( ทำหน้าฝัน ) อะไรมันจะ..........
เพอร์เฟคขนาดนั้น อิ อิ

“ นี่ นี่ ไม่ต้องทำถ้าเพ้อซะขนาดนั้นก็ได้ย่ะ นี่ฉันจะฆ่าตัวตายป่าวเนี่ย “ เพื่อนตัวดีบ่นอุบ

แต่ฉันก็ไม่สนใจ ยังทำหน้าเหม่อลอย อยู่ในความฝันต่อไป ทิ้งให้ฟังเพื่อนรัก ยังทำหน้าอยากตาย




“ เฮ้ย ! แกเมื่อไรจะไปซะทีเนี่ย บริษัทแกหรอ แหม แอบมีหุ้นก็ไม่บอก “
ฉันเร่งเร้า ไอ้เพื่อนคนสวยของฉัน มันนี่นะใคร ๆ ก็ชมว่ามันสวย แต่ด้วยที่สนิทกันมานานเป็นสิบปี เลยรู้สึกเฉย ๆ แต่ที่แน่ ๆ มันสวยกว่าฉัน ( ฉันคิดว่างั้นนะ )

“ เออ ๆ เสร็จแระ ไม่ค่อยจะเห้อเลยนะย่ะ แหม มาซะตั้งแต่ หกโมงเช้า “ ฟ้าหันกลับไปค้อน


“ นี่ถ้า ไอ้ออฟฟิตแกมันอยู่แค่หน้าปากซอย ฉันก็ไม่มาเร่งแกให้เสียพลังงานฉันหรอกย่ะ “


“ ไป ไป เอาของไปที่รถได้แล้ว เราจะออกเดินทางกันแล้ว แต่เดี๋ยวก่อนนะ” ยัยฟ้าทำหน้าคิด
“นี่มันไปกรอกใบสมัครนะ เขายังไม่ได้รับแกเลย แกตื่นเต้นไรขนาดนี้ “ ยัยฟ้าทำหน้างง งง

“ แหม ช่างเหอะ อย่างน้อยฉันก็ยังมีหวัง “ ถึงแม้มันจะน้อยนิด ฮิ ฮิ

“ ไป ไป เร็ว ๆ เข้า ขึ้นรถ “ ยัยฟ้าเร่งฉัน
ฉันกระโดด ขึ้นรถ “ ไปกันเลย เย้ เย้ “

ถึงออฟฟิตแระ

“ โห้ แกนี่ยังเช้าอยู่เลยนะเนี่ย “ ยัยฟัาเหลือบดูนาฬิกา

“ แล้วทำไมย่ะ ไม่ใช่เพราะฉันหรอ แกถึงได้รู้ว่าตอนเช้ามันอากาศดีแค่ไหน “ ฉันย้อน พร้อมกับทำหน้าสูดอากาศบริสุทธิ์ เข้าปอดซะเต็มที่

“ เออ ขอบคุณนะย่ะ จะพยามคิดว่าเป็นบุญคุณก็แล้วกัน “

“ แต่…. แกฉันหิวว่ะ “ ฉันพูดพร้อมกับเอามือกุมท้อง

“ โรค กระเพาะ ( คราก ) กำเริบอีกแล้วสิแก “

ฉันไม่พูดอะไรนอกจาก หัวเราะ แฮะ แฮะ ให้กับความรู้ใจของเพื่อนรัก

“ ไป ไป จะพาไปกินข้าว “
พอเข้าไปในร้าน ก็ไปเจอพวกเพื่อน ๆ ร่วมงานของยัยฟ้าอยู่ สี่ ห้า คน

“ นี่ พี่รัน พี่พิม แล้วก็ นะ กับ ริน “ ยัยฟ้าแนะนำเป็นชุด

“ สวัสดีค่ะ “ ฉันทักทายพร้อมกันยกมือไหว้ ตามประสาคนเรียบ ( ทั้ง ) ร้อยอย่างฉัน

“ นี่ตอง เพื่อนฟ้าค่ะ พอดีจะพามาสมัคร ธุรการ เห็นว่าคุณกร เขาอยากได้ธุรการ “ ยัยฟ้าพูด

“ อ๋อ ได้สิ เดี๋ยวพาไปเขียนในสมัครกับพี่แล้วกัน “ คนที่ยัยฟ้าเรียกว่าพี่รัน พูดขึ้น

“ อ๋อค่ะ งั้นเดี๋ยวฟ้าพาเพื่อนไปกินข้าวก่อนแล้วกันนะคะ แล้วจะให้ไปเขียนใบสมัคร “

“ ต้องเขียนไรบ้าง ต้องโม้ป่ะ “ ฉันทำหน้า งง งง ถามยัยฟ้า

“ ไม่ต้องเว่ย หาเรื่องคุกอีกแระ แกจะมาทำเล่น ๆ ไม่ได้นะ แล้วแกจะมาทำนิสัยขี้โม้ หลอกเพื่อนเหมือนแต่ก่อน เอาแต่โม้ เอาแต่เล่นไม่ได้ นี่ฉันเสี่ยงตาย แนะนำแกมานี่ ฉันก็หายใจไม่ทั่วท้องอยู่แล้ว นี่ยังคิดจะปลอมใบสมัครหรอย่ะ รักกันแค่ไหนฉันก็ไม่ ไปอยู่กับคุก กับแกนะ ”

ยัยฟ้า โวย

“ เออ ๆ ไรกัน แค่ถามแค่นี้ แกก็รู้ฉันไม่เคยสมัครงานที่ไหน ฉันก็แค่ถามเอาแนวทาง แกนี่นะทำโวยไปได้ “ ฉันทำหน้า สำนึกผิด

“ เออ ๆ แกเขียนไปตามจริงนั่นแหละ “

ฉันเขียนใบสมัครเสร็จ ยัยฟ้า ก็เอาใบสมัครไปให้พี่รัน

“เดี๋ยวให้เพื่อนรอก่อนนะฟ้า พี่เอาใบสมัครไปให้คุณกรดูก่อน ว่าแกจะว่าไง“พี่รันพูดกับยัยฟ้า

“ อ๋อ ได้ค่ะได้ ขอบคุณมากนะคะพี่รัน “

“ ว่าไง “ ฉันถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ เดี๋ยวแกรอก่อน พี่รันเขากำลังเอาใบสมัครไปให้คุณกรดู นี่ นี่ แกฉันบอกไว้ก่อนนะ ถ้าแกได้
สัมภาษณ์นะ แกต้องอย่าเอานิสัยแกออกมานะซ่อน ไว้บ้าง “ ยัยฟ้าพูดกับฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

“ เอาไงแน่ เมื่อกี้แกยังบอกฉันห้าม เฟคใบสมัคร แต่พอตอนสัมภาษณ์จะให้ฉันเฟค “ ฉันงงกับเพื่อนคนนี้จริ้ง จริง


“ นี่เจ้านายฉันคนนี้ ไม่เหมือนชาวบ้านนะฉันจะบอกให้ โหด ย้ำว่า โหด ระเบียบจัดจะตาย เอาเป็นว่าฉันให้แกทำแกก็ทำเหอะ อีกอย่างเขาไม่ได้เรียกเฟคเว่ย เรียกซะน่าเกลียดเขาเรียกกว่า ทริค ย่ะ "


“ ขนาดนั้นเลยหรอ ตกลงที่นี่เขาบริษัท จิวเวอร์รี่ หรือ ค่ายมวย ไมต้องเจ้านายแกต้องโหดขนาดนั้นด้วย หรือว่า ซาดิส 555 "
ฉันแซวเพื่อนโดนไม่รู้สึกอะไรนอกจากนึกหมั่นไส้เจ้านายยัยเพื่อนรักของฉัน ( ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เห็นหน้า ) อะไรจะโหดซะขนาดนั้น พูดเวอร์ไปป่าวเนี่ย


“ เออ ทำเป็นพูดดีไปเหอะแก เดี๋ยวแกก็รู้เอง แต่จะมาหาว่าฉันไม่เตือนไม่ได้นะ“

“ ฟ้า ฟ้า จ๊ะ ฟ้า พาเพื่อนมาหาพี่หน่อย คุณกรเรียกสัมภาษณ์เลย “ พี่รันเรียกยัยฟ้า


“ อ๋อ ค่ะ ค่ะ พี่รัน จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ “ ยัยฟ้าขาน

“ เขาเรียกฉันแล้วหรอ ไมเร็วงี้ล่ะ ไม่ต้องกลับก่อนแล้วนัดที่หลังหรอ “ ฉันถามด้วยความงง

“ ไม่รู้เหมือนกัน ปกติก็เป็นงั้นนะ แกอย่าลืมที่ฉันเตือนนะ ที่สำคัญคุมอารมณ์ตัวเองให้ได้ รักษาหน้าฉันหน่อยนะเว่ย ใคร ๆ เขาก็รู้ว่าฉันแนะนำแกมา พยายามนึกถึงหน้าฉันหน่อย “ ฟ้าพูด


“ เออ เออ จะจำไว้ ฉันไปล่ะ เดี๋ยวเจ้านายซาดิสแกจะกริ้ว “ ฉันประชด


“ โชคดีเพื่อน“ ยัยฟ้าอวยพร พร้อมทำหน้าหวาด ๆ ไมต้องทำหน้าหน้ากลัวขนาดนั้นนะ


ฉันเดินขึ้นลิฟท์ไปพร้อมกับพี่รัน


“ รัน พา น้องเขามาสัมภาษณ์ค่ะ คุณกร “ พี่รันเดินนำหน้าฉันเข้าไปในห้องแล้วเดินออกไป


“ สวัสดีค่ะ “ ฉันกล่าวสวัสดีพร้อมกับยกมือไหว้ เข่าเกือบถึงพื้นเชียวนะ ( มารยาทดีสุดฤทธิ์ )

เขา เออ ฉันหมายถึง เจ้านายยัยฟ้าน่ะ ยังหันหลังทำงานโดยไม่สนใจฉัน หนอยแน่ะ คนมาไม่เห็นรึไงเนี่ย สงสัยจะหูไม่ดี ลองอีกทีดีกว่า


“ เออ สวัสดีค่ะ ดิฉันมา สัมภาษณ์งานค่ะ “ ฉันพูดด้วยน้ำเสียงดัง และหนักแน่นขึ้น

เขาหันมาแล้วพร้อมกับพูดว่า “ อ๋อ ครับ ได้ยินตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว เชิญนั่งครับ “


แอ๊ะ นายนี่ ได้ยินแล้วยังไม่หันมาอีก เอ แต่ไมอีตานี่หน้าตา ตี๋ ซะขนาดนี้นะ จะว่าไปก็หน้าตาดีแฮะ แต่ท่าทางวางมาทชมัด


“ คุณ จบ ปวส มานี่ มาร์เกตติ้งซะด้วย “ เขาพูดพร้อมกับอ่านประวัติของฉัน


“ อ๋อค่ะ ใช่ “ ฉันตอบสั้น ๆ ตื่นเต้นนิด ๆ เหมือนกันแฮะ

“ ผมว่าคุณคงรู้แล้วว่าที่นี่ทำอะไร “ เขาพูดต่อ

“ ค่ะทราบแล้วค่ะว่าที่นี่ทำจิวเวอร์รี่ “ ฉันตอบ

“ แต่นั่นถูกครึ่งเดียว นี่ขายดีไซด์ และ คุณภาพด้วย ที่นี่ถึงมีชื่อเสียงขึ้นมาได้ “ เขายังดูใบสมัครอยู่

“ ค่ะ “

“ แล้วนี่ คุณคงกิจกรรมเยอะล่ะซิ “ เขาทำท่าทางนิ่ง ๆ แต่ดูดี ดี ไม่อยากได้คำตอบเท่าไรแฮะ แต่ฉันจะตอบนี่หน่า

“ อ๋อค่ะ ใช่ ดิฉัน ทำกิจกรรมเยอะมาก ทั้ง ละครเวที เชียร์หรีดเดอร์ อู้ย อีกหลายอย่างค่ะ “ ฉันเล่าด้วยสีหน้าภูมิใจ ฉันน่ะ เจ้าแม่กิจกรรมเชียวนะย่ะ รู้ไว้ซะด้วย


“ อ๋อ มิน่าล่ะ “ เขาทำพยักหน้าทำหน้าเข้าใจ


“ มิน่า อ๋อ มิน่า ถึงพูดจาฉะฉานใช่มั้ยค่ะ ใช่ค่ะ เพราะดิฉัน เคยโต้ว่าทีของโรงเรียนด้วยนะคะ “


“ มิน่า ถึงเกรดเฉลี่ย แค่นื้ “ เขาพูดพร้อมกับวางใบสมัคร และ มองหน้าฉัน

ฉัน ก็อึ้งอะสิ แอ๊ะ อีตานี่ หลอกด่าฉันนี่หว่า แหม พูดซะอ้อมโลกเชียว หนอย ๆ บังอาจมาเปิดศึกกับอดีตเจ้าแม่โรงเรียนซะแล้ว ถ้าไม่ย้อน เสียชื่อ ไอ้ตองหมด


“ อ๋อค่ะ ดิฉันชอบทำอะไรให้ได้ดีซะอย่างอะค่ะ ไม่อยากจับอะไรหลาย ๆ อย่างแล้วหาไรดีไม่ได้ “

นี่ นี่ เป็นไงล่ะ โดนซะบ้าง 555 จ๋อย เลยล่ะสิ โฮะ โฮะ
เจ้านายยัยฟ้า ยังคงทำหน้านิ่ง ๆ แล้ว อธิบายโครงสร้าง และ ลำดับงานของที่นี่ ให้ฉันฟังแล้วลงท้ายว่า
“ ที่นี่ งานเยอะเพราะฉะนั้น งานจะเลิกดึก ช่วงนี้คง สี่ทุ่ม อย่างต่ำ แต่จะได้เป็นโอทีหลังหกโมงเย็น เข้างาน แปดโมงครึ่งห้ามสายเพราะถ้าสายคุณจะโดนปรับเป็นนาทีตามที่คุณมาสาย”
เขาพูดสีหน้าท่าทางเฉย ๆ เหมือนเดิม อีตานี่ทำหน้าเป็นหน้าเดียวหรือไงนะ

ฉันอ้าปากค้าง พอรู้สึกตัวได้ ก็พูดออกไปว่า

“ หา ไรนะคะ สี่ทุ่ม เข้างานแปดโมงครึ่ง สายโดนปรับ “

“ อืม ใช่ ไม่เข้าใจตรงไหน “ เขาถาม

“ อ๋อ ก็ตรงที่ว่า ทำไมงานมันถึงได้เลิกดึกขนาดนั้นล่ะค่ะ แล้วดิฉันจะกลับบ้านยังไงค่ะ ดิฉันจะไม่โดนฉุดหรอค่ะ “ ฉันโวย

“ คำถามแรกเพราะที่นี่ออร์เดอร์เยอะ แล้วงานเร่งตลอดเวลา เพราะเพิ่งผ่านการออกบูธมา ก็เลยงานมากเป็นเรื่องธรรมดาของที่นี่ ซึ่งทุกคนที่นี่ก็ชอบเพราะได้โอที ส่วนคำถามที่สอง ก็เดินออกไปเหมือนพนักงานคนอื่น ๆ ที่ผ่านมาก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วผมคิดว่าอย่างคุณก็คงปลอดภัยแน่ ๆ เพราะถ้ามีเรื่องโดนฉุด ผมว่าคงมีคนโดนก่อนหน้าคุณแล้ว ไม่ใช่ว่าที่นี่จะเปลี่ยวอะไรซะหน่อย สรุปแล้วทุก ๆ คำถามที่คุณถามมา พนักงานที่นี่ไม่มีปัญหาอะไร “
เขาตอบ พร้อมกับเอนหลังกับพนักพิงเก้าอี้พนักสูงของเขา
อีตานี่หลอกด่าฉัน ว่า ฉันหน้าตาเห่ยอีกแล้วแถมว่าฉันว่าเรื่องมากอีก คราวนี้รู้ทันย่ะ
“ ค่ะ “
ฉันตอบได้แค่นั้น เพราะหน้ายัยฟ้าลอยอยู่หน้าฉัน เอาเป็นว่าฉันยอมเพราะเพื่อนหรอกนะยะ

“ ส่วนเรื่องเงินเดือน ผมคิดว่าเยอะไป น่าจะน้อยกว่านี้เพราะคุณไม่มีประสบการณ์”

อะไรนะ มาหลอกด่าเขา ยังจะมาต่อเงินเดือนอีก เออ ๆ เดี๋ยวจะหาว่า ไอ้ตองไม่แน่ แล้วฉันก็พูดเสียงดังออกไปเลยว่า
“ ค่ะ “ ทำไมอยู่กับตานี่ฉันเถียงไม่ค่อยออกนะ

“ แล้วคุณต้องอยู่ในช่วงทดลองงาน จนกว่าผมจะเห็นสมควร ช่วงทดลองงาน คุณไม่ควร หยุด หรือ สาย เพราะมันมีผลกับการบรรจุของคุณ หากในระหว่างทดลองงานคุณผิดกฎ ผมสามารถเอาคุณออกได้เลย “


อีตานี่โหดชมัดพูดซะเป็นชุดเลย


“ ตกลงว่าไง เงื่อนไขขั้นแรกมีแค่นี่ มีไรขัดข้องมั้ย “

“ ไม่มีค่ะ ทุกอย่างเครียร์ค่ะ “

“ ตกลงคุณมาเริ่มงานวันจันทร์นี้ก็แล้วกัน “ เขาพูดสีหน้า
ยังเรียบเฉยอยู่ พร้อมกับปิดใบสมัครของฉัน

“ หา จันทร์นี้หรอค่ะ “
ฉันไม่ให้ตาโตได้ไง ก็วันนี้มันวันเสาร์นี่หน่า อะไรมันจะรีบขนาดนี้เนี่ย

“ ใช่ มีไรไม่เข้าใจตรงไหนมั้ย “ เขาถาม แววตาไม่มีแวว
อยากรู้จากคำถามสักนิด

“ ไม่มีค่ะ “ ฉันตอบได้แค่นั้น

“ เจอกัน แปดโมงครึ่ง ครับ คุณ มุทิตา “

“ ค่ะ “ ฉันเดินออกมาด้วยสีหน้างง งง

พอมาถึงข้างล่าง ยัยฟ้า วิ่งเข้ามา

“ เป็นไงบ้างแก ไมทำหน้าเหมือนคนดมกาวเลยย่ะ "

“ ไม่ว่าไง ฉันได้งาน เขาให้ฉันมาทำวันจันทร์เลย “
ฉันตอบ

“ หา ไรนะ เขารับแกเลยหรอ นี่แกเล่นของไรป่าวเนี่ย เป็นไปได้ไง บางคนรอเป็นเดือนเลยนะ“

“ ฉันก็ไม่รู้ แต่เรารับฉันจริง ๆ “
ฉันตอบ อีกที ด้วยสายตาเหม่อลอย


“ ก็ดีแล้วไง เราจะได้ทำงานด้วยกัน ไม่ดีหรอย่ะ ฝันของแกกับฉันเป็นจริงแล้วไง “


ยัยฟ้าทำหน้าดีใจออกนอกหน้า พอฉันตั้งสติได้ตรงที่ว่า ได้ทำงานด้วยกัน ฉันก็แสดงท่าดีใจออกมาบ้าง


“ เย้ เย้ จริง ๆ ด้วย เย้ เย้ ดีใจที่สุดในโลกเลย “ เป็นอันว่าฉันได้ทำงานแล้วข่าวดีที่สุดในรอบปีเลย




********* มาถึงตรงนี้ก็ขอขอบคุณนะคะ ยังไงก็อย่าทิ้งกันไปไหนนะคะอยู่เป็นกำลังใจให้ตองด้วยนะคะ ว่าจะสู้กับเจ้านายจอมโหดได้ยังไง แต่ยังไง ตองก็สู้ สู้ แหละค่ะ เย้ เย้ ***********




 

Create Date : 04 มกราคม 2549
6 comments
Last Update : 4 มกราคม 2549 20:02:13 น.
Counter : 282 Pageviews.

 

มาแอบอ่าน มาแอบอ่าน

แต่จริง ๆ อยากอ่านนิยาย เหี่ยวจ๋า กับ เฮียจ๋า มากกว่า อ่านแล้วมีความสุขกว่าเย้ออออออออออออ

 

โดย: The Cole IP: 203.167.75.51 4 พฤษภาคม 2549 10:17:49 น.  

 

o_o*-*น่ารักดี

 

โดย: king IP: 58.147.104.138 24 กันยายน 2549 16:34:09 น.  

 

น่ารักดูเหมือะขำๆ*-*จบ

 

โดย: sun IP: 58.147.104.138 24 กันยายน 2549 16:39:04 น.  

 

น่ารัก

 

โดย: คนหวังดี IP: 125.26.54.90 2 กุมภาพันธ์ 2550 12:02:19 น.  

 

น่ารัก

 

โดย: คนหวังดี IP: 125.26.54.90 2 กุมภาพันธ์ 2550 12:02:55 น.  

 

น่ารักดีค่ะเขียนมาบ่อยๆนะค่ะ

 

โดย: บัว IP: 125.26.54.90 2 กุมภาพันธ์ 2550 12:05:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
อยากน่ารักน้อยลง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







Friends' blogs
[Add อยากน่ารักน้อยลง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.