A Simple Life on Earth

Valentine's Month


 
Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
13 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 37 คำโกหก

When The Destiny Comes Along

Ep.37 คำโกหก


ยูชอนช้อนสายตาขึ้นมองหญิงสา่ว

ที่ตอนนี้บนใบหน้ามีเเต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

เธอยังคงชะเง้อมองไปทางด้านหลังของเขา

ผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งสองคนกำลังยืนอยู่ตรงทางเข้าเเมนชั่น

คนหนึ่งแต่งตัวภูมิฐาน สะอาดสะอ้าน หน้าตาเกลี้ยงเกลา

สวมเสื้อยืดคอโปโลสีขาวด้านใน แล้วมีสูทสีดำตัวนอกทับ

อีกคนหนึ่งหน้าตามองไม่ชัดเจนนัก เพราะเขาสวมหมวกแก๊บ

เเต่จากท่าทางการแต่งตัวอายุน่าจะดูรุ่นๆเดียวกัน

หรือไม่ห่างกันมาก สวมเสื้อยืดขาวและมีเสื้อคลุมแบบมีฮู้ดสีกรมท่าทับอยู่อีกที

และตอนนี้เขาเดินเลี่ยงไปยืนพิงผนังแทนเเล้ว

ปล่อยให้คนที่ดูภูมิฐานกว่าทำหน้าตาโกรธขึ้งขึงขังอยู่ที่เดิม

“ยูชอน” เสียงจากคนเดิมเรียกขึ้นอีกครั้ง

เเต่ฟังดูอ่อนโยนลงกว่าตอนแรก เเม้ว่าจะมีน้ำเสียงไม่พอใจปนอยู่ก็ตาม

คราวนี้ยูชอนตัดสินใจหันไป และสายตาของเขา

ก็ไปเจอเข้ากับสายตาของของคนที่เงียบอยู่ตั้งเเต่เเรกก่อน ...

อ่า โช อิน ฮวาน แดนซ์เซอร์ประจำค่าย

ที่เต้นแบคอัพให้กับทงบังชินกีมาตลอดเเละก็เป็นคนที่เขาค่อนข้างสนิทมาก

มิน่าถึงเจอเขาอยู่ที่นี่ได้เพราะช่วงนี้มีทัวร์คอนเสิร์ตของนักร้องสาวในค่าย

เดียวกันเปิดทัวร์ทั่วญี่ปุ่นอยู่นั่นเอง

ยูชอนโค้งศีรษะเล็กน้อยเป็นการทักทายคนที่อาวุโสกว่า

เเล้วเขาก็เดินเข้าไปหาอีกคนที่ยืนรอเขาอยู่ค่อนข้างนานเเล้ว

“สวัสดีครับ ผู้ช่วยอิม” ...อิม จี ซอบ..ผู้ช่วยผู้จัดการศิลปินประจำค่าย..

ยูชอนโค้งศีรษะลงต่ำเหมือนที่เคยทำเป็นปกติ

เขาพยายามเก็บสีหน้าไม่ให้ดูตื่นตกใจว่าทำไมพวกเขาสองคนถึงตามเขามาที่นี่ได้

“คุณยังคงฝ่าฝืนคำสั่งของบริษัทเรานะ ยูชอน”

ยูชอนมีสีหน้าสลดลง หากสังเกตดูดีๆแล้วละก็

จะเห็นเขาแอบกลืนน้ำลายลงในลำคออย่างยากเย็น

ลำพังตัวเขาเอง ไม่ได้กลัวอะไร เเต่เขานึกถึงเพื่อนๆร่วมวง

ที่มีส่วนรู้เห็นเป็นใจในครั้งนี้ "ครับ" ยูชอนรับคำไปอย่างนั้น

เพราะยังไงเขาก็ผิดอยู่ดี


ตอนนี้ฝ้ายยืนเก้ๆกังๆอยู่ตรงจุดเดิม มองสลับไปทางโชอินฮวานที

มองมาทางอิมจีซอบเเละยูชอนทีอย่างทำตัวไม่ถูก

เพราะเธอไม่รู้ว่าเธอควรจะออกไปจากตรงนี้รึเปล่า

ยูชอนอยากจะหันไปมองเธอทั้งตัว เเต่เขาก็ทำได้แค่เหลียวไปด้านข้าง

ที่สามารถมองเห็นเธอได้จากหางตาเท่านั้น

ยูชอนหลับตาลงอย่างรู้สึกอึดอัด

เขาอยากจะกู่ร้องออกมาตรงนี้เเล้วคว้ามือเธอวิ่งหนีหายไปเลย

เเต่ความเป็นจริง..เเค่คิดก็ล้มเหลวเเล้ว

นี่เขาเเละเธอเจออุปสรรคเยอะเกินไปหรือว่า

นี่มันเรื่องปกติที่ใครๆก็อาจจะเจอได้ง่ายๆกันเเน่

อิมจีซอบสังเกตท่าทางของยูชอน ทำให้สีหน้าของเขาดูขึ้งโกรธกว่าเดิม

เขามองตรงไปทางฝ้าย สายตาแบบนั้นทำให้หญิงสาวสะดุ้ง

..นี่มันจะร้ายเเรงขนาดไหนกันนะ..

อิมจีซอบยกมือขึ้นเท้าเอวทั้งสองข้าง

ก่อนที่มือข้างหนึ่งจะยกกุมใบหน้าด้านหนึ่งไว้

เขาส่งเสียงครางเบาๆทั้งที่อยากจะกู่ร้องมากกว่า

เพราะไม่อยากจะจินตนาการถึงเหตุการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น

เพราะเรื่องนี้เลย สมาชิกคนหนึ่งของทงบังชินกี มีเพื่อนสาวที่คบกันอย่างเปิดเผย

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ทุกอย่างล้มครืนเป็นโดมิโน่เเน่ๆ

"ยูชอน..ผมรู้ว่าคุณก็รู้ดีถึงผลของการกระทำครั้งนี้

มันจะออกมาเป็นยังไงถ้าเรื่องนี้กลายเป็นข่าวใหญ่ขึ้นมา"

"คุณก็อย่าบอกใครสิครับ" ...งี่เง่ามากๆยูชอน

เขารู้ตัวดีว่าเขาพูดอะไรออกไป มันเป็นคำพูดที่กวนประสาท

เเละกวนโมโหที่สุด เเต่เขาเหมือนจนตรอกเเล้ว

ถ้าการเป็นนักร้องทำให้เขาเหมือนนักโทษ เขาก็อยากจะทิ้งมัน!

"พักยูชอน!!" ดูเหมือนอิมจีซอบจะหมดสิ้นความอดทนเข้าเเล้ว

"คุณเป็นคนที่เห็นแก่ตัว เสียเเรงผมคิดว่าคุณมีความเป็นผู้ใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของวง

มีความคิดมีความรับผิดชอบ เเต่เพราะผู้หญิงคนเดียวทำให้คุณคิดตัดช่องน้อยเเต่พอตัว มัน.."

"มันเป็นสิ่งที่ผมอยากจะทำครับ" ยูชอนตัดบท

เขาเงยหน้าขึ้นเผชิญกับอิมจีซอบด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากตอนแรก

ดูกร้าวเเละดูแข็งขึ้น ยูชอนหันไปหาฝ้าย เขายิ้มให้เธอเล็กน้อย

ก่อนจะหันกลับมาที่อิมจีซอบ "มันเป็นความต้องการของผม

ที่ผมคิดว่าผมจัดการเองได้ ศิลปินมีสิทธิที่จะมีเรื่องส่วนตัวนะครับ

ตราบใดที่ยังสามารถรับผิดชอบไม่ให้กระทบกับงาน"

อิมจีซอบหัวเราะ หึ ในลำคอ เขาแสยะยิ้มตรงหน้ายูชอน

เหมือนมองเด็กเมื่อวานซืนกำลังบอกว่า

ตัวเองสามารถจัดการอะไรคนเดียวได้เองโดยไม่ต้องคอยตามผู้ใหญ่

"คุณแน่ใจเหรอ ยูชอน แน่ใจเหรอว่าการทำอะไรที่เสี่ยงต่อชื่อเสียงของวง

เเละชื่อเสียงของบริษัท มันเป็นสิ่งที่คุณสามารถทำเองได้ไม่ต้องเดือดร้อนใคร.."

ประโยคหลัง หน้าเพื่อนร่วมวงทั้งสี่คนลอยขึ้นมาในหัว

สายตายูชอนหลุบต่ำลง ดวงตากลอกกลิ้งมองพื้นไปมาอย่างรู้สึกสับสน

จริงๆเเล้วสิ่งที่เขาพูดนั้นมันไม่สามารถเป็นไปได้เลย

"คุณกำลังลืมทุกอย่างนะยูชอน เเรกเริ่มก่อนจะมาเป็นทงบังชินกี

พวกคุณลำบากกันยังไง ยุนโฮ เเจจุง ชางมินหรือแม้เเต่จุนซู

ต่างมีความฝันเดียวกันกับคุณทั้งนั้น

วันนี้พวกคุณประสบความสำเร็จเเล้วเเละกำลังจะก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ

เเต่ ณ ตอนนี้คุณกำลังจะบอกว่า คุณไม่เเคร์มันต่อไป

เเล้วอีกสี่คนที่เหลือล่ะ..." ยูชอนก้มหน้าลงต่ำ

เขาไม่อยากให้อิมจีซอบมองเห็นหน้าเขาตอนนี้

..เพื่อน ชื่อเสียง งาน กับความรัก..

เเน่นอนว่าถ้าเพื่อความถูกต้องแล้ว เขาต้องเลือกสามอย่างเเรกที่มาพร้อมกัน

เเล้วอีกอย่างหนึ่งละ หัวใจเขาละ เขาต้องทำยังไง..

"คิดให้ดี ยูชอน.." อิมจีซอบกล่าวทิ้งท้ายแล้วเดินออกไป

เเต่โช อิน ฮวาน เเดนเซอร์ประจำวงคนสนิทยังไม่ตามออกไปซะทีเดียว

เขาเดินเข้ามาตบไหล่ยูชอนเบาๆ "ยูชอนนา.."

ยูชอนค่อยๆเงยหน้าขึ้นดวงตาเขาเเดงก่ำ เเต่ไม่มีหยดน้ำตาเเม้เเต่น้อย

อินฮวานรู้ว่า ยูชอนต้องข่มใจอย่างหนักเพื่อที่จะไม่เเสดงความอ่อนแอตรงนี้

"ฮยอง.." ยูชอนเรียกอินฮวานได้คำเดียวก็ทำให้คนฟัง

รู้ซึ้งไปถึงความรู้สึกลึกๆในใจ อินฮวานหันไปทางฝ้าย

เขาเห็นเธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาอย่างลวกๆ แล้วเส มองไปทางอื่น

โชอินฮวานเลยหันมาพูดกับยูชอน

"ผู้ช่วยอิม จะช่วยนายครั้งนี้ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้จะไม่รู้ถึงประธาน"

เเววตาของยูชอนมีความหวังวาบขึ้นมา

เเต่พอนึกถึงคนที่ยืนข้างหลังตอนนี้ เหมือนเขาทิ้งเธออย่างไม่ใยดี

ยูชอนเดินกลับไปหาฝ้ายช้าๆ "ไอ.."

"คุณรีบกลับไปเถอะค่ะ อยู่ตรงนี้นานคงไม่ดี" เสียงของฝ้ายฟังดูแข็งขึ้น

ทำให้ยูชอนเบิกตาด้วยความรู้สึกงงงัน..นี่เธอกำลังจะทำอะไรกับเขา..

"เขาพูดถูกทุกอย่าง สิ่งที่สำคัญกับคุณตอนนี้คืองานและชื่อเสียง

โดยเฉพาะมิตรภาพของพวกคุณ อย่าเอาทุกอย่างมาเเลกกับฉัน"

ยูชอนส่ายหน้าน้อยๆ เพราะเขาไม่อยากได้ยินฝ้ายพูดแบบนี้

ตอนนี้อยากให้สิ่งที่ฝ้ายพูด กลายเป็นเรื่องโกหก

สิ่งที่เขาต้องการฟัง คือการที่เธอพร้อมจะอยู่รอเขา อยู่ข้างๆเขา

เเต่.. "มิคกี้..คุณเป็นคนดัง เป็นคนมีชื่อเสียง

ถึงฉัน..จะไม่รู้จักคุณในฐานะศิลปินมาก่อน"

ฝ้ายนิ่งไปราวกับเป็นการเน้นให้ยูชอนรู้ความหมายของสิ่งที่เธอพูดเมื่อครู่

เขาเบิกตากว้างกว่าเดิม นี่หมายความว่าแฟนเพลงคนนั้นไม่ใช่ฝ้าย

..อย่างนั้นเหรอ?

"เเต่เมื่อคุณเข้าใกล้ฉัน ไม่สิ ผู้หญิงคนไหนก็ตาม

ที่คุณเข้าใกล้เเบบเดียวกันนี้ ก็ต้องสนใจในตัวคุณทั้งนั้นแหละค่ะ

..เเต่ใช่ว่าคุณจะได้รักแท้เเละความจริงใจเสมอไปนะ

มันก็เหมือนกับความรู้สึกฉันที่มีต่อคุณ ที่ไม่ใช่ความรัก

อย่าเอาฉันไปแลกกับสิ่งที่มีค่าต่อคุณตอนนี้

ไปเถอะ..เพราะที่คุณต้องเลือกไม่ใช่ฉัน"

ยูชอนช็อคไปกับคำพูดประโยคสุดท้ายของฝ้าย

ดวงตาแดงกำที่มีมาตั้งเเต่ต้น น้ำตาเเม้เเต่หยดเดียวที่ยังไม่ปรากฎ

ร่วงลงมาเเล้วทันทีที่ฝ้ายพูดจบประโยค สติเหมือนหลุดลอยออกไป

ตอนนี้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือร่างของเขาอย่างเดียวสินะ

วิญญาณนั้นหลุดลอยหายไปแล้ว ยูชอนเซเล็กน้อย

ฝ้ายมองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตาเเน่นิ่ง

เเต่ริมฝีปากนั้นสั่นระริก เธอพยายามเม้มมันเข้าหากันเเน่น

มือทั้งสองข้างจิกลงไปในเนื้อขาของตัวเองจนรู้สึกชาไปหมด..

ไปซะทีสิ ไปซะที...ฝ้ายส่งเสียงไล่ในใจ น้ำตากี่ร้อยพันหยด

ตอนนี้ไหลอยู่ในใจจนจะท่วมเเล้ว..ไปซะที..

โชอินฮวานจับต้นแขนทั้งสองข้างของยูชอนเป็นการเตือนว่า

ได้เวลาที่เขาควรจะกลับได้แล้ว ยูชอนหันหลังกลับอย่างว่าง่าย

คำพูดใดๆก็ไม่มีออกจากปากเขาเเม้เเต่น้อย

ร่างชายหนุ่มทั้งสองคนเดินห่างออกไปเรื่อยๆจนหายลับ

เมื่อพวกเขาเลี้ยวออกไปตรงหัวมุม ฝ้ายทรุดลงกับพื้นทันที

มือเรียวยาวสองข้างยกขึ้นปิดหน้า ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้อย่างหนัก

โดยไม่อายใคร ฮยอนอาที่ยืนแอบมองทั้งหมดมาตั้งเเต่ต้น

อยู่อีกมุมหนึ่ง กำลังยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง

เพื่อไม่ให้เสียงสะอื้นลอดออกไป

เพราะเธอเองก็กำลังร้องไห้อย่างหนัก

ไม่แพ้อีกคน..ตรงหน้าทางเข้าเเมนชั่นเหมือนกัน..

*******************************************


อ๊ากก ตอนนี้เขียนเเล้วอินค่ะ เป็นคนเดียวรึป่าวก็ไม่รู้นะ

นึกภาพตามเเล้วโอ๊ยย อยากร้องไห้ โหดร้ายไปเป่าอ่า..

นึกภาพตามทุกช็อตเลย สงสารใครดีๆๆ

เอาละ เขียนเอง อินเอง บ้าไปแร้วว

ตอนที่37 กว่าจะคลอดปาไปกว่าสิบวัน

เหอะๆๆ เเต่ไม่เป็นไรเนาะเพราะชินกันเเล้ว

วันนี้ไปละ อ่านให้สนุกแล้วรอลุ้นตอนต่อไปนะคะ

บ๊ะ บาย




Time of Dog and Wolf Main OST Main Theme - MC THE MAX



Create Date : 13 ธันวาคม 2551
Last Update : 13 ธันวาคม 2551 20:52:37 น. 2 comments
Counter : 253 Pageviews.

 
อ่า ความรักช่างมีอุปสรรคขัดขวางซะเหลือเกิน

ตอนแรกที่บอกว่าแดนเซอร์ ไอ้เราก็นึกว่า พี่แอนจะแต่งรักสามเศร้า ของตามิคซะแล้ว....-_-"

ไอจังใจแข็งจังแฮะ

เดาตอนต่อไปไม่ออกเลยแฮะ

สู้ สู้ & อัพไวๆนะคะ อิอิ

^^



โดย: หยกค่าาาา IP: 92.9.225.202 วันที่: 13 ธันวาคม 2551 เวลา:21:12:08 น.  

 
ว๊า....แฮปปี้ได้ตอนเดียว

เศร้าซะล่ะ

สู้ๆเปนกำลังให้ค่าพี่แอน

ปล.ส่งลิงค์พี่แอนให้น้องฝ้ายแล้วน่ะค่ะ แต่ไม่รู้ฟีคแบกว่าเปนไง แหะๆ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 22 ธันวาคม 2551 เวลา:18:18:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.