A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
29 พฤศจิกายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 35 ดำเนินการ

When The Destiny Comes Along

Ep.35 เริ่มดำเนินการ


ใบหน้าด้านข้าง ดูเรียวยาวรับกับจมูกโด่งเป็นสัน

ริมฝีปากเชิดขึ้นนิดๆออกชมพูระเรื่อตัดกับผิวขาวใส

ตามแบบฉบับของผู้ชายสำอางค์ทั่วไป

เเต่ที่ทำให้เขาเป็นที่สะดุดตานั้น เป็นเพราะเขา

คือดาราดาวรุ่งที่กำลังมีชื่อเสียงของไทยตอนนี้

และสายตาสองคู่ที่กำลังจับจ้องมาทางเขา

เเน่นอนว่าต้องเป็นคนไทย หากแต่ว่าอาชีพของพวกเขา

ทำให้ความสนใจในตัวเชนมากขึ้นไปอีกเพราะนั่นคือ

นักข่าวสายบันเทิงของสำนักพิมพ์แห่งหนึงของไทย!


ฮยอนอาวางสายลงด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

เธอช่างไม่รอบคอบดีแท้ ไม่รู้เเละไม่ทันเฉลียวใจว่า

ฝ่ายโสตฯจะเข้มงวดกับขั้นตอนมากขนาดนี้

ไหนจะโดนจุนซูต่อว่าชุดใหญ่ ส่วนอีกสามหนุ่มที่เหลือ

แม้พวกเขาจะไม่ได้ว่าอะไรมาก

เเต่ในใจเธอก็รู้ดีอยู่แล้ว ว่าพวกเขาต้องรู้สึกแบบจุนซูอยู่ดี

ฮยอนอาทรุดตัวลงนั่งด้วยจิตใจว้าวุ่น

เธอจะหาทางช่วยเพื่อนยังไงดีนะ

เพราะจะว่าไปมันก็ดูเหมือนจะไม่ทันเเล้วล่ะ

เเต่เอ๊ะ...เธอยังไม่ได้ลองจนถึงที่สุดเลยนี่นา..


ยูชอนเปลี่ยนใจที่จะนั่งรถบัสลีมูซีนเเทนการนั่งรถไฟ

เขาแค่อยากจะนั่งนิ่งๆ อยู่เงียบๆคนเดียวมากกว่า

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างจงใจ

ก็ตอนนี้ในหัวของเขามันมีหลายอย่างพันกันวุ่นไปหมดแล้ว

คำพูดของพนักงานฝ่ายโสตยังคงก้องอยู่ในหู

หลังจากที่เขาบอกว่าเขาจะไปขอรับดีวีดีในวันพรุ่งนี้

ทำไมอะไรๆมันช่างเป็นอุปสรรคต่อตัวเขาขนาดนี้นะ

..ตอนนี้ดีวีดีแผ่นนั้นอยู่ที่คนอื่น

คนที่ขอใช้ต่อจากเขาถัดลงไปถึง2คิว!

และจะมีคนต่อจากนั้นอีกรึเปล่า?..

ยูชอนถอนใจเฮือกก่อนจะเบือนหน้าออกไปนอกหน้าต่าง

ต้นไม้เริ่มเปลี่ยนสี เป็นเเดงบ้าง ส้มบ้าง เหลืองบ้าง

ดูสวยงามเเต่ก็ดูอ้างว้างในทีเหมือนใจของเขาตอนนี้

นึกอยากโกรธฮยอนอา นึกอยากโกรธฝ้าย

เเต่เเล้วก็ต้องไล่ความคิดนี้ออกไปด้วยการถอนใจอีกที

ความมืดคืบคลานลงมาปกคลุมท้องฟ้าเรื่อยๆ

อากาศด้านนอกคงเย็นไม่น้อยเลยทีเดียว

เเต่มันก็คงน้อยกว่าใจของฝ้ายที่เย็นชามากกว่าหลายเท่านัก


แม้ฝีเท้าจะเร่งให้เร็วมากเเค่ไหน

เเต่ก็ยังไม่ทันความคิดพลุ่งพล่านในจิตใจ

ที่อยากจะไปให้ถึงที่หมายโดยเร็วอยู่ดี

ฮยอนอากึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงไปลิฟท์ที่อยู่ใกล้ตัวมากที่สุด

ทันทีที่ประตูลิฟท์เปิด ฮยอนอาก็พุ่งตัวสวนคนที่ทยอยเดินออกมาทันที

งานนี้ขอเสียมารยาทล่ะ "ขอโทษค่ะๆ"

เธอละล่ำละลักพูดอย่างขอไปที

จิตใจตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่ใครต่อใครตรงหน้าเเล้ว

ลิฟท์เคลื่อนตัวขึ้นไปชั้นต่อชั้น เรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงที่หมาย..

ฮยอนอาไม่มีรีรอ รีบพุ่งตรงไปฝ่ายโสตฯทันที

"มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าครับ?" ..อ๊าาา เจ้าหน้าที่คนเดิมวันนั้น

ฮยอนอายังหวังใจว่าเขาจะจำเธอไม่ได้

รีบทำเนียนถามถึงดีวีดีเจ้าปัญหาทันที

"เอ๊ะ เปลี่ยนใจขอดูเหรอครับ?

ดีวีดีแผ่นนั้น ตอนนี้อยู่ในระหว่างยืมน่ะครับ"

คำตอบทำเอาฮยอนอาใจห่อเหี่ยว

"หมดจากคิวนี้ก็ไม่มีคิวอื่นเเล้วล่ะครับ คิดว่าน่าจะได้"

แล้วก็ต้องใจชื้นขึ้นอีกครั้งเมื่อฟังจนจบประโยค

ฮยอนอาไม่รอช้ากล่าวขอบคุณแล้ววิ่งหันหลังออกไปทันที

เเต่ถูกเจ้าหน้าที่เรียกเอาไว้

"คุณใช่ คุณโอ ฮยอน อา จากฝ่ายธุรการรึเปล่า?"

ฮยอนอาหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด อาจจะเป็นเพราะ

เธอต้องใช้เเรงจำนวนมากในการพาตัวเองมาถึงที่นี่โดยเร็วที่สุด

เเละสิ่งที่ทำเพิ่มความซีดมากขึ้นไปอีก

นั่นคือ การที่เจ้าหน้าที่คนเดิมจำเธอได้อย่างดี

ฮยอนอาอึกอักเล็กน้อยเเต่เจ้าหน้าที่ก็สวนขึ้นเสียก่อน

"คุณพัก ยู ชอน เพื่อนของคุณไม่ได้ยกเลิกการขอยืมดีวีดีนะครับ

ผมต้องขอโทษที่ตอนนั้นผมไม่ทราบรายละเอียดการยกเลิก

ขอโทษจริงๆครับ" ฮยอนอาฝืนยิ้มเเต่เป็นรอยยิ้มที่ฝืดที่สุดในชีวิต

เพราะมันไม่ได้ออกมาจากใจเลย

"ม่ะ ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องการยกเลิก ฉันคงเข้าใจผิดน่ะค่ะ

จริงๆเขาเป็นเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนฉันอีกที แหะๆ"

ฮยอนอาโค้งลาเเล้วหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว

เธอนิ่วหน้าสุดแรงเกิด เพราะจินตนาการว่าตัวเองกำลังกรีดร้องอยู่นั่นเอง..

อึดอัดอะไรอย่างนี้!!!

ฮยอนอารีบลงมาที่ฝ่ายธุรการเพื่อขอดูรายชื่อผู้ครอบครอง ณ ตอนนี้

จึงได้รู้ว่าเป็นนักศึกษาเกาหลีเหมือนกัน เเล้วจะติดต่อยังไงล่ะ?

เธอนิ่วหน้าลงอีกครั้งอย่างรู้สึกหนักใจ

โลกกลับมืดลง8ด้านทันที เหมือนกับเเสงสว่างด้านนอก

ที่กำลังลาลับขอบฟ้าหายลงไปเรื่อยๆจนมืดสนิท

เหมือนความหวังของเธอที่จะช่วยเพื่อนรักในตอนนี้..


เช้าวันต่อมา สภาพการจราจรในกรุงเทพยังคงยุ่งเหยิงวุ่นวายเป็นปกติ

เช่นวันทำงานเดิมๆของใครต่อใครหลายคน

ผู้คนดูเร่งรีบเดินขวักไขว่กันตามท้องถนนเพื่อมุ่งหน้าไปตามจุดมุ่งหมายของตนเอง

เเต่ละออฟฟิศในยามเช้าก่อนเวลางานก็วุ่นวาย โหวกเหวกไม่แพ้ด้านนอก

โดยเฉพาะกองบรรณาธิการ ของสำนักพิมพ์นิตยสารบันเทิงแห่งนี้..

"นี่..เขาลือกันให้เเซ่ดเลยว่าเชนอาจจะ อาจจะ.."

พนักงานคนหนึ่งเอ่ยขึ้นกลางวงด้วยความรู้สึกกระดากในใจ

"ขายตัวที่ญี่ปุ่นน่ะเหรอ?" พนักงานอีกคนหนึ่งช่วยเติมให้ ทำเอาทั้งวงร้องฮือ

"บ้า เเต่วงในใกล้ชิดเขาบอกมาว่าเชนทีเพื่อนอยู่ที่นั่นนะ"

อีกคนหนึ่งให้ความเห็นตามที่ได้ยินมา

"เพื่อนแน่เหรอ?" บก.เดินเข้ามาพูดแทรกกลางวงทำให้เสียงดังโหวกเหวกเมื่อกี๊นี้เงียบกริบ

"ตอนนี้เชนกำลังดังเป็นพลุเเตกเลย

ถ้าเราขายข่าวที่เป็นความลับของเขาได้

หนังสือเราจะขายดีเเละกลับมาดังได้เหมือนเดิม

จากนั้นสำนักพิมพ์ก็จะอยู่รอด"

ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กเพราะไม่มั่นใจในสิ่งที่ บก.พูด

"เราจะตามข่าวเรื่องนี้กัน เพื่อให้รู้เรื่องส่วนตัวของเชน

ดาวรุ่งพุ่งเเรงดวงใหม่คนนี้ให้ได้ เเละรับรอง

สำนักข่าวไหนก็ไม่มีใครที่จะได้ข่าวนี้ไปก่อนเรา

หากเป็นอย่างนั้นได้ พวกเราทุกคนก็จะไม่ต้องตกงาน"

..ทุกคนมีสีหน้าลังเลอยู่ในเเววตา ที่พูดๆฟังๆกันมานั้นก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จเเค่ไหน

หากเป็นเรื่องจริง มันก็คงเป็นเรื่องยากไม่น้อย

ที่สำนักพิมพ์ที่ใกล้ร่อเเร่ จะไปได้ข่าวความลับของนักแสดงดัง

ก่อนสำนักพิมพ์อื่นที่มีชื่อเสียงเเละมีเครือข่ายกว้างขวาง

"น่ะ เเน่ใจได้ยังไงคะ บก.เชนหนีงานเพราะไปญี่ปุ่นมาจริงรึเปล่าก็ไม่รู้

งานนี้อาจเป็นแค่ข่าวโคมลอย"

พนักงานอีกคนหนึ่งที่เงียบฟังเเต่คนอื่นมานานพูดขึ้นบ้าง

บก.ทำหน้าตามั่นใจก่อนให้คำตอบที่ทำให้ทุกคนต้องยิ้มออกมา

"เพราะมีนักข่าวของเราไปเห็นที่นาริตะน่ะสิ งานนี้ได้ขายดีแน่ๆ"


ฝ้ายนั่งรถไฟกลับมาจากสนามบินด้วยสภาพเหนื่อยอ่อน

ตลอดทางการเดินทางของวันนี้

เธอคิดถึงยูชอนเเทบจะตลอดเวลา

ความรู้สึกอยากจะรักแต่รักไม่ได้มันทรมานอย่างนี้นี่เอง

จากสถานีรถไฟเดินมาถึงที่พัก

ก็กินเวลาพอสมควรอยู่เเล้ว เเต่ฝ้ายเลือกที่จะเดินอ้อม

เพื่อที่จะได้คิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปตามทาง

ผ่านสวนสาธารณะที่เคยนัดเจอกับยูชอนครั้งนั้น

..มันยังคงอยู่ที่เดิม ไม่ไปไหน

เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขา

ก็ยังคงอยู่ในใจเธอไม่ไปไหน

เเต่ถ้าเธอไม่เลือกที่จะเดินอ้อม ภาพของสวนสาธารณะที่เห็น

ก็คงไม่ต้องทำให้เกิดความรู้สึกเจ็บจี๊ดเเล่นขึ้นมาในอก

น้ำตารื้นขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว อย่าว่าเเต่จะบอกรักเลย

เเม้เเต่บอกเขาว่าเธอขอโทษ ยังไม่สามารถจะทำได้

ฝ้ายกลืนก้อนเเข็งๆทีจุกออกให้ไหลลงไปในท้อง

และต้องพยายามทำใจมองความรักเลือนหายไปต่อหน้าต่อตา

อย่างที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย..

ถึงที่หมายเเล้ว ฝ้ายเดินเลี้ยวเข้ามาในแมนชั่นด้วยความรู้สึกหวิวๆ

ตรงปากทางเข้าแมนชั่น ยูชอนก็เคยมายืนตรงนี้หลายครั้งอยู่เหมือนกัน

เเต่ต่อไปนี้คงไม่มีแล้ว ..ทันทีที่ฝ้ายเลยหน้าขึ้น เธอก็รู้ว่าตัวเองคิดผิด


*******************************************


มาแล้ว นิยายมาราธอน(อาจจะ)ข้ามปี พร้อมเสิร์ฟแล้วค่ะ

ตอนนี้อาจจะน่าเบื่อหน่อย

เพราะเหมือนจะเป็นการเล่าเรื่องราวตลอดเลย

อดทนกันหน่อยนะค้า

ตอนนี้เดากันไปต่างๆนานาเเล้วรึป่าว อิอิอิ

ส่วนเรื่องอัพฟิค คงอัพแบบถี่ๆไม่ได้แล้วล่ะค่ะ

(อ้าวเพิ่งจะมาบอก ชินกันมานานเเล้วย่ะ-คนอ่าน)

เเต่ไงก็มา ยังไงก็จบเเน่ๆ

ว่าเเต่เจร้จากดดันหนูจิงหรอ?

เป็นแกนนำเชียวน้า เเต่รู้ว่า น้องขนมกะคุณหยกไม่ทำหรอก ฮ่าๆ

พี่รู้ว่าใจดี เเต่เจร้นาดนี่ ทำไปแระ หลายครั้ง

ด้วยการลีฟเมสเสจทางเอ็ม

น้องสาวตัวดีอีกคน กดดันทู้กกกกวัน

ฮ่าๆๆๆ เเต่ก็ดี ถึงจะเป็นกลุ่มคนเล็กๆมีไม่กี่คน

ที่เป็นกำลังใจให้คนเเต่งรู้ว่ายังมีคนตามอ่านอยู่

เเค่นี้ก็ดีใจเเล้วค่ะ อยู่ด้วยกันต่อไปนะ fighting!



sarang...hoo eh - Shin Hye Sung & Lyn



Create Date : 29 พฤศจิกายน 2551
Last Update : 29 พฤศจิกายน 2551 12:17:21 น. 2 comments
Counter : 268 Pageviews.

 
อ่าวววว กดดันจริงนะคะเนี่ย

me// ( ทำหน้าจริงจังสุดฤทธิ์ )

หนังสือพิมพ์ ทำตัวน่าเกลียดจังเลยแฮะ

แต่ก็อดสะใจมิได้ โฮะ โฮะ (ชั่วร้ายจิงๆเล้ย)

แล้วมิคกี้จะได้เจอกับฝ้ายมั้ยอ่า ลุ้นสุดๆ

สู้ สู้ นะคะ

อัพไวๆเน้อ (กดดัน จิ้มดัน ผลักดัน)555



โดย: หยกค่า IP: 92.21.224.60 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2551 เวลา:21:52:18 น.  

 
โธ่ๆๆๆ อะไรมันจะรันทดขนาดเนี่ยยยยยย

อึดอัดใจแม้กระทั่งคนอ่าน



น้องฝ้าย... คงลำบากใจน่าดู อยากจะรักแทบหมดใจ

แต่ต้องฝืนความรู้สึกใจตัวเอง โหหหหหหหหห เปนน้อง

ขนมฯคงอกแตกตายแน่ๆ เหอๆๆ

***เมื่อไหร่พี่แอนจะให้มิกกี้เจอฝ้ายซักทีง่ะ*** อยากให้พระ-นางเจอกันแล้วอ่ะ อิอิ

ปล1.ขอลอกคุณหยก "อัพไวๆเน้อ (กดดัน จิ้มดัน ผลักดัน)555
"



ปล2.ได้ข่าวว่าทงบังฯจะมาไทย ไม่รู้มาหรือยัง

สู้ๆพี่แอน สัญญาว่าจะอยู่(อ่าน)ตลอดเน้อ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 30 พฤศจิกายน 2551 เวลา:11:23:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.