A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
13 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 31 ลังเล

When The Destiny Comes Along

Ep.31 ลังเล

ร้านเหล้าหรือที่คนญี่ปุ่นเรียกว่า อิซากายะ

คราคร่ำไปด้วยผู้คนทั่วทั้งร้านซึ่งล้วนเเต่เป็นคนญี่ปุ่นทั้งสิ้น

ส่วนมากจะเป็นผู้ชายวัยทำงาน ถึงแม้จะมีคนหนุ่มสาวรุ่นราวเดียวกันอยู่บ้าง

เเต่ก็บางตามากนัก สามหนุ่มสาว เชน ฝ้ายเเละฮยอนอา

ถูกเลือกให้นั่งตรงล็อคด้านในสุด

เชนยังคงมองไปรอบๆตัวอย่างรู้สึกไม่คุ้นเคย

...ก็บรรยากาศมันเหมือนจะเป็นร้านอาหารมากกว่าร้านเหล้า..

"เป็นยังไงคะ โอเคมั้ย?" ฮยอนอาถามเชน

เมื่อเห็นเขายังคงดูตื่นๆกับสถานที่

เชนปล่อยให้ฝ้ายเดินเข้าไปนั่งด้านในก่อน

"ก็ดีฮะ แปลกๆดี.." เขาทรุดตัวนั่งเเล้วหัวเราะเบาๆ ที่เเทบจะไม่ได้ยินเสียงเมื่อไม่มองหน้า

ก็เสียงผู้คนในร้านดังทับซ้อนกันกับเสียงโช้งเช้งของแก้วชาม ลั่นเสียขนาดนั้น

แต่จะว่าไปแล้ว ร้านนี้คงเป็นที่นิยมไม่น้อยเลยทีเดียว

ฝ้ายยังคงนั่งเงียบตั้งเเต่เดินเข้ามา

เธอรู้สึกดีกว่าที่จะปล่อยให้ฮยอนอาเทคเเคร์เชนเเทนเธอ

"ดื่มอะไรดีคะ? เนี่ยะ ฉันขอเเนะนำอุเมชุ่ อร่อยมาก

ดื่มง่ายเพราะเห็นหวานๆอย่างนั้นนะคะ

คออ่อนๆก็ไปเร็วเหมือนกัน จะลองดูมั้ย?"

"อือ ขอด้วย" ฝ้ายพูดขึ้นมาเป็นประโยคเเรก

เชนหันไปถาม "ฝ้ายชอบเหรอ?"

เธอยักคิ้วพลางส่งเสียง อือ ในลำคอเเทนคำตอบ

"งั้นอันนี้แหละครับ" เขาหันไปบอกกับฮยอนอา

เพื่อให้ฮยอนอารับหน้าที่บอกต่อกับพนักงาน


เวลาผ่านไปค่อนข้างนาน ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มปรากฎที่เชนมากขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้ภาษาอังกฤษไม่มีหลุดออกจากปากเขาอีกต่อไป

และนั่นทำให้ฝ้ายเหนื่อยเพิ่มขึ้นเพราะฮยอนอาคอยถามอยู่ตลอดเวลา

"พูดอะไรอ่ะ?" ฮยอนอามองไปที่เชนก่อนจะถามคำเดิมซ้ำไม่รู้รอบที่เท่าไหร่เเล้วของคืนนี้

"อย่าไปสนใจเลย เมาเเล้วน่ะ" และเหมือนจะฟังรู้เรื่อง เชนรีบพูดขึ้นทันที

"ฝ้าย..เชนยังโอเคนะ ขออีกแก้วได้มั้ย? อร่อยดีเนอะ"

"เดี๋ยวซักพักจะกลับกันละเชน วันนี้เหนื่อยกันมากเเล้ว" ฝ้ายปรามด้วยน้ำเสียงซีเรียส

ทำให้คนฟังหน้าสลดลงไปทันที "มีเเต่ฝ้ายนะที่อยากจะหนีเชนน่ะ"

เขาพูดขึ้นด้วยความรู้สึกลึกๆในใจสั่งให้พูด ฝ้ายกลอกตาไปมาอย่างไม่สบอารมณ์นัก

ฮยอนอาพอจะรู้บ้างว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไร

เพราะสังเกตจากน้ำเสียงของเชนและสีหน้าของฝ้าย

"ไอจัง ปล่อยเขาเถอะ นานๆที..นะ" ฝ้ายไม่พูดอะไร

เธอเลือกที่จะคนน้ำแข็งในแก้วอุเมชุ่ที่ดื่มไปหมดเเล้วเพื่อฆ่าเวลา

"เชนไม่ได้เมาหรอกฝ้าย" นั่นทำให้ฝ้ายเลิกสนใจสิ่งที่ทำอยู่เเล้วหันมามองเขา

"กลับก็ได้ป่ะ" อยู่ๆเชนก็ลุกพรวดขึ้นจนทำให้เขาเสียการทรงตัวเล็กน้อย

"โอ๊ะ ไหวรึเปล่าเชน?" ฝ้ายเอื้อมมือไปคว้าเเขนเขาไว้ได้ ทำให้ต้องลุกขึ้นมาด้วย

ฮยอนอาที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็จะโน้มตัวข้ามโต๊ะมาช่วยเเต่โทรศัพท์ก็ดังขึ้นซะก่อน

"นั่งก่อนเถอะ เดี๋ยวไปรับโทรศัพท์แป๊บ"

ฝ้ายพยักหน้าเป็นการตกลง พลางดันตัวเชนให้นั่งลงอย่างเดิม


ฮยอนอาเดินออกไปทางหน้าร้านอย่างรีบเร่ง

และกดรับโทรศัพท์ก่อนที่จะเดินพ้นประตูด้านหน้า

"ฮัลโหล"

"นูนา!!"

..โอ๊ย จะตะโกนใส่หูฉันทำไมเนี่ย??..

ฮยอนอารีบเอาโทรศัพท์ออกห่างเมื่อได้ยินเสียงจุนซูก่อนจะตะโกนกลับ

"กลัวไม่ได้ยินรึไง ไม่ได้หูหนวกนะ" เธอบอกเขาแกมหยอกนิดๆ

"ก็เสียงดังมากเลยอ่ะ มาดื่มกันอ่ะดิ"

"อื้อ.."ฮยอนอาไม่อยากจะบอกจุนซูเท่าไหร่นัก

ว่าตอนนี้ ฝ้ายอยู่กับใครแต่ถ้าเขาไม่ถามก็ดีไป

"มากับไอซังสองคนเหรอ?" ..น่าน..เอาเเล้วไง..

"อ่ะ..อื้อ จะให้มากับใครล่ะ?"

"ก็นะ..ไม่ค่อยมีคนคบ ฮ่าๆๆ" เขาระเบิดเสียงหัวเราะที่บ่งบอกว่าเย้ยหยันเต็มที่

..เด็กเวร พูดจาน่าตบนัก..

"มีอะไร?" ฮยอนอารีบตัดบท เธอเเสร้งทำเสียงรำคาญใส่เขา

"นูนาอ่า..ไมถามงี้เล่า? วันหลังไม่โทรมาละ"

"อ่ะน่ะๆ รู้หรอกว่าที่โทรมาเนี่ยะ ไม่ใช่เเค่อยากจะโทรมาคุยเล่นเเน่ๆ"

ฮยอนอาพูดขึ้นอย่างรู้ทัน หากเเต่ไม่ทันคิดว่าจะเป็นเรื่องอะไร

จุนซูเปลี่ยนโหมดตัวเองทันทีที่ได้ยิน

"เรื่องภาพจากวงจรปิดไปถึงไหนเเล้ว?"

คำถามนี้ทำให้ใจฮยอนอากระตุกวูบ..นั่นสิ เรื่องนี้มันยังไม่จบนี่นา..

"อ้อ--เอ่อ--ยังอ่ะ ยังไม่มีคำตอบเลย อาจจะอาทิตย์หน้านี้แหละ"

จุนซูเงียบไปแค่อึดใจ ซึ่งฮยอนอารู้ดีว่า

เขากำลังสบตาเพื่อนคนใดคนหนึ่งในวงอยู่

ซึ่งคนคนนั้น คงไม่พ้นยูชอน

"อ๋อเหรอ? นูนาไปเร่งเขาหน่อยสิ"

"จะ..จะบ้าเหรอ? นูนาไม่มีสิทธิหรอกย่ะ พูดจาเป็นการ์ตูน"

ฮยอนอาแกล้งแหวใส่เขากลบเกลื่อนความผิดปกติของน้ำเสียง

ที่ยิ่งนานก็ยิ่งมากขึ้นทุกที

"นูนา..อาทิตย์หน้านี้จะมีวันหยุดสองวันติด

เลยอยากให้ได้เร็วๆเพราะยูชอนอาจจะไปญี่ปุ่น"


"มาญี่ปุ่น!?" ฮยอนอาลืมตัว ตะโกนซะดังลั่นจนคนที่เดินผ่านไปมาต้องส่งสายตาปราม

ฮยอนอาทำหน้าแหยๆ ก่อนจะก้มหัวเป็นเชิงขอโทษ

"จะตกใจอะไรนี่ฮึ?"
จุนซูถามอย่างไม่เข้าใจ

"ป่ะ เปล่า..ก็จะมาทำไมเล่า? นูนาส่งไฟล์ไปได้"

"โอ๊ย" จุนซูพูดกลั้วหัวเราะ

"คนเขาอยากไปเจอตัวเป็นๆน่ะ ไม่รู้รึไง?"

..ไม่บอกก็รู้ว่าหมายถึงใคร..ฮยอนอารู้สึกลำบากใจ

ไหนจะเรื่องดีวีดีนั่น แถมเชนก็ยังอยู่ที่นี่ซะด้วย

พาสปอร์ตเจ้าปัญหาดันมาหายตอนนี้ จะได้กลับวันไหนยังไม่รู้

หากยูชอนจะมาจริงๆ ยังไงก็คงทันได้เจอกันงานนี้ล่ะ

..และเเน่นอนว่ามันคงไม่ใช่เรื่องสนุก

"รอก่อนนะ บอกยูชอนชีใจเย็นๆ

แต่ถ้ายังไม่ได้แล้วปล่อยให้เขามาเลยอ่ะ

คงไม่ใช่จังหวะที่ดีเท่าไหร่"

ฮยอนอาพยายามหว่านล้อมจุนซูให้ไปรั้งยูชอน

"อือ ก็ว่างั้นน่ะ"
..ได้ผล..ท่าทางจุนซูก็เห็นด้วยกับเธอไม่น้อย

ฮยอนอาจึงรู้สึกเบาใจไปบ้าง และสองคนก็ชวนกันคุยเรื่องอื่นต่อไป

ราวกับไม่ได้อยู่คนละประเทศซะอย่างนั้น


ระหว่างที่รอฮยอนอาคุยโทรศัพท์

ฝ้ายกับเชนก็ไม่ได้พูดจาอะไรกันมากนัก

เขาเหลือบมองเธอเป็นพักๆ

ตอนนี้หัวของเขาเริ่มหนักอึ้งมากขึ้นเรื่อยๆเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

ความรู้สึกที่เก็บอยู่ในใจมานาน ก็อยากจะบอกออกไปด้วยในตอนนี้

"ฝ้าย.." เขาเรียกชื่อเธอขึ้นมาเบาๆ

"ฮื้ม?" ฝ้ายหันไปมองเขาหลังจากนั่งเงียบมานาน

สองสายตาประสานกันในทันที ความรู้สึกในใจเชน ถึงไม่ต้องพูดอะไรออกมา

ก็ดูเหมือนฝ้ายจะเข้าใจมันดีทุกอย่าง

"ตกลงเชนยังจะได้โอกาสจากฝ้ายอยู่ใช่มั้ย?"

..เหมือนหูฝาดและเหมือนยังตั้งรับไม่ทัน

ความรู้สึกลังเลเเล่นวาบเข้ามาทันที

ก่อนหน้านี้ เธอเองนั่นแหละที่ต้องการที่จะปฏิเสธคำถามทำนองนี้อย่างเต็มที่

แต่ทำไมครั้งนี้..."โอกาสอะไร?"

พูดแค่นี้ต่อให้เด็กเล็กๆมาฟังก็รู้ว่าโกหก

เขาเผยอยิ้ม อย่างน้อยก็รู้ว่าเธอกำลังพิจารณาเรื่องของเขาอยู่

"ไม่รู้เเน่เหรอ?" คำถามออกแนวประชดประชัน

จริงๆมันไม่สมควรหลุดออกไปในเวลาอย่างนี้

เพราะมันอาจจะทำให้ฝ้ายไม่พอใจ

เเต่ตอนนี้เหมือนการควบคุมตัวเองมันเหลือน้อย

ทำให้อะไรๆที่ว่ายากในตอนปกติ เขากลับทำมันได้ง่ายๆ

"ฝ้ายไปห้องน้ำแป๊บนะ" ฝ้ายลุกขึ้นทันทีเเต่กลับโดนเชนดึงมือเอาไว้

"ขอบคุณนะฝ้าย.." ง่ายๆเลย มัดมือชกกันง่ายๆ..

เชนเงยหน้าขึ้นมองหน้าฝ้าย ฝ้ายเองก็ก้มลงมองหน้าเขาเช่นกัน

ความรู้สึกลังเลเมื่อครู่ ประดังประเดเข้ามาจนเเทบจะล้น..

นี่เธอกลายเป็นคนแบบนี้ไปตั้งเเต่เมื่อไหร่..

เขาลุกขึ้นยืนบ้าง เเม้มันจะไม่มั่นคงมากนัก

เเต่สายตานั่นก็บ่งบอกว่าเขาไม่ต้องการความช่วยเหลือ

ฝ้ายยังคงยืนนิ่งไม่มีทีท่าจะถอยหนีเเต่อย่างใด

นั่นเพราะความลังเลในหัวที่มีอยู่ตอนนี้ยึดตัวเธอเอาไว้

และทำให้ไม่มีคำเอื้อนเอ่ยใดๆออกจากปากในวินาทีนี้ทั้งสิ้น

*******************************************


แหะๆ มาเเร้ว เหมือนจะปกติละนะเเต่ยังค่ะ เพราะพักนี้งานยังไม่ออก

เเละก็ไม่รู้เมื่อไหร่ มันจะเลิกเข้าซะที เหนื่อยละ อยากกลับบ้าน

กลับไปพักนะ ไม่ได้กลับไปเลย แหะๆ

พรุ่งนี้เข้าสู่ภาวะการทำงานละ เมื่อเช้าเช็คเว็บบอร์ด

เดทไลน์งานล่าสุดคือวันพุธนี้

โอ้ววเเม่เจ้า งั้นเราคงเจอกันอีกทีหลังวันพุธง่ะค่ะ

แงๆๆ รักฝ้ายรักมิคก็ทำใจกันหน่อยนะคะเป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยน้า

สุดท้าย แปะ!รูปหวานใจและผองเพื่อน

ดูทรงผมมริกเก้

เอาเฮ้อๆ ผมมันยาวกานได้ปลอบใจตัวเองสุดรี้ดดดด

ไงก้อแค่ทรงผมน่ะ ความหล่อล่ำสิคงทน

เอ๊ะ สำรวมหน่อยดีก่าไปจิงแระน้า บ๊ะเบย



죄인 - TAE YANG



Create Date : 13 ตุลาคม 2551
Last Update : 13 ตุลาคม 2551 22:40:03 น. 3 comments
Counter : 170 Pageviews.

 
ผมมิค ว่าหนักแล้ว ผิวยุนโฮ ของเจร้ นี่ ดิ เฮ้อ....ขอหลบ ไป ทำ ใจ ก่อน นะ


โดย: เจร้ นาฐ IP: 202.176.82.193 วันที่: 14 ตุลาคม 2551 เวลา:10:01:31 น.  

 
เหวอเล็กน้อย ฝ้ายยังมีใจให้เชนหรอเนี่ย O_O

เจอกันวันพุธนะคะ

สู้ สู้ ^^


โดย: หยกกกกก IP: 92.21.183.179 วันที่: 17 ตุลาคม 2551 เวลา:23:07:34 น.  

 
เอ่อ...อึ้งกะทรงผมใหม่ของมิคกี้ เหวอเล็กน้อย เหอๆๆ

สรุปว่าน้องฝ้าย..ยังมีใจเชนอยู่ช่ายมั่ยนี่ เง้อ ~~

ปล.พุธนี้ ล.เรื่องใหม่น้องฝ้ายออนแล้วน่ะค่ะ

"คู่ป่วนอลวน" อิอิ โฆษณาซะง้านนนนน


โดย: น้องขนมน่ากิน IP: 61.7.153.130 วันที่: 20 ตุลาคม 2551 เวลา:17:30:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.