A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
11 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 30 โอกาสที่รอคอย

When The Destiny Comes Along

Ep.30 โอกาสที่รอคอย


สองสาวเพื่อนรักต่างสัญชาติพากันกึ่งเดินกึ่งวิ่ง

ฝ่าฝูงชนเพื่อไปยังชานชาลาของรถไฟสายยามาโนเตะ

ที่วิ่งเป็นวงกลมรอบโตเกียวเพื่อมุ่งสู่สถานีอุเอโนะ

สถานีที่ใกล้กับโรงเเรมที่เชนพักอยู่

เช้าวันนี้เเม้จะเป็นเช้าวันเสาร์แต่ผู้คนก็ยังคงอัดเเน่น

ขวักไขว่ไม่แพ้วันทำงานปกติ ฝ้ายฉุดแขนฮยอนอาอย่างรีบเร่ง

เมื่อได้ยินเสียงประกาศว่าประตูรถไฟกำลังจะปิดลง

สองสาวกระหืดกระหอบวิ่งเข้าไปได้อย่างเฉียดฉิว

ผมเผ้าของฮยอนอาตอนนี้ดูยุ่งเหยิง ก็วันนี้เธอดันตื่นสายซะนี่

ทั้งที่นัดกับฝ้ายเอาไว้เเต่เช้าเเท้ๆเเต่เพราะไม่อยากให้เพื่อนเสียเวลา

ฮยอนอาจึงรีบเเต่งตัวอย่างลวกๆ ทำให้ลงมาพบฝ้ายได้ตามเวลานัด

ตรงด้านล่างเเมนชั่น ก่อนจะเดินมาที่สถานีรถไฟพร้อมกัน

"บอกว่าโทรเลื่อนนัดได้ก็ไม่ยอม ดูสภาพซิ กระเซิงไปหมด"

ฝ้ายหยอกฮยอนอานิดๆพลางช่วยจัดผมเผ้าให้ก่อนที่จะเข้าตา

เข้าปากไปซะก่อน ฮยอนอาตอบกลับหน้าระรื่น

มือไม้ก็พลางจัดเสื้อให้เข้าที่ ก็ตอนนี้เสื้อยืดตัวจิ๋ว

ร่นขึ้นไปจนเห็นหน้าท้องขาวจวั๊ะแล้ว

"ไม่อยากให้ไอจังผิดคำพูดนี่นา เดี๋ยวแฟนไอจังก็ไม่ชอบขี้หน้าฉันหรอกโทษฐานทำให้มาช้า.."

ฝ้ายเบ้ปากนิดๆเเต่ก็ไม่วายอมยิ้มเพราะรู้สึกดีที่ฮยอนอามักนึกถึงคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ

เมื่อเห็นฝ้ายไม่ว่าอะไรต่อ ฮยอนอาจึงเลิกคิ้ว ก่อนเเสร้งตีหน้ามุ่ย

"วันนี้ฉันขอไม่สวยวันนึงละกัน ก็ไม่ได้ไปหาแฟนตัวเองนี่นา"

ฝ้ายเคาะศีรษะฮยอนอาเบาๆหนึ่งที "พูดมาก.."

ฮยอนอาร้องครางเบาๆ มือก็ยังง่วนกับเสื้อที่ถูกสายกระเป๋าสะพายข้างรั้งขึ้นมา

เหมือนไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จง่ายๆ จนฝ้ายต้องช่วยอีกแรง

"เสื้อจะเล็กไปไหนนี่ฮึ?" คราวนี้ฮยอนอาหน้ามุ่ยจริงเเล้ว

"โอ๊ย ป้า..จะให้ใส่ตัวโคร่งเท่าฝาบ้านมารึไงยะ?"

"ก็ไม่ใช่...มันเล็กไปอ่ะ ตัวเนี้ย" ฝ้ายพูดพลางกระตุกชายเสื้อจุดสุดท้ายที่ร่นขึ้นให้ลงมาเสมอเอวตามปกติ

ก่อนจะเอื้อมมือไปจับห่วงบนราว ฮยอนอาเบะปากนิดๆอย่างล้อเลียน

"ยัยป้าเอ๊ย"...


ชายหนุ่มหน้าใส ผิวขาวเนียนเกลี้ยงเกลา

ดูกลมกลืนกับเสื้อยืดคอกลมสีขาวและเเจ็คเก็ตตัวนอกสีเขียวหม่น

กางเกงยีนส์ลายเส้นเเนวตั้งสีเข้มแบบนั้นทำให้ขาของเขาดูยาวมากขึ้นไปอีก

ฮยอนอามองชายหนุ่มที่เพิ่งเดินออกมาจากลิฟท์เมื่อครู่อย่างไม่วางตา

ขณะที่ฝ้ายยังยืนคุยกับเจ้าหน้าที่ตรงฟรอนท์เดสก์ของโรงแรม...

เขาเดินตรงมาทางนี้เเล้ว..ฮยอนอาพูดขึ้นในใจ

เเล้วเขาก็เดินตรงเข้ามาจนใกล้เรื่อยๆ ซึ่งเป็นจังหวะที่ฝ้ายเดินกลับมาตรงที่ฮยอนอายืนอยู่ด้วยเหมือนกัน

"อ้าว เชน" ฝ้ายร้องทักเดินเข้าหาเพื่อสาว เชนส่งยิ้มให้ก่อนที่จะเดินไปยืนข้างๆฝ้าย

ฮยอนอาอึ้งรอบสอง "นี่แฟนไอจังเหรอ?"

ฝ้ายสะอึกลงไปเล็กน้อยเเต่ไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกตินั่น

แล้วก็ไม่มีคำตอบสำหรับคำถามเมื่อครู่ ฝ้ายเฉเเนะนำเชนให้รู้จักกับฮยอนอา

"เชน นี่เพื่อนสนิทฝ้าย ชื่อฮยอนอา ที่เคยพูดถึงบ่อยๆน่ะ"

เขาผงกหัวเล็กน้อยพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างก่อนจะทักทายด้วยภาษาอังกฤษ

"สวัสดีครับฮยอนอา ยินดีที่ได้รู้จัก"

ฮยอนอาทักทายตอบ..โอ๊ย อิจฉาไอจัง หล่อสูสีกับยูชอนเลยอ่ะ..

"ฮยอนอา..." ฝ้ายเรียกเบาๆ "ฮยอนอา.."

"อ่ะ ฮะ?ฮึๆๆ?"ท่าทางเหวอหวาแบบนั้นทำให้เชนนึกขำ

"เป็นอะไร?" ทั้งๆที่รู้ว่าฮยอนอาเป็นอะไรเเต่ฝ้ายก็ถามไปอย่างนั้น

เธอรู้อยู่เเล้วว่าเชนมักทำให้สาวๆหลงใหลได้ง่ายเสมอ

เพราะเหตุนี้แหละที่ผ่านมา ฝ้ายจึงช้ำใจเพราะเขามาแล้วนับไม่ถ้วน

"แฟนไอจังหล่ออ่า..." ฮยอนอาบีบเสียงให้ฟังดูเบาที่สุด

ทั้งที่รู้ว่าเชนฟังไม่รู้เรื่อง ฝ้ายหันไปยิ้มให้เขานิดๆ ตอนนี้เจ้าตัวพอจะเดาได้ว่าฮยอนอาพูดถึงเขาอยู่

"โอ๊ย มีผู้ชายหน้าตาดีสองคนอยู่ในมือเวลาเดียวกันนี่ มันลำบากใจงี้นี่เอง"

ฮยอนอาล้อเลียนจนฝ้ายนึกหมั่นไส้จึงหยิกเอวเข้าให้ "ไม่ตลก"

ฮยอนอาร้องโอ๊ย ขึ้นมา น้ำเสียงและท่าทางของฝ้ายที่ดูทีเล่นทีจริงแบบนั้น

บ่งบอกว่าเธอไม่อยากที่จะให้ฮยอนอาพูดอะไรเกี่ยวกับยูชอนเท่าไหร่นัก

เชนส่งสายตา งงๆมาที่สองสาวก่อนจะเอ่ยปากถาม

"คุยอะไรกันเหรอ?" เเต่ฝ้ายกลับทำเป็นไม่ได้ยินและดันตัวฮยอนอาให้เดินนำออกไป

เเม้เขาจะยังสงสัยอยู่แต่ก็เปล่าประโยชน์ที่จะถาม เชนจึงเดินตามออกไปบ้าง

เวลาแบบนี้ เขาไม่อยากทำให้เธอไม่พอใจมากนักหรอก..


ฝ้ายและฮยอนอาพาเชนไปวัดอาซากุสะเป็นที่เเรก

หรือที่คนญี่ปุ่นเรียกกันว่า คามินาริมง

สัญลักษณ์โคมไฟสีแดงใหญ่ยักษ์ตรงประตูด้านหน้าเป็นที่คุ้นตาของคนไทยอย่างดี

เพราะมักได้เห็นจากรายการทีวีอยู่บ่อยๆ

ฮยอนอาและเชน ท่าทางคุยกันถูกคอเลยทีเดียว

ตอนนี้ทั้งคู่เดินน้ำหน้าลิ่วไปไกลละ แต่ฝ้ายกลับเดินอย่างช้าๆ

สายตายังคงมองตามเพื่อไม่ให้คลาดกัน

ฮยอนอามักเป็นแบบนี้เสมอ เธอเข้ากับใครต่อใครได้ง่ายไปหมดเหมือนคราวที่สนิทกับทงบังชินกี

ตั้งเเต่ไปดิสนีย์แลนด์คราวนั้น พอคิดได้แบบนี้ ภาพของยูชอนผุดขึ้นมาในหัวทันที

สายตาอ้อนวอนกับคำพูดอ่อนโยนของเขา เธอยังคงจำมันได้ดี

แต่แล้วฝ้าย ก็ต้องพยายามปรามตัวเองและไล่ความคิดถึงยูชอนออกไป


พอเดินเข้าไปถึงลานกว้างของวัด ก็มีเพิงรูปวงกลมที่เป็นจุดที่มีควันตั้งไว้

สำหรับให้คนที่มาวัดนี้ได้กวักควันไฟเข้าหาตัวเพื่อความเป็นศิริมงคล

ฮยอนอาอธิบายให้เชนฟังอย่างคล่องเเคล่ว

จนฝ้ายเหล่ตามองอย่างนึกขำ..นี่ตอนว่างๆ ไปแอบรับจ๊อบเป็นไกด์รึเปล่าเนี่ย..

เมื่อฮยอนอาอธิบายจบ เชนหันมามองหน้าฝ้ายทันทีจนคนถูกมองตกใจ

ที่จู่ๆเขาก็หันขวับมาแบบนั้น "อะไร?" เชนยิ้มๆ

ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาขนานกับตัวฝ้ายเเล้วทำท่ากวักเข้าหาตัว เสมือนว่าให้ฝ้ายเเทนควันไฟ

"เชนอยากให้ผ้ายกลับเข้ามาหาเชนมากกว่าที่จะอยากได้ความเป็นศิริมงคล"

เขาพูดอย่างเขินๆ รู้ทั้งรู้ว่าเลี่ยนเเต่มันก็เป็นความจริง

ฝ้ายถึงกับนิ่งอึ้งไป เธอเริ่มรู้เเล้วว่าเขาต้องการเธอจริงๆ..

ฮยอนอาที่ยืนอยู่มุมตรงข้ามเห็นภาพตรงหน้า ความรู้สึกบางอย่างก็เเล่นเข้ามาทันที

อยู่ๆเธอก็นึกถึงยูชอน ถ้ายูชอนมาเห็นภาพนี้...เขาคงรู้สึกเจ็บไม่น้อยทีเดียว


ทั้งสามพากันท่องเที่ยวทั่วโตเกียวจนทั่วในหนึ่งวันเต็ม

ก่อนจะตัดสินใจกันว่าจะไปดื่มที่ร้านเหล้าใกล้ๆกับโรงแรม

การเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆในโตเกียวสำหรับเชนวันนี้

สะดวกสบายก็จริงเเต่ทว่าก็มีความสับสน ซับซ้อนอยู่มากมาย

เพราะถึงเเม้โตเกียวจะเป็นเมืองใหญ่ มีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก

แต่ป้ายที่เป็นภาษาอังกฤษกลับไม่มีให้ได้อ่านมากนัก

นั่นทำให้เชน เริ่มเอียนกับภาษาญี่ปุ่นที่เขาไม่เข้าใจเอาซะเลย

"ไม่ค่อยมีภาษาอังกฤษให้อ่านเลยอ่ะฝ้าย ถ้าไม่มีฝ้ายมีหวังเชนเเย่เเน่ๆ"

"แล้วจะไปนึกถึงตอนที่ไม่มีฝ้ายทำไมล่ะ?" แม้ฝ้ายจะบอกโดยที่ไม่มองหน้าเขา

เเต่คำพูดของเธอกลับทำให้รู้สึกดีไม่น้อย

บางทีมันอาจจะเป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่า

เธอกำลังจะให้โอกาสเขาได้แก้ตัวอีกครั้งนั่นเอง..

******************************************


กลับมารายงานตัวค่ะ ฮือออ ไม่อยากแก้ตัวละที่ปล่อยให้คนอ่านรอเเล้วรออีก

เเต่อยากจะบอกว่า หลังจากที่ลางานไป1อาทิตย์แล้วกลับมาทำงานอีกที

โอ้ววแม่เจ้า กลับบ้านไม่ต่ำกว่าสามทุ่มทุกคืนเลยอ่ะ

มันเยอะมากกกก จนเเบบสงสัยว่าตัวเองจะกลายร่างเป็นทศกัณฐ์เร็วๆนี้รึป่าวเนี่ยะ

แงๆๆ เหนื่อยยยยยย ราวกับไปแบกไปหาม

และนั่นทำให้ไม่มีเวลาอัพฟิคเลยค่ะ สมควรตายจริงๆ T^T

((เลิกมามุขนี้ซักที เบื่อแล้ว-คนอ่าน))

อาทิตย์นี้หยุดสามวันแหละ อิอิ กะจะปั่นฟิคให้เต็มที่

คุณหยกกะน้องขนมเป็นไงบ้างอ่า สบายดีอ๊ะป่าว?

หายหน้าหายตาไม่ทักทายกันนานเกินครึ่งเดือนละนะนี่

อ้อ แล้วที่น้องขนมคิดว่า เรื่องนี้จะจบแบบไม่แฮปปี้

ทำไมคิดงั้นล่ะคร้าาา ไม่เอาๆ ไม่เดามากเนาะ เด่วไม่หนุกน้า

ยังอยู่กันอีกหลายตอนค่า (ท่าทางมันจะถึงสิ้นปีนะเนี่ย)

((ก็แหงสิยะ เล่นอัพสิบวัน ตอนนึงแบบนี้-คนอ่าน))


อย่างอน อย่าโกรธกันนะคะ คนอ่านน่ะน่ารักทู้กคนเลย

อยุ่ด้วยกันก่อนเน้อออ พอจบเรื่องนี้จะมีเกมให้เล่น

เอาของพรีเมี่ยมจากญี่ปุ่นของเเท้ไปเลย (น่านน ทำตัวไม่ดีเอาวัตถุมาล่อซะง้านน)

คนอ่านที่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว เช่นน้องสาว และเจร้ ไม่ให้นะ เพราะไงก็ได้ของฝากอยู่เเล้น

ตอนนี้ไปละ เจอกันตอนหน้าค่า~


1분 1초 (feat. TARU) - Epik High


Create Date : 11 ตุลาคม 2551
Last Update : 11 ตุลาคม 2551 12:23:34 น. 4 comments
Counter : 193 Pageviews.

 
อ่านที่พี่แอนคุยแล้วอมยิ้มเลยแฮะ ตลกดี

หยกสบายดีค่า แต่เดือนหน้าก้สอบแล้วอ่า น่าเศร้ายิ่งนัก

แล้วทำไมฝ้ายทำเหมือนให้ความหวังเชนเลยอ่าา ลืมมิคไปแล้วฤา โฮฮฮ

ฮยอนอาเป็นคนที่น่ารักจังแฮะ ^^

สู้ สู้ ค่ะ เจอกัน


โดย: หยกกกกก IP: 92.8.119.148 วันที่: 11 ตุลาคม 2551 เวลา:11:41:07 น.  

 
ง่ะ.....ขี้โม้ มะเหงอัพเลยอ่า


โดย: AomAndy IP: 124.157.162.90 วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:2:20:49 น.  

 
ชอบเพลงนี้อ่า...เดวไปหาโหลดก่อน คริคริ


โดย: AomAndy IP: 124.157.162.90 วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:2:22:12 น.  

 
หวัดดีค่าพี่แอน แวะมาทักทายก่อน ช่วงนี้งานยุ้ง ยุ่ง

มาลงชื่อก่อน เด้วมาเม้นท์ทีหลังหุหุ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 13 ตุลาคม 2551 เวลา:7:54:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.