A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
กันยายน 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
13 กันยายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 26 ตัดสัมพันธ์

When The Destiny Comes Along

Ep.26 ตัดสัมพันธ์


สมาชิกทงบังชินกีที่เหลือ พากันนั่งรอยูชอนอยู่ในห้องประชุมเล็ก

เสียงถอนใจครั้งเเล้วครั้งเล่าจากยุนโฮทำให้เเจจุงเริ่มหงุดหงิด

"นี่ๆๆๆ ยูชอนไปคุยกับโซจังนิมนะ ไม่ได้เข้าไปให้ถูกเชือด"

ยุนโฮเหล่ตามองไปทางเเจจุง เพราะคำพูดนั่น

มันทำให้เสียอารมณ์ชะมัด "ต่างกันตรงไหน??"

เขาพึมพำขึ้นมาพอให้ได้ยินกันทุกคนก่อนจะเบือนหน้าหนี

"ทำไมฮยองรู้แล้วไม่เห็นบอกกันบ้างเลย

ตอนแรกคิดว่าเข้ามาเพราะเรื่องงานซะอีก" ชางมินพุดขึ้นเนือยๆ

แจจุงจึงเหมือนร้อนตัว "ก็มันไม่ใช่เรื่องดี" เขาขึ้นเสียงสูงตรงคำหลัง

ก่อนจะถอนใจตามยุนโฮ "แต่ก็ไม่คิดเลยว่าผู้จัดการจะบอกกับประธาน"

"ห้ะ!!?" ชางมินเเละจุนซูตกใจ ยุนโฮเเค่เหลือบตามามองเฉยๆ

เเล้วก็นั่งทำหน้าง้ำเพราะนั่นเป็นสิ่งที่เขารู้มาอยู่ก่อนแล้ว

"ผู้จัดการบอกเรื่องที่สนามบินเมื่อกลางวันเหรอ?" จุนซูละล่ำละลักถาม

เเจจุงเลิกคิ้วสองสามทีเเทนคำตอบ ซึ่งทำให้ใบหน้าเหยเกของจุนซู

ถูกสต๊าฟไว้ทันที เขารู้สึกอึ้ง..ทำไม ผู้จัดการใจร้ายจัง..

และความสงสัยนั้นก็ถูกถามขึ้นโดยชางมิน "ไม่ใจร้ายไปเหรอ?

ทำไมอยู่ดีๆต้องไปบอกอ่ะ?"

"เฮ้ยย! ไม่ใช่" หลังจากที่เงียบมานาน ยุนโฮก็พูดขึ้นบ้าง

"ตอนที่พวกเรารอเช็คอินน่ะ ประธานโทรเข้ามาหายูชอนหลายครั้ง

เเต่ผู้จัดการก็โกหกให้ สุดท้ายก็ต้องบอกว่ายูชอนจะตามมาทีหลัง

ประธานเลยไม่พอใจ ฉันเลยต้องคุยเเทน"

เเจจุงที่นั่งอยู่ตรงข้ามพยักหน้าหงึกๆว่าที่ยุนโฮพูดถูกต้องทุกอย่าง

"แล้วทำไมต้องโทรมาหายูชอนฮยองตอนนั้น? มันเหมาะเหม็งเกินไปป่าว"

คนเด็กสุดช่างขี้สงสัยอย่างชางมินถามขึ้นอีกครั้ง

"ก็เรื่องไอพีนั่นแหละ ประธานรู้มาจากคุณชเว เขาเลยอยากจะคุยกับยูชอนเดี๋ยวนั้น"

"ซวยของมันไป" เเจจุงปิดท้ายให้เสร็จสรรพ

"ชเว ซึง ฮยอน เหรอ?" จุนซูพยายามนึกใบหน้าตามเพราะเขา

ไม่ค่อยได้รู้จักพนักงานในบริษัทมากนัก

โดยเฉพาะแผนกที่ไม่ค่อยเกี่ยวกับเขาโดยตรงอย่าง แผนกไอที

แต่เขาก็รู้จักชื่อนี้ดีตั้งเเต่ตอนยูชอนสารภาพเรื่องตามหาแฟนเพลง

"ร้ายกาจนักนะ ทำไมต้องไปบอกด้วย บอกแล้วได้อะไร"

"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก" ยุนโฮตอบเสียงเรียบ

"ผู้จัดการเล่าว่าพนักงานผู้หญิงในแผนกไอที พูดกันถึงเรื่องนี้

ทำให้เรื่องไปถึงประธาน เขาเลยเรียกคุณชเวไปถาม

แล้วนายจะให้คุณชเวโกหกเหรอ? ตกงานสิ..ก็เข้าใจอ่ะนะ"

ยุนโฮถอนใจอีกรอบ

"นั่นแหละ ซวยของมัน" แล้วก็ปิดท้ายด้วยคำสรุปจากแจจุงประโยคเดิม


ฝ้ายเดินออกมาจากศูนย์คอมพิวเตอร์ด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยกังวล

จะว่าไปแล้วแม้ฮยอนอาก็เป็นเพื่อนสนิท

เเต่ฝ้ายก็ไม่อยากให้ฮยอนอารู้เรื่องนี้เลย..แล้วจะทำยังไงดีนะ..

ฝ้ายเดินมาตามทางเรื่อยๆ สายตามองตรงไปข้างหน้า

เหมือนคนมีเป้าหมายที่จะทำอย่างแน่นอน เเต่ทว่า

ความจริงเเล้วกลับตรงกันข้าม ตอนนี้เธอไม่รู้เเม้เเต่จะทำอะไรก่อนด้วยซ้ำ

เเล้วสายตาก็พาให้เจอกับคนที่กำลังนึกถึงตอนนี้..ฮยอนอา..

ฝ้ายเร่งฝีเท้าทันที ความคิดผุดขึ้นทันใด ฝ้ายจะเข้าไปหาฮยอนอา

คุยเรื่องที่ค้างคาใจเดี๋ยวนี้แหละ แต่เเล้ว เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

ฝ้ายล้วงมือเข้าไปควานหาทั้งที่ยังเร่งฝีเท้าอยู่

สายตายังคงจับอยู่ที่ฮยอนอาเรื่อยๆ ฝ้ายไม่สนใจดูด้วยซ้ำว่าใครโทรมา

เธอรีบรับสายอย่างลวกๆ "ฮัลโหล?"

"ฝ้าย เชนนะ" ทุกอย่างแทบจะหยุดนิ่งทันที

..ฉันลืมเธอไปแทบจะหมดใจอยู่แล้วนะ.. ฝ้ายชะลอฝีเท้า

ตอนนี้สายตาไม่ได้จับอยู่ที่ฮยอนอาเท่าไหร่แล้ว

"อื้ม" ฝ้ายรับคำเสียงเรียบเเต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เชนละความพยายาม

ที่จะไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับน้ำเสียงเเบบนั้นของฝ้าย

"ตอนนี้เชนอยู่ญี่ปุ่นนะ" ทุกอย่างที่แทบจะหยุดนิ่งเมื่อครู่ ตอนนี้มันนิ่งสนิท

ฝ้ายหยุดกึกทันที "อยู่ญี่ปุ่นเหรอ?"

"อื้ม"เสียงเชนฟังดูร่าเริงแม้เขาจะเสเเสร้งก็ตาม

"เชนว่างงานแค่สองวัน แต่ก็อยากมาหาฝ้ายน่ะ เชนคิดถึง"

คำสุดท้ายเชนพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ เหมือนรู้ตัวว่า

ถึงพูดออกไปฝ้ายก็คงไม่รู้สึกอะไร

"แล้วทำไมไม่บอกฝ้ายก่อน?" ฝ้ายถามด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

"ถ้าเชนบอก ฝ้ายจะยอมให้มาเหรอ?" เชนถามด้วยความรู้สึกน้อยใจ

จนฝ้ายสะอึกไปเหมือนกัน..ใช่ ถ้าฉันรู้ ฉันไม่มีทางให้เธอมา..

"แล้วนี่เชนอยู่ไหน?"

"เข้ามาในโตเกียวเเล้ว อยู่แถวอุเอโนะ

แต่เชนสื่อสารกับใครไม่ค่อยได้เลยอ่ะ

กว่าจะมาถึงที่โรงเเรมที่จองไว้ก็เเทบแย่"

"งั้นเดี๋ยวฝ้ายไปหาละกัน โรงแรมอะไร?"...


ฮยอนอาเดินเข้าไปที่ห้องทำงานรวม

พนักงานเริ่มทยอยกลับบ้านกันเเล้ว ทำให้เหลือคนไม่มาก

จังหวะนี้แหละที่เธอจะขึ้นไปที่ฝ่ายโสตฯได้ถูกเวลาที่สุด

ฮยอนอาเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงาน หยิบดีวีดีและเอกสารขึ้นมาอย่างเร่งรีบ

เเล้วมุ่งหน้าขึ้นไปที่ฝ่ายโสตฯทันที

เมื่อไปถึง ฮยอนอาชะเง้อคอมองหาพนักงานชายคนเดิม

ที่ให้เอกสารและดีวีดีกับเธอเเต่เเล้วก็ถูกขัดจังหวะโดยใครบางคนซะก่อน

"ขอโทษครับ" ฮยอนอาหันไปมองจึงรู้ว่าเธอยืนขวางประตูหน้าห้องอยู่

ฮยอนอาจึงเบี่ยงๆตัวหลีกให้ เเต่ทันทีที่ประตูถูกเปิดออก

ฮยอนอาก็เรียกเขาไว้ทันที "ขอโทษค่ะ ฉัน โอ ฮยอน อา

เป็นพนักงานชั่วคราวอยู่แผนกธุรการชั้น1ค่ะ เอาเอกสารเเละดีวีดีมาคืน"

พนักงานฝ่ายโสตฯรับมาอย่างงงๆ

"คือเพื่อนของฉันมายื่นขอดูข้อมูลบันทึกภาพจากวงจรปิดเอาไว้น่ะค่ะ

เเต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจเเล้ว เลยขอยกเลิก"

แต่ท่าทางคนรับเรื่องก็ยังงงๆ ฮยอนอาจึงรีบกล่าวขอบคุณแล้วเดินจากมา

ชายหนุ่มมองตามก่อนจะทวนชื่อเธอเบาๆ "โอ ฮยอน อา"

พร้อมกับหยิบปากกาที่เหน็บตรงขอบกระเป๋าเสื้อมาจดเอาไว้

เพื่อไว้ใช้อ้างอิงกับคนที่มีหน้าที่เกี่ยวกับเรื่องนี้โดยตรงมากกว่าเขา


"ฝ้าย" เชนเอ่ยขึ้นหลังจากเดินมาด้วยกันได้ครู่ใหญ่

ที่นอกจากคำทักทายถามสารทุกข์สุขดิบฝ้ายก็ไม่พูดอะไรกับเขาเลย

"ฝ้ายดูซูบไปตั้งเยอะ"

ฝ้ายปฏิเสธ "ไม่หรอก ก็ปกติ เชนไม่ได้เจอหน้าฝ้ายมาตั้งนานเเล้วนี่"

"นั่นสิ" เชนเปลี่ยนใจมามองภาพตรงหน้าเเทน

เพราะยิ่งเห็นสีหน้าอึดอัดของเธอแล้ว เขายิ่งเจ็บปวด

"เเต่ตั้งเเต่ฝ้ายมาที่นี่ เชนก็เริ่มมีงานยิ่งทำให้เราติดต่อกันน้อยลง

เเต่เชนก็ยังดีใจที่เรายังเป็นเหมือนเดิมได้อยู่" เขาฝืนร่าเริง พูดไปหัวเราะไป

เเต่แล้วเสียงหัวเราะก็ค่อยๆจางลงๆจนเงียบไปในที่สุด

เมื่อได้ยินคำพูดของฝ้าย "ใช่ เราก็ยังเป็นเหมือนเดิม เป็นเหมือนครั้งเเรกที่เรารู้จักกัน"

คำพูดนี้เชนรู้ซึ้งถึงความหมายดี เพราะเขาเเละฝ้ายเริ่มต้นมาจากความเป็นเพื่อน

"ฝ้าย..." ใจจริงเขาอยากจะพูดอะไรที่มันยาวกว่านี้

เเต่ก็ทำได้แค่เรียกชื่อเธอเท่านั้น ฝ้ายเดินมายืนตรงหน้าเชน

เธอจ้องหน้าเขานิ่งเพื่อปล่อยเวลาให้ได้ทบทวนถึงความรู้สึกที่เเท้จริง

"ถามจริงนะ เชนยังมีความคิดว่าฝ้ายยังจะเป็นเหมือนเดิมอยู่อีกเหรอ?"

คำถามนี้มันเหมือนมีดกรีดแทงเข้าไปในใจ เเค่ประโยคที่ไม่ต้องตรงมาก

เขาก็เข้าใจไปถึงความรู้สึกฝ้ายทั้งหมดเเล้ว

"ฝ้ายยอมเป็นคนใจร้าย ดีกว่าฝ้ายต้องกลับไปรู้สึกทรมานแบบเดิมอีก"

..นี่เธอยังไม่เคยลืมเเม้เเต่นิดว่าเขาเคยทรยศต่อความเธอยังไงบ้าง..

"ฝ้าย..เชนเข้าใจนะ เเต่เชนเคยบอกฝ้ายเเล้วไงว่าเชนขอโอกาส

ขอครั้งสุดท้ายจริงๆฝ้าย เชนมั่นใจว่าเชนทำได้

เชนยังรักและเป็นห่วงฝ้ายนะ ขอเพียงเเค่..ฝ้ายเชื่อใจเชนเเค่นั้นก็พอ"

ฝ้ายส่ายหน้าเหมือนไม่อยากที่จะได้ยิน เขาพูดมันมาเป็นสิบๆครั้ง

เเม้ครั้งนี้จะเป็นครั้งเดียวที่มันเป็นความจริงก็ตาม

"ฝ้ายเชื่อใจเชนไม่ได้อีกแล้วเพราะเชนนั่นแหละที่ทำลายมันเอง"...

*******************************************


คุณหยกหายงงบ้างรึยังคะ? ที่ถามว่าเเล้วยูชอนไปรู้เอาตอนไหน

ก้อรู้ได้จากเซนส์ค่ะ ยกตย.เช่นในสถานการณ์อะไรที่เกี่ยวเนื่องกะตัวเรา

ถ้าบรรยากาศมันมาคุมากๆ เราจะรับรู้ได้ด้วยเซนส์ค่ะ

เอิ๊กกก ซับซ้อนไปมั้ยนี่??

อ่านไปขำๆละกันเนาะ ((น่าน ไปน้ำขุ่นๆ))

ไม่ได้แก้ตัวนะคะ เเต่เป็นอย่างนี้จริงๆ

เพราะพี่เป็นค่ะ แหะๆๆ ((อ้างอิงตัวเองซะงั้น))

คือเหมือนคนที่มันทำอะไรไม่ถูกต้องเอาไว้

หรือแอบทำอะไรลับหลัง ปิดบังไม่ให้คนรู้

พอเกิดเหตุการณ์ผิดปกติขึ้นมา มันจะรู้ตัวเลยอ่ะค่ะ

เพราะคนทำผิด ประสาทจะไวเป็นพิเศษ 555+

ส่วนเรื่องของประธานที่บ่นกันว่าใจร้ายนั้นน่ะ

เขามีเหตุผลที่จะต้องห้ามยูชอนค่ะ

ขืนปล่อยไปแล้วเกิดไปรู้ถึงคนอื่น

ทงบังเสียหายหลายเเสน(ล้านวอน)ค่ะ ทีนี้แก้ข่าวกันไม่หวาดไม่ไหว

((นี่สปอยล์ทั้งเรื่องเลยดีมะ หุหุ))

ตอนนี้เจอคนมาเมนท์ใหม่อีกแล้ว เย้ ดีใจๆ

มีกำลังใจขึ้นมาอีกแล้ววว

ฮ้าาา พักนี้อะไรๆมันก็สดใส

((แต่ไหง ฟิคเเย่ลงๆล่ะ-คนอ่าน))

พรุ่งนี้มีเดท อิอิ ((แร่ดจิง แร่ดได้อีก))

ต้องรีบไปนอน ((รีบตรงไหน? ตีสามกว่านะตอนนี้อ่ะ))

แต่ต้องขอบคุณน้องขนมก่อน ที่จะหาทางบอกฝ้ายเเทนพี่

ยังไงเดี๋ยวน้องขนมก็ได้เจออยู่เเล้วว จะปรินท์เตรียมให้ฝ้ายอ่านจิงป่าว?

เเล้วพี่อยากนำเสนอรูปในบีจีตอนนี้มากเลย

ฝ้ายสวย หน้าตาก็บอกอารมณ์ความรู้สึกเหมือนคาเเรคเตอร์ในเรื่อง

ยูชอนก็ด้วย มันเข้ากั๊น เข้ากันเนาะ คริคริ ((มีใครบ้าอวยตัวเองอย่างนี้อีกมั้ยนี่?))

วันนี้ไปละ เจอกันใหม่ตอนหน้า บ๊าย บาย

ปล.เพลงที่ลงวันนี้ เป็นเพลงที่ชอบมากๆๆสมัยตอนมอห้า

ที่บ้าญี่ปุ่นแบบค่อนข้างคลั่งทำให้อยากมาอยู่ญี่ปุ่นมั่กกกกก

มาฟังอีกทีวันนี้ โอ้วว ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มาเปิดเพลงนี้ที่ญี่ปุ่น

แปลกดีเนาะ อิอิอิ

Ayumi Hamasaki - To Be - Ayumi hamasaki



Create Date : 13 กันยายน 2551
Last Update : 13 กันยายน 2551 1:55:35 น. 4 comments
Counter : 263 Pageviews.

 
ที่ฝ้ายไม่ยอมให้โอกาสเชน นี่หมายความว่าฝ้ายรักมิคช่ายป่ะเนี่ยะ (เอ็งอ่านมาตั้งนานยังไม่รู้อีกเหรอ แหะๆ)

แล้วมิคจะโดนอะไรมากมั่ย เพี้ยง อย่าให้ต้องตัดขาดกะฝ้ายเลย เด้วจบเร้ว เหอเหอ

...............................................
เพี้ยง ขอให้ได้เจอฝ้ายเร้วๆ ปริ้นให้อ่านแน่จ้า สัญญา ส่วนรูปบีจี เด้วปริ้นพร้อมกันเรย ( เอาใจเจ้าของฟิคสุดฤทธิ์)
.............................................
เรื่องเซนต์เวลาทำผิด นี่เหนด้วยเลย อิอิ
สุดท้าย ขอให้เดทกะอุปป้าอย่างมีความสุขน่ะค่ะ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:8:52:36 น.  

 
อ่อ ใช่ๆ บางทีหยกก็เป็น เหมือนมันมีลางว่า ซวยแน่เลยเรา อิอิ

ฝ้ายคงไม่ใจอ่อนคืนดีกับเชนหรอก (แกแน่ใจหรอ)
คงไม่หรอกเนอะ

เดี๋ยวฝ้ายจะไปเกาหลี หรือ ทงบังจะมาญี่ปุ่นล่ะนี่

เดทให้สนุกนะคะ หวานแหววว กิ้ว กิ้ว

อีกนิดหน่อย พี่แอนอยู่ส่วนไหนของญี่ปุ่นหรอคะ มีที่เที่ยวมั้ยอ่ะ อยากไปญี่ปุ่น กะ เกาหลีอ่ะ


โดย: หยก IP: 217.171.129.75 วันที่: 13 กันยายน 2551 เวลา:18:58:27 น.  

 
โอ้ววว....ดีใจที่อัพตอนใหม่แล้วนะคะ
แอบสงสารมิค ฮือT^T
ทำไมเจอแต่เรื่องเครียดๆเนี่ย
มามะมาซบอกเจ้ ห้าๆๆๆ

ปล.ขอให้เดทให้สนุกนะคะ


โดย: amp_joe วันที่: 14 กันยายน 2551 เวลา:12:51:01 น.  

 
เข้ามารอเด้อพี่แอน

แหะๆ เข้าใจว่าวันนี้อัพแล้ว

สู้ๆ


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 15 กันยายน 2551 เวลา:12:13:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.