A Simple Life on Earth

Misswaterlily
Location :
Kanagawa Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





Free CursorsMyspace LayoutsMyspace Comments
OH! M I C K Y..You're so fine..You Blow My Mind..Hey Micky!
Group Blog
 
<<
เมษายน 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
7 เมษายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Misswaterlily's blog to your web]
Links
 

 
ตอนที่ 47 สู่บทลงโทษ

When The Destiny Comes Along

Ep.47 สู่บทลงโทษ

ฝ้ายเดินอมยิ้มมาเรื่อยๆจากสถานีรถไฟ หน้ามหาวิทยาลัย

เพื่อมุ่งหน้าไปยังแมนชั่น เธอรู้สึกดีเสียจนอยากจะบอกคนอื่นๆ

ที่เดินสวนไปมาว่า ความทุกข์ที่เคยมีได้สูญสิ้น

ต่อไปถ้ามันจะมีเข้ามาอีก ก็คงไม่ใช่เธอ

ที่จะแบกรับความทุกข์ไว้คนเดียวอีกต่อไปแล้วเพราะว่าจะมี

..มิคกี้ ยูชอนต่อจากนี้..และหวังว่าให้เขาอยู่ข้างๆเธอได้ตลอดไป

“คุณรอผมได้ไหม? เสร็จสรุปงานแล้วผมจะรีบไปหา”

“ที่ไหนคะ?” ...

“ไอ คุณเองก็รู้ว่าที่ไหน..”

บทสนทนาระหว่างเขาและเธอเมื่อราวๆหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว

ยังคงก้องอยู่ในหูแทรกกับเสียงเพลงที่ดังออกมาจากไอพอดคู่ใจ

แม้ตอนนั้นฝ้ายจะไม่ได้รับปากแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

เพราะฉะนั้นเธอน่าจะ mail ผ่านโทรศัพท์มือถือไปยืนยันกับเขา

ว่าจะไปพบเขาตามที่เขาขอไว้ เมื่อคิดได้อย่างนั้น

ฝ้ายก็เดินมุ่งหน้าไปที่สวนสาธารณะแทน


ห้องประชุมในตัวอาคารที่ใช้จัดคอนเสิร์ตเมื่อหัวค่ำ

ถูกความเงียบเข้าปกคลุมจนทำให้คนที่อยู่ด้านในอึดอัด

โดยเฉพาะจุนซู เพราะเขานั่งยุกยิกไปมาเสียจนยุนโฮ

อยากเอาข้อศอกกระทุ้งสีข้างให้เขาร้องโอดโอยขึ้น

ทำลายความเงียบอันน่ากลัวนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด

แต่นั่นก็เป็นได้แค่ความคิดเพราะการเป็นผู้นำของกลุ่ม

เป็นที่ไว้วางใจของผู้บริหารบริษัท ผู้จัดการศิลปิน

รวมถึงการเป็นที่เคารพนับถือของศิลปินรุ่นน้อง

และเด็กฝึกหัดในค่าย มันไม่สามารถทำให้เขาทำเช่นนั้นได้

ยุนโฮจึงได้แต่ก้มศีรษะลงต่ำ น้อมรับการดุด่าตักเตือน

จากผู้จัดการของพวกเขาเอง

“พวกเธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ? การเป็นศิลปินกลุ่ม

มันยากกว่าการเป็นศิลปินเดี่ยวหลายสิบเท่า

การรับผิดชอบด้วยตัวคนเดียวมันไม่หนักหนาเท่ากับ

การต้องรับผิดชอบร่วมกัน” เงียบ ..ไม่มีเสียงใดๆตอบรับ

แม้แต่เสียงขยับตัวของจุนซูเอง

ผู้จัดการ คิม คยอง โฮ ที่มีอำนาจโดยตรงในการบริหารงาน

และดูแลศิลปินในบริษัทยังคงมีสีหน้าบึ้งตึง

ดูท่าว่าเหตุการณ์ครั้งนี้เขาจะเอาเรื่องทุกๆคนเสียแล้ว

ทั้งๆที่เรื่องมันเกิดจาก ยูชอนเองทั้งหมด

“ความผิดนี้..พักยูชอน..” ผู้จัดการคิมเน้นหนักที่ชื่อของเขา

ซึ่งนั่งอยู่ตรงกันข้าม จนเจ้าของชื่อต้องเงยหน้าขึ้นมามอง

“เธอเป็นคนก่อเรื่องทั้งที่เธอก็รู้ว่าการออกไปข้างนอก

หลังงานคอนเสิร์ตเลิกไม่ถึงชั่วโมงเป็นเรื่องที่เสี่ยง

ที่จะเกิดความวุ่นวายได้มาก แต่เธอก็ยังทำ”

ยูชอนรับคำเป็นสัญญาณว่าจะทำอะไรกับเขาก็ได้

เว้นแต่อย่าแบ่งโทษให้กับเพื่อนคนอื่นๆในวง

“ผมยอมรับผิดครับ ให้ผมคนเดียว จะหักค่าตัวผมทั้งหมดหรืออะไรก็ได้

แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคนอื่นในวง” คิม คยอง โฮได้แต่จ้องหน้าเขากลับ

คำพูดเมื่อครู่ ยูชอนพูดมาเป็นหนที่สิบเห็นจะได้

คยองโฮจ้องยูชอนอย่างไม่ลดละ และสายตาของหนุ่มอายุคราวลูกอย่างเขา

ก็ไม่มีแววจะวูบไหวด้วยความกลัวเกรงเช่นกัน

ราวกับว่าเขาพร้อมจะสละทุกอย่าง “นายท้าทายบริษัทงั้นเหรอ?”

“เปล่าครับ ผมไม่มีเจตนาอย่างนั้น มันเป็นเพราะว่า

ผมผิดอย่างไม่มีข้อแก้ตัวใดๆทั้งสิ้น

มันทำให้ผมพร้อมที่จะถูกลงโทษ ขอแค่อย่าทำกับเพื่อนๆผมครับ”

สี่หนุ่มที่เหลือหันขวับมาทางเขา แม้ในใจจะคัดค้านอย่างไร

พวกเขาเองก็ไม่อาจทัดทานได้อยู่ดี

แล้วจู่ๆประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออกหลังเสียงเคาะเพียงสองครั้ง

ด้านหลังประตูนั้น ปรากฏร่างของ อิม จี ซอบ..

ผู้ช่วยผู้จัดการศิลปินประจำค่าย..

“ขอโทษครับผู้จัดการ เห็นว่าเรื่องนี้ผมมีส่วนเกี่ยวข้องเลยคิดว่า

ต้องเข้ามาเป็นส่วนร่วมในการบอกข้อเท็จจริง”

ห้าหนุ่มดูหน้าตางงงันและตกใจเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะยูชอน หากแต่ทุกคนก็ยังเก็บอาการได้

และยังโชคดีที่สายตาของ คิม คยอง โฮ นั้น

จับอยู่ที่ประตูตั้งแต่เสียงเคาะดังขึ้นครั้งแรก

ทำให้เขาไม่ได้สังเกตความผิดปกติบนใบหน้าของหนุ่มๆ

ที่นั่งกระจายกันอยู่รอบโต๊ะ “ข้อเท็จจริงอะไร”

เสียงขุ่นของคิม คยอง โฮ ยังไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย

แต่ก็ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายอึกอักเสียจนมีพิรุธ

อิม จี ซอบเดินเข้ามานั่งอยู่ข้างยูชอน พลางยกแขนข้างหนึ่ง

โอบไหล่เขาไว้เป็นเชิงปลอบว่า ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

ก่อนที่จะพูดในสิ่งที่ทำให้ ทงบังชินกี ตกใจรอบสอง

“ผมเป็นคนเรียกยูชอนและอนุญาตให้เขาออกไปข้างนอกเอง”...


รถเก๋งสีดำสนิทจอดอยู่เยื้องๆประตูหน้าบ้าน

ห่างออกไปแค่ไม่ถึงห้าเมตร ความเงาวับของตัวรถ

ที่สะท้อนหลอดไฟนีออนสีขาวยามค่ำคืน

ประกอบกับเป็นรถยุโรปที่แม้จะเห็นตามท้องถนนอยู่บ่อยๆ

แต่ความเงาวับของตัวรถนั้นก็ยังทำให้คนที่เดินผ่านไปมา

พากันมองลอดเข้ามาด้วยเพราะอยากเห็นหน้าค่าตา

ของเจ้าของรถคันงามนี้ แต่ก็ยังไม่ทำให้ได้รู้ว่า

คนที่นั่งด้านในกระสับกระส่ายจนหัวใจแทบจะหลุดออกอยู่ข้างนอก

เขาชะเง้อมองบ้านหลังสีขาวนวล แบบกะทัดรัด

ไม่เล็กไม่ใหญ่ท้ายซอยของหมู่บ้านจัดสรรเก่าแก่แห่งนี้

มันยังคงเต็มไปด้วยดอกไม้ใบหญ้าชุ่มชื่นสวยงามอยู่อย่างเดิม

เหมือนคราวที่หญิงสาวที่เขาคุ้นเคยมากที่สุดในช่วงหนึ่งของชีวิต

ยังอาศัยอยู่ แต่คนในบ้านนี่สิ จะยังคงต้อนรับเขาอยู่มั้ยนะ..

เชนรู้สึกว่าวันนี้เขาถอนใจเป็นครั้งที่ร้อย

เป็นการถอนใจที่พร่ำเพรื่อที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต

โดยที่ก็รู้ว่าสาเหตุมันคืออะไร..ผู้ชายที่ครั้งหนึ่ง

เคยทำร้ายจิตใจลูกสาวของคนในบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จนทำให้เธอต้องตัดสินใจจากบ้านไปยังที่ที่หนึ่ง

เพื่อสานต่ออนาคตแทนการจมปลักอยู่กับความทุกข์ระทม

ที่ต้องอยู่ใกล้เขาซึ่งไม่ได้เห็นค่าใดๆในตัวเธอเลย

แล้วมันจะเป็นเรื่องง่ายได้ยังไง ถ้าเขาต้องไปเจอพ่อแม่ของฝ้าย...

*******************************************
นานอะไรอย่างนี้น้อออ แอบบ่นตามหลังมาเรื่อยๆใช่ม้า

ทำงานไปๆมาๆ เฮ้ย เลยเวลามา13วันหลังจากอัพฟิคตอนที่แล้วอ่ะ

แต่ยังไม่สำนึกเมื่อเห็นคอมเมนท์ของคุณ ju

ถามเป็นนัยๆว่า มันจบแล้วรึป่าวเนี่ย เง้ออ

ยังนะคะยัง มีต่อ อีกนี้ดส์ๆ ใจเย็นๆค่ะ

ส่วนน้องขนมฯมาแล้ว ฮิ้ววว หายเหมือนกันนะนี่

นึกว่าลืมฟิคน้องฝ้ายไปแล้วตกลงเจอตัวจริงเค้ายังอ่า

อย่าลืมบอกเค้าด้วยนะ อิอิ

ส่วนน้องหยก แหะๆ มีชื่อล็อคอินเป็นของตัวเองแร้น

ดีใจด้วยค่าแต่แอบแรงตก มีคนมาเมนท์ก่อนหน้า

ปกติ น้องหยกต้องเป็นที่หนึ่งไม่ใช่เหรอคะ คริคริ

และคุณ Fah เห็นมีอันนึงมาเมนท์ทวงด้วยอ่า แอบจี๊ด

แต่ตอนนั้นมันยุ้งยุ่งจริงๆค่ะ ขออภัยหลาย

สุดท้าย เจร้นาด วันนี้ตามมาจิกถึงที่เรยนะคะ

อัพแล้วค่ะอัพแร้ว อย่าอินมากแล้วอย่าเอาระเบิดมาปาบ้านหนูนะ

เดี๋ยวโอปป้า เอ๊ย อาจอชีหนูเป็นห่วง 555+

Okay พูดมากเดี๋ยวคนอ่านรำคาญ ((ใช่ เอาเวลาไปแต่งฟิคไป๊-คนอ่าน))

เจอกันตอนหน้านะคะ ทู้กคนนนน บาย


사랑합니다 Saranghamnida - Tim




Create Date : 07 เมษายน 2552
Last Update : 7 เมษายน 2552 19:39:49 น. 10 comments
Counter : 198 Pageviews.

 
เอาอีกแล้ว
จบแบบนี้อีกแล้ว
โฮๆๆ...
ทำร้ายจิตใจคนอ่านมากเรยค๊า

TOT จบตอนแบบเน้ถ้าไม่ต่อไวไวจะงอนแล้วนะ หึหึ


โดย: fah~* IP: 58.8.122.70 วันที่: 8 เมษายน 2552 เวลา:2:37:02 น.  

 
เกือบแล้ว เกือบปาระเบิด แต่ โชคดี นะ นี่ ไม่รุว่า เค้า มี ขาย กัน ทีไหน ไอ้ลูกระเบิดนี่


โดย: เจร้นาด IP: 202.176.82.193 วันที่: 8 เมษายน 2552 เวลา:12:58:36 น.  

 
คุณแอนขา
มีอะไรให้ลุ้นอีกคะเนี่ย
ถึงมิคจะไม่ใช่หนึ่งในดวงใจ
แต่ก็ไม่อยากให้มิคเสียใจ
อย่า...นะคะ ขอร้อง


โดย: ju IP: 114.128.104.79 วันที่: 8 เมษายน 2552 เวลา:14:00:07 น.  

 
ง่ะ...พี่แอน ทิ้งปริศนาไว้อักแร้ว

แต่แอบดีใจ อิอิ จบอย่างนี้แสดงว่าเรื่องยังมีต่ออีกหลายตอนช่ายมั่ยค่า

แบบว่าอยากอ่าน ตลอดไป ฮิ้วววววว

เรื่องฟิคคาดว่าน้องฝ้ายทราบแล้วค่าพี่แอน เคยส่งลิงค์ให้ไปล่ะ แต่ม่ายรู้เจ้าตัวอ่านรึยัง

น้องฝ้ายน่ารักน่ะค่ะ ส่งของที่ร่วมสนุกมาให้น้องขนมฯด้วย เปนปลื้มๆ แหะๆ เชียร์เกินหน้าเกินตานิสสสนึง

แต่...น้องขนมฯยังไม่เจอน้องฝ้ายตัวจิงเลย ไม่มีโอกาสสักที

โหๆๆ พล่ามซะเยอะเชียว

รออ่านตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ เหมือนเดิม


โดย: น้องขนมน่ากิน วันที่: 8 เมษายน 2552 เวลา:21:35:56 น.  

 
โอ้ หยกแรงแผ่วแว้วววว

พี่แอนมีขาประจำเยอะแยะเลย เย้ เย้

โฮ่ ตามิคนี่สปิริตแรงกล้ามากมาย

พี่แอ๊นนน แล้วเมื่อไหร่ตามิคจะสมหวังล่ะค่ะเนี่ย

ลุ้นๆๆๆอยู่น้า

อัพไวๆเน้อค่ะ หยกจะได้มีกำลังใจตอบเม้น (เง้อ เกี่ยวมั้ยเนี่ย)


โดย: หนูน้อยสายรุ้ง วันที่: 9 เมษายน 2552 เวลา:5:27:43 น.  

 
แว๊บๆมาดูเผื่อจะเจอตอนที่ 48
คิคิ
มิได้ทวงๆ แค่แว๊บมาดู

ช่วงเน้เป้นกะลังใจให้พี่ปาร์คเค้าหน่อย อิอิ


โดย: Fah~* IP: 58.8.118.150 วันที่: 10 เมษายน 2552 เวลา:2:30:41 น.  

 
สุขสันต์วันสงกรานต์จ้าพี่แอน

ปล.แว้บๆ มารออ่านตอน 48 เน้อ ^^


โดย: น้องขนมน่ากิน IP: 119.31.56.162 วันที่: 14 เมษายน 2552 เวลา:12:47:20 น.  

 
เข้ามาดูเฉยๆ มิได้ทวงจริงจริ๊งงง

สวัสดีหลังวันสงกรานต์ค่าพี่แอนและทุกทุ๊กคน ^^

มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: หยกค่า (หนูน้อยสายรุ้ง ) วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:15:40:02 น.  

 
สวัสดีค่าน้องแอน

แนะนำตัวซะหน่อย หลังจากใช้เวลาอ่านอยู่ 3 วัน
พี่หนูแจนะคะ โดนพี่จุล่อลวง เอ๊ย! ชักนำมาค่ะ พี่เค้าโฆษณาว่าเรื่องนี้สนุกน่าติดตาม สมจริง ปาร์คน่ารักและแจจ๋าก็น่ารัก เลยต้องตามมาท้าพิสูจน์เรื่องจริงผ่านจอ (คอม)
(อย่าลืมจ่ายค่าโฆษณาให้พี่จุนะคะ อิๆๆ)
อ่านแล้วหลงรักปาร์คยูชอนเลย ทำไงดีเนี่ย
เดี๋ยวคิมแจน้อยใจแย่

แล้วจะรอตอนต่อไปค่า ลุ้นๆๆ


โดย: Blue Butterfly IP: 115.67.246.200 วันที่: 18 เมษายน 2552 เวลา:20:56:48 น.  

 
TOT เปิดมารอทุกวันเรยยยย
หึหึ งอนนนนแล้วววววววววววววววววววว


โดย: Fah~* IP: 58.8.130.250 วันที่: 22 เมษายน 2552 เวลา:0:38:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.