Unknowing photo Screenshot2014-11-09at70344AM.png
Group Blog
 
<<
เมษายน 2553
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
19 เมษายน 2553
 
All Blogs
 

อ้าว....นึกว่าจะพูดไทยได้ซะอีก ขอโทษจริงๆค่ะ

กลับมาซะทีค่ะ หลังจากเงียบหายไปนานเลยเนอะแบบว่ากำลังวางแผนไปเที่ยวกันอยู่ค่ะว่างปุ๊บก็อ่านเว็บไซต์ที่พอจะมีข้อมูลให้จินตนาการไปต่อว่าจะไปทำอะไรบ้างที่ประเทศนั้นๆ อย่างปีนี้อีกไม่กี่อาทิตย์กำลังจะกลับเมืองไทยก็เหมือนเคยบ้านเราก็ต้องแวะเที่ยวสิคะย่ิงปีนี้ประเทศในฝันเรียกว่าฝันมานานแล้วด้วยและไม่เคยคิดว่าจะเป็นจริง เพราะว่าเคยได้ยินมาตลอดว่ามันเป็นทริปที่ติดอันดับแพงมากๆประเทศหนึ่ง นั่นคือ รัสเซีย นั่นเองค่ะ

จากตอนที่แล้วก็เมาส์ไปนานเกี่ยวกับว่าทำไมถึงได้มีแรงบันดาลใจที่จะออกจากบ้านไปทำงานคราวนี้มาถึงว่าหางานอย่างไงแล้วตกลงว่าได้อย่างไงกันต่อแล้วกันค่ะ

เร่ิมต้นโดยการเสิร์ชหาที่กรูเกิลก่อนเลยว่าร้านอาหารไทยแถวบ้านมีกี่ร้านอย่างไงบ้าง ร้านอาหารไทยในต่างประเทศส่วนใญ่มักจะเป็นร้านอาหารสองสัญชาติค่ะแต่ว่าเท่าที่เคยเจอส่วนใหญ่จะเป็นไทยกับซูชิบาร์ค่ะ ทีนี้ก็ไล่จากที่ใกล้สุดไปจนถึงที่ค่อยๆไกลออกไป โทรไปหลายร้านเลยค่ะตั้งแต่ไอ้ที่มันขับรถแค่ซักประมาณไม่น่าจะเกิน ๑๐ นาทีไปจนเป็น ๒๐​นาที ก็ยังไม่มีร้านไหนรับเลย ด้วยเหตุผลว่าตอนนี้ร้านนี้ไม่ยุ่งเท่าไหร่คงไม่รับคนเพ่ิมหรอกนะจ๊ะหนู อ้อ ลืมไป ประเทศนี้รัฐนี้ไม่เหมือนกรุงเทพนะคะที่แบบว่าเราขับรถกันเป็นชั่วโมงได้เลยหน้าปากซอยไปหน่อยหนึ่งดังนั้นถ้าต้องขับรถถึงครึ่งชั่วโมงเนี่ยสามีจะเร่ิมกลัวว่าค่าแรงที่ได้มานั้นจะไม่พอค่าน้ำมันค่าเมนเทนแนนท์รถไปนั่น คิดว่าวันนั้นโทรไปประมาณเป็นสิบๆร้านกันเลยนะคะวันนั้นเนี่ย

บางร้านก็ไปเจอของแปลก ไม่รู้ว่าปรกติเวลาเพื่อนๆโทรไปร้านอาหารไทยที่ต่างประเทศเนี่ยสวัสดีและพูดอย่างอื่นกับเค้าเป็นภาษาไทยหรือเปล่าคะ เพราะว่าแอนพูดค่ะสวัสดีค่ะไปเต็มๆเลยก็ว่าได้เท่านั้นไม่พอก็เจื๊อยแจ๊วต่อไปว่า สนใจอยากทำงานหน่ะค่ะที่ร้านสนใจรับพนักงานเพ่ิมบ้างมั๊ยคะ คือว่ามั่นใจว่าได้คุยกับคนไทยแน่ๆคงไม่ต้องพูดภาษาอังกฤษกับพวกเค้าหรอกเนอะ แต่ว่าก็จนได้ค่ะก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เลิกสวัสดีและพูดเป็นภาษาอังกฤษกับร้านต่อไปเพราะว่ายังหางานไม่ได้เพราะว่าโทรไปที่ร้านหนึ่งแล้วเค้าถามกลับมาว่า

I am sorry,can you say that again????

ปิ๊ว....เค้าไม่ใช่คนไทยหรือว่าชัดพูดภาษาไทยไม่ชัดวะเนี่ย ตรูเพ่ิงย้ายมาแค่ปีกว่าๆคงจะไม่ถึงกับสำเนียงไทยเพี้ยนหรอกน่า เฮ้อ......ในใจเราก็พาคิดไปเรื่อยเปื่อยแต่ก็ยังคงเรียกสติกลับได้และพูดกลับไปเป็นภาษาอังกฤษพร้อมกับขอโทษเค้าด้วยค่ะ

I am so sorry I though you were Thai and could speak Thai. Well...I would love to get a job at your restaurant and I am wondering are you interesting to have a new waitress?

แต่ว่าทีนี้เค้าพูดกลับมาเป็นภาษาไทยค่ะ แต่ว่าสำเนียงไม่เป็นไทยชัดเจนนะคะออกแนวเหมือนกับเป็นฝรั่งพูดภาษาไทยหน่ะค่ะ

" อ๋อ เป็นคนไทยค่ะ แต่ว่าไม่ค่อยได้ใช้ภาษาไทยเท่าไหร่เลยจำไม่ค่อยได้ แต่ว่าตอนนี้ทางร้านไม่ได้รับคนเพ่ิมค่ะ ขอโทษทีค่ะ "

แอนก็เลยได้แต่ตอบไปว่า " ไม่เป็นไร ขอบคุณมากค่ะ สวัสดีค่ะ " ว่าแล้วก็วางหูไปค่ะ วางไปด้วยความงงว่าฟังจากสำเนียงที่เค้าพูดภาษาอังกฤษมาเมื่อกี๊เนี่ยมันก็ไม่ได้โชว์เท่าไหร่เลยนะว่าเค้าจะใช้ภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทยจนทำให้ภาษาที่พ่อแม่เค้าสอนมามันจางไปจนกลายเป็นแบบนั้นไปได้ นึกถึงที่เคยฟังพี่ปุ๋ยภรณ์ทิพย์เค้าพูดภาษาไทยหน่ะค่ะอย่างงั๊นยังดูเป็นภาษาไทยกว่าเลยด้วยซ้กไปค่ะ

แอนก็ไม่ย่อท้อนะเนี่ย แบบว่ายังคงโทรต่อไปกะว่าจะโทรจนหาร้านใน ๓ เมืองใกล้บ้านไม่ได้กันไปเลยเชี่ยว ไม่มีย่อท้อค่ะ หน้าตามุ่งมั่นมากจนสามีเร่ิมสงสัยว่าทำอะไรเพระาว่าคุยกับเพื่อนวางสายเสร็จมันก็ยังคงคุยโทรศัพท์เป็นภาษาไทยต่อไป ในที่สุดค่ะสวรรค์ ( เอ๊ะ หรือว่านรกก็ไม่รู้ค่ะ ) ดลใจให้หาเจอจนได้หนึ่งร้านคุณป้าร้านก่อนสุดท้ายบอกให้โทรไปที่ร้านหนึ่งเห็นว่าได้ยินมาว่าเค้ากำลังรับคน

ก็ยังคงไม่เข็ดค่ะ สงสัยว่าถามไปหลายร้านเดี๋ยวไทยเดี๋ยวอังกฤษจนเอ๋อไปแล้ว เพราะว่าโทรมาร้านสุดท้ายที่ได้งานนี่ก็ดันไปถามเค้าเป็นภาษาไทย ปรากฏว่าคนรับคนแรกไม่ได้เป็นคนไทยค่ะแต่ว่าเค้ารู้ว่าสวัสดีแปลว่าอะไร ก็เลยยื่นหูไปให้คนไทยที่อยู่ใกล้ๆมารับ แต่ว่าน้ำเสียงเธอไม่เป็นมิตรเลยหลังจากรู้ว่าที่โทรมาก็คืออยากหางาน ชีก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ถึงกับว่าดูถูกแต่ว่าก็ไม่ได้เป็นมิตรซักเท่าไหร่แบบว่าไมได้เหมือนกับคนใจดีๆหรือว่ามนุษยสัมพันธ์ดีเท่าไหร่ว่า

" พูดภาษาอังกฤษได้หรือเปล่า เพราะว่าต้องถามเจ้าของร้านเค้าเองเค้าเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น พี่เค้าพูดไทยไม่ได้เยอะ "

เอาค่ะ แหม...กะอีกแค่ถามหางานทำไมจะไม่ได้หล่ะ ตอนอยู่เมืองไทยก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ใช้นี่ก็มาอยู่ตั้งเป็นปีแล้วนะ ว่าแล้วก็เร่ิมคุยไปคุยมากับพี่เจ้าของร้านคนนั้นเป็นนานสองนานกึ่งๆสัมภาษณ์เลยมั๊งคะ ซึ่งก็ไม่ได้ตั้งแง่อะไรมาก ( เพื่อนเคยเล่าให้ฟังว่าบางร้านเจ้าของร้านนิสัยไม่ดี ออกแนวหย่ิงๆก็มี )สมแล้วกับที่เค้าต้องการคนเพ่ิมจริงๆ ให้ข้อมูลแบบถามเรากลับด้วยว่าต้องการคนทำช่วงนั้นช่วงนี้เท่านั้นทำได้มั๊ญอะไรแบบนี้ หลังจากรับรู้ข้อมูลมาเกือบหมดว่าอะไรเป็นอะไรแอนก็ปิดการขายเค้าทันทีเลยค่ะว่าแล้วอย่างงี๊จะให้เร่ิมงานได้ตอนไหนคะ หุหุ แหม...ก็เค้าเปิดมาขนาดนั้นแล้วนี่นาก็สนองความต้องการคนเพ่ิมของเค้าไปให้เรียบร้อย พี่สาวใจดีก็เลยขอนัดเจอตัวค่ะบอกว่ามาเจอกันวันศุกร์ก่อนร้านเปิดประมาณ ๑๐ โมงครึ่งแล้วกันเพราะว่าต้องกรอกเอกสารสมัครงานด้วยเท่่านั้นไม่พอเนื่องจากคดีนักเรียนไทยถูกจับไปเพราะว่าไม่ได้มีเอกสารการทำงานถูกต้องทำให้เค้าขอเอกสารการทำงานพร้อมกับบัตรต่างๆมาประกอบการสมัครงาน

เอาหล่ะ เร่ิมเข้าเค้านะเนี่ย สงสัยว่าจะได้งานเนอะเลยหันไปย้ิมให้สามีที่กำลังนวดแป้งใส่ซอสทำหน้าพิซซ่าให้เป็นอาหารเที่ยงอยู่ว่า

" ฮันหนีๆเค้าจะไปทำงานร้านอาหารนะ เนี่ยทางร้านเค้านัดเจอตัวที่ร้านเค้าวันศุกร์ตอน ๑๐ โมงครึ่งอ่ะ ตะเองจะต้องไปทำงานหรือเปล่าหล่ะวันศุกร์หน่ะจะได้ติดรถไปด้วยไม่งั๊นจะได้ขับไปเองแต่เช้าเลย "

สามีหันขวับด้วยความตกใจว่าในที่สุดมันก็พูดออกมาแล้วว่าทำอะไรอยู่ แต่ว่าแทนที่จะดีใจว่าเราอุตส่าห์จะออกไปบ้านไปทำงานหาตังค์ค่าขนมก็ดันมาถามกึ่งบ่นว่าไปไกลหรือเปล่า แล้วเค้าให้ทำวันไหนอะไรอย่างไงแล้วเค้าให้เท่าไหร่ถึงได้คิดว่ามันจะคุ้มกับค่าน้ำมันนู่นนี่นั่น เฮ้อ....บ่นจริงๆเลย แต่ว่าแอนก็ไม่สนใจฟังหรอกค่ะได้แต่ตอบไปอยู่คำเดียวว่าก็เค้าไม่อยากอยู่บ้านแล้วนี่นากี่บาทก็เอาทั้งนั้นแหล่ะเค้าก็คงไม่ได้ให้น้อยจนน่าเกลียดหรอกน่า

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าคนเราเวลามันจะได้งานเนี่ยไม่ต้องพยายามหลายทีหลายหนก็ได้เนอะเรียกว่าดวงเหลือเกิน งั๊นไว้ตอนหน้าเราไปทำงานกันค่ะ




 

Create Date : 19 เมษายน 2553
24 comments
Last Update : 7 มกราคม 2554 22:37:24 น.
Counter : 864 Pageviews.

 

สวัสดีค่ะคุณแอน ^^

หากไม่ได้ไปด้วยรถยนต์ส่วนตัว

ก็จะมีรถประจำทางปรับอากาศจากขนส่งสายใต้ใหม่

"กรุงเทพ - กาญจนบุรี" ออกทุกๆ 45 นาที

มาลงที่ตัวเมืองกาญจนบุรี แวะเที่ยวสะพานข้ามแม่น้ำแคว

สุสานทหารพันธมิตร ที่ตัวเมืองก่อน ถ่ายภาพ หรือจะกินอาหารก็ร้านเยอะดีค่ะ

หากจะเดินทางต่อ ก็จะมี 2 - 3 วิธีคือ รถไฟ ก็สนุกดีนะคะ

กับ รถประจำทางทั้งปรับอากาศและไม่ปรับอากาศ

ซึ่งจะออกทุกๆ ครึ่งชั่วโมงนะคะ

และรถรับจ้างแบบต่อรองราคา และเหมากันไปน่ะค่ะ อันนี้ชาลีว่าสะดวกสุดค่ะ

เพราะเวลาเดินทางไปแต่ล่ะที่จะสะดวกกว่า รถประจำทางที่วิ่งก็จะวิ่งเฉพาะเส้นทางหลัก

ไม่ได้แวะเข้าไปตามจุดท่องเที่ยวน่ะค่ะ

ส่วน รร.ที่พักที่บ้านชาลีไป คือ River Kwai Village ที่อ.ไทรโยค ค่ะ

ที่นั่นเค้าจะมีกิจกรรมเยอะมาก แต่ที่เด่นๆ ก็คือ การทำสปาปลา (ปลาหมอ)

ที่เรียกว่า Hot Spring & Fish Spa ก็นั่งเรือจากแพที่พัก ไป

จะเป็นบ่อน้ำร้อนตามธรรมชาติ มีทั้งบ่อน้ำแร่ และบ่อปลาหมอด้วยค่ะ^^

 

โดย: sierra whiskey charlie 19 เมษายน 2553 8:13:15 น.  

 

 

โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว 19 เมษายน 2553 8:23:50 น.  

 

 

โดย: i'm sorry (ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา ) 19 เมษายน 2553 8:23:57 น.  

 

ยินดีด้วยนะคะได้งานทำทีนี้ยุ่งแน่เลย อย่าลืมมาอัพบล็อคนะคะ

 

โดย: แม่น้องกะบูน 19 เมษายน 2553 9:23:00 น.  

 

ยินดีกับงานด้วยนะคะ อย่างน้อยก็ไม่ต้องอยู่บ้านให้เบื่อนะคะ

 

โดย: วิสกี้โซดา 19 เมษายน 2553 9:46:09 น.  

 

 

โดย: zyberbeing 19 เมษายน 2553 9:56:03 น.  

 

ร้านอาหารไทยไม่ลองไม่รู้ค่ะ

อิอิ

ขอให้สนุกนะคะะะ

 

โดย: แฟนสาวฮัตโตริคุง 19 เมษายน 2553 11:05:59 น.  

 

555 อ่านไปก็ขำไปอ่ะนะ
นั่นยังดีนะคะ เมืองนอก
แต่ที่เมืองไทยนี่สิ คนไทย ชอบทำตัวพูดไทยไม่ชัด
แบบว่า จะได้ดูว่า ฉันเรียนจบจากต่างประเทศนะคะ แบบนี้เว่อร์มากกว่าอ่ะน้องแอน

ที่เห็นพี่หาโน่นนี่ เหมือนแต่งบ้าน จริงๆป่าวค่ะ
พอดี กำลังหาข้าวของไปตกแต่งร้านให้ลูกค้าอยู่ค่ะ อิอิ

 

โดย: ซูชิฮะ IP: 124.120.83.134 19 เมษายน 2553 12:55:10 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่แอน ผ้าเค้าจัดมาสวยจริงๆ ละ ถ้าให้เลือกเองคงแย่แน่ๆ แต่พี่แอนชอบแนวสีสดใสใช่ปะคะ แนนสังเกตจากงานพี่แอนน่ะค่ะ

ตอนนี้ทำงานสนุกมั๊ยคะ แล้วกลับเมืองไทยเมื่อไหร่เอ่ย

 

โดย: แนน (wilanis_panda ) 19 เมษายน 2553 15:13:57 น.  

 

หวัดดีจ้า เมตออนหา ตอนแปดโมงก่า ๆ ณ เวลาประเทศไทย
เห็นของแอนเขียว ๆ อ่ะ

งานหนุกไหม ท่าทางจะเหนื่อยนะนั่น สู้ ๆ

 

โดย: เมต (SingleMate ) 19 เมษายน 2553 16:40:35 น.  

 

อ่านไปลุ้นไป...อิอิ

บล็อกพี่แอนน่ารักดีค่ะ ชอบ..ๆ
รู้เลยว่าเน้นงานผ้า...สวยดีค่ะ

ปล.คราวที่เล่าว่าไปทำร้านพิซซ่า เป็นพี่สาวค่ะ ญาติกัีน เค้าไปฝึกงานค่ะ...

 

โดย: CrystaL_32 19 เมษายน 2553 22:46:07 น.  

 

อยู่อเมริกา งานไม่ได้วิ่งชนเหมือนตอนอยู่เมืองไทยเนาะน้องแอน พี่ก็เพิ่งรู้นะเนี่ยว่างานเสิร์ฟก็หายากขนาดนี้ ตอนอยู่เมืองไทย พี่ไม่เคยตกงานนานขนาดนี้เลย สมัครงานเป็นได้ซิน่า แต่ตอนนี้ซิ...งือ ตำแหน่งแคชเชียร์เค้ายังบ่เอา

ตอนนี้ที่ลงทุนไปเรียนก็หวังว่าจะมีโอกาสได้งานมากขึ้น ยอมไปฝึกงานแบบไม่ได้เงิน เพียงหวังจะได้ประสบการณ์ฝึกงานจากบริษัทชื่อดังมาแปะเรซูเม่ อิอิ กลางเดือนพค.ก็ฝึกงานเสร็จจ้ะ

น้องแอนก็พยายามต่อไปนะ สักวัน ความสำเร็จต้องเป็นของเรา

 

โดย: นิดหน่อย IP: 98.251.37.54 20 เมษายน 2553 5:27:20 น.  

 

อืม ร้านอาหารไทยที่นี่ใช่ว่าจะรุ่งทุกร้านเนาะน้องแอน ยิ่งในเมืองไม่ใหญ่นิ กำลังลูกค้าไม่ค่อยมี ก็ไม่ค่อยป๊อบแล้วล่ะพี่ว่า เว้นแต่เจ้าของร้านจัดระบบธุรกิจดี ๆ หน่อย ให้เป็นกึ่ง จีน ๆ มี buffet ด้วยประมาณนั้น ...

พูดถึงเรื่องพูด ไทย - อังกฤษนี่ พี่ว่าเคยเจอเหมือนกันนะ ... แต่เมืองที่พี่อยู่นี่ คนไทยน่ารัก พูดไทยกัน ... แต่คิดว่าเคยมีประสบการณ์เหมือนที่แอนเจอล่ะ ... ประเภทขู่ไว้ก่อน ประมาณนั้น ... ทั้งที่สำเนียงก็ หุหุ ล่ะนะ ... ไม่ว่ากัน เพราะเราก็ไม่ได้เลิศมาก อิอิ ... แต่ถ้าประเภท พูดบ่ชัด นิ จำไม่ได้ พี่ก็ว่าไม่ดีเท่าไหร่ล่ะ ... แต่ที่ฟังจากแอนเล่าก็สนุกดี เป็นประสบการณ์ล่ะ :))) ... คุณสามีแอน เหมือนสามีพี่เลย เวลาพี่ว่า นี่ถ้าลูกไปโรงเรียนนะ ฉันออกไปทำงาน คงได้เงินพิเศษ เนาะ ... เธอจะปรามทันที ... ไปทำไม ... ^^" ...

 

โดย: Tristy 20 เมษายน 2553 6:04:27 น.  

 

หวัดดีจ้าแอน....ขอบคุณมากเลยที่ไม่ลืมไปคุ้ยผ้าใส่ถุงไว้ให้ ..55
จะกลับมาวันไหนแจ้งข่าวล่วงหน้าด้วยนะจ๊ะ ว่าแต่จะได้ครบ 5ถึงไหมเนี่ย..ขอให้ได้ครบนะ..สาธุ เออ..แล้วแอนจะรับเป็น us dollar หรือ bath กอล์ฟจะได้เตรียมไว้ให้อะ

ปล. สุขสันต์ปีใหม่ไทยย้อนหลังนะจ๊ะเพื่อนสาว..

 

โดย: golf (ultra_manja ) 20 เมษายน 2553 15:03:22 น.  

 

มาแวะหางานทำด้วยคน

พูดได้สองภาษ ไทยกะ ลาว

ไป ไป ไป หางานทำที่ลาวกัน อิอิอิ ชอบมากกกก แอนไปเที่ยวบ้างสิ ดีน้า...

 

โดย: nu-an 20 เมษายน 2553 20:27:05 น.  

 

จริงแล้วถ้าได้แยกมาเป็นโทนสีๆ ก็ดี แต่ถ้าไม่ได้จริงก็เลือกคละแบบเข้ากันๆ มาให้ก็ได้นะ..เกรงใจอะและขอบใจอีกทีจ๊ะแอน(สาธุขอให้ได้ขอให้มี)..ออกแนวไสยศาสตร์มากไปป่ะ...อิอิ

 

โดย: golf IP: 58.8.75.31 21 เมษายน 2553 11:00:47 น.  

 

แหมกว่าจะหางานได้นี่ไม่ใช่ง่ายๆเลยเนอะ
หนังสือพึ่งซื้อเดือนที่แล้วเองค่ะ ซื้อที่ร้านนายอินทร์ ไม่แพงหรอกค่ะ

 

โดย: Roseshadow 21 เมษายน 2553 18:31:14 น.  

 

เราเคยอ่านบล็อกคุณแอนบอกว่าเรียนพยาบาลมา ทำไมไม่สมัครพยาบาลเราเคยได้ยินคนพูดว่าอาชีพพยาบาลที่เมกาเค้าต้องการมากมาย รายได้ก็ดี
เคยอ่านหนังสือคนไทยไปเป็นหมอกับพยาบาลที่เมกาเยอะเลยค่ะ

 

โดย: quilt 22 เมษายน 2553 3:41:03 น.  

 

โฮ่ะ ๆ เมตก็เปิดร้านรอตบยุงอยู่น่ะ
ยังมิมีลูกค้าเลย เหงาๆ ๆๆๆ

ว่าแต่ทำมไต้องเปิดลำโพงไว้ตลอด้วยอ่ะ งง

 

โดย: เมต (SingleMate ) 22 เมษายน 2553 8:06:52 น.  

 

หัดเฉาะน้องบ๊ายบาย ก้กะจะใช้กะตัวเองนี่ละมั๊งจ๊ะ

ง่ะ คิดแล้วหยอง

 

โดย: แซลลี่ (lazypiggy ) 24 เมษายน 2553 23:33:07 น.  

 

สวัดสีค่ะแอน...ทำไรอยู่ ช่วยรับ TAG ด้วยค่ะ..

 

โดย: golf (ultra_manja ) 25 เมษายน 2553 12:33:30 น.  

 

อ่าน blog ของคุณแอนแล้วสนใจค่ะ เป็นพยาบาลเหมือนกันคิดจะไปเป็นพยาบาลที่เมกาค่ะ อยากขอคำแนะนำหน่อยนะค่ะ

 

โดย: ืีืีnan IP: 192.168.50.16, 58.9.214.123 27 มีนาคม 2554 20:15:36 น.  

 

เอ... ไม่ได้อัพบล๊อคบ่อยเท่าไหร่แล้วคุณแนนข้างบนจะว่างได้มาอ่านมั๊ยเนี่ย ไม่ทราบว่าจะให้แนะนำว่าอะไรดีคะ ลองถามมาเป็นข้อๆเผื่อว่าจะมีข้อมูลพอที่จะช่วยเหลือได้บ้างหน่ะค่ะ

 

โดย: ขาหมูเอาแต่หนัง (annasugars9000 ) 5 เมษายน 2554 7:22:19 น.  

 

ดีจังค่ะ ^^

 

โดย: easyfreedom1978 21 มกราคม 2555 14:15:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


annasugars9000
Location :
Florida United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ยินดีต้อนรับเพื่อนๆทุกคนในบล๊อคแก็งค์นะคะ ห่างหายไปนานกลับมาคุยกันอีกทีวันนี้กับเรื่องราวหลากหลายเพ่ิมขึ้น กับชีวิตที่เปลี่ยนไปที่อยากพูดคุยบอกเล่าให้กันฟัง ร่วมเดินทางไปกับชีวิตของสาวไทยในฟลอริดาที่มีทั้งความสุขและความทุกข์พร้อมๆกันนะคะ

https://www.facebook.com/sweetiejoanna
free counters ชีวิตในดินแดนเฮอร์ริเคน
free counter
free counter free counter
free counter
Friends' blogs
[Add annasugars9000's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.