It's All I Have to Bring Today !
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2555
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
20 ตุลาคม 2555
 
All Blogs
 
เวสสันดรชาดก ตอนที่ ๘ ( ชีวิตนักบวช )


คนขลาดยังไม่ทันถึงสนามรบ ไม่ทันได้รบก็ยอมแพ้ ฉันใด
ดูก่อนพราหมณ์ ท่านยังไม่ทันได้ไปขอกัณหาชาลีเลย ก็ยอมแพ้ ฉันนั้น  
ดูก่อนพราหมณ์ ถ้าท่านไม่หาทาส และทาสีมาให้ฉันฉันจักไม่อยู่ในเรือนของท่าน

 ชีวิตในวันหนึ่งๆผ่านไปอย่างรวดเร็ว เปรียบเสมือนหยาดน้ำค้างบนปลายยอดหญ้า เมื่อต้องแสงอาทิตย์ในยามเช้า ย่อมเหือดแห้งหายไปโดยฉับพลัน ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปสู่ความเสื่อมสลาย คล้ายฟองน้ำ เมื่อเวลาฝนตกหนัก ฝนหนาเม็ดเกิดเป็นฟองน้ำขึ้น แล้วแตกสลายไปในชั่วพริบตาเดียว ช่วงเวลา ของชีวิตเราสั้นนักคล้ายอย่างนั้น จึงไม่ควรประมาท พึงเร่งทำ ความเพียร เพื่อไปให้ถึง จุดหมายปลายทางของชีวิต เช่นเดียวกับ ผู้รู้หรือพระอรหันต์ทั้งหลายในกาลก่อน



ครั้งหนึ่งนางอมิตตตาปนาได้กล่าวกับชูชกว่า"คนขลาดยังไม่ทันถึงสนามรบ ไม่ทันได้รบก็ยอมแพ้ ฉันใด ดูก่อนพราหมณ์ ท่านยังไม่ทันได้ไปขอกัณหาชาลีเลย ก็ยอมแพ้ ฉันนั้น ดูก่อนพราหมณ์ ถ้าท่านไม่หาทาส และทาสีมาให้ฉัน ฉันจักไม่อยู่ในเรือนของท่าน เมื่อท่านเห็นฉันแต่งกายในงานมหรสพ ประกอบด้วยนักขัตฤกษ์ รื่นรมย์อยู่กับชายคนอื่น ความทุกข์ก็จักมีแก่ท่าน เมื่อท่านผู้ชราแล้ว พิไรครํ่าครวญอยู่ เพราะไม่เห็นฉัน ร่างกายที่โก่งงอก็จักงอยิ่งขึ้น ผมที่หงอกก็จักหงอกมากขึ้น เพราะฉะนั้น ท่านจงออกเดินทางไปขอโอรสธิดากับพระเวสสันดรเถิด"   



นี่เป็นถ้อยคำของนางอมิตตตาภรรยาสาวของชูชกผู้ แก่ชรา นางจะเป็นเหตุที่จะมาเติมมหาทานบารมี ของพระเวสสันดรโพธิสัตว์ให้แก่รอบยิ่งๆ ขึ้นไป เมื่อครั้งที่แล้ว หลวงพ่อได้กล่าวถึงตอนที่พระเวสสันดร เดินทางถึงภูเขาคันธมาทน์ หรือเขาวงกต ซึ่งท่านได้รับการช่วยเหลือเป็นอย่างดี ทั้งจากพระราชา ผู้ครองเมืองต่างๆ และพระอินทร์ โดยพระอินทร์ได้ส่งวิสสุกรรมเทพบุตรมาเนรมิตสถานที่เพื่อ ใช้บำเพ็ญสมณธรรม   



*เมื่อพระเวสสันดรเห็นสถานที่ซึ่งวิสสุกรรมเทพ บุตรเนรมิตไว้ ทรงเข้าพระทัยว่าเป็นสถานที่สำหรับ พวกบรรพชิต จึงเสด็จเข้าไปตรวจดู ครั้นทอดพระเนตรเห็นอักษรที่เทวดาจารึกไว้ทรงรู้ทันทีว่า สถานที่นี้ท้าวสักกะทรงเป็นผู้ประทานให้ จึงเสด็จเข้าไปในบรรณศาลา ทรงเปลื้องพระแสงขรรค์ และพระแสงศร ทั้งพระภูษา ทรงนุ่งผ้าเปลือกไม้สีแดง พาดหนังเสือบนพระอังสา เกล้ามณฑลชฎา ทรงถือเพศบรรพชิต ทรงจับธารพระกร เสด็จออกจากบรรณศาลา พลางเปล่งอุทานว่า  "โอ สุขจริงหนอ สุขจริงหนอ บัดนี้ เราได้ถึงบรรพชาแล้ว"


*มก. เวสสันตรชาดก เล่ม ๖๔ หน้า ๖๗๐



 พระนางมัทรีเทวีทอดพระเนตรเห็นพระสวามีในเครื่องทรงของบรรพชิต ทรงหมอบลงที่พระบาท ด้วยความเคารพเลื่อมใส จากนั้นพระนางได้เข้าไปในบรรณศาลา นุ่งผ้าเปลือกไม้สีแดง พาดหนังเสือบนพระอังสา เกล้ามณฑลชฎา ทรงถือเพศเป็นดาบสินี และให้พระโอรส พระธิดาเป็นดาบสกุมาร ดาบสินีกุมารีด้วย พระนางมัทรีทูลขอพรจากพระเวสสันดรว่า "ข้าแต่   สมมติเทพ พระองค์ไม่ต้องเสด็จเข้าไปในป่าเพื่อ แสวงหาผลไม้ จงเสด็จประทับ ณ บรรณศาลากับพระราชโอรส และพระราชธิดาเถิด หม่อมฉันจะนำผลไม้ มาถวายเอง" เมื่อได้รับพรแล้ว ตั้งแต่นั้นมา พระนางทรงนำผลไม้มาจากป่าบำรุงปฏิบัติพระราชสวามี พระราชโอรสและพระราชธิดา ฝ่ายพระเวสสันดรบรมโพธิสัตว์ ทรงขอพรกับพระนางมัทรีว่า



"แน่ะพระน้องมัทรีผู้เจริญ จำเดิมแต่นี้ เราทั้งสองชื่อว่าเป็นบรรพชิตแล้ว ขึ้นชื่อว่า หญิงเป็นมลทินของพรหมจรรย์ ตั้งแต่นี้ไปเธออย่าได้มาหาเรา     ในเวลาไม่สมควร"    ตั้งแต่นั้น กษัตริย์ทั้ง ๔ พระองค์ต่างอยู่ร่วมกัน บำเพ็ญเนกขัมมบารมีอย่างมีความสุขแม้เหล่าสัตว์เดียรัจฉานทุกชนิด ในที่ ๓ โยชน์โดยรอบ ก็มีเมตตาจิตต่อกัน ไม่มีการเบียดเบียนเข่นฆ่ากันเหมือนแต่ก่อน ทั้งนี้ก็ด้วยอานุภาพแห่งเมตตาของพระเวสสันดร พระนางมัทรีเทวีเสด็จลุกขึ้นแต่เช้า ตั้งน้ำดื่มน้ำใช้ น้ำสรงพระพักตร์ ถวายไม้ชำระพระทนต์ ปัดกวาดอาศรมให้พระโอรสพระธิดาทั้งสองพระองค์ จากนั้นก็ทรงถือกระเช้า เสด็จเข้าป่าหาผลไม้จนเต็มกระเช้า และเสด็จกลับจากป่าในเวลาเย็น พระนางทรงทำหน้าที่อุปัฏฐากดูแลพระดาบส พระโอรสและพระธิดาได้อย่างสมบูรณ์ กษัตริย์ทั้ง ๔
ประทับอยู่ที่เขาวงกตอย่างมีความสุข เป็นเวลา ๗ เดือน




หลวงพ่อจะกล่าวถึงบุคคลสำคัญในเรื่อง ที่พวกเราคงคุ้นหู กันดี ได้แก่พราหมณ์ชูชก เป็นชาวบ้านพราหมณ์ชื่อทุนนวิฏฐะ ในกาลิงครัฐ เที่ยวภิกขาจารได้ทรัพย์มา ๑๐๐ กหาปณะ ก็ฝากไว้กับเพื่อนสนิท จากนั้นได้ออกไปแสวงหาทรัพย์อีก  ครั้นไปนานพราหมณ์ผู้เป็นเพื่อน ได้ใช้ทรัพย์นั้นจนหมด เมื่อชูชกกลับมา ทวงทรัพย์ เพื่อนไม่สามารถจะใช้คืน จึงยกธิดาชื่อ นางอมิตตตาปนาให้ชูชก เมื่อได้นางมาเป็นภรรยาแล้ว จึงพากันไปอยู่ที่บ้านในกาลิงครัฐ และนาง ได้ปฏิบัติพราหมณ์ด้วยดีเสมอมา



      พวกพราหมณ์หนุ่มๆเห็นนางอมิตตตาปฏิบัติต่อสามีแก่เป็นอย่างดี ต่างตำหนิภรรยาของตนเองว่า ทำหน้าที่สู้นางอมิตตตาไม่ได้ พวกนางจึงเกิดความอิจฉา และหาทางที่จะล้อเลียน พูดจาเหน็บแนม นางอมิตตตาให้ได้รับความไม่สบายใจ เมื่อนางอมิตตตาไปท่าน้ำ ก็ถูกพวกภรรยาของพราหมณ์หนุ่ม กล่าวค่อนขอดว่า   "แน่ะนางอมิตตตา พ่อแม่ของเธอคงหาชายอื่นให้เป็นสามีไม่ได้แน่จึงยกเธอ ซึ่งยังเป็นสาว ให้กับพราหมณ์แก่ สงสัยเธอคงจะบูชายัญไว้ไม่ดี หรือเธอเคยด่าสมณพราหมณ์ผู้มีพรหมจรรย์ เป็นเบื้องหน้ามีศีลเป็นพหูสูตในโลกเป็นแน่จึงได้มาอยู่ในบ้านพราหมณ์แก่ ตั้งแต่ยังเป็นสาวอยู่เช่นนี้



การถูกงูกัดหรือถูกแทงด้วยหอกก็ไม่เป็นทุกข์ เท่ากับการที่มีสามีแก่อย่างนี้หรอก"    นางอมิตตตาได้รับการบริภาษ และดูหมิ่นเช่นนั้นก็กระดากอาย จึงร้องไห้ถือหม้อน้ำกลับบ้าน ครั้นชูชกถามก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังว่า "พวกนางพราหมณีต่างพากันรุมบริภาษฉัน เพราะท่านแก่ชรา ฉะนั้นตั้งแต่นี้ไป ฉันจักไม่ไปตักน้ำที่ท่าอีก"  ชูชกหลงใหลในตัวนางอมิตตตา จึงได้ปลอบโยน และเอาใจภรรยา สาวว่า "โอ น้องหญิง เธออย่าได้ทำงานเพื่อฉันเลย ฉันจักตักน้ำ เอง เธออย่าขัดเคืองไปเลย" แต่นางกลับปฏิเสธว่า "ฉันไม่ได้เกิดในตระกูลที่ใช้สามีให้ตักน้ำ ถ้าท่านไม่หาทาสหรือทาสีมาให้ฉัน ฉันก็จะไม่อยู่กับท่านอีกต่อไป"



ชูชกได้ฟังเช่นนั้นก็ตกใจ กลัวว่าภรรยาสาวจะไม่อยู่กับตน ไม่รู้จะทำอย่างไร จึงได้แต่ปลอบโยนนางว่า "น้องหญิง พื้นฐานศิลปะหรือสมบัติของฉันก็ไม่มี ฉันจะหาทาสหรือทาสีมาเพื่อเธอได้อย่างไร ฉันจักบำรุงเธอเอง เธออย่าขัดเคืองไปเลย" นางอมิตตตาได้แนะวิธีกับชูชกว่า "ได้ยินมาว่ามีพระราชาพระนามว่า เวสสันดรประทับอยู่ที่เขาวงกต ท่านจงไปทูลขอทาส และทาสีกับพระองค์ เมื่อท่านทูลขอแล้ว พระองค์ผู้เป็นขัตติยชาติจักพระราชทานทาสและทาสีแก่ท่านอย่างแน่นอน"    ชูชกบอกว่า "น้องเอ๋ย พี่เป็นคนแก่ ไม่มีเรี่ยวแรง และหนทางก็ไกลเหลือเกิน ไปก็แสนลำบาก" อมิตตตาได้โอกาสจึงยุยงพราหมณ์ว่า "คนขลาดยังไม่ทันถึงสนามรบ ไม่ทันได้รบก็ยอมแพ้เสียแล้ว แม้ท่านก็เช่นกัน ยังไม่ทันได้ไปเลยก็ยอมแพ้เสียแล้ว ถ้าท่านหาทาสและทาสีมาให้ฉันไม่ได้ ฉันจะไม่อยู่กับท่านอีกต่อไปแล้ว"



พราหมณ์ชูชกตกใจกลัว เนื่องจากถูกกามราคะบีบคั้น จึงตัดสินใจออกเดินทางไปขอทาสและทาสีจาก
พระเวสสันดร เพื่อเอาใจบำรุงบำเรอนางอมิตตตาภรรยาสาว โดยไม่เห็นแก่ความยากลำบากแต่อย่างใด



ส่วนชูชกจะเดินทางไปขอทาสและทาสีจากพระเวสสันดร ได้สำเร็จหรือไม่ ชูชกจะไปเพิ่มพูนมหาทานบารมีให้กับพระโพธิสัตว์ของเราอย่างไรนั้น ก็ให้มาติดตามกันตˆอในครั้งต่อไป 



อยากฝากพวกเราทุกคนให้ หมั่นฝึกฝนอบรมตนเอง อย่าประมาทในการสร้างบารมี อย่าไปหลงใหลในเบญจกามคุณซึ่งเป็นเหยื่อล่อให้ใจของเราตกตํ่า ต้องยกใจเราให้สูงไว้ ให้มีสวรรค์นิพพานเป็นเป้าหมาย ด้วยการตั้งใจประพฤติปฏิบัติธรรม ให้เต็มที่กันทุกๆ คน






Create Date : 20 ตุลาคม 2555
Last Update : 20 ตุลาคม 2555 7:43:15 น. 0 comments
Counter : 2022 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

permanent-love
Location :
พัทลุง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]





❀คลิกหน้าหลัก หรือ โฮมเพจ ที่นี้....




ประเทศไทยที่ผ่านมา
มีกระแสเห่อไอโฟน
กระแสละคร
กระแสหน้ากากทุเรียน
กระแสบอลไทยไปบอลโลก
กระแสคุกกี้เสี่ยงทาย
แต่ไม่มีกระแสไหนเลย ที่จุดประกาย กระตุ้นให้คนอยากทำความดี
เพราะกระแสที่ผ่านมาเหล่านั้น
ล้วนเป็นเรื่องบันเทิงเริงใจ หลงไหลในชื่อเสียงวัตถุ ไม่เกิดประโยชน์อะไร
.
พี่ตูนวิ่งเพื่อโรงพยาบาล
จุดประกายให้คนไทยตั้งแต่แม่สายถึงเบตง
เกิดกระแส พร้อมใจกันอยากสละเงินที่ตัวเองมี บริจาคให้ส่วนรวม
นี่แหละกระแสทำความดีที่ต้องการ
.
การวิ่งเพื่อโรงพยาบาลได้ประโยชน์สุขภาพกาย
แต่รับประกันไม่ได้เลยว่า
สังคมจะดีขึ้น ลูกหลานเราจะเป็นคนดี

.
ถ้าสังคมเต็มไปด้วยคนเก่ง
แต่ปราศจากคนดี มีศีลธรรม
กฎหมายจะเขียนรัดกุมเท่าไหร่
ศาลจะยุติธรรมแค่ไหน
คนเก่งเหล่านั้น
ก็ใช้ความเก่งของตัวเอง
หาทาง หาช่อง
จ้องเอาเปรียบคนอื่นได้เสมอ
.
กิจกรรมธรรมยาตรา
จึงเข้ามาเติมเต็มตรงนี้
ด้วยธรรมะของพระพุทธเจ้า
.
พระเป็นผู้ริเริ่ม ร่วมกับชุมชนจัดกิจกรรม
สวดธรรมจักร บำเพญจิตตภาวนา
ให้ทุนการศึกษาเด็กที่ทำความดี
ตักบาตรพระนับพันรูป เพื่อนำไปช่วยพระสามจังหวัดชายแดนใต้ ที่ไม่สามารถออกบิณฑบาตร
ช่วยกัน big cleaning ทำความสะอาด ดูแลรักษาเสนาสนะ ศาสนสถาน
และทอดผ้าป่ากว่าร้อยวัด ที่กระจายอยู่ในชุมชนต่างๆ
ให้เด็กๆและทุกคนได้เห็นได้ทำร่วมกัน
เกิดความเลื่อมใสศรัทธา อยากเอาเป็นแบบอย่าง
ตระหนักรู้ว่าหน้าที่ชาวพุทธต้องทำอะไร
เกิดแรงบันดาลใจอยากทำความดี มีศีล 5 อยากศึกษาพระธรรมคำสอน
เพาะเป็นนิสัยรักวัด รักพระพุทธศาสนา มีความรับผิดชอบต่อสังคม
.
สังคมจะดี ทุกคนต้องช่วยกัน
ขอเชิญทุกท่านมาสร้างสรรสังคมที่ดี มีศีล 5
ด้วยการมาร่วมกิจกรรมธรรมยาตรากันนะครับ
•★
..>>--»เครดิท .ปาโมกข์ พรหมเดช
๔ มีนาคม ๒๕๖๑



BlogGang Popular Award #11

BlogGang Popular Award #12
◐ "กาน้ำชา " .... เรื่องเล่าที่ต้องเตือนใจตัวเอง!

◐21 ข้อคิดสั้นๆ "สำหรับคนที่ต้องการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในวันพรุ่งนี้"

◐ 5 วิธีง่ายๆ จัดการกับปัญหาทุกรูปแบบอย่างผู้ชนะ!

❀พระพุทธเจ้าทรงห้าม 4 เรื่อง คิดแล้วอาจเป็นบ้า

❀5 ปีมีครั้งเปิดรักษาตา ต้อเนื้อฟรีศูนย์ธรรมศาสตร์

❀ภาพพิธีจุดประทีปถวายเป็นพุทธบูชา และกตัญญูบูชาแด่มหาปูชนียาจารย์

❀ภาพพิธีตักบาตรพระธรรมยาตรา ๑,๑๓๔ รูป ณ วัดโบสถ์บน บางคูเวียง จ.นนทบุรี*อาทิตย์ที่ ๑๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑

❀ภาพข่าว*วันอาทิตย์*ตักบาตรพระธุดงค์ ๑,๑๓๔ รูป ณ วัดโบสถ์บน บางคูเวียง จ.นนทบุรี อนุสรณ์สถาน

❀เมืองไทยมีสุดยอดคัมภีร์! แต่ทำไมยังด้อยความเจริญกว่าประเทศตะวันตก!

✿ภาพเป็นข่าว : ศรัทธาชาวพุทธ! ชาวศรีลังกาเอาน้ำราดถนน ช่วยคลายร้อนให้พระเดินธุดงค์

✿วิจัยพุทธต้องตอบโจทย์ปฏิรูปคณะสงฆ์ ?

❀ วิธีการนอน 9 วิธี ช่วยแก้อาการเจ็บปวดต่างๆ



Friends' blogs
[Add permanent-love's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.