Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
20 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
ความรู้สึกของแม่...ในวันที่น้องช้างไม่สบาย

เช้าวันศุกร์ที่ 16 มีนาคม 2550

ก่อนออกจากบ้านไปทำงาน แม่แวะไปกอดลูกก่อนออกจากบ้าน เป็นปกติเหมือนทุกวัน แต่...วันนี้ทำไมลูกตัวร้อนจัง เมื่อคืนก็ยังดี ๆ อยู่นี่นะ ย่าแหม่มของลูกกับคุณพ่อบอกไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เค้าจับ ๆ ตัวลูกแล้วบอกก็อุ่น ๆ ธรรมดา แต่ในความรู้สึกของแม่มันไม่ใช่ แม่ไม่ค่อยพอใจนักเวลาที่แม่สันนิษฐานอะไรแล้วย่าแหม่มกับพ่อชอบเบรก แม่เลยเอาปรอทวัดไข้มาวัดได้ 37.4 "ลูกน่าจะมีไข้นะ..." ดีนะที่แม่เชื่อในความรู้สึกตัวเอง แต่แอบเซ็งคนข้าง ๆ เล็กน้อย ก่อนออกจากบ้าน แม่ให้ลูกทานยาแก้ไข บอกพ่อไว้ว่าให้วัดไข้ทุก 2 ชม. ตลอดวันคุณพ่อโทรมารายงานอาการไข้ของลูกเป็นระยะ วันนี้ลูกไม่คึกคักเหมือนทุกวัน คุณพ่อบอกว่าลูกซึม ๆ นิด ๆ จนล่าสุด บ่าย 2 โมงแม่โทรไปถาม คุณพ่อบอกว่าวัดได้เกือบ 39 องศา "บ้าไปแล้ว ทำไมไม่พาลูกไปหาหมอ จะนั่งรออะไรอยู่เพราะที่อุณหภูมินี้มันสูงนะ เดี๋ยวอาการลูกจะยิ่งแย่" แม่โมโหคุณพ่อมาก ๆ ที่ไม่รู้อะไรเลย ทั้ง ๆ ที่แม่สั่งไว้แล้วว่าถ้าเกิน 38 ให้พาไปทันที ไม่ต้องมานั่งรอให้เป็นมากกว่านี้ แม่เลยออกจากที่ทำงานแล้วตรงไป รพ. เพราะคุณพ่อกะย่าแหม่มกำลังพาลูกไปที่นั่น แม่ไปถึงทันที่คุณหมอกำลังตรวจ ก่อนหน้านี้ พยาบาลเช็ดตัวและป้อนยาให้ลูก ตอนที่แม่โทรหาคุณพ่อ แม่ได้ยินเสียงลูกร้องไห้รอดสายโทรศัพท์มา แม่ใจไม่ค่อยดี เพราะลูกไม่เคยร้องไห้เสียงดังมาก ๆ ขนาดนั้น ตอนหลังมาสอบถามจากย่าแหม่ม บอกว่าพยาบาลเช็ดตัวแรง ถ้าแม่เห็นตอนนั้นแม่คงว่าพยาบาลคนนั้นแน่ ๆ เช็ดตัวต้องเปิดรูขุมขน แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเช็ดแรง ๆ แม่เซ็งกับพยาบาลที่นี่จัง คุณหมอวิธาน เป็นคุณหมอประจำตัวของลูกที่ รพ. ยันฮี แนะนำวิธีเช็ดตัว ป้อนยาและดูแลลูกให้พ่อและแม่ เรื่องเป็นไข้นี่เป็นครั้งแรกของน้องช้าง ปกติลูกจะแข็งแรงไม่เคยป่วยเลย ครั้งนี้ลูกงอแง อ้อนทุก ๆ คน ซึม ๆ วันนี้ไม่มีเสียงหัวเราะของน้องช้างเลย ซึ่งเป็นสิ่งที่แม่ไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้
.....หลังจากกลับบ้าน รพ. แม่กับย่าแหม่มก็ช่วยกันดูแลลูก ส่วนคุณพ่อต้องออกไปทำงาน เราวัดไข้ ป้อนยา และเช็ดตัวให้ลูกทั้งคืนวันศุกร์ จนถึงเช้ามืดวันเสาร์ เพราะต้องการให้ไข้ของลูกลดลง เช้ามืดวัดปรอทอีกครั้ง ไข้ลดลงแล้ว เหลือประมาณ 37 ปลาย ๆ ...
.....วันนี้ลูกเริ่มจะเป็นปกติแล้ว เล่นได้ มีเสียงคุยอ้อแอ้ เดินไปเดินมา มีเสียงหัวเราะที่ขาดหายไปเมื่อวานกลับมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังต้องดูอาการกันต่อไป ป้อนยาและวัดไข้อย่างต่อเนื่อง วันเสาร์ลูกก็ยังอ้อนทุกคนอยู่ ไม่ยอมให้วาง จะให้อุ้มตลอด กินยายาก ไม่ค่อยยอมกิน แต่ดีที่ลูกทานข้าวได้ตามปกติ และไม่มีอาการหวัด ไม่มีน้ำมูก มีก็แต่ตัวที่ยังร้อนรุม ๆ อยู่ แต่โดยรวมถือว่าอาการดีขึ้น
.....วันอาทิตย์ วันนี้ลูกเกือบจะเป็นน้องช้างคนเดิม 100% แต่ก็ยังมีอ้อนแม่อยู่ดี ตอนเย็นย่าอ้อยย่าแหม่มพยายามจะพาลูกไปงานแต่งงานที่ SD ให้ได้ ซึ่งแม่ไม่อยากไปเลย เพราะลูกเพิ่งจะอาการดีขึ้น ยังไม่หายสนิท แต่เค้าก็ยังดันทุรังพาไปจนได้ ที่ รร. ลมแรงมาก ๆ แอร์ก็เย็น คนเยอะวุ่นวายไปหมด แม่ก็เซ็ง ๆ กับความดื้อของ 2 ย่า ของลูกมาก ๆ ด้วย เกือบ 2 ทุ่ม ลูกเริ่มตัวร้อนรุม ๆ ขึ้นมาอีกแล้ว แต่ยาก็หมดด้วย ตอนนั้นในงานเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพิ่งจะขึ้นเวที ย่าของลูกก็ยังไม่อยากกลับตอนนี้ แต่แม่ไม่สนใจแล้วล่ะ จะพาลูกกลับ สุดท้ายเค้าก็ต้องตามแม่กับน้องช้างกลับ ออกจากงานเราแวะไปที่ รพ. อีกครั้ง พาน้องช้างไปให้คุณหมอตรวจหน่อย เพื่อความสบายใจของแม่ และไปเอายามาเผื่อไว้ด้วย ที่ รพ. วัดไข้ได้ 36.8 คุณหมอบอกว่าถ้า 37.8 ถือว่ามีไข้ และต้องทานยา ระหว่างรอหมอและให้หมอตรวจ ซึ่งไม่ใช่หมอประจำของลูก ลูกจะหงุดหงิด อารมณ์ไม่ค่อยดี แต่พอกลับถึงบ้าน ลูกเล่นได้เป็นปกติ กินขนมได้ เดินไปเดินมา คุยและมีเสียงหัวเราะ คืนวันอาทิตย์ลูกเข้านอนเกือบ 5 ทุ่ม ก็ยังนอนดึกเหมือนเดิม คืนนี้แม่ก็ต้องมาเฝ้าดูอาการด้วยแหละ กลัวไข้กลับ
.....แม่ไม่อยากให้ลูกป่วย และหากมีทางที่จะป้องกัน แม่ก็จะทำ แม่ไม่ต้องการให้เสียงหัวเราะของลูกขาดหายไปแม้แต่วันเดียว และแม่ก็จะเชื่อความรู้สึกของแม่ด้วย เมื่อไหร่ที่แม่ไม่มั่นใจว่าลูกของแม่สบายดี มันก็จะทำให้แม่กังวล และวันธรรมดาแม่ก็ต้องออกไปทำงานด้วย ทำให้แม่คิดว่าควรจะทำคู่มือเกี่ยวกับอาการและการดูแล เมื่อลูกเป็นไข้ เป็นหวัด ปวดท้อง หรือท้องเสีย ทำติดบ้านไว้เลย เพราะแม่ก็ต้องการให้ย่าแหม่มดูแลลูกให้เหมือนที่แม่ต้องการทำ ในเวลาที่แม่ไม่อยู่ การที่ลูกไม่สบายในครั้งนี้ ทำให้แม่ตื่นตัวขึ้นมาก ว่าต้องหาวิธีป้องกัน วิธีดูแล เตรียมไว้เผื่อฉุกเฉิน แม่อาจจะเป็นคุณแม่ที่วิตกจริตจนเกินไป แต่แม่ก็ไม่แคร์หากใครจะคิดแบบนั้น เพราะแม่จะเชื่อในความรู้สึกของแม่

มาบ่นให้ลูกฟังยาวมาก ๆ สุดท้าย ทุกอย่างที่เป็นและทุกอย่างที่ทำ ทำเพราะห่วงลูกมากมาย
รักลูกค่ะ / แม่





Create Date : 20 มีนาคม 2550
Last Update : 31 สิงหาคม 2550 15:41:39 น. 1 comments
Counter : 418 Pageviews.

 
ดีใจด้วยนะจ้ะ ที่น้องช้างต้น หายไข้แย้ว กลับมาคึกได้เหมือนเดิม
ตอนลูกไม่ฉะบายเนี่ย คนเป็นแม่ อยากจะเป็นแทน ใจจะขาดเนอะ
ยิ่งเสียงร้องไห้ของลูกเนี่ยนะ โห จิ๊ด เข้าไปถึง แก้วหูเยยว่ะ



โดย: dow IP: 58.8.134.157 วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:15:40:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

angel-touch
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Welcome to our love Blog...ดีใจจังที่แวะมาทักทายกัน ^_^ ทัชและน้องช้างต้น

pk12th

Friends' blogs
[Add angel-touch's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.