Group Blog
 
 
สิงหาคม 2549
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
29 สิงหาคม 2549
 
All Blogs
 

ฉั u อ่ อ u แ อ เ กิ u ไ ป แ ล้ ว




วันนี้ฉันตื่นเช้ามาด้วยความอ่อนเพลีย
สมองฉันสั่งให้ลุกขึ้นจากการหลับใหล
แต่ดูเหมือน..
ร่างกายของฉันกลับไม่มีเรี่ยวแรง
ที่จะลุกขึ้นจากเตียงนอนอันแสนนุ่ม
ฉันนอนลืมตาแล้วก็บอกกับตัวเองว่า
แม้ว่าตอนนี้ฉันจะรู้สึกแย่เพียงไรก็ตาม
แต่ฉันก็ยังมีสิ่งที่ต้องทำต่อไป..
เฉกเช่นกับทุกๆวัน
สุดท้ายฉันก็เอาชนะมันได้
วันนี้ฉันออกเร็วเป็นพิเศษ
คงเป็นเพราะวันนี้
ไม่ได้แต่งตัวอะไรมากมายกระมัง
(ก็มันหมดอารมณ์ที่จะทำอะไร)
ถึงแม้ว่าวันนี้จะออกไวแค่ไหนก็ตาม
ท้ายที่สุดแล้วฉันก็ยังคงใช้บริการ
พี่มอเตอร์ไซด์วินเช่นเคย
คงเป็นเพราะมันเป็นเวลาเช้าที่เร่งด่วน
การใช้มอเตอร์ไซด์ของฉัน
จึงเป็นอะไรที่เลี่ยงไม่ได้
ช่วงเวลาที่นั่งมอไซด์สายลมก็พัดผ่าน
ปะทะกับใบหน้าของฉัน
จนทำให้รู้สึกเย็นชื่นใจ
วินาทีนั้นเอง
ฉันก็รู้สึกว่าน้ำตามันไหลเอ่อ
มาจนล้นปริ่มๆ
ฉันกำลังเป็นอะไรกัน
ไช่แล้วฉันคงเหงาเกินไป
หรือไม่ฉันก็คงแค่..
เหนื่อยเกินไป
ก็เท่านั้น
เพราะวันนี้ฉันพกพาความวิตกกังวล
ร่วมทางไปด้วย
การเดินทางไปทำงานของฉันในวันนี้
เลยเต็มไปด้วยความหวั่นไหวเป็นพิเศษ
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็คอยบอกกับตัวเองว่า
จงเอาชนะความกลัวอย่างมั่นคง
แม้ว่าในใจฉันจะหวั่นไหวเพียงใดก็ตาม
วันนี้มาถึงที่ทำงานทันเจ้านายสุดเฮ๊ยบ
โชคดีจัง แต่กระนั้น
ความซวยก็อยู่รอบๆตัวเราเสมอๆ
และแล้วไม่นานเจ้านายสุดเฮี๊ยบก็มาถึง
ฉันโดนเฉ่งซะไม่มีชิ้นดี
เจ้านายยังคงคอนเซ็บบัดซบ
อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ขอให้ได้ขุดคุ้ยเรื่องราวสมัยพระเจ้าเหา
มาพูดถึงจาสมเป็นแก
ทำเอาฉันปวดหัว ปวดใจ ซะเหลือเกิน
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็อดทน ทน แล้วก็ทน
ทนมาโดยตลอด
ชีวิตฉันจะมีสักเรื่องไหมที่ไม่ต้องอดทน
รู้สึกเหลือเกินว่าชีวิตช่วงนี้
จะมีแต่มรสุม ทำเอาฉันเซตามลม
ได้อยู่เสมอๆ
ฉันอยากมีใครสักคนอยู่ข้างๆฉันจัง
เวลาแบบนี้ เวลาที่ฉันรู้สึกเหนื่อย
เวลาที่ฉันรู้สึกอ่อนล้า
ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดา
ที่ต้องการคนที่รักและเข้าใจ
ฉันเรียกร้องมากไปล่ะสิ
ทั้งที่ฉันเองก็มีคนสำคัญ
ทั้งที่เขาคอยบอกฉันเสมอ
ว่าฉันยังมีเขา
แต่ที่ผ่านมาจนถึง ณ ตอนนี้
ฉันพบว่าฉันอยู่คนเดียวมาโดยตลอด
ฉันรู้สึกเหมือนไม่มีใคร
เวลาที่ฉันต้องการเขามากที่สุด
เขาอยู่ที่ไหน
หลังเลิกงานวันนี้
ฉันไปซื้อที่หนีบผมอันใหม่
ไฉไลกว่าเดิม
ฉันยังคงเดินไปตามถนนหนทาง
เพียงลำพัง
แม้จะมีผู้คนรายล้อมฉันอยู่มากมาย
แต่ฉันก็ยังคงหนาวเหน็บ
ตอนนี้ฉันคิดถึงเขาจัง
เขากำลังทำอะไรอยู่นะ
ช่างเถอะ
ฉันเองก็ไม่อยากรับรู้อีกต่อไป
วันนี้มันทำให้ฉันรู้ว่า
ฉันอ่อนแอเกินไปแล้ว
ที่ผ่านมาจนถึงวันนี้
มันทำให้ฉันตระหนัก
ถึงคุณค่าของตัวเอง
ฉันไม่จำเป็นต้องไปคิดถึงเขาหรอก
ฉันไม่จำเป็นต้องเหงา
เวลาที่เดินคนเดียว
ฉันไม่จำเป้นต้องเรียกร้อง
ให้ใครสักคนมาอยู่เคียงข้าง
ตัวฉันเองก็สามารถที่จะดูแลตัวเองได้
ฉันเองน่าจะชินได้แล้ว
กับการเดินคนเดียว
ทำอะไรคนเดียว
จะไปใส่ใจอะไรกับคนบางคน
นับจากนี้แม้ว่าจะดูเหมือน
การหลอกตัวเองไปวันๆ
ฉันก็จะยืนให้ได้ ด้วยตัวของฉันเอง




 

Create Date : 29 สิงหาคม 2549
8 comments
Last Update : 25 พฤศจิกายน 2549 11:26:57 น.
Counter : 378 Pageviews.

 

อยู่คนเดียวที่ไหนกัน..
อย่าลืมเพื่อนสนิทที่ชื่อ <> สิครับ

คุณเข้มแข็งได้มากกว่าที่คุณคิด....
.....
จริงๆนะ

 

โดย: แร้ไฟ 29 สิงหาคม 2549 1:36:01 น.  

 

อย่าเหงาไปเลยนะคะ สู้ๆสู้ตาย ถึงแม้ไม่มีใครที่เรากำลังมองหา แต่เรายังมีตัวเราที่จะดูแลและให้กำลังใจตัวเองได้มากที่สุด เข้มแข็งเข้าไว้นะคะ อย่างน้อยๆคุณก็คงยังดีกว่าฉัน ที่หลงไปรักใครเขาเข้าอยู่ฝ่ายเดียว ทุกๆวันต้องร้องให้กับความรักที่เราให้เขาไปเหมือนๆกับมันไม่มีค่าอะไร อยากทำใจให้กลับมามีแค่ตัวเองเหมือนเดิม ก็ยังทำไม่ได้เสียที เห็นมะว่าการอยู่คนเดียวบางทีมันดีแค่ใหน เพียงแค่เรามองข้ามตัวเราเองไปแค่นั้นเอง อย่าลืมสิว่าเราเองนั่นแหละที่เข้าใจความรู้สึกตัวเองมากที่สุด สู้ๆนะคะ ร้องให้สิบางทีถ้าหากเราร้องให้อาจทำให้เราได้ระบายความรู้สึกได้บ้าง ดีเท่ากับการได้เล่าอะไรๆให้ใครสักคนรับรู้เลยแหละ เราทำเป็นประจำเลย ....สู้ๆสู้ตาย

 

โดย: ผู้หญิงที่หลงรักพระอาทิตย์(ข้างเดียว) IP: 203.157.254.34 29 สิงหาคม 2549 11:17:56 น.  

 

ถูกต้องค้าบ...
เป็นเพื่อนกับตัวเองสนุกดีออก.
..
ปล. ผมเคยตก STAT แต่เป็น STAT II นะ..
มอ...มอ....5555

 

โดย: แร้ไฟ IP: 58.9.135.230 29 สิงหาคม 2549 12:19:48 น.  

 

อ่านแล้วชีวิตหดหู่จังค่ะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็เข้ามาพูดคุยกับเพื่อน ๆ ใน Blog ได้เสมอค่ะ ยินดี

ขอบคุณมากสำหรับข้อติชมเรื่องเพลงนะคะ อธิบายสั้น ๆ ว่าเสียงเป็นแบบนี้ค่ะ เวลาร้องเพลงหลายแนว จำเป็นจะต้องปรับให้โทนเสียงให้เข้ากับโทนและแนวเพลง ไม่ได้จงใจจะบีบให้เล็กเป็นเสียงผู้หญิง เพราะฉะนั้น ที่บอกให้ร้องเสียงหล่อ ๆ แบบพี่มัมนั้น ทำไม่ได้ค่ะ

ขอบคุณที่แวะเข้าไปฟังเพลงเป้ค่ะ

 

โดย: ปูเป้ (HeaVeN BeLL ) 29 สิงหาคม 2549 16:02:17 น.  

 

สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายค่ะ

บล็อคสวยมาก ก ก เลย

 

โดย: hatebadguy 29 สิงหาคม 2549 19:31:42 น.  

 

ชีวิต...ก็เป็นเช่น..นี้..เอง

 

โดย: yy: IP: 58.9.80.104 29 สิงหาคม 2549 21:39:21 น.  

 

สุข เศร้า คละเคล้ากันไปเน๊อะ



...

 

โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) 4 กันยายน 2549 15:23:48 น.  

 

Chill Chill ครับ
เด๋วก็หาใหม่ได้เอง
เค้าแค่ไม่ดีพอสำหรับเรา (แรงไปป่ะ)
วันนึงต้องขอบคุณเค้าที่ทำให้คุณได้เจอสิ่งดีๆ ในวันต่อๆ ไป เคยมีคนบอกว่า สิ่งใดเกิดขึ้นแล้วย่อมดีที่สุดเสมอ
อย่างผมก็เคยผิดหวัง เคยเสียใจอะไรมามากมาย แต่สุดท้ายมันก็ทำให้เรามีความสุขและดีใจกับวันนี้ของเรา
เอาน่า เบื่อนักก็ไปเที่ยวบ้าง ไม่มีเพื่อนเที่ยวเดี๋ยวหาให้

 

โดย: OAK (nata339 ) 16 กันยายน 2549 16:31:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


<<dl[-``-]lb>>
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ความบอบช้ำเริ่มผ่อนคลาย ทรมานเริ่มจาง
ปั่นบล๊อคคุณให้ Hot สุดๆ ที่ BlogYellow.com คลิ๊กโลด
Friends' blogs
[Add <<dl[-``-]lb>>'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.