อมตะมหานิพพาน ผู้เบิกบาน-ผู้รู้-และผู้ตื่น ไม่มีกลางวันและกลางคืน แสนสดชื่นบรมสุขอยู่ทุกยาม คิดดี-พูดดี-ทำดี สร้างบารมีให้งดงาม สดใสใต้ฟ้าคราม ทำหน้าที่ตราบวันตาย ฯ
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2557
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
26 พฤษภาคม 2557
 
All Blogs
 
บทกวีทิพย์ :: พระพุทธโอวาทสมเด็จองค์ปฐมทรงโปรดเทวดา นางฟ้า พรหม

บทกวีทิพย์ :: พระพุทธโอวาทสมเด็จองค์ปฐมฯทรงโปรดเทวดา นางฟ้า พรหม
« เมื่อ: วันนี้ เวลา 01:35:46 PM »
อ้างถึงแก้ไขลบทิ้ง

  (ร้อยกรองถวายโดย ชัย แสงทิพย์ พุทธกวีทิพย์)


๐ ดูกรเหล่าลูกหลานท่านทั้งหลาย.....  มาประชุมกันมากมาย ณ ที่นี่

จะเป็นพรหม-เทวดา-นางฟ้ามี    ทุกท่านนี้จงอย่าลืมความตาย!!!

อันความตายหมายถึงการจุติ    ลืมเสียสิ”ความเป็นทิพย์”สิ้นทั้งหลาย

อย่าเพลิดเพลินหลงสนุกสุขสบาย    มันจะทุกข์ที่หลังตายเมื่อวายวาง!!!

จงดูภาพมนุษย์เมืองไหนที่น่าเกิด     ดินแดนไหนสุขประเสริฐอย่างคิดบ้าง?

ที่ไหนเล่า....แสนสบายไม่ทำงาน?    ทุกกิจการล้วนเหนื่อยยากลำบากลำบน!!!

เมืองมนุษย์ทุกแห่งแท้”มีแต่ทุกข์”    ไม่เห็นสุขร่มเย็นที่เป็นผล

กระทบกระทั่งกับอารมณ์ต้องข่มตน    ปรารถนาไม่สบผล....หวังตนตัว!!!

ทุกอย่างต้องขันแข่งใช้แรงงาน    ทุกๆด้านโหมรุมมาสุมหัว

เรื่องคนอื่น-เรื่องตนเอง-เรื่องครอบครัว    เรื่องรอบตัวมาร้อยรัดให้จัดแจง

๐ แต่มาเป็นเทวดา-นางฟ้านี่    เสวยบุญที่มีรังสีแสง

ทุกอย่างหมดสิ้นไป....การใช้แรง    เสาะแสวงสิ่งอันใดไม่ต้องทำ!!!

ร่างกายทิพย์เยือกเย็นเป็นปกติ    เอิบอิ่มมิต้องหากินทุกเช้าค่ำ

ไม่ต้องห่มผ้า-อาบน้ำสุขทุกวัน    ปรารถนาสมหวังพลันในทันที!!!

จะไปไหนไปได้....ลอยไปถึง-    ฉับพลันซึ่งโดยบุญราศี

ความเจ็บป่วย-แก่เฒ่านั้นไม่มี    ร่างกายนี้”เป็นทิพย์ใส”ไม่เปลี่ยนแปร

ทั้งนี้เพราะเหตุใด....อะไรเล่า?    อายุเจ้าที่สุโขสโมสร

ในเทวโลก-โลกพรหมาใช่ถาวร    จำกัดรอนตามบุญวาสนาบารมี

เมื่อหมดบุญวาสนา....พาจุติ    คือตายสิ...เหมือนคนตายกลายเป็นผี!!!

ต้องเปลี่ยนแปลงขึ้น-ลงไม่คงที่    นั่งอยู่นี่....บารมีนี้ต่างกัน

เทวดา-นางฟ้าหรือว่าพรหม    ได้ชื่นชม”อริยะ”เป็นสุขสันต์

มีมากมายก็จริง.....สิ่งสำคัญ    อย่าลืมว่า....ทุกท่านนั้นกรรมบั่นทอน!!!

ยังมีบาปติดตัวมาคราก่อนชาติ    ต่อเนื่องมายังไม่ขาด...ไม่ถ่ายถอน

สะสมมานั้นมากมายไม่คลายคลอน    ดังสิงขร....ต้องใช้กรรมที่ทำมา!!!

*(พระพุทธเจ้าตรัสให้ฟังท่านทั้งหลาย....จะสาธยายภาพและเรื่อง ณ เบื้องหน้า

โดยใช้”กำลังใจ”ของอาตมา    ดูร่างกายเทวดา-นางฟ้า-พรหม

เห็นเงาบาปอยู่ในตัวชั่วหนามาก    ดูตัวเองอีกต่างหากก็แม้นสม

บาปก็มีท่วมท้นตนจ่อมจม    แล้วสมเด็จองค์ปฐมตรัสต่อไป)*.....

*ภิกขเว....ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย.....(เวลานั้น มีพระมาด้วยหลายองค์)    เทพ-นางฟ้า-พรหมมากมายจงครวญใคร่

จงอย่าลืมว่าทุกท่านทุกองค์ไป    มีบาปไซร้ติดตัวมา....สารพัน

อาศัยบุญเล็กน้อยก่อนจะตาย    นึกถึงก่อนวอดวายพบสุขสันต์!!!

ได้ขึ้นมาเสพสุขทุกคืนวัน    บนสวรรค์-บนพรหมบ้างต่างๆกรรม

๐ หากว่าท่านจุติเมื่อไรให้”ดูโน่น”!!!......ไฟลุกโชนในนรก....ตกเบื้องต่ำ

(ท่านชี้มือลง....เห็นนรกไฟสว่างจ้าแดงฉานไปหมด)

ท่านต้องพุ่งหลาว...ลงนรกตกเพราะกรรม    บาปที่ทำต้องชำระสะสางตน!!!

กว่าจะเกิดอีกก็กาลนานหนักหนา    กว่าจะกลับเป็นเทวดา-พรหมอีกหน

ก็ยังไม่แน่นอน...บุญบาปปน    ช่วงเป็นคนกรรมที่ทำผลนำไป

เพราะอะไร....จึงเป็นไปเช่นนั้น?    กรรมสำคัญ-คนชั่วหยาบทำบาปใหม่

ก็ต้องลงนรกไหม้หมกไป    เพราะกรรมใหม่ให้ผลแก่ตนเอง

ดังนั้น ท่านทั้งหลาย.....มาถึงนี่    สวรรค์-พรหมก็ดีชี้ตรงเผง

เป็นครึ่งทางมนุษย์-นิพพาน....เท่านั้นเอง    จะว่าเก่ง....ยังไม่ใช่....ชี้ให้ดู!!!

๐ ท่านทั้งหลาย....จงดูนั่น”นิพพาน”สว่าง    ทรงยกมือชี้ขึ้นพลาง”นิพพานหรู”

อาตมา-นางฟ้า-เทพและพรหมดู    ต่างรับรู้เหมือนๆกันอันเดียวเป็น

พระนิพพานไสวสว่างกระจ่างจ้า    ประจักษ์ตาสรรพวิมานตระการเห็น

สีเดียวกันคือสีแก้วแพรวพรายเป็น    สีขาวเด่นระยิบระยับงามจับตา!!!

พระอรหันต์ทั้งหลายอยู่ที่นั่น    มีสุขสันต์ขนาดไหน....เข้าใจหนา

รู้เห็นหมดแจ่มใสในวิญญา    องค์ปฐมทรงกลับมาตรัสต่อไป......

*ท่านทั้งหลาย.....(เทพ พรหม นางฟ้า)จงหวังตั้งใจดี    การจุติมีคราวนี้.....ให้คิดใหม่

ถ้าบุญวาสนาบารมีสุดสิ้นไป    เราจะไม่ไปเกิดเป็นมนุษย์!!!

ไม่เกิดเป็นเทวดา-นางฟ้า-พรหม    หวังชื่นชม”พระนิพพาน”เป็นที่สุด!!!

เราต้องการ”พระนิพพาน”สถานพุทธ    แดนวิมุติ-จุดเดียวเด็ดเดี่ยวจริง!!!

การไปนิพพานนี้ที่สุขสม    ยึด”อารมณ์พระนิพพาน”สำคัญยิ่ง

อาตมาชมพรหม-นางฟ้า-เทพเก่าจริง    ไม่หนักใจในทุกสิ่ง”รู้จริงแล้ว”!!!

ส่วนใหญ่แล้วท่านเป็น”พระอริยะ”    รู้ตัดละ....ทำจิตใจใสเป็นแก้ว!!!

ห่วงนางฟ้า-เทพ-พรหมใหม่ไม่รู้แนว    จะหลงความเป็นทิพย์แล้ว....แก้วจะมัว!!!

หลงเพลิดเพลินความเป็นทิพย์นานา    รู้สึกว่า”สุขพูนทวี”มีอยู่ทั่ว

จะอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่เคยกลัว    ไม่จุติ-ไม่เคลื่อนตัวชั่วกาลนาน!!!

ความรู้สึกนี้เป็น”ความเห็นผิด”    จงกลับคิด”ดับทุกข”นำศุขศานติ์

ให้คิดใหม่เพื่อ”โลกทิพย์พระนิพพาน”    รู้สึกผ่าน”ต้องจุติพลัน ณ วันนี้”!!!

คิดว่าต้องจุติ-ตายไว้เสมอ    ชีวิตเธอ-ฉันมองเห็นต้องเป็นผี

อาการชีวิตไม่แน่นอนเดือดร้อนมี    ตายเมื่อไหร่ก็ทันที.....เป็นผีเลย!!!

อัน”ความตายเป็นของเที่ยง”เลี่ยงไม่พ้น    ชีวิตตนมีเกิด-ตาย....หน่ายอกเอ๋ย

ความเป็นอยู่นั้นไม่เที่ยงเบี่ยงเบนเลย    คิดแล้วเอย”อย่าประมาท”ขาดปัญญา!!!

พิจารณา”ความดีไซร้แห่งไตรรัตน์”    ให้เห็นชัดพระการุณย์เลิศคุณค่า

ควรที่เราจะเคารพนบวันทา-    หรือไม่?หากเราศรัทธาท่านจริงใจ

นี้ก็เป็นอาการขั้นที่สอง    จักสมปอง....ท่านไปนิพพานได้!!!

หลังจากนั้นให้ทรงศีลบริสุทธิ์ไว้   ศีลห้า-ศีลแปดได้....ศีลใช้งาน

กุศลกรรมบถสิบ-ศีลสิบเบ็ดเสร็จ    ศีลสองร้อยยี่สิบเจ็ดนำศุขศานติ์

(พอท่านพูดถึงศีล 227 ก็คิดในใจว่า เทวดาจะไปบวชที่ไหน? พระองค์ท่านก็หันหน้ามาตรัสว่า)

*(ฤาษี....เทวดาเขาไม่ต้องบวช เพราะมีศีลครบบริบูรณ์อยู่แล้ว)

เทพชั้นยามา-ดุสิตศีลก็ปาน-    ศีลพระท่านเฉกเป็นเหมือนเช่นกัน

พรหมก็เช่นเดียวกันศีลธรรม์ล้ำ    อยู่ด้วย”ธรรมปีติ”จิตสุขสันต์

ท่านอยู่ด้วย”ความสุข”ทุกคืนวัน    ไม่อาบัติ-สิ่งอาบัติ.....นั้นไม่มี!!!

สิ่งที่จะเป็นบาปนี้ไม่มีเลย    แล้วหันหน้ากลับมาเอ่ยพุทธพจน์ศรี

กับเทพ-พรหม-นางฟ้าพุทธวาที    ขอทุกท่านตั้งฤดี ณ ที่งาม

จงอย่าลืมคิดว่าเรา....จิตตั้งอยู่    จะเป็นผู้มีศีล....สิ้นหยาบหยาม

ศีลห้า-แปด-สิบ-สองร้อยยี่สิบเจ็ดก็ตาม    กุศลกรรมบถ-งดงามด้วยความดี!!!

ตั้งใจไว้เราจะไม่ละเมิดศีล    จนตายสิ้นจากมนุษย์วิสุทธิ์ศรี

แล้วมีจิตใช้ปัญญาว่าเทพนี้    นางฟ้าหรือเทวีหรือว่าพรหม

เกิดมาไซร้มีสภาพก็ไม่เที่ยง    ไม่อาจเลี่ยงความตายไม่สุขสม

ต้องจุติเป็นวาระสุดท้ายในอารมณ์    จะทุกข์ตรมเศร้าโศกวิโยคเย็น

จงคิดไว้เสมอว่าเราต้องจุติ    ต้องตายสิ-ทุกวันไซร้มองให้เห็น

ตายจะไม่ไปลำบากที่ยากเย็น    ไม่เกิดเป็นสัตว์ในอบายหรือมนุษย์

๐ ท่านทั้งหลาย....จงดูภาพและเรื่องของเมืองคน    (แล้วพระองค์ก็ชี้มาที่เมืองมนุษย์)    ความวุ่นวายมากล้นมีเป็นที่สุด

เต็มไปด้วยความโสโครกโลกมนุษย์    ความต้องการไม่สิ้นสุดมนุษย์เอย......

มนุษย์-คนเต็มไปด้วยการงาน    ทุกข์ทรมานมากมีสุดที่เอ่ย

มีความอยาก-หิวกระหายมากมายเลย    ไม่น่าเชยไม่น่าชมไม่สมปอง

สิ่งก่อสร้าง-ทรัพย์สินสิ้นทั้งหลาย    เมื่อเราตายก็หมดสิทธิ์สิ้นทั้งผอง

เป็นราชามหากษัตริย์ทรงฉัตรทอง    พระราชฐานเวียงวังทองที่ต้องการ

สร้างไว้เป็นที่หวงแหนแสนสวยงาม    แดนต้องห้ามคนภายนอกห้ามเข้าผ่าน

เข้าได้แต่คนภายในใช้การงาน    แต่ว่าท่านตายแล้ว....กลับเป็นคน

หากไม่ได้เกิดเป็นราชาดังก่อน    ถูกลิดรอนสิทธิ์ไปไม่มีผล

ไม่สามารถเข้าสถานวังบ้านตน    ที่เคยสร้างไว้งามล้น....อับจนใจ!!!

ความไม่แน่นอนในคนเห็นเป็นอย่างนี้    ไม่มีดีหยุด-เดิน-พัก-วิ่งขวักไขว่

ทำกิจการงานทั้งวัน....ดิ้นกันไป    เพื่อประโยชน์นิดเดียวไซร้ก็คือ”เงิน”!!!

ไม่มีเงินก็ยากที่มีชีวิต    จะทรงตัวก็หมดสิทธิ์แสนขัดเขิน

ความจำเป็นหนักหนาต้องหาเงิน (เมื่อท่านตรัสอย่างนี้แล้ว ก็บอกว่า)    อย่าเพลิดเพลินหลงฟูเฟื่องในเมืองคน!!!

๐ จงอย่าคิดเป็นมนุษย์อีกต่อไป    ตัดจากใจความเป็นมนุษย์สิ้นสุดผล

เลิกความหมาย-สิ้นความเห็น”ความเป็นคน”    เห็นทุกข์ทนในโลกมนุษย์สุดลำเค็ญ!!!

มนุษย์มีสภาพ”ไม่เที่ยง”เบี่ยงเบนทั่ว    “ไม่มีการทรงตัว”ทั่วยากเข็ญ

มีเกิดขึ้น-ปรวนแปร-แก่-ป่วยเป็น    ไม่มีเว้นว่าคนใดที่ไหนเลย!!!

มีพลัดพรากจากของรัก-ของชอบใจ    แล้ว”ตายไปเป็นที่สุด”มนุษย์เอ๋ย

อย่าอยากเป็นเทพ-นางฟ้า-พรหมาเลย    ท่านที่เอ่ย”สภาพไม่เที่ยง”เพียงเหมือนกัน!!!

ล้วนมี”ความเกิดขึ้น”เป็นเบื้องต้น    แล้ว”เปลี่ยนแปลง”ไปจนไม่สุขสันต์

มี”ความจุติเป็นที่สุด”เหมือนดุจกัน    “ทุกคนนั้นหวังนิพพานเป็นที่ไป”!!!

จงตั้งใจ....ว่าเรานี้”จะมีศีล”    ไม่ขาดวิ่น-พร่องในจิตน่าพิสมัย

“จะนับถือพระไตรรัตน์”เป็นฉัตรไชย    “ต้องจุติในวันหน้า....สักครา”มี

ตถาคตมีความรู้สึกว่า    เทพ-นางฟ้า-พรหมเก่าๆมีราศี

ปฏิบัติดี-ปฏิบัติได้-“เข้าใจ”ดี    อารมณ์มี”อริยะ” ประจำตน

อันคำว่า”เข้าใจ”หมายถึงว่า    “มีอารมณ์พระโสดาปัตติผล-

“มีอารมณ์พระอรหันต์”มั่นในตน    “ปฏิบัติได้ดี-มีผล”วิมลมาลย์!!!

เทพ-พรหม-นางฟ้าใหม่ๆ(จง)ตั้งใจว่า    “จงลืมความเป็นทิพยา”....หลงศุขศานติ์

“อย่าเพลิดเพลินสุขเกินไป”ไม่ได้การ    มัน”จะทุกข์ทีหลัง”นานนับกาลเกิน!!!

ตั้งใจคิดว่า”ความสุขที่ได้มา-    จากบุญญาเล็กน้อย”ให้พลอยเขิน

“บาปใหญ่ยังอยู่ในตัว”อย่ามัวเพลิน    หากเผลอเกิน”ไม่สร้างทางความดี”

เมื่อจุติ-ความเป็นเทวดา-พรหม    จะล่มจม”ลงอบาย”กลายเป็นผี!!!

จงดูภาพนรกภูมิไว้ให้ดีๆ    ขุมไหนมีที่น่ารัก...น่าอยู่กัน?

มันไม่น่าอยู่-น่าเกิดทุกแหล่งที่    แดนไหนมีความไร้ทุกข์-ความสุขสันต์?

ไม่มีการงานใดๆให้ทำกัน    “มนุษย์นั้นมีแต่ทุกข์....ไม่สุขเลย”!!!

ดูเทวดา-นางฟ้า-พรหม-มนุษย์    มากมายสุดชาย-หญิงไม่นิ่งเฉย

เดินเกลื่อนกล่นในเมืองคนทุกคนเคย-    เกิดเป็นเทพ-พรหมแล้วเอย....เผยความจริง!!!

*แต่ว่าท่านทั้งหลาย......จงตั้งใจมั่นหมายทั้งชาย-หญิง

ไว้เฉพาะ”พระนิพพาน”-บ้านแท้จริง    ทำจิตนิ่ง”ดูนิพพาน”ให้ชัดเจน-

และแจ่มใส....ให้เห็นว่าเป็นที่-   “นิพพานนี้-แดนบรมสุข”สิ้นทุกข์เข็ญ

ไม่มีที่สิ้นสุด....แดนพุทธเย็น-    จิตใสเด่นแห่งอรหันต์”อนันต์บุญ!!!

(เมื่อตรัสเพียงเท่านี้ พระองค์ก็จบ)

๐ หลวงพ่อสุรุปความสั้นๆที่ท่านเทศน์   เป็นหมายเหตุสี่ข้อพอนำหนุน

ให้เกิดก่อความคิดเห็นที่เป็นบุญ    เอื้อการุณย์การปฏิบัติเร่งรัดตน

ท่านทั้งหลาย........  การหลบหลีกภูมิอบาย.....ง่ายเป็นผล!!!

หนึ่ง-“จงอย่าลืมความตาย”ไว้ทุกคน    หนีไม่พ้นหรอกความตายวายชีวี!!!

“จงคิดว่าเราต้องตายไว้เสมอ”    ทั้งฉัน-เธอสักวันพลันเป็นผี!!!

ความตายอาจเกิดกับเราแม้เดี๋ยวนี้!!!    “เราคือผีเดินได้”นั้นใช่เลย!!!

สอง-“เคารพพระไตรรัตน์”ด้วยศรัทธา    ใจจริงหนา”ในดวงจิต”ชิดเฉลย

สาม-“มีศีลบริสุทธิ์แท้”แน่นอนเลย    สี่-ชื่นเชย”ชี้ทางให้ไปนิพพาน”!!!

*เป็นนัยะกรณีที่พิเศษ    “ปฏิเสธเกิดเป็นมนุษย์”สุดสงสาร

ทั้ง”เทพ-พรหม-นางฟ้า”ไม่ต้องการ    ให้”ตั้งใจไปนิพพานสถานเดียว”!!!

ทุกๆท่านเห็นโลกทิพย์นิพพานซึ้ง    สี่ประการ+พิเศษหนึ่งพึงเฉลียว

ท่านจะ”หนีอบานภูมิพ้น”ทุกคนเทียว   สุดท้ายเที่ยว”ไปนิพพาน-กลับบ้าน”เอยฯ.....

หมายเหตุ-เทศน์ที่"เทวสภา"วันที่ 8 สิงหาคม 2535 เวลา 08.00 น. พระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระราชพรหมยาน เมตตาเล่าให้ลูกหลานฟัง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2535 เลา 21.00 น.

จากหนังสือประวัติ ข้อธรรม-คำสอน บทสวดพระคาถามหาจักรพรรดิ คู่มือการใช้พระผงกรรมฐาน ลูกแก้วมณีนพรัตน์ และคำอธิบายประกอบการใช้พระ วัดพุทธพรหมปัญโญ(วัดถ้ำเมืองนะ) ตำบลเมืองนะ อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่

www.watthummuangna.com

www.luangtama.com

www.buddha-dhamma.com 



Create Date : 26 พฤษภาคม 2557
Last Update : 26 พฤษภาคม 2557 14:10:21 น. 0 comments
Counter : 1501 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

AmataMahaNippan
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




อภิมหาอมตะนิพพาน เหนือวิมานพรหมสวรรค์ ณ ชั้นไหน ?
บรมสุขแห่งนิพพานเบิกบานใจ ไม่เหมือนใครไหนเลยที่เคยมี....

บัวบาน บางเขน
Buaban_Bangkhen@hotmail.com
New Comments
Friends' blogs
[Add AmataMahaNippan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.