Bloggang.com : นางมารนอกสังกัด : สรรหามาบ่น

สรรหามาบ่น

วันนี้ สงสัยของจะขึ้น

นั่งดูบล๊อกตัวเองอยู่ดีๆ รู้สึกหมั่นไส้รูปแบ๊คกราวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
อะไรมันจะซาหวีดกันปานนั้น เห็นแล้วหมั่นไส้เฟ้ย ชิชะ
จะมาสวีทเกินหน้าเจ้าของบล๊อก ชั้นรับไม่ด้ายยยย

(นังนี่มันท่าจะบ้า

)

ว่าแล้ว ก้อเปลี่ยนมันทั้งเวปเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า

นั่งปล้ำอยู่สามชั่วโมง
ออกมาคิขุ ไม่เข้ากับหน้าคนทำเล้ยยยย ให้ตายสิ
ไม่เป็นไร เด๋วว่างๆ มาเปลี่ยนใหม่

เมื่อวานเปิดนิตยสารมาดู
เค้าบอกว่า เสื้อผ้าสีทองกำลังมาแรง

อะไรกันฟะ

สีม่วงซื้อมายังไม่ทันได้ใส่เลย เอาท์ไปซะแล้ว
ต้องเก็บใส่กล่องไว้ใส่ปีหน้าอีกแล้ว

เมื่อเกือบๆ สองเดือนที่ผ่านมา
อิชั้นมีโอกาศได้ไปร่วมงาน Chef Competition มาค่ะ
ผลการแข่งเป็นไง ไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ ขี้เกียจเล่า

รู้ไปก้อเท่านั้นแหละเนอะ โฮะ โฮะ โฮะ

แต่ในบรรดาเชฟล้านแปดที่มาเข้าแข่งนี่สิคะ
มีเชฟอยู่คนหนึ่ง โอวววว แม่เจ้า หล่อมากกกก....กก

หล่อแบบนี้ ไปเป็นนายแบบดีกว่านะคะ เชฟขรา

แหม อย่าว่าโม้เลยนะคะ เค้าแอบมองอิชั้นด้วยล่ะค่า

ก้ออย่างว่า ทั้งงาน ไม่มีผู้หญิงเลยค่ะ
มีก้อแค่อิชั้นนี่ล่ะค่ะ ที่ (เสือก) เสนอหน้าไปกะเค้าด้วย
แหมๆ จริงๆ ก้อไปถ่ายรูปแหละ (ถ่ายรูปเชฟหล่อๆ)
ไม่ได้ไปเดินเฉยๆ ซะหน่อย

หลังจากแอบมองกันไป แอบมองกันมา...
แอบมองกันมา แอบมองกันไป...

ก้อได้เวลากลับบ้าน แป่ว!

ก้อแหม จะให้เลดี้อย่างอิชั้นเข้าไปให้ท่าก่อน ก้อเสียเชิงแย่สิคะ

เราก้อต้องอยู่เฉยๆ ให้เค้าเข้ามาทักเนอะ อิอิ

สุดท้ายเค้าก้อกลับบ้านเค้า อิชั้นก้อแบกแห้วกลับบ้านอิชั้นไปค่ะ

วันรุ่งขึ้น เอาใหม่
วันนี้ พอเดินเข้าประตูไปปุ๊บ เห็นคุณเชฟยืนถือจานเด่นเป็นสง่ามาเชียว
ยิ่งมองก้อยิ่งน่ากิ้น น่ากิน

อะไรกันค้า เค้าพูดถึงอาหารในจานที่เชฟถือตะหากล่ะ
คิดอะไรกันไม่รู้ พวกนี้

วันนี้ เชฟตัดหน้า ทักอิชั้นก่อนด้วยค่ะ อะโฮะ โฮะ โฮะ
ฮึ่ม วันนี้นะ ยังไงก้อต้องรู้จักให้ได้
แต่พอได้โอกาศเหมาะๆ ปุ๊ป เชฟที่มาด้วยกัน เป็นต้องมาขัดจังหวะทุกที
คอยแต่จะดึงไปโน่นไปนี่
(คือเค้าดึงไปถ่ายรูป ก้อบอกเค้ามาว่าถ่ายรูปให้

)

เผลอแป๊ปเดียว! เชฟหายไปแล้ววววว

เชฟต้องคิดว่า ไอ่เชฟคนที่อิชั้นเดินตามไปตามมา
เค้าต้องเป็นแฟนชั้นแน่ๆ เลย
ตายแล้ว! นี่อิชั้นทำร้ายจิตใจเชฟไปเสียแล้วหรอนี่
การเกิดเป็นคนสวยนี่ มันช่างเป็นบาปจริงๆ (อ๊วก)

แต่ไม่เป็นไร
วันพรุ่งนี้ เป็นวันแจกรางวัล ยังไง ก้อต้องได้เจอเชฟแน่ๆล่ะ

กันพลาด อิชั้นตื่นมาแต่ตีห้า แต่งตัวซะงามพริ้ง

แอบเอาแหใส่กระเป๋าไปด้วย เผื่อว่าอายไม่กล้าคุย
จะได้เอาแหดักจับเชฟกลับมาคุยกันที่บ้านเลย ง่ายดี ฮ่า ฮ่า

ปรากฏว่า

เชฟไม่มาค่ะ ฮือ ฮือ

คงยังเสียใจที่อิชั้นเดินตามเชฟคนอื่นไปเมื่อวานไม่หาย
(เอากะมันสิ)

จะว่าไปแล้ว...
เชฟเค้าชื่ออะไร ตำแหน่งอะไรก้อไม่รู้อ่ะ

ทำงานที่ไหน ก้อพอรู้ แต่ครัวไหนก้อไม่รู้
แล้วจะทำไงเนี่ย แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จบไปซะแล้ว ความรักหน้าร้อนของอิชั้น....

ลาก่อน คุณเชฟรูปหล่อ อีบ้าคนนี้ จะไม่ลืมรอยยิ้มอบอุ่นที่เชฟมอบให้เลยค่ะ

เมื่อวาน อ่านนิตยสาร Caterer ที่เค้าแจกให้คนทำงานโรงแรมอ่านกัน
ปกติ ร้อยวันพันปี ไม่เคยอ่าน (ก้อมีแต่โฆษณาเครื่องครัว จะอ่านทำไม ทำครัวก้อไม่เป็น)
เมื่อวาน นึกไงไม่รู้ หยิบมาอ่าน...

เหมือนสวรรค์ทรงโปรด มีบทสัมภาษณ์เชฟรูปหล่อด้วย

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ขออีกทีนะคะ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เชฟเค้าไม่ได้เป็นเชฟเล็กๆ ด้วยล่ะ
เป็นถึง Executive Sous Chef เชียวนะ

ศัพย์โรงแรมวันละคำวันนี้ ขอเสนอคำว่า

Executive Sous Chef

Executive Sous Chef หมายถึง เชฟที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโรงแรม
รองจาก Executive Chef และมีหน้าที่ดูแลครัวทุกครัวค่ะ
และอีกไม่นาน ก้อจะได้เป็น Executive Chef และรวยค่ะ

ว่าแล้วก้อขอกรี๊ดอีกที

แบบนี้ มันต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ๆ เลย
เชฟขา รอก่อนนะคะ

เออ...
พูดเหมือนจะทำอะไรได้งั้นแหละ