Bloggang.com : นางมารนอกสังกัด : เขียนไป... บ่นไป...

เขียนไป... บ่นไป...

เอาเข้าไป...

เมื่อสองสัปดาห์ที่แล้ว ก้อมานั่งบ่นว่าเบื่อออออ
ไม่มีอะไรจะทำเล้ยยย... หายใจทิ้งไปวันๆ

พอมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว กลายเป็นว่ามีงาน Conference สำคัญ
เล่นเอาวิ่งวุ่นทั้งวัน ข้าวปลาก้อไม่ได้กิน
ก้อจะอะไรเสียอีกล่ะคะ ก้อคุณแขก VVIP ทั้งหลายแหล่ที่มานี่น่ะ
มาประชุมกันเนี่ยนะคะ ไม่ได้เตรียมความพร้อมอะไรกันมาเลยค่ะ
ประมาณว่า มาตายเอาดาบหน้ายังไงยังงั้น

พรีเซนเทชั่น ก้อเตรียมกันมาแบบขอไปที แถมไม่เคยซ้อมอีกต่างหาก
ลำบากอิชั้น ต้องกลายร่างมาเป็นเลขาจำเป็น มีนายพร้อมกัน 30 กว่าคน
แถมหัวหน้าสุดที่รักของอิชั้น ยังกลัวว่าเลขาจะไม่ได้หน้า
วันๆ ก้อให้ใส่ชุดไทยบ้าง ทักซิโด้บ้าง มายืนทำหน้าเหรอหราต้อนรับแขกอยู่หน้าห้องประชุม
แล้วบทจะยุ่งนี่มันก้อยุ่งยังกะ Paris Hilton... กลายเป็นว่าใครๆ ก้อตามตัว
วันๆ วิ่งสไบปลิว หน้ามัน เท้าบวม

ยุ่งอยู่ 6-7 วัน แล้วก้อกลับมานั่งไม่มีอะไรทำเหมือนเดิม แป่ว...

โอ...ชีวิต ทำไมมันช่างหาความพอดีไม่ได้เล้ยย...

พูดถึงเรื่องงาน แล้วก้อขอแอบบ่นเรื่องที่ทำงาน

ตอนนี้ เบื่อคอมพิวเตอร์ที่ใช้อยู่มาก เนื่องจากติดไวรัสงอมแงม
แถมไวรัสยังแพร่กระจายไปตามเซิร์ฟเวอร์
ตั้งแต่เครื่อง GM ยังแผนกแม่บ้าน ติดไวรัสกันถ้วนหน้าอย่างเสมอภาค
แถมไอ่แผนก IT มันก้อช่างไม่สนใจจะห่า...น ทำเป็ดอะไรเล้ย

มันบอก ปล่อยไว้งั้นแหละ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรบ้านเตี่ยเมิงเรอะ! เอาอะไรคิดวะแม่ม

ก้อ Thumb Drive ที่อิชั้นเอามาเสียบคอมที่ทำงาน กับคอมที่บ้าน มันอันเดียวกันนะเฟ้ย
ไม่อยากจะได้ของแถมกลับบ้านนะยะ

สุดท้าย ก้อลำบากอิชั้นต้องไปหาดาวโหลดแอนตี้ไวรัสมาใช้เองประจำเครื่อง
จะทำอะไรก้อต้องแอบๆ ทำ เด๋วไอ่ IT แขกดำมันจะด่าเอาอีก

...

อิชั้นสบายดีค่ะ (เผื่อท่านใดสนใจอยากจะถาม

)
ช่วงนี้ แอบเหงาบ้างนิดหน่อย
เพราะนอกจากจะไม่มีอะไรจะทำแล้ว ยังไม่มีเพื่อนจะคบอีกต่างหาก แป่ว...

อ๋อ... เปล่าค่ะ ไม่ใช่ว่าไม่มีคนคบหรืออะไรหรอกนะ (ที่จริงนั่นก้อส่วนหนึ่ง หุหุ)
แต่เริ่มตั้งแต่ช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมา เพื่อนๆ ที่สนิทกันก้อเริ่มทยอยหายหัวไปทีละคน
ลาออกเองบ้าง โดนเค้าให้ออกบ้าง คละๆ กันไป
พอรู้ตัวอีกที เพื่อนสนิทก้อหายหัวกันไปหมดแล้ว จะหาเพื่อนใหม่ก้อขี้เกียจอีก (ซะงั้น)
ไม่หรอกค่ะ ที่นี่น่ะ มากคนก้อมากความ แถมแต่ละคน เมาส์แตกแหลกลาญ
ยากที่จะหาใครสักคนให้เราได้ไว้ใจค่ะ

แต่ว่า ยังเข้มแข็งเสมอนะคะ ไม่ต้องเป็นห่วง

(เผื่อใครจะห่วง)

สำหรับคุณแฟนเก่า.. คุณเพื่อน หรือคุณแฟน อะไรก้อไม่รู้เนี่ย เรียกไม่ถูก

เราก้อยังคงมีความสัมพันธ์แบบอีรุงตุงนังกันอยู่เลยค่ะ
ยังคงสวีทหวานแหววทุกครั้งที่พบกัน คุยกันก้อคิกคักคิกคัก
เพื่อนด่าทุกครั้ง จะเลิกกันทำแป๊ะอะไร

หลังๆ นี้ เราสองคน รู้สึก Relax มากกว่าเก่า
เค้าเริ่มสารภาพกับอิชั้นว่าเคยโกหกอะไรมาบ้าง
อิชั้นก้อรับกับเค้าเหมือนกัน ว่าจับโกหกอะไรได้บ้าง แต่ไม่เคยพูด
อิชั้นบอกเค้านะคะ ว่าหวังเสมอว่าเราจะกลับมาคืนดีกัน ซึ่งเค้าก้อรับฟัง

แต่ว่า อิชั้นก้อไม่ได้รีบร้อนอะไรอ่ะค่ะ เค้าไม่ได้มีคนใหม่ อิชั้นก้อไม่ได้มีใคร
เรายังคงมีกันและกัน และเราก้อยังคงห่วงใยกัน
ที่เหลือก้อแล้วแต่โชคชะตาแล้วกันค่ะ

เออ... พอได้บ่นแล้วมันเพลินจริงๆ นะเนี่ย

มิน่า น้อง nods ถึงชอบมาบ่นอัพเดท ฮ่า ฮ่า ฮ่า

Create Date : 24 มิถุนายน 2550

Last Update : 24 มิถุนายน 2550 15:11:29 น.

13 comments

Counter : 766 Pageviews.

Share to Facebook

*** สวัสดีคะ แวะมาเยี่ยมในวันหยุด มีความสุขมาก ๆ นะคะ ***

โดย: หน่อยอิง

วันที่: 24 มิถุนายน 2550 เวลา:18:44:09 น.

ตกลง....ชั้นอยากได้ กระเป๋า สวยๆ เป็นของฝากจากดูไบ...

ถือว่า เป็นของขวัญวันเกิดแล้วกันนะ...

อย่าลืม....อิอิ

ปล. วันนี้ หล่อนโทรมาใช่ไหม...
+971....
ชั้นพยายามโทรกลับไป แต่ไม่ติดว่ะ....โทษที

ปล. 2....เพิ่งรู้ว่าแฟนชอบโล้นๆ...555