ฟ้าหลังฝน มักจะสดใสเสมอ

เรื่องที่ผ่านไปแล้ว
อย่าไปคิดถึงมันเลย

แต่หากถามว่า หากเป็นเราแล้วจะโกรธไหม
เฮ้อ..ใครไม่โดนก็ไม่รุ้หรอกเน้าะ

... ได้อ่านจนจบ ผมจึงค้นพบว่า ป.ล.ที่ 3 นั้นเป็นยาขนานวิเศษจริงๆอ่ะ อิอิ

ไม่โกรธหรอก เพราะมันผ่านมานานแล้ว

อีกอย่าง ถ้าไม่มีวันนั้นคงไม่ทำให้แอ๋มเข้มแข็งเท่าวันนี้


^^
รักและคิดถึง

อ้อๆ อาหารอ่ะ เรื่องจ้อย ๆ
หร่อยด้วยขอบอก อิอิ

อะถ้าเป็นผมคงช๊อกสุด ๆ ไปเลย แต่โลกก็แบบนี้แหละมีเรื่องให้ประหลาดใจเสมอ ว่าแล้วผมก็คงไปกินอะไร ๆ ให้หายเซ็ง

เรื่องผ่านไปแล้ว อย่ากลับมานึกถึงมันอีกเลยค่ะ

ก็ช๊อค นะคะ แต่ว่า

มีอยู่อย่างเดียว เข้มแข็งค่ะ

ไม่ไหวเอนกับสิ่งที่ผ่านเข้ามา

ก็คงโกรธ แต่ทำอะไรไม่ได้น่ะสิ...อีกอย่าง ถ้ารู้แล้วแอ๋มผอมลง ก็ดีไม่ใช่เหรอ

อย่าคิดมากล่ะครับ

ป ล 1. ฉัน... ไม่โกรธ เหตุการณ์ผ่านไปหนึ่งปีแล้ว ฉันไม่เห็นเหตุผลที่จะโกรธแล้ว
- ดีมากเลยค่ะ คุณคิดถูกต้องแล้ว

ป ล 2. ฉัน... เสียใจนะ อย่าเห็นความรู้สึกฉันเป็นของเล่นแบบนี้ีอีก
- นั่นสิเนอะ

ป ล 3. ฉัน... กำลังแอบดีใจ เพราะำน้ำหนักลง หลังจากกินไม่ได้ นอนไม่หลับมาสามวัน อิอิ
- ยินดีด้วยค่ะ ที่คุณสามารถพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสได้

จากนี้ไปขอให้มีแต่ความสุขในชีวิตนะคะ

ไม่โกรธหรอก เพราะว่าเค้าทำแบบนี้เพราะเค้ารักเรา ห่วงเราไม่ใช่หรอ..
ถึงแม้ว่าความรักความห่วยใยของเค้าครั้งนี้
จะสร้างบาดแผลที่แสนจะเจ็บปวด
ไว้ในใจลึกๆ ของเราก็ตาม..


แต่โกรธนิดเดียว..ตรงที่คนนั้นไม่ยอมบอกอาหมอ
หลอกอาหมอด้วยอีกคน


จะให้หายโกรธก็ต้องซิลิโคลนสองแพ๊คนะฮ้า



ปล. เจ้าของบล๊อคมาอัพบล๊อคได้
ก็แสดงว่ายังหายใจอยู่ เยี่ยม!


;]

มันอาจจะต่างจาก the truman's show นิดหน่อย

ตรงที่ความรัก ความห่วงใย ของทุกคนรวมทั้งตัวฉันเอง ที่มีให้กับเธอนั้น








มันเป็นของจริง