 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 |
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
|
|
| |
|
|
| 1 สิงหาคม 2550 |
|
|
 |
|
|
|
|
|
| |
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
| |
Mel 5 # 2 อาทิตย์แรกของการเรียนพี่เคน และ ความวุ่นวายในการเริ่มต้นใช้ชีวิตของครอบครัว BlackPSP
 จากตอนที่แล้ว พี่เคนก็ผ่านวันเรียนไปด้วยดี
17 July 2007 2nd day of School
เช้าวันที่ 2 พี่เคนตื่นด้วยความสดชื่น พร้อมไปโรงเรียน แต่งตัว วันนี้ตกลงว่า lunch box จะไม่เป็นข้าวแล้ว จะเป็น sandwich เพราะไม่มีใครเอาเข้าไปเลย พี่เคนเริ่มปรับตัวเป็นเด็ก ออสซี่ตั้งแต่วันที่สองเลยครับ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม  คุณแม่ก็ต้องเตรียมไส้ sandwich แบบไทยๆ เพราะไม่อยากให้กินไส้กรอกทุกวัน ส่วนช่วง snack ก็เตรียมนมกับผลไม้ ตอนเย็นก็จะคุยกับครูว่าวันนี้เคนเป็นอย่างไร ครูก็บอกว่าเคนทำได้ดี และ ชอบที่จะมีส่วนร่วม น่าจะไปด้วยดี ซึ่งตอนรับกลับก็เป็นไปด้วยความสุข ค่อยยังชั่ว เฮ้อ
ระหว่างวันที่พี่เคนไปโรงเรียน น้องเคนทำอะไรเหรอครับ ก็ตระเวนไปกับพ่อแม่ ไป inspect บ้านที่เปิดให้เช่าไปเรื่อยๆโดยเน้นใกล้โรงเรียน และก็ไล่ส่ง application ไปยัง agent ต่างๆ ที่เราเล็งไว้ บางวันก็สงสารลูกๆเหมือนกันที่ต้องติดไปกับเราด้วย วันไหนเคหลับในรถ ก็ต้องปล่อยให้พ่อไปดูคนเดียว วันไหนมี inspect ตอนใกล้ๆ 6 โมง ก็จะรับพี่เคนไปดูด้วยกันเลย ลากกันไปแบบนี้ถึงเกือบ 2 อาทิตย์
ก็เพิ่งรู้ว่าการหาบ้านสำหรับครอบครัวมันยากกว่า หาที่พักตอนเป็นนักเรียน หรือเป็นโสด โชคดีของเราที่ได้พี่คุณแม่ 2 ต แนะนำว่าต้อง inspect อะไรบ้าง และ ต้องไปตระเวนหา office agency เพื่อไปเอา property list update week by week ถ้าอยากไปดูก็ต้องยืมกุญแจ มัดจำ A$ 50 มีเวลกำหนดให้ ถ้าเกินจะโดนยึดเงิน โหดดี แต่บางบ้าน เค้าจะมีวัน Inspection Day เลย ถึงตอนนั้นเราก็จะรู้ว่ามีคนที่อยากเช่าหลังเดียวกับเรากี่มากน้อย ซึ่งบางหลังก็เยอะจนน่าใจหาย จนเราคิดว่าถอยดีกว่า ไม่เอาดีกว่า เพราะยังไงก็คงไม่ได้
เราตระเวนแบบนี้เป็นอาทิตย์ๆ จนเครียด  เพราะใกล้วันที่ต้องคืนห้อง Aston Service Apartment แล้ว ถามว่าก็เช่าต่อสิ จะได้ไม่เครียด โฮะ โฮะ วันละ A$ 90 แล้วไม่รู้จะหาได้เมื่อไรก็ไม่ไหวเหมือนกันนะจ๊ะ ที่นี่เค้าเช่าเป็น week
คุณพ่อ BlackPSP เริ่มขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆในโลก cyber 2-3 คนซึ่งก็น่ารักใจหาย ให้คำแนะนำอย่างดี แต่ก็ยังหาบ้าน ไม่ได้อยู่ดี เครียดโว๊ย อยู่เมืองไทย ป่านนี้ก็เรียบร้อยแล้ว ซึ่งห้ามคิดแบบนี้เด็ดขาด มิฉะนั้นจะท้ออย่างแรง ก็เปลี่ยนทัศนคติใหม่ว่าปัญหามีไว้แก้ ง่ายเกินไปก็ไม่ได้เรียนรู้สิ ปลอบใจกันเองเข้าไป คริ คริ 
ในที่สุด 1 ทุ่มของเย็นวันนั้น
อีตา agent ที่เราเฝ้าเพียร SMS , e-mail ไปว่าเราอยากได้ที่ของยู เป็นที่แรกเลยนะ ก็โทรเข้ามา บอกว่า Sorry for calling you late,
.(bla bla คือแบบว่าฟังไม่ออกง่ะ) แล้วจบลงที่ว่า we approve your application for property
. และขอนัดเซ็นต์สัญญาพรุ่งนี้เย็น พร้อมให้เอาเช็คไปจ่ายด้วยนะ สำคัญ โอเช โอเช 
เย้ เย้ เย้ เนื่องจากคุณพ่อ BlackPSP ออกไป jogging ก็เลยไม่รู้จะดีใจกับใคร ก็เลยกระโดดกอดพี่เคนกันตัวกลม บอกพี่เคนว่าได้บ้านหลังที่อยากได้แล้ว เย้ เย้ พี่เคนก็น่ารักใจหาย เย้ เย้ไปกับแม่ด้วย ส่วนน้องเคไม่รู้อะไร เห็นเราสองคนกอดกัน ก็เข้ามากอดด้วย แล้วร้อง เย้ เย้ ตาม จากนั้นก็มือสั่นระริกโทร ไปบอกคุณพ่อ ซึ่งก็ดีใจไม่แพ้กัน เฮ เริ่มทะยอย pack ของกลับใส่กระเป๋าเดินทาง เพื่อจะได้ทะยอยขนไปเก็บไว้บ้านใหม่พรุ่งนี้เย็นถ้าเค้าให้กุญแจ หลังเซ็นต์สัญญา เฮ้อ คืนนี้ก็นอนหลับได้สนิทซักกะที 
*********
ตอนไปเซ็นต์สัญญาก็ไม่มีอะไรมาก เพราะนั่งอ่านสัญญาอยู่ครึ่งชั่วโมง มีอะไรสงสัยก็ถามได้ ตรงไหนเราไม่เห็นด้วยเค้าก็ให้เขียนเพิ่มในสัญญาได้ จากนั้นเค้าก็เอากุญแจให้เราครอบครอง อ้อ ลืมบอกไป ไม่ใช่ว่าได้บ้านแล้วเข้าอยู่ได้เลย เราต้องทำเรื่องต่อไฟ โทรศัพท์ gas น้ำ เข้าบ้านเอง หรือจะให้ agent ติดต่อ agent อีกทีก็ได้ แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก เพราะเค้าแค่ส่งแฟกซ์ใบสมัครเราก็เท่านั้น จริงๆเราก็ติดต่อเอง เอาน่ะ ขนของเข้าไปเก็บก่อน แล้วค่อยโทร ติดต่ออีกทีเองก็แล้วกัน
ผ่านวันที่สามไปด้วยดี เหนื่อยหลับเป็นตาย 
*********
July 20,2007 วันแรกของการเดินเท้าไปโรงเรียน แค่ ห้า นาที !
เป็นวันแรกที่นอนตื่น แปดโมงกว่าแล้วยังไบโรงเรียนทันเก้าโมง ก็เดินแค่ ห้านาทีเองนิ สบายจริงๆ พี่เคนยังคงปรับตัวอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเราพ่อแม่ต้องเอาใจใส่อย่างมาก คอยซักถามว่ากินยังไง เล่นเป็นไง ทำอะไรมาบ้าง โดยต้องใช้กลเม็ดคำถามที่รู้ใจพี่เคนพอสมควร เพราะการเรียนในที่ใหม่ ฟังอะไรไม่รู้เรื่องก็ทำเด็กเครียดได้เหมือนกัน แต่ก็ยังรู้สึกดีที่พี่เคนยังอยากตื่นไปโรงเรียนอยู่ ก็แสดงว่าสนุกกับการไปโรงเรียนอยู่ สู้ๆนะพี่เคน ป๊าม๊า เป็นกำลังใจให้เสมอ
ครูเขียนมาบอกว่าจันทร์ท่จะถึงพี่เคนจะออกไปรับ certificate Pupil of the Week ในการปรับตัวได้ดีมากในฐานะนักเรียนใหม่ เราพ่อแม่ก็เอามาชมเชยให้กำลังใจพี่เคนกันใหญ่ แม่ก็เตรียมซักซ้อมพี่เคน เอาน่ะ...พี่เคนใจกล้าอยู่แล้ว แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าเวลาเค้าประกาศเนี่ย เคนจะรู้ได้ไงว่าเรียกเคน เพราะตอนป๊าม๊ายืนฟังประกาศ ยังฟังไม่รู้เรื่องเลย 
**** Week นี้วุ่นวายกับการซื้อเฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า ติดต่อทุกเรื่องให้กล่องสี่เหลี่ยมกลายเป็นบ้าน ****
*********
สัปดาห์ที่ 2 ของเคน
วันจันทร์มาก็เกือบไปสาย ทั้งๆที่วันนี้ต้องรับใบรางวัล แต่ก็ทันพอดี พี่เคนนั่งรวมกับห้อง แล้วพอถึงเวลาประกาศชื่อเด็กๆให้ออกไปรับ เราพ่อแม่ยังฟังไม่ทันเลยก็เห็นเคน ออกไปรับแล้วเรามาจับความได้ตรงเค้าเรียกนามสกุลอันแสนยาวของเรานั่นแหละ แต่เราสงสัยกันว่าพี่เคนฟังออกได้ไง ว่าถึงตาเคน สงสัยมากๆ ???
  
มาถามพี่เคนทีหลัง เคนบอกว่าเพื่อนสะกิดให้ออก ก็เลยออก อ้อ...อย่างงี้นี่เอง นึกว่าฟังออกเอง ซะอีก อะไรจะเก่งเกินหน้าพ่อแม่แล้ว แค่อาทิตย์เดียวเอง แต่ตอนนี้พี่เคนก็คอยแก้สำเนียงของแม่แล้วนะเวลาอ่านหนังสือที่ครูให้กลับมาอ่าน
สัปดาห์นี้ไม่มีอะไรพิเศษ พี่เคนยังทำได้ดีเหมือนเดิม แล้วก็ใช้ scooter เป็นพาหนะคู่กายขี่ไปโรงเรียน เพราะเห็นเพื่อนๆเค้าขี่กัน ต้องขอบคุณคุณยายที่กรุณาให้เด็กๆมาเล่น จริงๆค่ะ
ช่วงนี้อากาศยังหนาวอยู่มาก พูดออกมาเป็นไอเย็น วันไหนฝนตกก็หนาวทวีคูณ มืดก็เร็ว เพราะฉะนั้นคนถึงไม่ค่อยอยากออกไปไหน กิจกรรมแต่ละวันของหนูๆ พี่เคนก็จะนั่งเล่นเกมส์บ้าง ขี่ scooter บ้าง มีบางวันก็จะพาเด็กๆไป ห้องสมุดใกล้ๆ บางเย็นน้องเคก็นั่งดู DVD เรื่องโปรดของตัวเอง บางวันก็พาออกไปเดินเล่น นั่งรถแทรม นั่งรถไฟ ให้เด็กๆหายเบื่อ
+++ ไปนั่งรถไฟเล่นกัน +++
  
+++ กิจกรรมในบ้าน ดูเหงาๆ แต่เด็กๆก็สนุกของเค้าแฮะ +++
  
  
+++ อาทิตย์เช้าๆเด็กๆจะสนุกกับการขี่ scooter +++
   
   
คุณแม่ก็แอบเก็บภาพประทับใจ และกิจวัตรของเด็กๆไว้มาให้ดูกันแก้เหงาไปพลางๆนะจ๊ะ ดอกไม้ที่เห็นก็คือดอกไม้ที่เจ้าของบ้านเค้าปลูกไว้ในบริเวณส่วนที่ให้เราเช่า เห็นแล้วสดชื่น สวยงามก็เลยเก็บมาฝากให้ชมกัน
   
 เริ่มหากิจกรรมวันหยุดของครอบครัว
ทุกๆเช้า กว่าเด็กๆจะจัดการกับอาหารเช้าแสนยุ่งเหยิงก็เหนื่อยค่ะแต่ก็มีความสุขที่ได้ยินเสียงหัวเราะของพี่กะน้อง แล้วก็กินๆๆๆ แย่งกันบ้าง แบ่งกันบ้าง
    
หลังจากที่เราเริ่มอยู่ตัวกับสิ่งวุ่นวายที่ต้องจัดการ เราก็เริ่มคิดกิจกรรมวันนหยุดกัน เสาร์ที่ผ่านมาพาเด็กๆนั่งรถไฟไปนอกเมือง - Geelong กัน ซึ่งต้องวางแผนล่วงหน้าเพราะ transportation ที่นี่ ทุกอย่างเป็นไปตามตารางค่ะ ยกว้นว่าเราจะขับรถไปเองซึ่งเรายังไม่คิดที่จะมีตอนนี้ ฮี่ ฮี่ 
เสาร์ที่ผ่านมา พาเด็กๆไปหาน้าปุ้นที่ Geelong ขึ้นรถ แทรมต่อรถไฟ connex แล้วต่อรถไฟ V Link ออกนอกเมืองไป Geelong อีกที รถไฟสายนี้ใช้เวลาถึง 1 ชั่วโมงกว่าจะถึง เจ้าน้องเคก็ไม่สามารถอยู่นิ่งได้ ขึ้นๆลงๆเก้าอี้ เดินไปเดินมา สุดท้ายต้องให้แอบกินขนมถึงหยุดได้หน่อย ยังดีขาไปที่นั่งเหลือเฟือ จีลองเป็นเมืองเล็กๆเงียบสงบ ติดชายหาด คนก็เลยมักจะมาเดินกันในทาวน์ กระจุกตัวกันอยู่ตรงนั้น เจอน้าปุ้นเสร็จ ก็ทักทายหอมปากหอมคอ พวกเราก็เดินเล่นกันในทาวน์เล็กๆที่นี่ และสัญญาว่าจะกลับมาเล่นที่ beach แน่นอน แต่ตอนนี้หน้าหนาว ไม่ไหว ไม่ไหว
จากนั้นก็จับรถไฟเที่ยวบ่ายสองโมงกลับมา แล้วก็โดนป๊าหลอกให้เดินไป China Town แทนที่จะขึ้นรถไฟแค่ป้ายเดียว เด็กขี้เกียจเดินแบบพี่เคน ก็เลยทำให้ป๊าม๊าหงุดหงิดใส่กันจนได้  และแล้วในที่สุดก็ไปไม่ถึงเพราะพี่เคนร้องกลับบ้านซะก่อน แต่กว่ามาถึงบ้านก็ปาไป เกือบหกโมงแล้ว มืดสนิทอีกแล้วครับวันนี้ เหนื่อยเป็นตาย หลับสนิท
รถไฟในเมืองคันแรกที่ต้องขึ้น ไปต่อรถไฟออกนอกเมือง (คล้ายๆขึ้น BTS ไปต่อรถไฟที่หัวลำโพงเพื่อไปลงพัทยา ทำนองนี้แหละ)
   
     
วันนี้ขอจบตอนด้วยความซนของนู๋เคจ้า ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับตัวเองเพื่อให้ไปทันเรียน ทั้งพ่อ พี่เคน และแม่ พวกเราเห็นน้องเค เล่นป้วนเปี้ยนแถวโทรทัศน์ ก็ไม่ได้สนใจ แต่ว่าสักพักได้ยินเสียงกด speakerphone ของโทรศัพท์และไม่รู้กดเบอร์อะไร ปลายทางพูด Hello Hello คุณพ่อตกใจรีบวิ่งไปรับ ส่วนเจ้าเคนก็วิ่งหนีตู๊ดไปไหนไม่รู้ พอได้ยินเสียงคนพูดจากโทรศัพท์ ปลายทางถามว่า " Do u need Police or Fireman ? " Oh ไอ้หนูเค โทรไปเบอร์ฉุกเฉิน  คุณพ่อพูดตอบแทบไม่ทันว่า So Sorry we press the wrong number ...ฟิ้ว เจ้าหนูเค อยู่ดีไม่ว่าดีจะเรียกตำรวจมาเต็มบ้านซะแล้วนี่  ส่วนตัวเองพอก่อเรื่องก็วิ่งไปซนต่อ เฮ้อ
โปรดติดตามต่อไปกับชีวิตวุ่นวายของพวกเราครับ
| Create Date : 01 สิงหาคม 2550 |
| Last Update : 29 สิงหาคม 2550 18:38:03 น. |
|
9 comments
|
| Counter : 857 Pageviews. |
 |
|
|
| โดย: Vee - - - Knoi @^_^@ IP: 58.8.111.245 วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:22:19:03 น. |
|
|
|
โดย: PinkPSP (BlackPSP  ) วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:6:05:22 น. |
|
|
|
| โดย: Hru IP: 198.155.145.86 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:9:19:59 น. |
|
|
|
| โดย: P'Ple JCI IP: 61.152.115.2 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:11:34:59 น. |
|
|
|
| โดย: twojay วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:6:43:26 น. |
|
|
|
| โดย: Air (airely ) วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:16:29:29 น. |
|
|
|
| โดย: Vee - - - Knoi @^_^@ IP: 58.8.112.79 วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:21:03:57 น. |
|
|
|
| โดย: ชัชฎาภรณ์ IP: 203.151.53.135 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:16:52:38 น. |
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
คุณแม่ก็ต้องเตรียมไส้ sandwich แบบไทยๆ เพราะไม่อยากให้กินไส้กรอกทุกวัน ส่วนช่วง snack ก็เตรียมนมกับผลไม้ ตอนเย็นก็จะคุยกับครูว่าวันนี้เคนเป็นอย่างไร ครูก็บอกว่าเคนทำได้ดี และ ชอบที่จะมีส่วนร่วม น่าจะไปด้วยดี ซึ่งตอนรับกลับก็เป็นไปด้วยความสุข ค่อยยังชั่ว เฮ้อ 
เพราะใกล้วันที่ต้องคืนห้อง Aston Service Apartment แล้ว ถามว่าก็เช่าต่อสิ จะได้ไม่เครียด โฮะ โฮะ วันละ A$ 90 แล้วไม่รู้จะหาได้เมื่อไรก็ไม่ไหวเหมือนกันนะจ๊ะ ที่นี่เค้าเช่าเป็น week 
เริ่มหากิจกรรมวันหยุดของครอบครัว 
และแล้วในที่สุดก็ไปไม่ถึงเพราะพี่เคนร้องกลับบ้านซะก่อน แต่กว่ามาถึงบ้านก็ปาไป เกือบหกโมงแล้ว มืดสนิทอีกแล้วครับวันนี้ เหนื่อยเป็นตาย หลับสนิท 
ไปต่อรถไฟออกนอกเมือง (คล้ายๆขึ้น BTS ไปต่อรถไฟที่หัวลำโพงเพื่อไปลงพัทยา ทำนองนี้แหละ)
คุณพ่อพูดตอบแทบไม่ทันว่า So Sorry we press the wrong number ...ฟิ้ว เจ้าหนูเค อยู่ดีไม่ว่าดีจะเรียกตำรวจมาเต็มบ้านซะแล้วนี่ 
ส่วนตัวเองพอก่อเรื่องก็วิ่งไปซนต่อ เฮ้อ 
คาดว่าปีหน้าจะไปหานะ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ส่วนเรื่องวัน เวลา จะบอกอีกที อย่าลืมสอนภาษาไทยให้ลูกๆ หล่ะ เดี๋ยวเจอกัน เมื่อยมือแย่เลย
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
พี่เคนปรับตัวเก่งมากๆเลย แสดงว่าสนุกกับการไปโรงเรียน คุณพ่อคุณแม่ท่าจะหายห่วงได้ ไม่เหมือนเราตอนเด็กๆ แค่โรงเรียนประจำในเมืองไทย กว่าจะปรับตัวได้แทบแย่น่ะค่ะ