 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
|
|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | |
|
|
| |
|
|
| 16 กรกฏาคม 2550 |
|
|
 |
|
|
|
|
|
| |
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
| |
Mel 4# เมื่อพี่เคนเด็กไทย เริ่มเรียนวันแรกในโรงเรียนฝรั่ง จะยอมไปเรียนวันที่ 2 มั๊ยเนี่ย ???
16 July 2007
วันนี้เป็นวันแรกที่พี่เคนเปิดเรียน เข้า Year 1 ,3rd term
ตอนเช้าพี่เคนกินอาหารเช้า แต่งตัวไปโรงเรียนตามปกติเหมือนอยู่เมืองไทย คุณแม่เตรียม snack เป็น ขนมปังแยม + นม + ส้ม + แยมโรล ชิ้นเล็ก ให้กินตอน snack break 10.30 เพราะ lunch อีกทีตอน 13.30 ก็เลยให้เยอะหน่อย ส่วน lunch ก็เตรียมข้าวไข่เจียว + ไก่นักเก็ต ทุกอย่างเรียบร้อยก็ไปส่งพร้อมหน้าพร้อมตา
เมื่อถึงโรงเรียน ช่วงเช้าหนาวมากๆ ตอนเช้า principal เป็นคนออกมาต้อนรับและพาไปถึงห้องด้วยตัวเอง แนะนำไปให้รู้จักครูประจำชั้น แล้วปล่อยให้เราคุยกับครู หลังทำความรู้จัก ครูก็พยายามคุยกับเคนช้าๆและใช้ภาษามือไปด้วย ว่าต้องทำอะไรบ้าง วันนี้เปิดวันแรกครูเลยต้องดูแลคนอื่นๆด้วย ช่วงที่หันไปคุยกับแม่คนอื่นๆ เราพ่อแม่ก็อยู่กับพี่เคน เพราะพี่เคนจูงมือเราไว้ไม่ปล่อย เริ่มออกอาการอยากปล่อยโฮ
พี่เคน : หม่าม๊าครับ เรียนนานมั๊ยอะ ?
แม่ : เรียนช่วงเช้าแค่ 3 ชั่วโมง ตอนบ่ายก็เล่นอย่างเดียว (ปลอบใจ แบบบอกไม่หมด ว่าที่เล่นน่ะหมายถึงเป็น class music & sport ไม่ใช่ปล่อยเล่นตามชอบ)
พี่เคน : แต่ไม่เห็นคุ้นที่เลยอะ (เริ่มตาแดงๆ)
แม่ : ไม่เป็นไร สนุกดีออก (แม่เริ่มแอบตาแดงตาม )
พอดีต้องเข้าแถวรวมกันที่ hall ทุกๆวันจันทร์ จะเป็นวัน Assembly Day คือให้เด็กๆทุกห้องมารวมตัว ผู้ปกครองก็เข้าอยู่ได้จนจบ ตอนตั้งแถวคุณครูจูงมือพี่เคนไว้ แล้วมอบหมายให้เพื่อนร่วมห้องอีก 2 คนคอยดูแลเป็น buddy ให้พี่เคน ซึ่งเค้าน่ารักกันมาก คอยจูงมือเคนไปนั่ง และพอต้องกลับห้องก็จูงมือพากลับ (เพิ่งเห็นจากรูปที่แอบถ่าย) ตอนเลิกประชุม พี่เคนก็สอดส่ายสายตาหาพวกเรา ซึ่งก็ไม่ยากเพราะมีผมดำอยู่ไม่กี่คน เราก็ส่งยิ้มหวานให้เต็มที่ พร้อมส่งสายตาว่า "สู้ๆนะลูกรัก"
มองไปเห็นแต่เด็กๆผมทองทั้งนั้น ก็เลยหาพี่เคนไม่ยากเลย เท่าที่ดูจากตา มีเด็ก Asia ไม่น่าถึง 5%
   
  
หลังจากเดินแถวเข้าห้องกันแล้ว พ่อแม่ก็กลับ เหลือบางแม่ที่ไม่ทำงานก็จับกลุ่มเมาท์กันต่อ (เหมือนแม่ๆที่เมืองไทยเปี๊ยบ ) ส่วนเรา 2 คนแอบเขย่งดูผ่านกระจกบานสูงว่าพี่เคนจะเป็นไงบ้าง ก็เลยรู้ว่าทุกเช้านักเรียนทุกคนจะรวมกันมานั่งหน้าชั้น แลกเปลี่ยนกันคุย เราเห็นว่าพี่เคนพยายามนั่งกับเพื่อนที่เป็น buddy ก็หายห่วงว่าน่าจะเอาตัวรอดได้
เราไปทำธูระกันต่อ น้องเคเหงาเงียบไปเลย หลังจากส่งพี่เคนเข้าโรงเรียนแล้ว หลับไปตลอดทางผิดกับตอนที่ไปไหนด้วยกันก่อนโรงเรียนเปิด 2 คนจะทะเลาะกันไปตลอดทาง สงสารหนูเคเหมือนกัน 
พอทำธุระเสร็จ แว่บกับที่พัก คุณพ่อเริ่มวิตกจริตเกี่ยวกับพี่เคนว่าจะเป็นยังไงบ้าง
ป๊า : ไม่รู้พี่เคนเป็นไงบ้าง
ม๊า : นั่นดิ แต่น่าจะเอาตัวรอดได้นะ แต่ในสภาวะแวดล้อมที่ไม่พูดภาษาไทย ก็น่าห่วงเหมือนกันเนอะ 
ป๊า : เฮ้อ ! ไม่รู้ตัดสินใจผิดเอาลูกมาลำบากรึเปล่า 
ม๊า : ป๊า เราไม่ถอยกลับนะ มาถึงนี่แล้ว และลำบากแค่ไหนแต่ละเรื่อง เราก็ต้องสู้ ม๊าว่าถ้าเคนเข้ากับเพื่อนได้ดี เค้าก็จะสนุก และที่สำคัญถ้าครูไม่สามารถทำให้ พี่เคนสนุกับการไปโรงเรียนได้ก็ถือว่าครู fail ฮิ ฮิ (โน่น! โทษครูไปโน่นซะเลย ฮี่ ฮี )
ตอนใกล้ๆบ่าย 3 โมง เริ่มเดินทางไปรับพี่เคนกัน คราวนี้แม่เป็นฝ่ายวิตกจริตแทน
ม๊า : ถ้าเคนไม่ชอบโรงเรียน แล้วพรุ่งนี้ไม่ยอมไปโรงเรียน เราจะทำไงดีล่ะเนี่ย ?
ป๊า : นั่นสิ ไม่ได้คิดไว้เลยนะ
ม๊า : ป๊าๆ ทำไมมีเด็กนักเรียนมารอรถที่ป้ายรถเมล์แล้วล่ะ โรงเรียนเลิกบ่าย 3 เหรอ ? (ทั้งๆที่รู้ว่าเป็น 3.30 pm)
ป๊า : ไม่ใช่ 3.30 (เสียงชักไม่มั่นใจ)
ม๊า : อืมมม Jeannie บอกเราว่า Three Thirty เนอะ ไม่ใช่ Two Thirty (ต่ออีก ไม่เลิก)
ม๊า : ป๊า อย่าไปรับสายวันแรกนะ เดี๋ยวเคนหาว่าทิ้งเค้านะ
ป๊า : 
ม๊า : หวังว่าพี่เคนคงชอบเนอะๆ (วิตกจริตไม่เลิก )
ป๊า :  (สีหน้า แอบแปลองได้ว่า พอซะที ก่อนพ่อจะบ้าตามแม่ไปอีคน หุ หุ )
และแล้วก็ถึงโรงเรียนก่อน 3.30
พี่เคนเห็นหน้าเราแล้วดีใจมาก จากที่เราเตี๊ยมกันไว้ว่าจะไม่ถามว่าวันนี้สนุกมั๊ย ก็ไม่มีใครเอ่ยปาก เราคุยกับคุณครูว่าวันแรกเป็นไงบ้าง คุณครูบอกว่าวันแรกเคนยังดูงงๆกับทุกอย่าง แต่ก็เป็นไปด้วยดี จะมีบ้างตอนก่อน class เลิกที่ครูจะมีอ่านหนังสือให้ทุกคน พอเคนฟังไม่รู้เรื่องก็จะยุกยิกไปมา ครูว่าเป็นธรรมชาติของเด็ก ก็ดีที่ครูที่นี่ค่อนข้างเข้าใจธรรมชาติเด็กว่าเป็นอย่างไร ครูบอกว่าหวังว่าพรุ่งนี้เคนคงมาโรงเรียนด้วยความสุขเช่นเดิม เราก็ตอบกับไปว่า We hope so
เราเล่นอยู่ที่โรงเรียนสักพัก คุณพ่อมาเฉลยทีหลังว่าได้ถามเคนไปแล้วว่าเป็นไงวันนี้สนุกมั๊ย อ้าวว ก็ได้คำตอบแบบที่แม่บอกไว้เปี๊ยบเลย แหมก็ลูกเรานี่ จะไม่รู้ได้ไงว่าเจ้าเคนจะตอบยังไง สนุกจะตายเคนก็จะฟอร์มว่าไม่สนุก แม่ก็เลยมีคำถามต่างๆลองดึงความรูสึกเค้าว่าทำอะไรบ้าง โดยรวมคือ happy กับโรงเรียนใหม่มาก แค่นี้ก็โอเค แล้วสำหรับเรา เฮ้อ หมดไปหนึ่งห่วงใหญ่ 
  
  
เหลือแต่เรื่องบ้านใหม่ ที่ยังเป็นปัญหาใหญ่อันดับ 2 ที่เรายังไม่ได้รับคำตอบกลับเลยซักที่ Service Apartment ที่เราอยู่ ก็จะบอกเลิกเค้าศุกร์นี้แล้ว เพราะถ้าต่อ ก็วันละ 90 AUS ซึ่งจะกินเงินเราไปเรื่อยๆ แถมรถเช่าก็จะคืนวันเดียวกันอีก เฮ้อ เหนื่อยใจ จริงๆ แต่สู้โว๊ย 
| Create Date : 16 กรกฎาคม 2550 |
| Last Update : 29 สิงหาคม 2550 18:37:16 น. |
|
10 comments
|
| Counter : 1103 Pageviews. |
 |
|
|
| โดย: Vee - - - Knoi @^_^@ IP: 124.120.149.103 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:20:21 น. |
|
|
|
| โดย: Kuk IP: 124.120.149.103 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:40:18 น. |
|
|
|
| โดย: Daow IP: 124.120.149.103 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:02:40 น. |
|
|
|
| โดย: Vee - - - Knoi @^_^@ IP: 124.120.149.103 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:50:16 น. |
|
|
|
| โดย: พี่จูน IP: 203.151.53.135 วันที่: 25 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:53:29 น. |
|
|
|
โดย: airely  วันที่: 25 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:55:46 น. |
|
|
|
| โดย: JumboNanaimo IP: 205.250.105.6 วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:6:20:11 น. |
|
|
|
| โดย: คนแม่ฮ่องสอน IP: 125.25.173.186 วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:32:01 น. |
|
|
|
| โดย: ครอบครัว BlackPSP (BlackPSP ) วันที่: 29 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:23:52 น. |
|
|
|
| โดย: kuk IP: 124.120.145.71 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:10:32:02 น. |
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
ส่วนเรา 2 คนแอบเขย่งดูผ่านกระจกบานสูงว่าพี่เคนจะเป็นไงบ้าง ก็เลยรู้ว่าทุกเช้านักเรียนทุกคนจะรวมกันมานั่งหน้าชั้น แลกเปลี่ยนกันคุย เราเห็นว่าพี่เคนพยายามนั่งกับเพื่อนที่เป็น buddy ก็หายห่วงว่าน่าจะเอาตัวรอดได้ 
(สีหน้า แอบแปลองได้ว่า พอซะที ก่อนพ่อจะบ้าตามแม่ไปอีคน หุ หุ )
ก็ได้คำตอบแบบที่แม่บอกไว้เปี๊ยบเลย แหมก็ลูกเรานี่ จะไม่รู้ได้ไงว่าเจ้าเคนจะตอบยังไง สนุกจะตายเคนก็จะฟอร์มว่าไม่สนุก แม่ก็เลยมีคำถามต่างๆลองดึงความรูสึกเค้าว่าทำอะไรบ้าง โดยรวมคือ happy กับโรงเรียนใหม่มาก แค่นี้ก็โอเค แล้วสำหรับเรา เฮ้อ หมดไปหนึ่งห่วงใหญ่ 
จะสู้ต่อไปแน่นอน 
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
อ่านไปก็ลุ้นไปเน้อ
คิดถึงก๊าบ.....