นับหนึ่งไม่ถึงไหน

akkradej
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยินดีต้อนรับทุกคน ^^
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
22 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add akkradej's blog to your web]
Links
 

 
มีพบก็ต้องมีพราก


ก่อนอื่นต้องขอกราบสวัสดีทุกท่านครับ เดิมทีแล้วผมกะว่าสอบเสร็จนี้จะมาเขียนบลอคต่อในเรื่องราวของการพยายามหาอาชีพของผม แต่เกิดเรื่องเศร้าขึ้นมาซะก่อนครับ ก็เลยขอเขียนเรื่องนี้ก่อนละกัน

เรื่องมีอยู่ว่านกผมตายครับนกที่ผมเลี้ยงไว้ 6 ปีได้ ถูกหนูกัดตาย

นกอะไรยังไงนะเหรอครับ
เดี๊ยวผมจะเล่าให้ฟัง ในช่วงนึงของชีวิตผมนั่นผมได้คิดที่จะทำฟาร์มนกครับพวกนกปากขอนกกินพเมล็ดพืชทั้งหลายด้วยเหตุผลเดิมๆคือไม่อยากเบียดเบียนและก็ด้วยเหตุผลเดิมๆคือไม่อยากเบียดเบียนจึงทำให้คิดได้ว่าสิ่งที่ผมทำอยู่นี่แหละคือการเบียดเบียนประกอบกับช่วงนั้นมีหวัดนกเข้ามาก็จึงเป็นอันปิดกิจการด้านนี้ไปเรียบร้อยเสียเงินค่าประสปการณ์ไปก้อนโตอย่างไม่น่าเชื่อ
แต่มันไม่จบแค่นั้นครับมันมีสิ่งที่หลงเหลือจากการกระทำของตัวเองครับ
พวกนกที่เหลืออยู่ ผมได้ทำการขายนกที่เลี้ยงไว้ในตอนนั้นไปบางส่วนพวกตัวที่ไม่ค่อยได้ผูกพันหนะครับ แต่ก็เหลือบางส่วนซึ่งก็สิบตัวอยู่ที่เป็นตัวที่ผูกพันก็เลี้ยงดูกันไปครับเอาเค้ามาแล้วต้องดูแลเค้าให้ดีที่สุด
เรื่องของนกตัวที่พึ่งจากผมไปนี้ เป็นนกชื่อว่า กุ๊ดกุด ครับ เป็นนกฟินซ์เจ็ดสี
เหตุที่ได้ชื่อนี้นะเหรอครับ ก็เพราะว่ากุดนี่เป็นลูกนกเจ็ดสีตัวแรกที่ผมเพาะได้ครับพ่อแม่ไม่ยอมเลี้ยงเลยจิกที่ปลายปีกทั้งสองข้างตั้งแต่ออกจากไข่เป็นผลให้กุดมีปีกแค่ที่โคนครับ ผมจึงเลี้ยงดูกุดมาตั้งแต่บัดนั้นครับ ป้อนข้าวป้อนน้ำ ดูแลทุกอย่าง







กุดโตขึ้นมาโดยไม่เคยคำนึงถึงปีกที่สั้นกุดเลยครับ ผมเห็นเค้าก็ใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขดี สงเสียงเจื่อยแจ้วยามผมเรียกเสมอ เข้ามาทักทายทุกครั้งที่ผมเดินไปหาเค้าที่กรง การเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆครับพอกุดโตเต็มวัยผมก็หาคู่ให้กุดครับช่วงนั้่นผมยังเพาะนกขายอยู่ยังไม่ได้หยุดซะทีเดียวซึ่งผมก็ดีใจที่เห็นกุดของผมสามารถใช้ชีวิตได้เหมือนนกปรกติมีลูกได้ครับ ลูกกุดบางตัวก็ยังอยู่กับผมบางตัวก็ขายไปครับเนื่องด้วยยังคิดไม่ได้ซึ่งตอนนี้เลิกเด็ดขาดแล้วครับ ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีมาแล้วหนูได้เข้าไปไต้กรงกุดครับ กัดนิ้วกุดขาดไปสองนื้วทำให้กุดไม่สามารถเกาะกิ่งไม่ได้เหมือนเดิม ผมรู้สึกเสียใจมากครับที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น ผมระมัดระวังไม่พอ เนื่องจากใต้กรงนกจนะมีถาดรองของเสียอยู่แล้วหนูมันก็เข้าไปที่นั่นหละครับ แต่โชคดีทีกุดไม่เป็นอะไรจากเหตุการนี้ ถึงแม้จะเสียความสามารถในการไปไหนมาไหนไปซึ่งเดิมก็มีจำกัดอยู่แร้ว ผมเป็นกังวลมากว่ากุดจะอยู่ได้ไหมในสภาพนี้ ผมหาของมาดันถาดไว้ไม่ให้หนูเข้าไปข้างใต้ได้อีกต่อไป แล้วกุดก็ผ่านจุดนั้นมาได้ ถึงแม่ตอนนี้กุดจะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่พื้นกรง ไม่สามารถกระโดดไปมาบนกิ่งไม้ได้เหมือนแต่ก่อน แต่กุดก็ผ่านมาได้ครับ ผมเห็นที่ไรก็อดที่จะโทดในความไม่รอบคอบของตัวเองไม่ได้ แล้ววันนี้ครับสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดมันก็เกิดขึ้นอีกแล้วครับ ระหว่างที่ผมกลับบ้านผมก็ไม่ได้เอะใจเดินไปดูกุดที่กรง ได้แต่เพียงใช้สายตามองกวาดผ่านๆว่ามีตัวไหนเป็นอะไรรึเปล่าในวันนี้ก็ดูเหมือนจะปรกติดี ผมจึงเข้าไปในบ้านเพื่อจัดการธุระต่างๆให้เสร็จสิ้นไป เป็นปรกติที่ผมจะเดินออกมาดุพวกลูกๆของผมครับ แต่ครั้งนี้เมื่อผมออกมาดูผมเห็นหนูครับอยู่บนกรง ซึ่งเดิมก็มีอยู่ทุกวัน แต่วันนี้มันเป็นตัวที่ไม่คุ้นครับ แล้วผมก็สังหรณ์ใจมองไปที่กรงกุด ใจผมแทบจะแตกเป็นเสียงครับ ในหัวคิดได้แต่คำว่า
อีกแล้วหรือนี่ ผมเห็นกุดนอนอยู่ในสภาพที่ไม่ปรกติครับ ดูก็รู้ทันทีว่าถูกหนูดึงปีกจากทางด้านข้างกรงแล้วหนูมันก็แทะปีกและตัวของกุดเป็นแผลใหญ่มากครับ
ผมนึกเสียใจที่ไม่ทันได้ดูใจของกุด ทำไมผมไม่ออกมาเร็วกว่านี้ ถ้าผมออกมาเร็วกว่านี้กุดคงไม่เป็นอย่างนี้ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นกที่ผมรักโดนหนูกัดกินครับ แต่ที่ผ่านมาผมก็อดกลั้นไม่เคยคิดจะไปอาฆาตแค้นทำร้ายอะไรมันเลย ครั้งนี้ผมเกือบตบะแตกครับ ได้แต่มองกุด แล้วก็สงสาร คิดอยากจะฆ่าไอ้พวกหนูที่มันมาอาศัยบ้านผม มากินเศษอาหารซึ่งผมไม่เคยทำร้ายอะไรม้น แต่นี่คือสิ่งที่มันทำกับผมครั้งแล้วครั้งเล่า ผมคิดๆๆทบทวน ก็ได้แต่คิดว่ามันคงเป็นความผิดของผมเอง ก็ได้แต่นึกขอโทษกุดที่ต้องทำให้กุดมาเจอกับเรื่องเลวร้ายอย่างนี้ ขอให้กุดได้เกิดใหม่มาพร้อมสมบูรณ์ ให้สมกับจิตใจที่เข้มแข็งของกุด ที่ฟันฝ่าทุกอย่างมาถึงทุกวันนี้ ไม่มีแล้วในวันนี้นกน้อยๆทีเคยโดดอยู่บนไหล่ร้องขออาหาร ไม่มีแล้วนกที่มีปีกที่บินไม่ได้ไม่มีแล้วนกที่มองเห็นผมเป็นพ่อแม่ ขอให้กุดได้ไปสู่ที่ที่ดีเถอะนะ ของคุณสำหรับ 6 ปีดีๆที่กุดมาอยู่ด้วย







อีกเรื่องหนึ่งที่เกิดขี้นก่อนหน้านี้ไม่นานครับ เป็นเรื่องของต้นกระบองเพชรที่ผมเอามาเป็นเพื่อนบนโต๊ะคอมมันก็แปลกครับที่ถึงแม้เป็นต้นไม้แต่พอเราได้มาดูแลเอาใจใส่มันก็มีความผูกพันครับสาเหตุของการจากไปของต้นกระบองเพชรของผมก็เนื่องมาจากการขาดประสปการในการดูแลของผมครับให้น้ำมากไปและได้รับแสงแดดน้อนเกินไปผมก็พยายามหาวิธีเยียวยาถึงที่สุดหละครับแต่ลำต้นมันเน่าไปจนเกินครึ่งวิธีสุดท้ายที่ผมคิดได้ก็คือตัดเอาส่วนยอดที่ยังดีไปแปะกับต้นอื่นเพื่อจะมีหวังสักเล็กน้อยก็ยังดีกว่าไม่ลองแต่ก็ไม่สำเร็จครับ







ในการที่เราจะดูแลสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เรารักนี่นี่ เราคงจะต้องมีความรอบคอบมากมายกว่าที่ผมเป็นอยู่อย่างมากถ้าไม่อยากจะเสียใจเหมือนผมนะครับผมจะเก็บทุกอย่างไว้เป็นบทเรียนจะพยายามให้ดีที่สุดที่จะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก ถึงแม้บางอย่างที่เกิดขึ้นไปแล้วไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้











Create Date : 22 ตุลาคม 2552
Last Update : 30 ตุลาคม 2552 13:11:07 น. 7 comments
Counter : 969 Pageviews.

 
เสียใจด้วยค่ะ


โดย: oRanGIsM วันที่: 22 ตุลาคม 2552 เวลา:3:07:38 น.  

 
แง่ๆๆๆๆๆ เสียจัยด้วยนะ T______T เปนกำลังจัยหั้ยเสมอ อย่าเครียดล่ะ.... ช่ายละ ทุกสิ่งทุกอย่างถ้าเรารักมันถึงแม้จะเปนต้นไม้ ความผูกพันก้อมีมากมาย ก้อเมินกับคนๆนึงที่มีความผูกพันกับกระบองเพชรเมินกัน....


โดย: pammady IP: 58.9.207.192 วันที่: 22 ตุลาคม 2552 เวลา:11:08:51 น.  

 
เสียใจด้วยนะคะ


โดย: Phannaploy วันที่: 22 ตุลาคม 2552 เวลา:18:58:54 น.  

 
เรื่องมั่นเศร้าจัง แฮะ!
แต่คุณเป็นออน่ไหวน่ะเนี้ย


โดย: Namphon IP: 117.47.236.201 วันที่: 7 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:52:11 น.  

 
เรื่องมั่นเศร้าจัง แฮะ!
แต่คุณเป็นออน่ไหวน่ะเนี้ย


โดย: Namphon IP: 117.47.236.201 วันที่: 7 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:53:44 น.  

 
ขอบคุณทุกคนครับ


โดย: akkradej วันที่: 4 สิงหาคม 2555 เวลา:4:21:22 น.  

 
น่าสงสารมากเลยค่ะ


โดย: Kid IP: 171.101.70.60 วันที่: 16 สิงหาคม 2558 เวลา:16:29:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.