กรกฏาคม 2556

 
2
3
4
5
6
7
9
11
12
13
15
17
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
ท้ออีกละ T_T




โดนคนที่บ้านพูดตัดกำลังใจในสิ่งที่กำลังจะทำ

คนเดิมอ่ะ!! คุณพ่อที่น่ารักนั่นแหละ

เราก้อบอกไปแล้วนะ ว่าเราจะขายของออนไลน์

โอเคว่าตอนแรกคุยกันว่าจะขายการ์ตูนมือสอง

แต่ตอนนี้มีโอกาสได้ร่วมงานกะน้องที่สนิทด้วย ก้ออยากจะทำให้ดี

เป็นการขายพวกเครื่องสำอาง อาหารเสริมที่เล่าเมื่อบล็อกที่แล้วนั่นแหละ

เราก้อบอกไปแล้วว่าจะทำนะ

เค้าก้อไม่สนับสนุนหรอก แต่ก้อไม่ได้ห้าม

หลังจากวันที่สมัครแล้วเราก้อเริ่มออกจากบ้านบ่อย (สองวัน - -")

เพื่อไปเรียนรู้วิธีขาย ไปทำความรู้จักกับสปอนเซอร์อะไรพวกนี้อ่ะ

เค้าก้อเริ่มไม่พอใจ

พอดีกับที่ว่าเราทำงานพิมพ์เอกสารที่ญาติมาขอให้ช่วยเสร็จแล้วด้วย

เค้าก้อมาถามว่า งานพิมพ์เอกสารเสร็จแล้ว ต่อไปจะทำงานอะไร

ก้อบอกไปว่า จะขายของออนไลน์ไง แต่จะไปเรียนแต่งรูปเพิ่มกะเพื่อนด้วย

พ่อก้อถามว่าแต่งรูปอะไร? เราก้อว่าแต่งรูปสินค้าเราไง

ที่จะขายออนไลน์อ่ะ

แล้วเค้าก้อชักสีหน้า....ไม่พูดอะไร

สักพักถาม ขายอะไร?

อ้าวว....เราก้อบอกไปแล้วไง เคยบอกไปแล้วนะ

เราเลยพูดไปเรียบๆว่า ขายเครื่องสำอาง แล้วเราก้อเดินออกมาจากห้องเค้าเลย

คือเรื่องนี้มันหลายครั้งแระ 

เวลาเราพูดถึงเรื่องนี้เค้าจะทำหน้าเบื่อๆเซ็งๆ

อยากบอกไปมากเลย พ่อให้หนูหางานหนูก้อหาแล้วนี่

แล้วไม่พอใจอะไร

เค้าคงคิดว่าเราไม่เป็นโล้เป็นพาย ซึ่งมันก้อใช่ 

แต่นี่เราก้อกำลังพยายามอยู่นี่ไง แล้วมันเพิ่งเริ่มต้นด้วย

อยากให้เราทำหลายอย่างเลยนะ

ทั้งเขียนหนังสือ ไปสมัครขายของตามห้าง

ขายมือถือ ไปเป็นพนักงานตามโอเปอเรเตอร์มือถือค่ายต่างๆ

เรารู้ว่าเค้ารู้ว่าเราชอบแกดเจทไง

แต่ถ้าเรื่องนี้เราเคยตั้งใจไว้นานแล้วว่าอยากทำที่ CAT 

แต่ตอนนี้เกรดเราไม่ถึง เราไม่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีกะเพื่อนร่วมงานได้

คือเรารู้ดีว่าเรารับแรงกดดันไม่ไหว

ไม่ว่าจะมากน้อยยังไงก้อตาม

เราไม่ชอบการเผชิญหน้าด้วย

แต่ทั้งหมดทั้มวลเหนือสิ่งใด

เค้าไม่อยากให้เราทิ้งเรื่องเขียนหนังสือ

ตอนที่เรากำลังพยายามที่จะเขียน อุปสรรคมันก้อเยอะนะ

ทั้งปัญหาเรื่องความทรงจำ อารมณ์ ความรู้สึกต่อเหตุการณ์ใดๆที่จะเขียนอ่ะ

มันยากนะ แน่นอนว่าเรื่องเขียนหนังสือเล่มนี้เราไม่ทิ้งแน่

เพราะมันคือความฝัน

แต่ระหว่างที่เราพยายามเขียนให้ออก เค้าก้อไล่เราไปหางาน

พอเราไปเลือกงานนี้เพราะเราจะได้มีเวลาทุ่มให้กับการเขียนหนังสือ

เค้าก้อไม่ชอบใจ แล้วทวงถามเรื่องหนังสืออีก

คือ...พ่อคะ หนูทำหลายๆอย่างในเวลาเดียวกันไม่ได้ค่ะ

ถ้าหนูจะทำเรื่องนึง หนูต้องพักเรื่องนึงไว้ก่อน

ถ้าหนูเลือกเขียนก่อน หนูจะไม่ได้ทำออนไลน์

แล้วถ้าหนูไม่ทำออนไลน์หนูจะไม่มีเงินสักบาทเป็นรายได้เลย

แต่ถ้าตอนนี้หนูเลือกทำออนไลน์ก่อน 

เพราะหนูอยากให้มีรายได้เข้ามาบ้าง

ไม่ต้องเยอะอย่างที่เขาโฆษณาหรอก หนูไม่หวังขนาดนั้น

หนูหวังแค่มีเงินซื้อข้าว จ่ายค่าน้ำค่าไฟ

พออยู่ตัวคือมีเข้ามาทุกเดือนเริ่มอยู่ตัว

หนูจะได้ไม่มีห่วงเรื่องเงินมาเขียนหนหังสือให้เสร็จไงคะ

เพราะถ้าหนูไม่หาเงินแล้วเขียนหนังสืออย่างเดียว

ใครจะแบ่งเบาพ่อคะ? พ่อก้อต้องจ่ายให้หนูทุกเดือน

โดยที่มันก้อไม่ได้พัฒนาเป็นรายได้อะไรมากกว่านี้เลย

ทุกคนเสียนะ

พ่อเสียให้หนู หนูเสียให้กับคนขายข้าว ขายของ กับสิ่งที่หนูซื้อ แค่นั้น

แต่ถ้าหนูเริ่มทำธุรกิจนี้ 

พ่อเสียให้หนู หนูเสียเงินเพื่อทำธุรกิจ แต่หนูจะมีรายได้จากกำไรที่หนูจะได้ด้วยนะคะ

ที่หนูตัดสินใจทำ หนูคิดดีแล้ว หนูวางแผนแล้วว่าหนูจะทำยังไง

ให้มันงอกเงย แบ่งเบาภาระพ่อกับแม่ได้

แต่มันต้อง"ค่อยเป็นค่อยไป"

ไม่ใช่ว่าตูมเดียวรวยเลย ไม่ใช่ ทำธุรกิจไม่ง่ายอย่างนั้นพ่อก้อรู้นี่คะ

"ถ้าจะไม่ให้กำลังใจกัน ก้ออย่าพูดให้หมดหวังหมดความตั้งใจเลย..."

พอหนูพอมีรายได้บ้างแล้ว หนูทำแน่ๆล่ะหนังสือเนี่ย

แต่ตอนนี้ขอทุ่มกับตรงนี้ก่อนได้มั้ย?

แล้วอีกอย่าง หนูไม่ได้ขอเงินพ่อเพิ่มจากสามพันที่พ่อให้หนูทุกเดือนด้วย

หนูจะเอาสามพันที่พ่อให้ทุกเดือนมาทำตรงนี้

คิดคำนวนกำไรขาดทุนไว้แล้วต่อเดือนควรเป็นไงเท่าไหร่อย่างไร

หนูไม่ใช่ไม่มีสมองคิดนะคะ

หนูโง่แค่ไหนก้อพอจะคิดเป็นอยู่นะ

ยังไงหนูก้อไม่ใช่เด็กๆแล้ว มีความคิดพอสมควรแหละ

วางแผนแล้ว คนที่จะช่วยให้แผนสำเร็จก้อมี

ทำไมไม่ไว้ใจกันบ้าง

น้อยใจเป็น เสียใจเป็นนะ

หนูไม่ได้หวังเงินแสนเงินล้านหรอก

หนูหวังแค่มีกินมีใช้ทุกเดือน

มีเงินเก็บซื้อ KSR เท่านั้น

ถ้าไม่ชอบก้อไม่ต้องพูด ไม่ต้องชักสีหน้าได้มั้ย?

ทุกวันนี้ก้อเหมือนต่างคนต่างอยู่ก้อเพราะหนูไม่อยากเห็นหน้าเบื่อเซ็งของพ่อยังไงล่ะ

ไม่อยากได้ยินคำพูดทำร้ายน้ำใจ

เฮ้อออออ... หนูทำทุกอย่างก้อเพื่อพ่อกับแม่ เพื่อบ้านเรานั่นแหละ

ถึงหนูจะไม่เป็นโล้เป็นพาย

เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

คิดอะไรไม่เป็น

แต่หนูมีความหวังและความพยายามนะ

ให้โอกาสกันบ้าง ให้กำลังใจกันบ้าง สนับสนุนกันบ้าง

ต้องการแค่นี้แหละ ชีวิตอ่ะ



















Create Date : 10 กรกฎาคม 2556
Last Update : 10 กรกฎาคม 2556 15:55:02 น.
Counter : 314 Pageviews.

3 comments
  
คุณพ่อ อาจจะแค่มองในมุมของคนที่ผ่านมาเยอะก็ได้ค่ะ
โอกาสการเจริญเติบโตในโลกไซเบอร์เดี๋ยวนี้มีน้อย เพราะร้านค้าเกิดใหม่ขึ้นมากมายในทุกๆวัน
สิ่งสำคัญอย่างแรกเลยนะคะ คือเราต้องมีเพื่อนเยอะๆคนรู้จักเยอะๆ
และให้เค้าช่วยอุดหนุนหรือใช้ผลิตภัณฑ์ของเราก่อน แล้วfeedback พวกนั้น จะสามารถชักชวนคนอื่นๆในโลกออนไลน์ได้

เราเคยขายมาหลายอย่างเลยค่ะ ตั้งแต่ 3-4 ปีที่แล้ว เรื่อยๆมา
เจ๊งหมดเบยยยย คงเพราะเรามีคนรู้จักไม่เยอะ

อาจเป็นเพราะสินค้าสมัยนี้ มันมีคนขายหลักๆอยู่แล้วเยอะแยะ และเค้ามีความน่าเชื่อถือมากกว่า ร้านเปิดใหม่อย่างเรา

....ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้ขายดิบขายดีนะคะ
คนเรามันต้องลองล้มบ้างเนอะ ถึงจะเจ็บและลุกมาใหม่ได้
สู้ๆค่ะ ลองดูก็ไม่เสียหายอยู่แร้วววว
โดย: aom_charming วันที่: 10 กรกฎาคม 2556 เวลา:21:12:42 น.
  
ต้องพิสูจน์ให้ท่านเห็นแล้วละครับว่าสิ่งที่เราเลือกนั้นถูกและดีกับเราแต่ไหน
คุณพ่อท่านก็คงเป็นห่วงตามภาษาคนเป็นพ่อลูกกันน่ะครับ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 10 กรกฎาคม 2556 เวลา:22:27:32 น.
  
ขอบคุณคุณ aom_charming และคุณยูนะคะ สำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจ
อากิจะพยายามทำให้ท่านเห็นค่ะ ว่าอากิก้อทำได้ ถึงตอนนี้จะไม่ค่อยมั่นใจ แต่ความตั้งใจมีเต็มค่ะ ก้อแค่น้อยใจที่พ่อเค้าไม่ให้กำลังใจไม่พอ ยังพูดให้เสียกำลังใจน่ะค่ะ
คือพ่อของอากิน่ะ เค้าระดับผู้บริหารมาก่อนอ่ะค่ะ แล้วองค์กรเค้ามั่นคง เค้าคงเห็นว่างานที่เราเลือกมันเสี่ยงอะไรแบบนี้ เราก้อเข้าใจนะว่าพ่อห่วง แต่ก้อแค่อยากให้สนับสนุนบ้าง เป็นกำลังใจบ้าง เชื่อใจบ้าง เท่านั้นเองค่ะ ลองผิดลองถูกมันก้อเป็นประสบการณ์ชีวิต ถึงเราจะล้มเหลวขึ้นมาจริงๆ แต่อย่างน้อยเราก้อได้เรียนรู้อะไรจากมัน อากิคิดแบบนี้ค่ะ ^_^

ก้อจะสู้ๆต่อไปค่ะ ^^// FIGHTO!!!
โดย: EmptyBlackRiver วันที่: 11 กรกฎาคม 2556 เวลา:0:37:31 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

EmptyBlackRiver
Location :
นครราชสีมา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



始めまして、Kurokawa Aki です。
どうぞよろしくお願いします。

++ เริ่มเขียน Blog ตั้งแต่วันที่ 27/5/2013 ++

[[ Line ID : aki.kurokawa ]]

คอมเม้นท์ได้ตามสบายเลยนะคะ ขอแค่สุภาพก้อพอ
อากิอยากได้คอมเม้นท์ในแต่ะเรื่องที่เขียนค่ะ
มาคุยกันนะคะ ^^

------------------------------------------

บล็อกนี้เป็นไดอารี่ส่วนตัวที่เปิดสาธารณะ(?)
กรุณาเม้นท์อย่างสุภาพ

----------------------------------------

ข้อความและรูปภาพมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย
สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539
ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียนหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความและรูปภาพในบล็อกนี้ไปใช้ การนำไปเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

----------------------------------------

+ Blog นี้จะแสดงผลได้ดีที่สุดใน Google Chrome ขนาดหน้าจอ 100%

+ แสดงผลได้ดีโดยไม่แสดงผล BGM กับ เม้าส์ใน Mozilla FireFox

+ Blogนี้ ถ้าเปิดผ่าน Mozilla FireFox จะไม่สามารถตอบคอมเม้นท์ได้นะคะ ต้องใส่อีโมติค่อนก่อน แล้วจะสามารถพิมพ์ได้ค่ะ ปัญหาเกิดจากอะไรก้อไม่ทราบอ่ะค่ะ ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

Chrome Pointer
เยี่ยมเวบร้าน คลิกเลยค่ะ

New Comments