,,จดหมายถึงพ่อ ฉบับปี๕๔,,

ถึง...พ่อที่รักของเอม


            หนึ่งปีผ่านไป...ไวเหมือนปรอท !!!  วันพ่อหวนมาอีกครั้ง  ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนักในหนึ่งปีที่ผ่านพ้น  แต่ปีนี้เป็นอีกปีที่เอมฉุกคิดได้ว่า  ถ้าวันพ่อเวียนมาบรรจบครบรอบเมื่อไหร่  นั่นหมายความว่า  วันเวลาได้ผันผ่านไปอีกหนึ่งปี  และที่สำคัญกว่านั้น  พ่อของเอมก็จะแก่ตัวลงไปอีกหนึ่งปีเช่นกัน  พ่อ...เมื่อวันสองวันมานี้  เอมคิดวลีเด็ดๆ ได้หนึ่งอย่าง “ฉันไม่ได้กลัวตาย...แต่กลัวความรู้สึกก่อนตายมากกว่า”  พ่อคิดเหมือนกันมั้ย?  หลายๆ ครั้งเอมนึกเอาว่า...ตัวเองจะเป็นอะไรตาย...?  (มันเป็นความคิดที่ค่อนข้างไร้ประโยชน์นะ)  แต่เอมว่า  อย่างน้อยมันก็มีประโยชน์อยู่นิดนึงนะ  “มันทำให้เราระลึกถึงความตายอยู่เนืองๆ” และมันก็ทำให้เรามี “สติ”         พ่อว่างั้นมั้ย? 


            แต่ช่วงหลายเดือนมานี้  เอมว่าเอมไม่ค่อยมี “สติ” เอาซะเลย  (ความจริงก็ไม่มีสติมาตั้งแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ฮ่าๆ)  ตั้งแต่เรียนต่อ  ทุกอย่างดูเครียดไปหมด  ที่เอมทำได้ก็มีอย่างเดียวก็คือ  พยายามไม่เครียด  ซึ่งมันก็ไม่ง่ายเอาซะเลย  เฮ่อ...จดหมายน้อยของเอมปีนี้  มีแต่เรื่องเครียดๆ  โอ๊ย  เครียดดดดดดดดด  เมื่อไหร่ดาวเสาร์มันจะเล็งไปที่อื่นสักทีอ่ะพ่อ  ไม่น่าเปิดไปเจอไอ้รายการช่องนั้นเลย  มันเลยยิ่งตอกย้ำความซวยของเอมเข้าไปใหญ่  ทั้งรถชน - คน(หลอกด่า) - ยันนกขี้รถใส่หัว  เหอๆ  ซวยสุดๆ ในรอบปี


จริงๆ


พ่อ..........เอมเคยคิดเอาเองว่า


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะปลุกเอมทุกเช้า


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะหาข้าวให้เอมกิน


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะเช็ดรถให้เอมขับ


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะเปิดประตูให้เอมเข้าบ้าน


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยบอกให้เอม “นอนได้แล้ว”  เวลาเอมนอนดึก (ความจริงดึกทุกวัน ฮ่าๆ)


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยตากผ้าให้เวลาเอม “เรื่อยเปื่อย”


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยฟังเอมพร่ำเพ้อพรรณนาไร้สาระ


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยเข้าข้างเอม...เวลามีคนมาพูดให้ร้าย


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยเป็นที่ปรึกษาเวลาเอม...“ไปไม่เป็น”


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยบอกให้เอม “มองโลกในแง่ดี”


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยดุคอยว่าเวลาเอม “ทำตัวไม่น่ารัก”


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยสูบยางรถให้


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยเอารถไปเช็คให้


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะไปต่อทะเบียนรถให้


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยโบกรถให้เอม


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะคอยโทรหาเวลาเอมกลับบ้านดึกๆ


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วใครจะทำทุกๆ อย่างให้เอม.....เหมือนพ่อ


และท้ายที่สุด...


ถ้าพ่อไม่อยู่...แล้วเอมกะแม่แล้วก็เอิร์ธ  จะอยู่ยังไง...?


คิดถึงเรื่องพวกนี้...เอมนึกภาพไม่ค่อยออกเท่าไหร่


แต่เอมก็พยายามบอกกับตัวเองว่า


เอมควรจะนึก “ภาพเวลาที่เอมไม่มีพ่อ” ให้ชัดขึ้นเรื่อยๆ 


เพราะไม่อย่างนั้น...เอมคงไม่มีความสุขไปตลอดชั่วชีวิตที่เหลือ


และในท้ายที่สุด...ถ้าเอมยังอยู่  คนที่จะต้องดูแลแม่กะน้องต่อจากพ่อ  ก็คือเอมเอง...


เอมต้องทำมันให้ได้...และอย่างดีที่สุดด้วย


พ่อ...


อย่างที่พ่อรู้...เอมไม่ใช่ลูกที่ดีเท่าไหร่  เรียกว่า ไม่ใช่ลูกที่ดีเลยจะดูเหมาะกว่า  เอมไม่เคยช่วยแบ่งเบาภาระใดๆ  ยิ่งโตก็ยิ่งแย่  มีแต่จะเพิ่มภาระให้พ่อมากขึ้นทุกวัน  พ่อ...พ่อคงเหนื่อยมาก  พ่อเหนื่อยมาตลอดชีวิต  จนตอนนี้...พ่อก็ยังคงเหนื่อยอยู่  พ่อเหนื่อยเพื่อแม่  เหนื่อยเพื่อเอม  เหนื่อยเพื่อน้อง  พ่อเหนื่อยมามาก  พ่อเหนื่อยมากใช่มั้ย...?


วันพ่อปีนี้  เอมไม่มีสิ่งใด  นอกจากจดหมายน้อยๆ บอกความในใจให้พ่อรับรู้เหมือนทุกๆ ปี  เอมจำไม่ได้แล้วว่า จดหมายน้อยฉบับแรกระหว่างเราเริ่มเขียนขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่  แต่เอมรู้สำนึกอยู่ในใจเสมอว่า  ความรักระหว่างเราเริ่มขึ้นตั้งแต่พ่อกับแม่ตกลงใจจะให้เอมได้เกิดมาบนโลกใบนี้แล้ว  ทุกครั้งที่เอมเล่าเรื่องเกี่ยวกับพ่อ  เอมไม่เคยอายใครหรือสิ่งใด  เอมรู้สึกภูมิใจทุกครั้งที่ได้เล่าเรื่องพ่อให้คนอื่นฟัง เล่าให้เค้ารับรู้ว่าพ่อเอมเป็นคนดียังไงบ้าง  เอมภูมิใจที่ได้เล่า....และเอมภูมิใจเสมอที่ได้เกิดเป็นลูกพ่อ 


            ท้ายนี้...เอมขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก จงดลบันดาลให้พ่อของเอมมีความสุข  มีสุขภาพที่สมบูรณ์แข็งแรง  อยู่เป็นพ่อที่รักของแม่  เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกๆ  อย่างนี้ไปตราบนานเท่านาน   


                                                                                                รักพ่อที่สุดในโลก


                                                                                                        ,,เอม,,


                                                                                    พิษณุโลก, ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔


           




Create Date : 05 ธันวาคม 2554
Last Update : 5 มีนาคม 2555 0:41:50 น.
Counter : 534 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

ธันวาคม 2554

 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog