,,ไกล,,






ไม่ว่าจะออกไปที่ไหนมาก็ตามแต่


แต่ทันทีที่ล้อรถหยุดหมุนอยู่หน้าประตูรั้วบ้าน


หัวใจฉันจะเริ่มมีความสุข


กับการที่ได้ชะเง้อมองทะลุผ่านเข้าไปในบ้าน


แล้วเห็นภาพเหล่านี้


"พ่อ"  นั่งดูโทรทัศน์อยู่ในบ้าน


"แม่"  ที่กำลังทำอะไรซักอย่างอยู่ไม่ไกลไปจากพ่อ


"น้อง" ที่นั่งจ้องจอคอมอยู่ในห้องที่เปิดไฟสว่าง






วันนี้ก็เช่นกัน


เป็นอีกวันที่ฉันมีความสุข


พ่อยังนั่งดูโทรทัศน์ที่เก้าอี้ตัวเดิม


พร้อมกันกับน้อง ที่เปิดประตูบ้านออกมาพอดี


สิ่งเหล่านี้มันทำให้ฉันมีความสุขเมื่อได้กลับถึงบ้าน


แม้ว่าวันนี้...


แม่จะไม่ได้อยู่บ้าน


แม่ไปเรียน...






ระยะทางกว่าห้าร้อยกิโลเมตร อาจเป็นระยะทางที่ดูเหมือนไม่ไกลนัก


แต่มันก็ไกลพอที่จะทำให้,,ความห่วงใย,,ทำหน้าที่ของมันได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง


ระยะเวลาเพียง 8 วัน  อาจเป็นระยะเวลาเพียงสั้นๆ


แต่มันก็นานพอที่จะทำให้,,ความคิดถึง,,ได้เดินทางไปบรรจบกันในหัวจิตหัวใจได้อย่างง่ายดาย






แม่ไปเรียนครั้งนี้


ทำให้เอมคิดถึงเมื่อครั้งแม่ไปเรียนที่นนฯ


เพราะเวลานั้น


พ่อ...เป็นเสมือนแม่


และเวลานั้นเอง


ที่เอมต้องนอนร้องไห้


เหตุเพราะคิดถึงแล้วก็เป็นห่วงแม่


ครั้งนี้ก็คงไม่ต่าง


ในเรื่องของการร้องห่มร้องไห้นั้น


เห็นทีจะต้องตัดออกไปเสีย


แต่สิ่งที่ยังคงไว้


ก็เห็นจะเป็นแต่ความคิดถึงและความห่วงใยเท่านั้น


อีกไม่กี่วัน


เดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้ว


ดูแลตัวเองนะแม่...








คิดถึง...

























ps.


+ ขอบคุณจังหวัดสกลนคร  ที่ทำให้เราแม่ลูกได้กอดกัน จากที่ไม่ได้กอดกันนานแค่ไหนแล้วก็มิอาจจำได้


+  และนานแค่ไหนแล้ว ที่แม่ไม่ได้จับชายผ้าห่มห่มให้ลูกสาวคนนี้  สุขเหลือใจ...


+ แทบทุกครั้งที่นั่งรถไปกับพ่อ เรื่องราวต่างๆ จะพรั่งพรูออกมาจนนับไม่ถ้วน ครั้งนี้ก็เช่นกัน...


+ นั่ง งง ไปมา สรุปว่า ดันไปอัพบล็อกใหม่ทับบล็อกเก่า  เป็นเหตุให้ต้องมานั่งอัพกันใหม่  ไม่อัพก็เห็นจะไม่ได้  เพราะคืนนี้ลูกตาคงไม่ยอมหลับ  มันเป็นความรู้สึกที่...เฮ่อ...เสียดาย...






 






Create Date : 11 มิถุนายน 2554
Last Update : 21 มิถุนายน 2554 23:06:21 น.
Counter : 398 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month



oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
11 มิถุนายน 2554
All Blog