,,ความรักของเหี้ย,,
เมื่อวาน

บนถนนสี่เลนส์ย่านกึ่งๆ ชานเมือง

(ทำไมต้องกึ่งๆ ด้วยหละ)

(-..-)

ขณะอันตัวเรานี้กำลังขับรถกลับบ้าน

จู่ๆ ก็มีเหี้ยตัวหนึ่งไม่ทราบเพศ

โผล่มาจากขอบถนนด้านซ้ายระยะประชิดลูกล้อ

มันทำท่ากึ่งเดินกึ่งวิ่งยักแย่ยักยันดูพิกล

แต่ที่พิกลกว่าก็เห็นจะเป็นทำไมต้องมาข้ามตอนหนูขับมาด้วยคับ

ล้วกเพี่ยยยยยยย... ฮ่วยยยยยย...

ไอ่เราด้วยความไม่ค่อยได้มีโอกาสเห็นเหี้ยตัวเป็นๆ

ระคนตกใจหักหลบพวงมาลัยไปมาปากก็พร่ามพรรณาไปต่างๆ

จำได้แต่ปากมันว่า "บ้าแล้ว บ้าไปแล้ว" อะไรเทือกนี้

(เป็นเรื่องน่าอับอายแก่ตนเองยิ่งนัก)

วินาทีนั้นลุ้นเพียงว่า

"อย่าเพิ่งข้ามตอนนี้เลยนะฮ้าฟ ล้วกเพี่ยยยยยย พลีสสสส "

แล้วทำได้เพียงรวบรวมสติอันฟั่นเฟือนแล้วเลื่อนลูกล้อหลบไปมา

อย่างบ้าคลั่ง






ในที่ฝุด...

วินาทีหลังจากนั้นสัมผัสได้ว่าล้อด้านซ้ายทั้งหน้าและหลังเบียดหนี

ตัวเหี้ยได้อย่างฉิวเฉียด

สัญชาติญาณบอกว่า

"มองกระจกหลังดูเร็วโว้ย"





,,ภาพที่เห็น,,

รถกระบะคันหนึ่งยักแย่ยักยันไม่แพ้เหี้ย

ทั้งคนทั้งเหี้ยน่าจะกำลังชั่งใจกันว่าจะเอาเยี่ยงไรกับชะตาชีวิตดี

และท้ายที่สุด

รถกระบะก็เลือกชะลอความเร็ว

แล้วค่อยๆ หลบเหี้ยมาได้อย่างใจเย็น

(เอ๊ะ คุ้นๆ เหมือนเพิ่งเคยทำมาเหมือนกัน ฮ่าๆ)




จำได้ว่า...หลังจากภาพนั้น

ก็ไม่เห็นภาพอื่นใดอีก

นอกจากถนนสี่เลนส์ที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า

กับอีกภาพหนึ่งที่สมองได้ฉายย้อนหลังให้ดูอย่างละเมียด...





เหี้ยตัวหนึ่งนอนตายอย่างน่าสมเพช

น่าสมเพชเหตุเพราะหางและลำตัวมันโดนล้อรถบดยับไปหมดแล้ว

ยับจนฉันไม่ทันได้นึกสังเกตหรือเวทนาแม้แต่น้อย




ไม่กี่วินาทีต่อมา




เหี้ยตัวหนึ่งไม่ทราบเพศ

กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดสี่ล้อที่ดาหน้ากันมาอย่างบุกบั่น

เพียงเพื่อจะข้ามไปยังอีกฟากข้างของถนนให้ได้

หมายแค่จะไปหา อีกหนึ่งชีวิตที่ (ที่เคยมีชีวิต)

แต่บัดนี้ได้นอนหมดลมหายใจอยู่อีกฟากข้างถนนไปเสียแล้ว





ขับรถกลับบ้าน

ด้วยความสงสารและขอบใจเหี้ยสองตัวนั้นไปพร้อมเดียวกัน

นึกสงสารเหี้ยตัวที่ตายพอๆ กับเหี้ยตัวที่มีชีวิต

และนึกขอบใจ...ที่สอนให้รู้ว่า

แม้แต่เหี้ย...ก็ยังรู้จักคำว่า ,,รัก,,




แด่...เหี้ย และ สัตว์เดียรัจฉานทุกชนิดบนโลกใบนี้













ส่วนวันนี้ก็.............
ครบสามปีพอดิบพอดีนะเกียบนะ
ป่ะ....
ฉลองครบรอบชีวิตการเป็นครู
ด้วยการไปโรงเรียนพรุ่งนี้เลยแล้วกันนะ
เย่ๆ
หะ หนู เปิดเทอมแล้วคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบ

(^0^)/



































ps.

+ คิดถึงข้อมูลในฮาร์ดดิสก์บ้างเป็นบางเพลา
+ พรุ่งนี้จะเจอกระไรบ้างนะชีวิต
+ เจอไรก็เจอสิวะ...ลุย !!!













































Create Date : 12 พฤษภาคม 2555
Last Update : 14 พฤษภาคม 2555 0:48:08 น.
Counter : 419 Pageviews.

1 comments
  
แม้แต่สัตว์มันก็มีจิตใจเนอะครับ

นึกถึงสมัยเปิดเรียนวันแรก ห้องเรียนนี้เสียงดังอย่างกับตลาดสดเลย อิอิ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 14 พฤษภาคม 2555 เวลา:13:05:39 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

oramoreaim
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



魔女音符

หากมีใครถามฉันว่า ฉันเขียนตัวหนังสือพวกนี้ไปทำไม...?

ฉันก็จะขอตอบอย่างจริงใจว่า

ฉันเขียนมันไว้เพื่อให้ "คนที่ฉันรัก" ได้อ่าน...

ในวันที่ฉันไม่มีชีวิตอยู่เป็นที่รักของ "พวกเขา" แล้ว

นั่นแหละ

ที่ฉันต้องการ...

(ซึ้งอ่ะเดะ \(-0-)/ 5555+)

พฤษภาคม 2555

 
 
1
2
3
4
6
8
9
10
11
13
14
15
17
18
19
21
22
23
24
26
28
29
30
31
 
 
All Blog