สุดท้ายก็เหลือตัวคนเดียว


เคยคิดว่าตัวเองนั้น ไม่มีทางที่จะถูก "ปล่อยทิ้งให้อยู่คนเดียว"
แต่จริง ๆ ไม่ใช่เลย คนเราเกิดมาคนเดียว
ก็ต้องเดินคนเดียว และต้องตายคนเดียว
แต่บางครั้งการที่ได้อยู่คนเดียว กลับฟุ้งซ่าน คิดนู่น ห่วงนี้ สารพัด
แต่บางครั้งการที่อยู่คนเดียว ก็ได้ค้นพบตัวตนที่แท้จริง
ว่าเรา รักเค้าจริง ๆ หรือป่าวหล่ะ
ไม่มีเขาอยู่ข้าง ๆ ไม่มีใครคอยจูงมือ
ให้รู้ไว้ว่าความเหงามันเดียวดาย ในฝูงชน มันเหงา
ในความเฮฮา มันมืด ในความสว่างขนาดไหน
กลับได้ไปคิดทบทวนว่าเขา คือส่วนเติมเติมเหล่านี้ไหม
ความรักมันสั้น แต่มันก็หวานพอที่จะทดแทนความสั้น
ความหลงมันยาว แต่มันก็ขมพอที่จะทดแทนความยาว
แล้วเราหลงหรือรักเขากันแน่
แล้วเขาเป็นแค่เพื่อนหรือคนที่เรารักกันแน่
ช่วงเวลาที่ตอบได้ก็ต้องมีเวลาที่เปรียบเทียบตอนที่เราได้อยู่กับเขา
และเราถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว
ความรู้สึกมันแตกต่างกันขนาดไหน บอกตัวเองเถิด
และถ้ามันอ้างว้าง เหงา มืด ก็จงอย่าปล่อยให้แสงสว่างผ่านชีวิตคุณไปเลย....ขอร้อง
เพราะคุณคงต้องเผชิญโลกมืดอีกยาวไกลกว่าที่จะพ้นความมืด
และสุดท้าย คุณจะต้องอยู่กับสิ่งที่คุณหนีมาตลอด
นั่นก็คือ "ตัวคุณเอง"





Create Date : 20 ธันวาคม 2554
Last Update : 20 ธันวาคม 2554 21:30:29 น.
Counter : 464 Pageviews.

2 comments
  
ไม่นะยังมีคนตั้งมากมาย ที่เรายังไม่ได้รู้จักกันนะ
โดย: บรรยายไทย วันที่: 20 ธันวาคม 2554 เวลา:21:38:06 น.
  
และสุดท้าย คุณจะต้องอยู่กับสิ่งที่คุณหนีมาตลอด
นั่นก็คือ "ตัวคุณเอง"

แล้วถ้าไม่คิดจะอยู่ละค่ะ คือ หนีแม้กระทั้งตัวเอง...
จะมีทางไหนให้เลือกอีก นอกจาก การจากไป

บางครั้งการอดทนหายใจอยู่เพื่อรักษาตัวเองรักษาลมหายใจของตัวเองไว้...ก็อาจไม่ใช่ทางที่ดีสำหรับใครเลย

โดย: pps_n วันที่: 28 ธันวาคม 2554 เวลา:19:16:30 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

aestorylove
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ธันวาคม 2554

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
11
13
14
16
17
22
24
25
26
27
28
29
30
31