.。✿*゚’゚✿。.:* เมื่อวันฝนซา... ฮา.. มันส์.. หด เอ๊ย ๆ โหด... .。✿*゚’゚✿。.:*








สวัสดีค่ะ พ่อ แม่ พี่ น้อง มิตรรักแฟนบล็อกที่น่าร๊ากกกกกก... ทุก ๆ ท่านค่ะ

และก็ตามธรรมเนียมค่ะ... ก่อนอื่นต้องกราบขอบพระคุณสำหรับกำลังใจอย่างล้นเหลือที่ทุก ๆ ท่านส่งมอบให้กับอิชั้นนะคะ.... ขอบคุณจากใจค่ ะ... อิชั้นได้รับและซาบซึ้งมาก ๆ ค่ะ....


.... และก็เช่นเคยค่ะ... อิชั้นกลับมาพร้อมกับการมาส่งข่าวคราว และรายงานสถานการณ์ที่ผ่านมาในรอบสัปดาห์ และล่าสุดค่ะ.... ว่าชีวิตอิชั้นนั้นเป็นเยี่ยงไร มีเรื่องหนุกหนาน เฮฮา น่าตื่นเต้นสักแค่ไหน... กับการดำเนินชีวิตบนเส้นทางเศรษฐีณี (ในอนาคต) 555555555555555... ก็ว่ากันไปค่ะ

เหมือนเดิมค่ะ... ยิ่งหายไปนานแค่ไหน... เรื่องราวก็ยิ่งมากมายขึ้นเท่านั้นล่ะค่ะ... แบบว่าอิชั้นมันคนกิจกรรมเยอะค่ะ ในวัน ๆ นึง มีเรื่องราวผ่านมา ให้คิด ให้ทำ ให้เจอค่อนข้างหลากหลายค่ะ...

แต่ไม่ได้ลงทั้งหมดที่พบเจอหรอกค่ะ... เอาแค่ที่เกี่ยวเนื่องกับร้าน และชีวิตประจำวันเท่านั้นล่ะค่ะ... กลัวว่าคนอื่น จะตาลาย คล้ายจะเป็นลมกันหมดก่อนพอดีค่ะ...


==============================================

.... หลังจากร้านใหม่ของเราเสร็จพอแค่นรับลูกค้าที่ (กำลังจะ) หลั่งไหลพรั่งพรูกันมาแบบไม่ขาดสาย และสภาพดินฟ้าอากาศเริ่มจะเป็นใจ เข้าข้างหนุ่มหล่อ สาวสวยอย่างอิชั้นและพี่บ่าวให้เข้าสู่ภาวะปรกติ... สำหรับการย่างเข้าสู่ไฮซีซั่นใหม่กันแล้ว....

เราสองศรี พี่น้อง (ท้องชนกัน) ก็กลับขึ้นฝั่ง เข้าไปขนข้าวของ อุปกรณ์ทำมาหาเก็บ (ในภายภาคหน้า)อีกระลอกใหญ่ที่บ้านในเมือง และเป็นระลอกสุดท้ายหรับปีนี้แล้วล่ะค่ะ (เพราะขืนมีอีกระลอก อิชั้นต้องตายแน่ ๆ )



จัดแจงกับข้าวของเสร็จ ก็เหมารถสองแถว วินกระบี่ - อ่าวนางไปตามเคยค่ะ... ด้วยราคา 400 บาท (เต็มคันรถพอดิบพอดี)



แล้วก็เหมาเรือไปอีก 500 บาท... (เต็มลำเรือพอดิบพอดีเช่นกัน)



โชคร้ายที่วันนั้นน้ำตาย (คือไม่ขึ้นไม่ลง หรือ ขึ้นกับลงไม่ต่างกันมากนัก) เรือเลยเข้ามาจอดตรงหน้าร้านไม่ได้... จึงต้องขนของลงจากเรือ แล้วกองไว้ก่อน...



นอกจากน้ำตายแล้ว... เรา 2 คน ก็เกือบตาย (เพราะขนของ) ด้วยเช่นกันค่ะ....



นอกจากของจะเยอะแยะมากมายเกินขนาดแล้ว... ดั๊นนนน... ไกลอีกตะหาก... ไม่เชื่อลองสังเกตดูสิคะ... อิชั้นยืนอยู่หน้าร้าน... แล้วของกองอยู่ลิบ ๆ ตรงท่าเรือ... ส่วนพี่บ่าวก็เดินแบกของโท่ง ๆ อยู่นู้นนนน....(อันไหนที่หนักเกินไป พี่แกก็ปล่อยทิ้งตามทางมาเรื่อยค่ะ)



กว่าจะทยอยมาจนหมด...พี่บ่าวนี่ไม่เท่าไหร่ เพราะฟิตมาอย่างดีค่ะ (ทั้ง ๆ ที่เดินซะเป็น 10 รอบ) แต่อิชั้นสิคะ...ลิ้นแลบ... แพล่บ ๆ ... หูตูบ... หางตก... คอห้อยค่ะ...



วันรุ่งขึ้นก็จัดของเข้าที่เข้าทางเตรียมเปิดร้าน... แต่มันเซ็งสุดขีดค่ะ.... เพราะไอ้เจ้าหนูบ้า มันทำลายข้าวของเสียหายไปโขค่ะ...



.... ฟิน 3 คู่... เสื้อผ้า สิ่งของ เครื่องใช้... ตลับหมึกปริ้นเตอร์... น้ำมันพืช... น้ำยาล้างห้องน้ำ... ถังข้าวสาร... น้ำยาล้างจาน... ตะกร้าเสื้อผ้า... อีกสารพัด.... เรียกได้ว่าแทบจะทุกอย่างที่มีอยู่ก็ว่าได้ค่ะ... เฮ้อ !

ที่สำคัญ.... มันกินเป็ด (ล้างห้องน้ำ) แล้วตกลงไปตายในถังอาบน้ำ แช่อยู่ในนั้นซะยุ่ย เปื่อย หนอนยั๊วะเยี๊ยะ... อิชั้นก็คิดว่า กระดาษทิชชู่ตกลงไป...(แบบว่ามันมืด ๆ ค่ะ) จึงเอามือล้วงลงไปในถัง เพื่อจะเก็บมันขึ้นมา... แต่แล้ว ทันใดนั้น มันเหม็นเน่าสุด ๆ จนอ้วกแตก... ด้วยความสงกะสัย จึงเอาขันตักขึ้นมาเบิ่งใกล้ ๆ ...

กรี๊ดดดดดด...!!!! หนอนนนนนน...ผสมกะขน ๆ ... เป็นเส้น ๆ กระจุก ๆ สยองมาก ๆ....

ล้างถัง แช่ถังด้วยเกลือหอมก็แล้ว บุหงาก็แล้ว น้ำมันหอมระเหยก็แล้ว... พยายามทำทุกอย่างค่ะ มาหลายวัน... สุดท้ายไม่หายเหม็นเน่า... พี่บ่าวจึงไปขอยืม(ในใจ)ถังน้ำจากบาร์ร้างข้าง ๆ มาใช้ก่อน... อิอิ

==============================================

.... จากนั้นก็เตรียมตัวเปิดร้านอินเตอร์เน็ตค่ะ... แต่จานดาวเทียมอิชั้น กลายเป็นที่ตากผ้าของบ้านข้าง ๆ ไปแล้วค่ะ... เหอ ๆ



เปิดร้านเน็ต อยู่ได้ 3 วัน... พอได้ค่าน้ำมันปั่นไฟ วันละ 200-300 บาทค่ะ... (เปิดแค่ 3 ชั่วโมง) และแล้ว... ก็จ๋อยค่ะ เมื่อจู่ ๆ ก็ต่อสัญญาณไม่ได้...

พี่บ่าวคิดว่า สวิทซ์ฮับ ตัวพ่วงสายแลนเสีย... จึงเข้าเมืองไปซื้อมาใหม่ ปิดร้านไป 3-4 วัน หนีฝนตกอีกระลอกนึงด้วย...

.... แต่สุดท้าย กลับมาที่ร้าน ก็ใช้ไม่ได้เหมือนเดิม... เลยเสียเงินฟรี (ไปอีกเกือบพัน) ทั้ง ๆ ที่ไม่มีเงินจะเสีย... เฮ้ออ !!!

รอไปอีก 4 วัน เพราะเป็นวันศุกร์ ติดวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ กว่าช่าง tot จะลงมาซ่อมให้... มิหนำซ้ำ มาก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะโมเด็มเสีย... รอไปอีก 2 วัน... จึงเอาตัวใหม่ส่งมาเปลี่ยนให้...

สรุปแล้ว... ปิดร้านเน็ตไป 1 อาทิตย์เต็มๆ พอดี... น่าเสียดาย เพราะก่อนหน้านั้น มีลูกค้ามาเคาะห้องเรียกทั้งคืน คืนละหลาย ๆ คน เพื่อจะเล่นเน็ต... แต่พอเปลี่ยนโมเด็มใหม่แล้ว เปิดใช้งานได้แล้ว.... เงียบสนิทค่ะ... ไม่มีฝรั่งโผล่มาให้เห็นหน้าเลยสักคน... ปั่นไฟ เสียน้ำมันไปฟรี ๆ มาหลายวันแล้วค่ะ...เวรกรรม

หมดน้ำมันคราวนี้... (เหลือปั่นได้อีก 2 คืน คืนละ 3 ชั่วโมง) ก็คงต้องปิดร้านยาวเลยค่ะ ถ้าอีก 2 คืนไม่มีลูกค้า... เพราะไม่มีเงินซื้อน้ำมัน (ที่ราคาขึ้นเอา ๆ ทุกวัน)แล้วล่ะ... น่าสงสารตัวเองจริง ๆ เลย... มิหนำซ้ำน้ำมันที่ใช้อยู่ตอนนี้ ซื้อมาล่าสุด 30 ลิตร (ทั้ง ๆ ที่สั่งไว้ตอนแรก 40 ลิตร แต่เงินหมดซะก่อน)ก็ได้ความอนุเคราะห์จากพี่ใจดีคนนึง ให้ยืมเงินมาก่อน ด้วยความสมเพช...และสงสาร... อิอิ

ไม่เพียงเท่านี้นะคะ.... กับข้าว กับปลาที่เรามีเหลือกันอยู่น้อยนิด เพียงแค่หอม (ไม่ค่อย)ใหญ่ 3 หัวเท่านั้น...กะว่าเดี๋ยวจะผัดไข่กินสักหน่อย.... แต่เจ้าลิงป่าใจร้ายมันขนกันมาเป็นโขยง มาขโมยเอาหอมใหญ่ของอิชั้นไปค่ะ...เศร้ามากเลย...มันมารุม มารื้อครัวอิชั้นหมดเกลี้ยง



ไม่เหลือให้เลย แม้กระทั่งข้าวสาร ข้าวสวย...



แล้วไม่ใช่ว่ามาแค่ตัว 2 ตัวนะคะ แต่มันยกกันมาทั้งป่าค่ะ...ทั้งตัวเล็ก ตัวน้อย ตัวใหญ่ กว่า 20 ตัวค่ะ... อิชั้นเห็นแบบว่ากรี๊ดดดด.. ตกใจแทบช็อกค่ะ แบบว่าน่ากลัวมาก....



นอกจากนั้นยังเหลือมาม่าอีกไม่กี่ห่อ... เจ้าหนูใจร้ายก็มาลักกัดกินมันทุกห่อ...พี่บ่าวจึงต้องล่าหนูทุกคืนค่ะ... ดึก ๆ ดื่น ๆ ตี 2 ตี 3... ต้องตื่นมารื้อหาตัวหนู ที่มันมารุมกันก๊อก ๆ แก๊ก ๆ ทั้งคืน ไม่ต้องหลับต้องนอน...



เช้ามา... แทนที่จะได้หนู.... กลับได้เจ้าตัวนี้แทน... กรรมเวร



โชคดีนะคะ ที่ข้างบ้านให้ปลามามากพอสมควร... ถ้าเอาแช่น้ำแข็งไว้สด ๆ ก็กลัวว่าจะเน่าซะก่อนกินหมด... อิชั้นเลยเอามาตากแห้ง เก็บไว้กินได้นาน ๆ ค่ะ....เลยพอได้มีกับข้าวกินไปได้อีก 3-4 วันค่ะ


==============================================

งานทั่ว ๆ ไปที่ร้าน ที่พอจะทำกันได้ในตอนนี้ (ตอนที่ไม่ต้องใช้เงินลงทุนอะไร)ก็ปลูกต้นไม้ ดอกไม้ แก้กลุ้มค่ะ...



พอดีเพื่อนบ้านพี่บ่าวเค้าจะถอนต้นหงอนไก่ทิ้งทั้งหมด... อิชั้นกะพี่บ่าว เลยไปขอมาปลูกค่ะ ด้วยความเสียดาย แล้วกำลังหาดอกไม้มาปลูกกันอยู่พอดี...



ด้วยความดีใจ ที่ได้ร้านจะมีดอกไม้แล้ว... เราจึงเพลิดเพลินกับการไปถอนต้นหงอนไก่กันมาก ๆ... เลยลืมอะไรบางอย่าง... ที่เราทำกันทิ้งไว้ก่อนไปถอนหงอนไก่

.... กลับมาถึงร้านแบกต้นหงอนไก่ กับมาเพียบเลย... แต่เอ๊ะ... ควันอะไรโขมงโฉงเฉงในครัว... เหม็นไหม้ตลบอบอวนไปหมด...

ด้วยความตกใจกันทั้งคู่ รีบโยนต้นหงอนไก่ทิ้งกันหมดเลยค่ะ แล้ววิ่งไปดูในครัว... ก็เจอสภาพนี้.... หมดกันของว่างอันโอชะ ที่อุตส่าห์ไปค้นเจอกันมาในลังเก็บของ

เศร้ากันมากเลยค่ะ...แบบว่ายิ่งไม่มีอะไรจะกินกันอยู่... แหม... ตั้งใจว่าจะกินถั่วแดงต้มน้ำตาลกันให้อร่อยเหาะไปเลยค่ะ แต่ที่ไหนได้....

.... แม่บ้านสมัยใหม่.... ต้มถั่วแดง ให้กลายเป็นถั่วดำค่ะ... (ที่จริงน้ำแห้งหมด แต่พี่บ่าวเติมน้ำดับควันค่ะ)



ส่วนต้นดาวกระจาย ที่ปลูกไว้คราวก่อน ก็งอกงาม... เป็นที่ถูกอกถูกใจอิชั้นมาก ๆ เลยค่ะ.... มีความสุขจริง ๆ ที่ได้เห็นต้นไม้ ดอกไม้ ใบหญ้า...



โต๊ะ-เก้าอี้ไม้ไผ่ชุดนี้ ซื้อมาตั้งแต่ต้นปี... เพิ่งจะได้ฤกษ์ทาแล็คเกอร์เคลือบเงาล่ะค่ะ.... เหอ ๆ



และได้ฤกษ์เทปูนกลบหลุมตอม่อ ที่ปล่อยไว้ตั้งแต่วันลงตอม่อสร้างร้านนู่นล่ะค่ะ.... แบบว่ามันมีงานใหญ่ ๆ ทำมากมาย งานเล็ก ๆ เลยละเลยไปก่อน พอมีเวลาว่างก็ตามเก็บงานแบบนี้ล่ะค่ะ



รอพี่บ่าวให้ทำมาค่อนชาติก็ไม่ยอมทำสักที.... เพราะอิชั้นรอขัด ล้างพื้นทุกวันค่ะ... สุดท้าย "ตูทำเองก็ได้วะ"... เลยได้โคนเสา สวยงามอย่างที่เห็นค่ะ



และด้วยความขี้บ่นของอิชั้น... ที่บ่น ๆ เรื่องซ่อมหลังคา มาตั้งหลายเดือนแล้ว... (นี่ปีนขึ้นไปเองได้ ขึ้นไปทำเองล่ะ) คราวนี้ได้ผล ด้วยความที่พี่แกคงเซ็ง และรำคาญเสียงอิชั้นสุดขีด...คราวนี้เลยดึ่ง ๆ... คว้าแผ่นสังกะสี... ค้อน... ตะปู.... และบันได้ไม้ปีนขึ้นหลังคา ไปแบบไม่สบอารมณ์...

.... อิชั้นเดินผ่านที ก็คอยตะโกนว่า..."ไปไกล ๆ ... อย่ามาเดินแถวนี้" คงด้วยความเหม็นขี้หน้า เอ๊ย ๆ เป็นห่วงว่าอะไรจะตกใส่หัวอิชั้นล่ะมัง... เลยต้องคอยตะโกนไล่อยู่เรื่อย ๆ...

สักพัก... พี่แก ก็แหกปากร้องลั่น.... พร้อมกับตะโกนกำชับอิชั้นอีกครั้งว่าอย่ามาใกล้ ๆ นะ... พร้อมกับโยนแผ่นสังกะสีลงมา

เท่านั้นล่ะค่ะ ไม่ต้องเดาอิชั้นก็ตอบได้ทันทีเลยว่าเกิดอะไรขึ้น.... ไม่ทันข้ามนาที พี่แกก็รีบไต่บันไดลงมาด้วยความเร็วสูง ชนิดที่ว่า ลิงยังอายค่ะ... อิอิ



แผลขนาดไหน ไม่ต้องสงสัย... ดูจากร่องรอยก็สยองแล้วค่ะ...เลือดไหลเป็นทางลงมาจากหลังคา



แล้วก็หยดแหมะ.... หยดแหมะ... ลงมา



รวมไปถึงตามทางเดิน ก่อนถึงที่นั่งที่พี่บ่าวต้องการ....



เลือดออกเยอะมาก ๆ ค่ะ.... นี่ถ้าไม่รู้ว่าโดนสังกะสีเฉือนนิ้ว .... อิชั้นคงคิดว่าโดนลอบยิงอ่ะค่ะ... เห็นแล้วหวาดเสียวมาก ๆ...



พอเอาแอลกอฮอล์ราดที พี่แกก็แหกปากร้อง พร้อมกับดิ้นกระแด่ว ๆ... อิชั้นล่ะเจ็บแทนจริง ๆ เลยค่ะ....

.... ผ่านไป 1 วัน... เลือดยังไม่ยอมหยุดสนิทเลยค่ะ... ทุกครั้งที่แกะผ้าพันแผลออก เพื่อล้างแผล... เลือดก็หยดติ๋ง ๆ เลย... บรื๋ออออ!!!..(เลือดล้วน ๆ ค่ ะ เพราะที่ร้านอิชั้นไม่มียาแดงค่ะ)



ต่อไปเลยต้องใช้วิธี ทาวาสลีนที่ผ้าพันแผลให้ชุ่มค่ะ... ผ้าจะได้ไม่ติดแผล เลือดจะได้ไม่ออกอีก เพราะแผลยังไม่แห้ง... แล้วก็ได้ผลค่ะ เลือดออกน้อยลง...

ตอนนี้แผลก็อาการดีวันดีคืนค่ะ... แบบว่ากำลังใจดี... อิอิ

==============================================

บางครั้ง ก็อาศัยบาร์ข้าง ๆ เวลาขึ้นฝั่ง ก็จะฝากซื้อน้ำแข็งได้บ้าง ครั้งละ 2-3 กระสอบค่ะ... ซึ่งทำให้ประหยัดค่าเรือ และค่าเหมารถไปซื้อได้หลายร้อยค่ะ... ถึงเวลา พี่บ่าวก็แค่ไปแบกจากเรือมาก็เท่านั้นเองค่ะ... ประหยัดได้มากทีเดียวค่ะ



มีน้ำแข็งเต็มถังเลยค่ะ... แต่แบบว่าไม่มีอะไรแช่เลยสักนิด... เพราะลิงมาลักไปหมดแล้วค่ะ..เหอ ๆ เสียดายน้ำแข็งจังเลย ปล่อยให้ละลายไปวัน ๆ

.... ส่วนเรื่องน้ำดื่ม แรก ๆ ที่คอยซื้อแต่น้ำโหล ๆ เพราะด้วยความที่สงสารพี่บ่าว ในการต้องเดินขึ้นไปซื้อด้านบน ซึ่งไกลมาก ๆ ถ้าต้องแบกถังน้ำลงมาด้วย... แต่หลัง ๆ ชักไม่ไหวค่ะ เพราะแพงเกินไป โหลนึงอยู่ได้แค่ 2 วัน... เพราะอิชั้นจะดื่มน้ำเยอะมาก ๆ... วันนึงอย่างน้อย ก็ 3-4 ขวด... ไหนจะหุงข้าว ชงกาแฟ ต้มมาม่าอีก... อิชั้นเลยต้องยอมใจร้าย ให้พี่บ่าวลำาบากอีกหน่อย เพื่อที่จะได้ประหยัดกันอีกนิดค่ะ



.... พี่แก ก็แรงดีเหลือเกินค่ะ... ขนาดอิชั้นเดินตัวเปล่า สะพายแค่กล้อง 1 ตัว ยังเดินตามไม่ทันเลยค่ะ... แบบว่า ต้องหยุดพักเหนื่อยไปหลายยกค่ะ

ว่าง ๆ... เลยต้องขออกกำลังกาย ฟิตซ้อมร่างกายบ้าง จะได้อึดและถึกเหมอืนพี่บ่าว... 5555555



พอดีช่วงนี้... อากาศแจ่มใส ได้แดดดี ๆ เลยพอได้ซักผ้า ซักผ่อนบ้างค่ะ... ตากแป๊บเดียวก็แห้ง เพราะลมก็แรงเหลือเกิน... (ผลงานพี่บ่าวค่ะ... ทั้งซัก ทั้งตากค่ะ)



ลมแรงขนาดไหน ไม่ต้องพูดถึงค่ะ... ดูผลงานเอาเองค่ะ... กี่อัน กี่อัน ลมพาลงมานอนแอ้งแม้ง แตกกระจายหมดค่ะ (เซ็งค่ะ มีแต่เรื่องเสียหาย เสียเงินในเวลาที่ไม่มีเงินทั้งนั้น)



แต่ก็ดีอยู่อย่างนึง ก็คือ... วันไหนลมแรง เย็นนั้นจะไม่ค่อยมียุงค่ะ... สงสัยยุงบินสู้ลมไม่ได้... อิอิ เพราะขนาดอิชั้น บางที ลมยังพาซะเซเลยค่ะ แล้วยุงจะเหลือ...

มันเลยช่วยให้อิชั้นไม่ต้องคอยบริจาคเลือดค่ะ... ไม่อย่างนั้น... ตบทั้งวัน เลือดกระจายทั้งวันค่ะ...


==============================================

กลางวันท้องฟ้าจะสวยใส ไร้มลพิษมาก ๆ ค่ะ...



ส่วนช่วงเย็น ๆ ก็อากาศดี เย็นสบาย... สุด ๆ ค่ะ



ผู้คนก็ออกมาหาอาหาร...



นกก็ออกมาหาอาหาร...



บ้างก็กลับที่พัก...



นาน ๆ จะมีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ตก แสงสวย ๆ แบบนี้สักทีค่ะ...



เสียดายจัง ได้มุมไม่ค่อยดี เนื่องจากภูเขาบังค่ะ... ถ้าเป็นที่ไร่เลย์ จะเห็นสวยงามกว่านี้แยะค่ะ



อยากให้ทุก ๆ คน ได้มานั่งดูพระอาทิตย์แบบนี้ ด้วยกันกับอิชั้นจังเลยค่ะ... คงจะมีความสุขน่าดู... ที่สำคัญ อิชั้นก็ไม่เหงาด้วยน่ะค่ะ... อิอิ (แบบว่าหาเพื่อน)



.... นี่อิชั้น อุตส่าห์ มายั่วขนาดนี้แล้ว... ยังไม่คิดจะมาเที่ยว มาเยี่ยม มาหาอิชั้นกันบ้างหรอคะเนี่ย... 5555555555555....

==============================================

จบเรื่องราวชีวิตอิชั้นแค่นี้ก่อนค่ะ....


.... ต่อไป... ขอแถมท้ายด้วยวงจรชีวิตสัตว์โลกผู้น่ารักกันสักหน่อยนะคะ...

พอดี... ช่วงสาย ๆ... พี่บ่าวเดินมาบอกอิชั้นว่า... "พี่ได้ยินเสียงจี๊ด ๆ อยู่ข้างร้าน เหมือนเสียงงูกินเขียดเลย" ... แม๊... หูดีจริง ๆ เลย

.... สักพัก อิชั้นก็เดินไป กำลังจะไปรดน้ำต้นไม้ค่ะ...

ทันใดนั้น... ต้องชะงักกึก... รีบชักขากลับแทบไม่ทันค่ะ... อีกก้าวเดียวเท่านั้น เหยียบลงไปกลางตัวน้องเขียวแน่ ๆ เลย... ดังนั้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า อิชั้นก็ตกใจ วิ่งแจ้นไปเรียกพี่บ่าวสิคะ...



จริง ๆ แล้ว เสียงจี๊ด ๆ ที่พี่บ่าวได้ยิน แล้วบอกว่าเป็นเขียดนั้น... มันคือหนูตะหาก



น้องเขียวค่อย ๆ บีบ ค่อย ๆ รัด... แล้วก็ค่อย ๆ เขมือบน้องหนู เข้าไปทีละนิด ๆ ค่ะ



อิชั้นกะพี่บ่าว... ก็ช่างเลือดเย็น ยืนดูวัฏจักรชีวิตของเพื่อนร่วมโลกแบบต่ต่อตา ฟันต่อฟันเลยค่ะ



จนจบสิ้นกระบวนการดำรงชีวิต... แบบกลืนเอื๊อก ๆ กันวินาทีสุดท้าย ก่อนที่น้องเขียวจะเลื้อยเข้าป่าหนีไป (เพราะพี่บ่าวเอาไม้เขี่ย)


==============================================

.... ณ ปัจจุบันนี้... ก็เปิดร้าน รอต้อนรับลูกค้าอย่างเดียวเลยค่ะ... เราสองคน พอเห็นฝรั่งลงเรือมาก็จะกระดี๊กระด๊ากันสุดฤทธิ์ค่ะ... เพราะที่ผ่านมา ยังไม่มีลูกค้าเลยค่ะ เงียบเชียบมาก ๆ... แถมเครื่องคอมฯ ก็ดันมาพังอย่างเกินเยียวยา ไป 1 ตัว กับอีกครึ่งตัว (เพราะอีกตัวเกือบพังแล้วค่ะ มันจะรีสตาร์ทเรื่อย ๆ ... ไม่รู้เป็นอะไร ฟอร์แมทก็ไม่หาย) แถมปริ้นเตอร์ก็พังอีกตะหาก...

ตอนนี้ก็ได้แต่หวังและภาวานาว่าจะมีลูกค้าสักหน่อย ให้พอมีเงินเป็นค่ารถกลับบ้านไปเลือกตั้งสิ้นเดือนนี้ และจะได้เอาคอมพ์ฯ กะปริ้นเตอร์ขึ้นฝั่งไปซ่อมด้วย

.... ถ้าขืนเงียบต่อไป นาน ๆ กว่านี้ แล้วเราสองคนต้องกินกวรวด กินทรายหน้าหาดกันหมดแน่ ๆ เลยค่ะ... แค่นี้ก็อดอยากกันจะแย่แล้วค่ะ... กินแต่มาม่า จนหน้าหงิกหงอยเหมือนเส้นมาม่าไปทุกวันแล้ว 555555555555555...

คิดว่าขึ้นเดือนตุลาแล้ว... อะไร ๆ จะดีขึ้นนะคะ... เพราะสอบถามจากบ.ขายทัวร์ และตามรีสอร์ทแล้ว เห็นว่า เดือนหน้า ส่วนมากทัวร์และที่พักเต็มค่อนข้างเกือบหมดค่ะ... แบบว่ามีแต่ลูกค้าจองมาล่วงหน้าแล้วทั้งนั้น

แม๊.... สาธุ ๆ ๆ ขอให้เป็นแบบนั้นจริง ๆ เถอะค่ะ เพราะอิชั้นจะได้เห็นสวรรค์รำไร ๆ อยู่ข้างหน้า และเราสองคนจะได้หายเหนื่อยสักทีค่ะ...

อีกอย่าง คือ ตั้งแต่บาร์ข้าง ๆ เปิด (มาได้สัก 2 อาทิตย์)... อิชั้นก็ต้องกลายเป็นคนนอนดึก (ไม่เคยต่ำกว่าตี 2 เลย) อีกตามเคยค่ะ... เพราะเพลงที่ดังกระหึ่ม ข่มตาลงไม่ได้จริง ๆ ค่ะ... ตื่นเช้ามา ก็เลยมึน ๆ งง ๆ เซ่อ ๆ ซ่า ๆ อีกตามเคย... เฮ้อ..

ช่วงแรกที่ลงมาทำร้านใหม่ ๆ ได้นอนตั้งแต่ 2-3 ทุ่ม (เพราะต้องประหยัดไฟ) ตื่นแต่เช้าตรู่ สดชื๊นนน... สดชื่น... ไม่เหงา ไม่เศร้า ไม่เพลีย ไม่ระเหี่ยใจ... ได้พักเดียวเอง


==============================================

.... ทั้งหมด ที่เล่า ๆ มานี่.... ถือว่าเป็นความสุข ความรู้สึกดี ๆ นะคะ... ถึงแม้ว่าจะลำบากกายแค่ไหน แต่ถ้าใจเรามีความสุข ทุกอย่างก็สวยงามไปหมดล่ะค่ะ...

.... เพราะความลำบากเหล่านี้ อิชั้นเต็มใจ และเป็นคนเลือกเองค่ะ... ดังนั้น ต่อให้ยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน อิชั้นจะไม่ท้อ ไม่ถอย และพร้อมที่จะดำเนินชีวิตต่อไปอย่างมีความสุข และตั้งใจทำให้ในสิ่งเราทั้งสอง มุ่งมั่น และหวังกันต่อไป.... อย่างดีที่สุดค่ะ....

ขอเพียงแค่.... มีความหวังและกำลังใจ....






(((ขอขอบคุณ บีจีสวย ๆ จากพี่อ้อย... Hawaii_Havaii ค่ะ)))










Create Date : 25 กันยายน 2550
Last Update : 7 เมษายน 2551 18:32:17 น.
Counter : 2942 Pageviews.

86 comments
  
ขอบคุณทุก ๆ ท่านมาก ๆ นะคะ ที่แวะมาเยี่ยม มาทักทายค่ะ...


แล้วจะทยอย ๆ ไปเยี่ยม ไปส่งความคิดถึงนะคะ

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
โดย: largeface วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:19:12:09 น.
  
ว๊าวๆๆๆ...เห็นรูปแล้วอยากไปเที่ยวจังเลยคะ...ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ อย่าลืมพักผ่อนเดี๋ยวจะไม่สบาย...

เป็นกำลังใจให้เสมอคะ..สู้ๆๆๆๆๆ
โดย: ก่าแป๊ง วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:21:53:15 น.
  
สวัสดีจ๊า มาแล้วจ๊า มาด้วยความคิดถึง มาด้วย แรงเชียร์แรงใจ สุดตัว ค่ะ อือ อ้อยลืมบอกไป อ้อยมีเพื่อนสมัยเรียนพงษ์สวัสดิ์ด้วยกันนะค่ะ ชื่อเล็ก อยู่อ่าวนาง ด้วย ฮิฮิ พอจะรู้ใคร ชื่อเล็กบ้างค่ะ ฮิฮิ ฝากความคิดถึงคนชื่อ เล็ก ฮิฮิ ไม่รู้ว่ายังอยู่อ่าวนาง หรือว่าอยู่ต่างปะเทศ กะมะรู้ ฮิฮิ ตอนนี้เห็นร้านแล้ว ร้านน่ารักมากค่ะ เห็นแล้วก็อยากไปเที่ยวทางภาคใต้ อย่างแรง ฮิฮิ ภาพถ่ายสวยงามมากค่ะ เหมือนกับภาพโปรส์กาด เลย อือ ชอบไปทางใต้ อีกอย่างคือ อาหารทะเล ค่ะ ชอบม๊ากมายก่ายกอง ยังงัยก็เอาใจช่วยนะค่ะ ขอให้ลูกค้าหลั่งมาเทมา ร่ำรวย ร่ำรวยค่ะ สู้ๆๆๆต่อไปค่ะ
โดย: Hawaii_Havaii วันที่: 25 กันยายน 2550 เวลา:22:09:12 น.
  
กรี๊ดดดด เอารูปอารายมาลงเนี่ย งอนแย้วล่ะ ไม่กล้าอ่านเลย แหมถ่ายได้ถึงแก่นจริงๆ เลยหง่ะ
โดย: KungGuenter วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:0:37:08 น.
  



สวัสดีตอนค่ำของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า





** ขอให้มีความสุขกับคนที่คุณรักนะจ้า **


อืมมโหดน่าดูเลยอะน้องรันต งัยก็เอาใจช่วยนะจ้า

สู้ๆๆเพื่ออนาคตของน้องรันตนะจ้า
โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:1:14:18 น.
  
มาเยี่ยมค่ะ
5555 ทำไมคุณรัตน์ถึงชอบโยงวิคไปเข้ากับคู่สร้างคู่สมอยู่เรื่อยล่ะค่ะ นี่คุณดำรงน่าจะมีลูกชายโตๆ ที่ยังแม่แต่งงานนะคะ วิคจะได้ไปขอเป็นสะใภ้ให้รู้แล้วรู้รอดและจะได้ส่ง คสคส ให้คุณรัตน์อ่านฟรีทั้งชาติเลยค่ะ อิอิ

วันนี้อ่านบล็อกคุณรัตน์แล้วต้องไปฝันร้ายทั้งคืนค่ะ ตั้งแต่หนูเน่า (เหวอ ...สงสารมันก็สงสาร) ... ลิงขี้ขโมย ... รอยเลือดของพี่บ่าว (สงสารจัง ฝากเยี่ยมด้วยนะคะ) และยังนังงูสีสวยที่กำลังเขมือบหนูอีกล่ะ ฮือ คุณรัตน์ถ่ายมาได้ชัดเจนมากเลยค่ะ ว่าแต่ตัวอะไรไรคะที่เข้าไปในกรงแทนหนู

แต่อ่านไปแล้วก็รู้สึกเหมือนกันว่าถึงจะลำบากกายบ้าง ลำบากเรื่องเงิน แต่คุณรัตน์และพี่บ่าวไม่ได้ท้อถอย แถมมีความสุขอีกต่างหาก ... ดีใจมากๆ เลยค่ะที่รู้ว่าคุณสองคนมีความสุข อยากให้มีแขกฝรั่งมาใช้บริการร้านคุณรัตน์มากๆ และขอให้เครื่องหรือเน็ทอย่ามีปัญหาอีกเลยนะคะ

ชื่นชมคุณรัตน์และพี่บ่าวมากๆ เลยค่ะ ... จริงๆ นะคะ ว่างจากแขก และการปลุกต้นไม้ (และการกวาดลานบ้าน!) คุณรัตน์เขียนเรื่องไปลงใน คสคส. สิคะ รับรองได้ลงแน่ๆ เลย เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องตัวอย่างที่ดีและจะได้เป็นกำลังใจให้กับคนที่สู้ชีวิตคนอื่นๆ ด้วยค่ะ

ขอให้พระคุ้มครองคุณทั้งสองให้มีพลังกายและพลังใจที่จะสู้ต่อไป และมีความสุขมากๆ นะคะ
โดย: the Vicky วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:4:15:27 น.
  
วันนี้เข้ามาที่ blog คุณรัตน์ แล้วหลากหลายอารมณ์จัง ..
เห็น bg ก็รู้สึกถึงความสดใส สดชื่น
..ได้ฟังเพลงก็ยิ่งทำให้คิดถึง
..อ่านเนื้อเรื่องแล้วก็รู้สึกถึงความลำบาก
..เห็นภาพบาดแผลแล้วก็รู้สึกถึงความเจ็บปวด
..มาเจอเจ้าเขียวตอนจบก็ยิ่งหวาดเสียวกับภาพ NG
...ช่างหลากหลายอารมณ์ เต็มไปด้วยอรรถรส ก็ขอแวะมาส่งกำลังใจให้เช่นเดิม ชีวิตที่ผ่านความลำบากมามากแล้ว ต้องได้รับความสำเร็จมาตอบแทน ด้วยสองมือ-พลังความคิด-พลังกาย และพลังใจที่เข้มแข็งขึ้นทุกๆวัน
โดย: ถปรร วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:5:24:58 น.
  
สวัสดีค่ะ หายไข้แล้ว มีกำลังใจมาส่งความสุขแล้ว มารับไว้สิ มารับสิ่งดีๆนี้ไว้ ขอให้ความสุขอยู่กับคุณตลอดไป นิรันดร์..Have a Nice Day เมื่อฉันไม่สบายฉันรู้ว่าเพื่อนมีค่ากับกำลังใจแค่ไหน ขอบคุณค่ะ
โดย: แม่มุกตัวดี (Mooky Miracle Mom ) วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:7:59:44 น.
  
ขอบคุณที่แวะไปอวยพรวันเกิดนะค่ะ


src=https://www.bloggang.com/emo/emo26.gif>
โดย: gosky IP: 58.8.98.46 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:10:02:41 น.
  
ช่วงนี้ถ้าพี่ไปเยี่ยมที่ blog แล้วดูโหวงๆ ก็อย่าเพิ่งตกใจนะคะ ไม่ได้หนีหายไปไหน แค่ขอไปพักชั่วคราวและจะกลับมาใหม่ค่ะ
โดย: แหวนดอกไม้ วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:13:37:02 น.
  
แว่บ มาลงชื่อไว้ก่อนค่ะ
เด๋วจะน้อยใจว่าไมไม่มา
กำลังยุ่งๆๆๆมากๆๆๆๆ
ไว้พรุ่งนี้ว่างจะมาอ่านบลอกวันนี้นะคะ วันนี้รีบมากเลย

โดย: printcess of the moon วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:16:57:10 น.
  
อ่านมาถึง
พี่น้อง ท้องชนกัน

ก็หยุดหัวเราะไปห้าหกนาที
แล้วค่ะ

555555555555555
โดย: โสดในซอย วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:20:04:44 น.
  
มาอ่านบล็อกน้องรัตน์ทีไรครบองค์ทุกทีเลยด้วยเรื่องราว ...มาตั้งแต่เจอหนูสยอง อ่านไปก็เห็นภาพตามไปตั้งแต่เอามือล้วงลงไปเจอขน เจอหนอน เอิ๊กส์ๆๆๆ

แบบว่าชอบอ่านหนังสือแล้วคิดภาพตาม พอมาอ่านบล็อกของรัตน์แล้วไม่คิดตามได้ไง ผลคือ ผะอืดผะอมไปเลยล่ะจ้ะ ...

แถมมาเจอภาพผู้สาวผู้บ่าวฟิตอีกต่างหากกับการยกของ เรียกว่าไม่ฟิตไม่ได้ล่ะงานนี้เพราะว่าต้องใช้แรงกันเยอะมาก แต่นี่ บล็อกนี้ก็อดไม่ได้จะเห็นเรื่องเจ็บตัวอีกแระ ... เฮ้อ ระวังกันหน่อยนะจ้ะหนู เจ็บตัวแล้วเสียวแทนจัง เพราะว่าเลือดเยอะมาก เห็นรอยหยดตามทางยาว สยองเชียวจ้ะ ..

ก่อนไป ส่งกำลังใจมาให้รัตน์อีก ...เช่นเคยจ้ะ
โดย: JewNid วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:21:35:22 น.
  
รอฟังข่าวเหมือนเดิมค่ะ

สู้โว้ยน้องรัตน์

ขอให้ลูกค้าเยอะๆนะคะ

มีเงินเข้ามา

อัพบล๊อกเมื่อไหร่ อย่าลืมไปตามพี่มา อัพเดทข้อมูลนะคะ





เห็นเลือดแล้วเสียวแทนค่ะ


และรูปงูกินหนู
เหินบรรยาย
โดย: พี่แบม IP: 81.79.104.170 วันที่: 26 กันยายน 2550 เวลา:23:59:34 น.
  
เอ่อ...เก็บเสื้อผ้าไปรักษาใจที่กระบี่ต่อดีกว่า 555

โดย: เพลงฝนต้นลมหนาว วันที่: 27 กันยายน 2550 เวลา:16:07:46 น.
  
โดย: Mooky Miracle Mom วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:0:01:46 น.
  
พี่คะ ทำไมรูปสยองแบบนี้

พูดถึงหนอนก็กลัว

แต่รูปตอนท้าย ๆ สวยดีค่ะ

ตัวแสบแวะมาให้กำลังใจให้ร้านใหม่เสดไว ๆ
และลูกค้าเยอะ ๆ นะคะ

อ้อ ๆ ตัวแสบว่าพี่ต้องสร้างราวตากผ้าใหม่แล้วล่ะค่ะ
555+

บีจีงดงามมากมาย สบายตาที่สุดเลยค่ะ


สู้ ๆ นะคะ เหนื่อยนักก็พัก แล้วก็สู้ต่อเนอะ
เหนื่อยหน่อย แต่ก็คุ้มที่ได้ทำเนอะคะ ^^
โดย: ตัวแสบมาเยือน วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:4:07:01 น.
  
สงสารพี่บ่าวจังเลยค่ะ เป็นยังไง ดีขึ้นรึยังคะ เป็นที่เท้านี่ เดินลำบากหน่อยนะ

รูปวิวที่ถ่ายสวยมากๆเลยค่ะ ชอบๆ

ชีวิตต้องสู้เนอะ แต่เห็นใจคุณรัตน์ อุปสรรค์เยอะจริงๆ
นี่ถ้าเป็นเรา คงยอมแพ้ถอดใจไปแล้วล่ะ

คุณนี่เยี่ยมจริงๆเลย นับถือๆ
ยังติดตามอยู่เสมอ และเป็นกำลังใจให้เหมือนเดิมค่ะ
โดย: printcess of the moon วันที่: 28 กันยายน 2550 เวลา:21:57:50 น.
  
สวัสดีตอนดึกคะคุณรัตน์
ฟ้าหลังฝน เริ่มสดใสแล้วนะคะ

สู้ๆๆค่ะ
โดย: โลกส่วนตัว วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:1:23:10 น.
  
สวัสดีค่ะ สบายดีไหม มาเยี่ยมค่ะ ขอบคุณที่ไปทักทายกันนะคะ และยังอวยพรวันเกิดให้นะคะ แล้วจะมาเยี่ยมใหม่นะคะ

โดย: เลดี้เฟิร์สชมพู (pinkydog ) วันที่: 29 กันยายน 2550 เวลา:11:44:20 น.
  




สวัสดีตอนค่ำของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า

จะเก็บใจเฝ้าถนอมไม่ยอมห่าง
เอาไว้เดินร่วมทางกลางสายฝัน
คงสดชื่น สดใสชั่วชีวัน
มิอาจหวั่นหวาดกลัวต่อสิ่งใด



** ขอให้มีความสุขกับคนที่คุณรักในช่วงวันหยุดพักผ่อนนะจ้า **

โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:0:37:43 น.
  
ขอโทษนะคะ รู้ว่าหายหน้าไปนานมากๆ เลย แต่แบบว่ายุ่งจริงๆ อะค่ะ

จำได้ว่าครบปีแล้วที่เรารู้จักกันผ่านพื้นที่ตรงนี้นะคะ ดีใจจัง

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพค่ะ และเป็นกำลังใจให้คนสู้ชีวิตอย่างรัตน์เสมอนะ
โดย: อุรัสยา วันที่: 30 กันยายน 2550 เวลา:21:01:37 น.
  
มาเก็บข้อมูลไว้ก่อน เดี๋ยวว่างๆจะไปใช้บริการ อย่าหนีก็แล้วกัน ฮ่าๆ นิยายเรื่องยาวเลยล่ะ
ขอบคุณที่ใช้บริการทีโอที(ก่อนที่จะเจ๊ง.....หรือปล่าว)
โดย: ลุงแมว วันที่: 1 ตุลาคม 2550 เวลา:13:37:56 น.
  
หวัดดีค่ะ..น้องรัตน์ขอโทษที่แวะมาให้กำลังใจให้ช้าแต่ดีกว่าไม่มาน๊อ....ใกล้แล้วเศรษฐีนีในอนาคตอันใกล้ที่กำลังมองเห็นแล้ว...เป็นกำลังใจให้นะคะ..สู้ ๆ ...ค่ะเก่งอยู่แล้ว....คิดถึงนะคะ
โดย: ratchy69 วันที่: 1 ตุลาคม 2550 เวลา:22:09:11 น.
  
ทุกอย่างกำลังไปได้สวย...เหมือนเจ้าของ blog เลยง่ะ

อิอิ...แวะมาให้กำลังใจคร๊า...!!
โดย: เจกเบ่ง วันที่: 2 ตุลาคม 2550 เวลา:13:40:47 น.
  
มาชวนพี่ไปดูรูปสวยๆค่ะ
โดย: แหวนดอกไม้ วันที่: 2 ตุลาคม 2550 เวลา:14:25:19 น.
  
ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านมากห ๆ นะคะ ที่แวะมาเยี่ยม และมาให้กำลังใจ

และขออภัยอย่างยิ่งค่ะ ที่รัตน์ยังไม่ได้แวะไปทักทายอย่างทั่วถึง....

พอดี กลับบ้าน(ขึ้นกทม) มาตั้งแต่วันศุกร์ที่แล้วค่ะ... ยุ่งมาก ๆๆๆๆ มาสะสางภารกิจ... แล้วยังไม่รู้จะกลับลงไปวันไหน..... เพราะได้ข่าวว่ากระบี่ฝนฟ้าคะนองหนักหนาสาหัส...

กะว่ารอฟ้าฝนสงบ ๆ แล้วจะลงไปน่ะค่ะ....

ช่วงนี้เลยไม่มีโอกาสได้แวะไปทักทายทุก ๆคนนะคะ....

ต้องขออภัยจริง ๆค่ะ

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ..... คิดถึงมากมายก่ายกองเลยค่ะ
โดย: largeface วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:07:09 น.
  
รูปถ่ายที่เมืองโบราณค่ะ
โดย: แหวนดอกไม้ วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:12:47:12 น.
  
สวัสดีค่ะ น้องรัตน์ พี่เจนนี่แวะมาเยี่ยมทักทายค่ะ สบายดีน่ะคะ ขอบคุณมากน่ะคะ ที่แวะไปทักทายพี่เจนนี่ที่บล็อค ว่างๆก็แวะไปอ่าน Tag พี่เจนนี่แก้เซ็งได้น่ะคะ พี่เจนนี่มีเวลานิดหน่อย อัพบล็อคเพิ่งเสร็จค่ะ ไว้พี่เจนนี่จะแวะมาเยี่ยมใหม่น่ะคะ

ขอให้วันนี้ และวันต่อๆไป เป็นวันดีดีของน้องรัตน์ค่ะ
โดย: สาวอิตาลี วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:13:39:15 น.
  
โห ... น้องรัตน์
บล็อกน้องเนี่ย มีทุกรสชาติเลยนะ หนุกดีจริงๆ จ้า

เอาเหอะนะ ชีวิตต้องสู้ต่อไปเรื่อยๆ
พี่ดีใจที่อย่างน้อย น้องรัตน์ยังยิ้มสู้ได้เสมอ
เป็นหนึ่งกำลังใจให้นะครับ
โดย: สะเทื้อน วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:17:26:59 น.
  
สวัสดีครับคุณรัตน์
เจอกันครั้งใดไม่เคยเห็นคุณรัตน์กับพี่บ่าวนั่งตีขิมซักที คนที่ทำงานหนักสารพัดย่อมเดินทางถึงจุดหมายแน่นอนครับ อดทน สู้สู้ และสนุกกับการดำเนินชีวิต กำลังใจจากลุงกล้วยครับ
โดย: ลุงกล้วย วันที่: 5 ตุลาคม 2550 เวลา:9:30:49 น.
  
Hello กลับไปเปิดกิจการแล้วหรอคะ
ขอให้เฮง ๆ มีคนเยอะๆ นะ
โอ้ว ถ่ายกรรมวิธีการรับประมทานอาหารของน้องงูมาด้วยหรือคะเนี่ย เห็นแล้วขนลุก

เฮง ๆ นะคะ
โดย: i_nookae วันที่: 5 ตุลาคม 2550 เวลา:11:30:20 น.
  

อินู๋รัตน์...แวะมาอ่านที่ไร
พี่ก็เจอไอ้เจ้าถุงดำทุ๊กที

ก็แวะมาอ่านบ่อย ๆ นะ
และรับรู้ว่า...ไอ้เจ้ารัตน์กะเจ้าดั๊มยังมีกำลังใจที่เข้มแข็ง

วันนี้...อยากจะบอกว่า...พี่นึกถึงวันเก่า ๆ
ที่ยังเห็นรัตน์เป็นสาวกรุงเทพ...หน้ากลม ๆ ขาว ๆ ใส ๆ
ดูยังไง๊ยังไง...ก็ไม่น่าจะสมบุกสมบันได้อย่างนี้

พี่หวังว่าสักวัน รัตน์กับดั๊ม คงจะพ้นวัฏจักรถุงดำ...นี่สักที

อีกไม่นาน พี่คงมีโอกาสไปเยี่ยมบ้าง
บอกเจ้าดั๊ม...คราวนี้ไม่ต้องหาที่กระโดดน้ำตายให้พี่แล้ว

สอนพี่แหล่งใต้...จะดีกว่า

ก็รอพี่หลวง...หลบบ้าน...จะตามไป แฮ่ แฮ่

รักษาสุขภาพนะ...เจ้าดั๊ม เจ้ารัตน์ ^_^

โดย: Big Spender วันที่: 6 ตุลาคม 2550 เวลา:6:51:59 น.
  
หวัดดีจ้าน้องรัตน์
blog นี้มีทั้งเลือดตกยางออก
มีทั้งสารคดีสัตว์โลก..
หุหุหุ...ว่างๆไปวิ่งเล่นที่บ้าน
ได้นะจ๊ะ...คิดถึงเสมอจ้
โดย: Bamboocrossing วันที่: 6 ตุลาคม 2550 เวลา:10:25:35 น.
  




สวัสดีตอนเย็นๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า

มีดอกกุหลาบมามอบให้
พร้อมด้วยความห่วงใย
มีเพียงคำๆหนึ่ง "คิดถึงมาก"
ที่ส่งฝากฟากฟ้ามาให้เธอ


** ขอให้มีความสุขกับวันหยุดพักผ่อนนะจ้า **

โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 6 ตุลาคม 2550 เวลา:22:42:50 น.
  
ยินดีด้วยกับร้านให่ๆครับ
ขอให้ เจริญรุ่งเรือง ทั้งความสุข และการเงิน
..
ถ้าผมได้ไปเที่ยวที่นั่น จะแวะไปอุดหนุนเน้อ ..
โดย: แร้ไฟ วันที่: 7 ตุลาคม 2550 เวลา:3:42:51 น.
  
จ๊ะเอ๋...อ่านหมดแล้วค่ะ นั่งนึกอยู่หลายนาทีเล้ยว่าจะคุยอะได้กับคุณรัตน์นะ นึกภาพออกมั๊ยคะ เหมือนได้นั่งฟังคุณรัตน์คุยให้ฟังแบบสดๆ เพราะทุกเรืองราวมีภาพประกอบ และภาพประกอบก็เป็นภาพถ่ายที่สวย มีมุมมองภาพที่สวยชอบภาพทะเลท้องฟ้าสดใสเมื่อยามกลางวันที่ซุ๊ด แล้วก็อีกภาพนึงคือ ภาพถั่วดำ แดงก่อนแล้วดำ อิอิ ขนาดภาพถั่วแดงไหม้ยังถ่ายได้สวยเลยค่ะ ขอชม

พุงอ่ะคิดถึง และอธิษฐานเผื่อคุณรัตน์เสมอ พุงอธิษฐานทุกวัน เพราะฉะนั้นพุงเลยไม่ลืมที่จะคิดถึงคุณรัตน์ทุกวันในช่วงเวลาอธิษฐานนะ ซิบอกหั๊ย ถึงไม่ได้แวะเข้ามาหาที่บล๊อก แต่ใจอ่ะส่งไปถึง ได้รับบ้างหรือเปล่าเน้อ

พุงชอบนะที่คุณรัตน์สรุปเรืองราวต่างๆ ในมุมมองนี้ในท้ายสุด อ่านแล้วยิ้มเล้ย

และพุงก็ยังมีความรู้สึกเมื่ออ่านบล๊อกคุณรัตน์ด้วยน๊าว่า ถ้าเป็นพุง พุงก็ขอเลือกที่จะมีความทุกข์ไปด้วยกับคนที่พุงรัก

ยังดีกว่ารู้สึกว่ามีความสุข เมื่อต้องอยู่คนเดียว มันสุขแบบเหงาๆ งัยไม่รู้ อยากมีชีวิตคู่ที่อยู่ด้วยกันแบบนี้หล่ะ ไม่ว่าจะยังไง มีเราอยู่ด้วยกันพร้อมหน้านี่หล่ะ ความสุขของครอบครัวที่พุงปรารถนา และเชื่อว่าเป็นความสุขที่มนุษย์อย่างเราๆ น่าจะสัมผัสได้ว่าเป็นคือสิ่งที่วิเศษทีสุดแล้ว

ในความยากลำบากของคุณรัตน์ ยังเป็นสิ่งที่คนที่เค้าดูว่ามีพร้อมทุ๊กอย่าง ยังขาดสิ่งที่คุณรัตน์มีและเป็นอยู่นะคะ น่าอิจฉาออก

คนเราไม่มีอะไรพร้อมหรอกเน๊อะคุณรัตน์เน๊อะ...อ่ะ อย่าเพิ่งพยักหน้าตามจิ

พุงว่าคนเราจะรู้สึกว่ามีอะไรพร้อมหรือไม่พร้อมนี่ อยู่ที่เรารู้จักตัวเราเองว่าเราต้องการอะไร เป็นอะไรสำหรับชีวิต

อย่างบางคน เค้าก็พอใจที่จะอยู่คนเดียว เพราะว่าเค้าพร้อมที่จะอยู่คนเดียว....

ฉะนั้น...ทุกสิ่งในชีวิตของเรา ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องถือว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเราในแบบวันนี้ วันนี้นะคะ วันข้างหน้าต่อไปจะเป็นยังไงก็แล้วแต่ว่า วันนี้เราจะเป็นยังไง วันข้างหน้าก็จะมีผลเพราะวันนี้มีส่วนอย่างแน่นอนค่ะ

คอยดูน๊า เวลาผ่านไป เมื่อกลับคุณรัตน์ กับพี่บ่าว นึกย้อนกลับมาถึงในช่วงเวลาของชีวิตนี้

คงจะบอกไม่ได้หมดหรอกค่ะว่า ...เราผ่านทุกสิ่งมาได้ นั่นเพราะอะไร...

เพราะมันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้หมด

นั่นคือ...


ความรัก งัยหล่ะค่ะ

ชื่นชม และเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ

พุงเอง ยังอยากมีวิถีชีวิตแบบคุณรัตน์บ้างเลย แต่ว่าคนเรามักมีวิถีชีวิตที่เลือกแล้วว่าจะเป็นอย่างไร เราต่างเกิดมาเพื่อเป็นสิ่งนั้น ๆ ตามแต่ที่เราเลือกเน๊อะ...


สรุปของพุงบ้างนะ พุงอยากหาตังค์ใช้เองได้อย่างนี้บ้างจัง

และอยากมีคนอยู่ข้างๆ แบบนี้ อยากรู้ว่าจักคำว่ารัก ที่มาจากความทุกข์มากกว่าความสุขบ้างจัง

จะได้รู้กันไปข้างเนิงว่า เรารักกันจริงหรือเปล่า ฮี่ฮี่


ทีนี้...พุงขอบอกว่า อิจฉาคุณรัตน์บ้างนะคะ ที่คุณรัตน์เคยบอกว่า อิจฉาที่พุงช๊อปปิ้ง
นั่นแค่ของนอกกาย ไม่มีคุณค่าเท่ากับ คนข้างใจหรอกค่ะ

อิอิ

สุดท้าย ขอสรุปความรู้สึกของพุง อย่างที่คุณรัตน์สรุปเรืองราวที่เขียนบล๊อกในอัพนี้นะคะ สรุปเหมือน ๆ กันเด๊ะเล้ย




บางทีก็เบื่อกับความสบาย ชีวิตมันจื๊ด จืด...ดดด


แต่ก็อย่างทีให้กำลังใจนะคะ อยากให้กำลังใจตัวเองด้วย ทุกอย่างให้ถือว่าดี

ป.ล เดินๆ ระวังงูด้วยน๊า เป็นห่วงค่ะ สักวันอาจแวะไปหาแบบไม่ทันตั้งตัวนะเอ๊า เก็บข้อมูลหมดล่ะ รู้แล้วว่าอยู่ตรงหนาย


โดย: พลอยสีรุ้ง วันที่: 7 ตุลาคม 2550 เวลา:19:24:00 น.
  
2-3 วันที่ผ่านมา เฉียดกระบี่ด้วยแหละ ไปอบรมที่ภูเก็ตอะ
โดย: ลุงแมว วันที่: 7 ตุลาคม 2550 เวลา:21:19:59 น.
  
ขอให้แขกเหรื่อท่วมท้นล้นหลาม
ให้สมกับเป็นช่วงไฮซีซั่น
จนนับเงินกันไม่ทัน
แล้วก็ขอให้พี่บ่าวหายไวไว
สู้ๆนะครับ

ป.ล.
เพลงเพราะครับ
โดย: กุมภีน วันที่: 8 ตุลาคม 2550 เวลา:20:44:11 น.
  
แวะมาทักทายก่อนนอนคะ ฝันดีน๊ะคะ

Use this picture.
โดย: Natty717 วันที่: 9 ตุลาคม 2550 เวลา:21:43:23 น.
  
ขอบคุณที่ไปอวยพรวันเกิดนะคะ
โดย: กระพรวนน้อยเสียงใส วันที่: 9 ตุลาคม 2550 เวลา:22:51:19 น.
  




สวัสดีตอนเที่ยงของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า

อยากเป็นสายลม พัดความห่วงใย
อยากเป็นต้นไม้ใหญ่ ให้ร่มความคิดถึง
อยากเป็นท้องฟ้า ในห้วงความคำนึง
อยากเป็นทุกสิ่ง ที่เธอ ” คิดถึง ” ตลอดเวลา


** ขอให้มีความสุขมากๆๆนะจ้า **

โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:17:25:51 น.
  
รวยรึยัง
รัตน์รวยรึยัง
ถามอีกครั้ง
รวยรึยัง
โดย: คนภูเก็ต IP: 117.47.104.59 วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:19:26:10 น.
  

พรใดที่ให้พรวันเกิด ขอให้สนองคืนทวีคูณ ขอบคุณ ๆ


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

โดย: Yoawarat วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:20:33:09 น.
  
โหย ... เห็นแผลพี่บ่าวแล้วหวาดเสียว
แต่รูปยังขึ้นไม่หมด เดี๋ยวพี่รีเฟรชก่อนน๊า
โดย: Petit Patty วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:21:10:15 น.
  
เห็นรูปหมดแล้ว และก็อ่านทั้งหมดแล้วจ้ะน้องรัตน์
พี่แหยงแทนเรื่องหนูเน่า บรื้ออออ จาเปงลม
น่าโมโหเจ้าลิงกับหนูที่มาขโมยข้าวของไปเกือบหมด
แต่คิดอีกทีก็ถือซะว่าทำบุญให้สัตว์ผู้ยาก
ต่อไปนี้น้องรัตน์กะพี่บ่าวคงนับเงินกันไม่ทันแน่ๆเลย
ใกล้ถึงไฮซีซั่นแล้ว ขอให้รวยๆนะ พี่ละชื่นชมพี่น้องท้องชนกันคู่นี้จริงๆ
โดย: Petit Patty วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:21:26:56 น.
  
ขอบคุณมั่กหลายสำหรับคำพรดีดีทีให้ในวันคล้ายวันเกิด
ขอให้พรดีๆที่ให้มาคืนเป็นสิบเท่าร้อยเท่า

:- )


Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

โดย: ซ่อนรอยยิ้ม วันที่: 10 ตุลาคม 2550 เวลา:23:59:38 น.
  
คิดถึงเลยเข้ามาเยี่ยมจ้า
โดย: ซ่อนทรายแก้ว วันที่: 11 ตุลาคม 2550 เวลา:0:50:24 น.
  
ห่างหายไปหนึ่งพระด้วยภาระทางโลกทวง
แต่ใจต้องร้อนรุ่มเพราะระลึกนึกถึงกัน
เมื่อถึงวันต้องเยือนไม่ได้หาให้ห่วงถึง
เป็นวันที่สงบของชาวพุทธในวันพระ
แรม 15 ค่ำเดือน 10..

************
ไม่ล่วงเกินกัน หัดยอมกัน ให้อภัยกัน
คิดเสียว่าโลกทั้งผองคือพี่น้องกัน
อย่าได้มีเวรเบียดเบียนซึ่งกันและกัน
โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า อิจฉาริษยาคือจุดไฟเผาตัวเอง
อายุก็สั้นและตายเร็ว..หลักปฎิบัติที่สำคัญของชีวิต

ระลึกถึง..กัลยณามิตรที่แสนประเสริฐ..ทุกคนค่ะ
อนุโมทนาค่ะ




โดย: catt.&.cattleya.. วันที่: 11 ตุลาคม 2550 เวลา:9:06:46 น.
  
คุณรัตน์ พาพี่บ่าวไปฉีดยากันบาดทะยักซะนะคะ
อ่านแล้วได้แต่ โอ้โห โอ้โห ไปไม่รู้กี่จบ
แบบว่า พี่น้อง (ท้องชนกัน) คู่นี้ สู้ชีวิตมาก ๆ เลยค่ะ

ขอให้มีลูกค้าเข้าร้านเยอะ ๆ นะคะ จะได้ไม่ต้องกินมาม่าบ่อย ๆ

ปล. bg สีฟ้าใสนี่สวย เข้ากับบรรยากาศบลอคนี้ดีจังเลย
โดย: ชมพู่แก้มแหม่มของแม่ตุ๊กตา วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:16:54:23 น.
  
แอบมาฟังเพลงเพราะ และส่งกำลังใจ ความคิดถึง ขอส่งตามไปกับเสียงเพลงนี้ให้กับคุณรัตน์....ขอให้มีสุขภาพดี แข็งแรง จิตใจสู้เต็มร้อย...
โดย: ถปรร วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:21:01:03 น.
  
คนลำบากกายมากกว่ารู้สึกจะเป็นพี่บ่าวนะคะ แต่ถ้ามีคนข้างๆ พร้อมจะสู้และไม่ท้อก็น่าจะผ่านพ้นไปด้วยดีนะคะ
โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:21:56:40 น.
  

Girly glitter comments from //www.GirlyTags.com


ขอบคุณมากมายสำหรับคำอวยพรวันเกิดค๊า!!
-------------------------------
พิตต้าขอเป็นส่งกำลังใจเล็กๆให้เจ้าของ blog ด้วยนะคะ

สู้ สู้...สู้ตายน๊า
โดย: PitTar in Love วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:22:19:57 น.
  
ขอให้กิจการที่ร้าน ดีวันดีคืนครับ
โดย: nut_siri วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:23:41:09 น.
  



...........(...(`.-``'´´-.´)...)..........
..............)......--.......--....(...........
............./......(o..._...o)....\\..........
.............\\.........(..0..)......./..........
..........__.`.-._...'='.._.-.´.__.......
......./.......'#.'#.,.--.,.#'.#.'....\\.....
.......\\__))..........'#'......... ((__/.....
__xxxxxxxxxxx______xxxxxxxxxx
_xxxxxxxxxxxxxx___xxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxx_xxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxx Hugs and Kisses xxxxxxx
_xxxxxxxxxxThank you xxxxxxxxxx
__xxxxxxxxxxx so much xxxxxxxx
____xxxxxxxxxxx xx xxxxxxxx
_______xxxxxxxxxxxxxxxxx
_________xxxxxxxxxxxx
__________xxxxxxxxx
____________xxxxx
_____________xxx
_____________xx

Hope you have
a wonderful weekend!

Rayasuree (Jeab)
October 13,2007

โดย: Jeab (rayasuree2526 ) วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:8:05:51 น.
  
สวัสดีสาวชาวกระบี่ค่ะ
สาวสุราษฎร์ฯยินดีเช่นกันค่ะที่ได้รู้จัก
และขอบคุณมากนะคะที่แวะไปอวยพรวันเกิด
ขอให้สาวกระบี่และครอบครัวมีความสุขมากๆเช่นกัน



Cool New Graphics - MySpace/Friendster


โดย: เราสองคน (ฝากเธอ ) วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:11:21:40 น.
  
เล่าได้เห็นภาพเลยค่ะ จขบ. ขยันมากทั้งรูปถ่ายที่นั่งดูจนเพลิน แล้วก็ยังคำบรรยายที่บรรจงเขียนซะจนไม่ต้องหลับตานึกภาพเลย แต่ต้องชมว่าจขบ.เป็นหญิงสาวที่อึดมากจริงๆค่ะ ที่ต้องอยู่ในสภาพที่แวดล้อมไปด้วยปัญหาให้แก้ไขอยู่ตลอดเวลาแบบนั้น

เคยไปอ่าวพระนางครั้งหนึ่ง แต่ก็นานมากเล้ว สิบกว่าปีแล้วมังคะ ชอบบรรยากาศที่นั่นมาก เดี๋ยวนี้ที่กระบี่คงมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปเยอะนะคะ

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดที่บล็อกนะคะ พรใดที่คุณให้มา ขอพรอันประเสริฐนั้นจงบังเกิดแก่คุณและบุคคลอันเป็นที่รักของคุณด้วยเช่นกันค่ะ




Cool New Graphics - MySpace/Friendster


โดย: บรรณภรณ์ วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:16:44:16 น.
  
ขอบคุณที่แวะไป HBD ครับ

น่าไปเที่ยวจังเลย ขอให้กิจการเจริญรุ่งเรืองนะครับ..
โดย: เหวเห้ว วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:17:43:03 น.
  
เป็นปลื้มมากๆสำหรับคำอวยพรวันเกิด ขอคุณมากนะค่ะ
ขอให้พรนี้ย้อนกลับไปหาคุณด้วยนะค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
โดย: แม่ของยูยู้ วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:17:47:03 น.
  
สวัสดีจ่ะรัตน์

ยังดีนะที่ไอ้เขียวงาบไปหนะเป็นหนูไม่ใช่เป็นพี่บ่าวหรือว่าเป็นรัตน์หนะ
โดย: bamboolerther IP: 221.128.77.124 วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:18:28:33 น.
  
สวัสดีค่ะ

แวะมาเยี่ยมค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ สำหรับคำอวยพรวันเกิด
ขอให้คุณ largeface มีความสุขมาก ๆ เช่นกันค่ะ

แอบขอโทษด้วยค่ะ ที่ทำให้ งง เรื่องคอมเม้นท์
พอดีว่า บล๊อคโดนป่วนอยู่พักนึงเลยต้องให้ส่งคอมเม้นท์มาตรวจก่อนอ่ะค่ะ
โดย: tarojay วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:9:11:55 น.
  
แวะมาทักทายจ้ะนู๋รัตน์ คนจ๋วย.. ไดฯของรัตน์อ่านเพลินจริงๆ ครบทุกรส โหด มันส์ ฮา กับขนหัวลุก(เรื่องหนูตายอ่ะ สยองมั่กๆ) ยังไงก้อเป็นกำลังใจให้เสมอน๊า สู้ๆๆๆๆ
โดย: P'aom IP: 194.208.219.35 วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:21:26:50 น.
  
แวะมาขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิด และดอกไม้น่ารัก ๆ

ขอให้มีความสุขเช่นเดียวกัน
โดย: =Lord Gary= วันที่: 16 ตุลาคม 2550 เวลา:4:45:25 น.
  
นู๋รัตน์จ๋า มาช้าอีกแล้วเนี่ย ..... สงสารนู๋กะพี่บ่าวจัง ... โดนลิงแย่งของกินนี่ น่าแค้นใจจัง
เฮ้อ เห็นเลือดแล้วจาเป็นลม ...... ตอนนี้พี่บ่าวคงหายดีแล้วนะ ยังงัยก้อระวังๆๆ กันหน่อย ทั้งสองคนแหละ นะ

พี่เอาใจช่วยจ้า
โดย: หนูชล วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:15:27:55 น.
  

ยินดีกับน้องรัตน์ด้วยนะคะ
ร้านเสร็จเรียบร้อยดีแล้ว
อีกหน่อย ก็คงเป็นคอมพิวเตอร์ค่ะ
จะได้เตรียมไว้ต้องรับ ลูกค้า
ยามหน้าหนาว ที่ใกล้ถึงแล้ว

แหม๋ .. เลือดออก
หยิบภาพมาฝากกันด้วย
พี่หนี่น ขนลุกเลยค่ะ อิอิ


ขอให้น้องรัตน์ กะ พี่บ่าว
มีความสุข สุขภาพแข็งแรง
มีลูกค้ามาใช้บริการมากมายนะคะ

คืนนี้ ฝันดีค่ะ ..
ทุก ๆ คืนด้วยน๊า
จุ๊บ จุ๊บ


โดย: หนี่หนีหนี้ (แพรวขวัญ ) วันที่: 17 ตุลาคม 2550 เวลา:22:28:47 น.
  




สวัสดีตอนค่ำๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า

กำลังคิดถึง..ป่านนี้จะเป็นไฉน
รู้บ้างมั๊ยมีคนห่วงใยอยู่ที่นี่
ถึงเธอจะอยู่ที่ไหนตอนนี้ก็ตามที
ขอเพียงเธอพบสิ่งที่ดี ฉันนี้ก็สุขใจ


** ขอให้มีความสุขมากๆกับคนที่คุณรักนะจ้า **

โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:1:33:51 น.
  
ขอบคุณที่แวะมาอวยพรวันเกิด และมอบความรู้สึกดี ๆ ให้แก่กันนะค่ะ

โดย: kittymaew วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:14:04:14 น.
  
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดนะคะ
โดย: คำสารภาพครั้งล่าสุด วันที่: 19 ตุลาคม 2550 เวลา:11:38:37 น.
  
MyCuteGraphics.com - Cute Glitter Graphics

โดย: i_nookae วันที่: 19 ตุลาคม 2550 เวลา:13:27:30 น.
  
ต๊ะ... เอ๋... บัดดี้เอาคีชมาให้กินแก้เหนื่อยฮับ



โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 19 ตุลาคม 2550 เวลา:22:21:41 น.
  




สวัสดีตอนค่ำๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า

รู้มั๊ยว่า . . คิดถึง ห่วงใย
ห้ามใจลำบาก . . จริงๆ
บอกใจให้ . . อยู่นิ่งนิ่ง
ใจยังดื้อวิ่ง . . ไปหาเธอ

** ขอให้มีความสุขกับช่วงวันหยุดนะจ้า **

โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 21 ตุลาคม 2550 เวลา:1:28:01 น.
  

โดย: คนเคยดื้อ (คนเคยดื้อ ) วันที่: 21 ตุลาคม 2550 เวลา:19:41:23 น.
  

อากาศเริ่มเย็นแล้วนะคะ ..
จุ๊บ จุ๊บ


โดย: หนี่หนีหนี้ (แพรวขวัญ ) วันที่: 23 ตุลาคม 2550 เวลา:17:43:45 น.
  
คิดถึงจังเลยค่ะ
โดย: korranid วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:19:58:58 น.
  

อะไรๆ ก็โอเคนะคะน้องรัตน์
แต่เลือดดดดด เลือดดดดดดดดด
กิ๊ดดดดดดดดดน้องรัตน์ซาดิส
พี่กลัวเลือดดดดดดดด T-T

น้องรัตน์สบายดีนะคะ จุ๊บๆๆ^^...
โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:7:24:16 น.
  
คิดถึง ๆ
คอมเม้นท์ 37 ได้อ่านหรือยังน๊า

โดย: พลอยสีรุ้ง วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:10:48:39 น.
  

หวัดดีค่ะน้องสาวที่รัก
คิดถึงเราเช่นกันค่ะ


ขึ้น 15 ค่ำเดือน 11..
คืนนี้พระจันทร์เต็มดวงสวยค่ะ

วันนี้พระใหญ่ค่ะ..วันออกพรรษา...
หนึ่งพระที่เราแวะหากัลยาณมิตร..เสมอนะ
************
อดีตเราย้อนกลับไปทำอะไรมันไม่ได้
อนาคตเราก็ยังทำอะไรไม่ได้..มันไม่ได้อยู่กับเรา
สิ่งที่อยู่กับเราแน่นอนคือปัจจุบัน..
เราก็ขอทำปัจจุบันให้ดีเสมอนะค่ะ

ระลึกถึง..กัลยณามิตรที่แสนประเสริฐ..นะค่ะ

อนุโมทนาค่ะ



ขอฝากงานบุญอีกสักพระนะค่ะ



จึงชวนมิตรไปร่วมบุญงานกฐินในบล็อกน้องสาวคนสวย..
น้องดีดี*มัชชาร*

" กฐิน ชาวบล็อกแกงค์"
๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ วัดหนองขาม สวนผึ้ง ราชบุรี



และน้องมดทิพย์คนงามเจ้าบ้านราชบุรี

๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ขอเชิญร่วมทำบุญทอดกฐิน ด้วยกันนะค่ะ
เ ท ศ ก า ล ง า น บุ ญ ก ฐิ น
ณ วัดหนองขาม อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี

แวะทักทายและร่วมบุญกับคุณอุ้มสี..ที่ลิงค์นี้เลยนะค่ะ

"" กฐิน ชาวบล็อกแกงค์"
๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ วัดหนองขาม สวนผึ้ง ราชบุรี
"


อยากให้ทุกคนเดินทางไปร่วมทำบุญนะค่ะ
ไม่เน้นปัจจัยค่ะ...
เอารถไปเองก็ได้ค่ะไม่ไกล..กทม...

ขออนุโมทนาบุญมายังมิตรทุกคนนะค่ะ

แล้วเราจะเอาบุญมาฝากทุกๆๆคนเลยนะค่ะ อนุโมทนาค่ะ



ปล..น้องรัตน์หารายละเอียดคุณซ้ออู้ได้ไหมค่ะ
มีงานที่ไหน..ถ้าไปได้อยากไปค่ะ
โดย: catt.&.cattleya.. วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:13:24:35 น.
  
เข้มแข็งนะน้องรัตน์
ตอนนี้ฟ้ายังปิด ยังมืดมิดไม่สว่าง
เราก็ต้องอดทน อดกลั้น เข้าไว้
รอวัน ... ฟ้าสว่างสดใส
อาจช้าหรือเร็ว ... เราไม่ทราบได้
แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า ...
ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
โดย: สะเทื้อน วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:19:27:13 น.
  
คิดถึงน้องรัตน์นะคะ

สบายดีเปล่าคะ
โดย: yadegari วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:3:15:19 น.
  




สวัสดีตอนเช้าๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


คิดถึงจังเลย
เคยเป็นอย่างนี้บ้างไหม
อยากไปนั่งอยู่ใกล้ๆ
คอยห่วงใยและดูแล


** ขอให้มีความสุขมากๆในช่วงวันหยุดพักผ่อนนะจ้า **

โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:13:53:30 น.
  
ประสบการณ์ที่พบ(ในปัจจุบัน) ทุกคนมักจะไม่ถูก อยากจะได้สิ่งที่ดีกว่า

แต่ประสบการณ์อันนี้แหละในอีกหลายปีข้างหน้า คุณรัตน์และน้องบ่าว จะพูดถึงแบบรู้สึกประทับใจและขำขัน


วันนี้ ผมยังอ่านแบบไม่ได้ผ่านตาทุกตัวอักษรแบบตั้งใจก็จริง แต่รู้สึกว่าคุณรัตน์และน้องบ่าว จะต้องเป็นคนสู้งาน และจะต้องมีวันดีๆ ฟ้าจะเปิดงดงามในวันข้างหน้า


พี่สิน ให้คำปรึกษาเรื่องการเริ่มต้นธุรกิจ(ฟรี) มักจะแนะนำให้ผู้เริ่มต้นทำธุรกิจ ทำการค้าส่งก่อนการค้าปลีก (ค้าปลีกมีปัญหาเยอะ) เช่นนำของจากฝั่งไปส่งตามร้านค้า ตามคำสั่งซื้อ ต้องถามสเปคและออร์เดอร์ให้ชัดเจนนะและไม่ควรทำมากกว่าคำสั่งซื้อหากไม่จำเป็น เพื่อจะไม่เสี่ยง

เงินกำไร แม้จะน้อย แต่เมื่อเป็นที่รู้จัก เป็นที่ไว้วางใจ ผู้สั่ง จะมากจำนวนราย และจะมากจำนวนไอเท็ม

ที่ต้องระวังมาก ก็เรื่องยอมให้รับของไปก่อน ให้เงินทีหลัง

เขียนยาวไปแล้วละน้อง แค่นี้ก่อนนะ

โดย: yyswim วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:19:55:58 น.
  

พิมพ์ผิด คำว่า ไม่ถูก

คำที่ถูก คือ ไม่ถูกใจ
โดย: yyswim วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:20:01:01 น.
  
สวัสดีคุณรัตน์ เป็นไงม่างจ๊ะ
เงียบหายไปแบบนี้แขกเยอะแหง ๆ เฮง ๆ นะคะ
คิดถึงจ้า

ZWANI.com - The place for myspace comments, glitters, graphics, backgrounds and codes
Graphics for Good Morning Comments
โดย: i_nookae วันที่: 29 ตุลาคม 2550 เวลา:8:24:08 น.
  
เฮ้ยยยยย อัพเดต มั่งต๊ะข่าวเก่าแว้ววววววววว


รอข่าวคาว ใหม่ๆอยู่
โดย: hydrabrothers IP: 124.81.108.46 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2550 เวลา:14:36:41 น.
  
สวยมากเลยค่ะ เอ่อหมายถึงบล็อกของp' อ่าคะ แล้วก้อขอแสดงความยินดีดั้วน้าคะ
โดย: น้ำมิลค์ IP: 124.120.121.33 วันที่: 15 กรกฎาคม 2552 เวลา:17:59:33 น.
  
สวัสดีปีใหม่จ้า
ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
//www.singleroom.pantown.com/
โดย: ป้าอิง IP: 180.183.133.242 วันที่: 3 มกราคม 2553 เวลา:21:38:17 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

largeface
Location :
กระบี่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



บางครั้ง..... เปรี้ยวอย่างมะนาว....
บางคราว..... หวานปานน้ำผึ้ง....
บางที..... ก็ทะลึ่งอย่าบอกใคร... อิอิ










Group Blog
กันยายน 2550

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
Friends Blog
[Add largeface's blog to your weblog]