เรียนอินเดีย : ชมโรงเรียน








สวัสดีครับ

ผมเพิ่งได้กลับมาเขียน Blog ใหม่อีกครั้ง เพราะอยากจะเล่าเรื่องราวและทบทวนความทรงจำดีๆ เก็บไว้

หลายปีก่อนผมเขียนถึงเหตุผลทีเลือกมาเรียนที่อินเดีย  แล้วค้างทิ้งไว้นานมากกกกก (แบบคนเขียนและคนอ่านน่าจะลืมกันไปเลยล่ะ) ปีนี้อยากกลับมาเขียนใหม่  รบกวนช่วยติดตามกันด้วยนะครับ

กระทูเดิม 
//www.bloggang.com/mainblog.php?id=2superkid&month=10-09-2015&group=6&gblog=1

เมืองที่ผมไปดูโรงเรียน เป็นเมืองเล็กๆ ทางตอนเหนือของอินเดีย สภาพอากาศเย็นสบาย หน้าหนาวก็ประมาณ 4 องศาเซลเซียล  หน้าร้อนอยู่ที่ 25 องศา 

ผมเดินทางช่วงพฤศจิกายน อากาศช่วงนั้นกำลังสบาย  ท้องฟ้าแจ่มใส การเดินทางก็น่าจะสะดวกสบายไม่มีปัญหาอะไร....แต่  แต่   แต่  ผมกลับเจอปัญหาแรกในชีวิตล่ะครับ  กระเป๋าเดินทางหาย!!!
ผมเดินทางแบบต่อเครื่อง...ฺBKK-CCU ทอดหนึ่ง และ CCU-IXB อีกทอดนึ่ง  

กระเป๋าหายตอนที่ไปถึงโกลกาต้านี่แหละครับ  ไปถึงตอนเที่ยงคืนกว่า รอรับกระเป๋าอยู่นาน.....ไม่มา ทีนี้เลยเอาแท็กกระเป๋าที่ติดมากับพาสปอร์ตไปติดต่อที่เจ้าหน้าที่สนามบิน  เห็นมีคนยืนอยู่ประมาณ 3 คนได้  เจอปัญหาเดียวกัน  แจ้งเสร็จก็บอกกับเขาว่า ถ้าพบกระเป๋าให้ติดต่อเราที่เบอร์นี้ (เบอร์ไทย) และให้ส่งไปที่สนามบินดอนเมืองเลย..เพราะว่าผมต้องต่อเครื่องไปเมืองอื่นตอนเช้า  (อันนี้ขอเล่าแบบรวดรัดเลยนะครับ เพราะจริงๆ ใช้เวลานานมาก....)  ทางเจ้าหน้าที่ก็โอเค  แต่จนถึงบัดนี้ผมก็ยังไม่ได้กระเป๋าคืนเลย...หายไปเลยจริงๆๆ

และแล้วผมก็เดินทางมาถึงสนามบิน IXB ครับ ไปยังไง  ไปไหนต่อ....(อันนี้ผมได้คำแนะนำจากคุณลุงหมอและคุณป้าตู่ ที่แนะนำทั้งโรงเรียนและวิธีการเดินทางไว้ให้เรียบร้อย และขอขอบพระคุณมา ณ. โอกาศนี้ครับ) มองหา TAXI Prepaid ของสนามบิน ติดต่อรถได้ก็เดินทางกันต่อครับ เราใช้เวลาประมาณ 3-4 ชั่วโมงก็ถึง...ผมก็ไปเช็คอินโรงแรมเพื่อพักผ่อนก่อนล่ะครับ เพราะว่า ไฟล์ที่เราบินมาถึงที่อินเดียตอนเกือบตีหนึ่ง  นั่งรอกระเป๋า  ต่อเครื่อง  ขึ้นรถ TAXI มาถึงที่นี่ แทบจะไม่ได้นอนเลยทีเดียว  

ผมขออนุญาตไม่เอ่ยถึงชื่อเมือง และโรงเรียนนะครับ  แต่ขอเล่าเพื่อทบทวนความจำว่า ผมไปเรียนได้อย่างไร  

วันรุ่งขึ้น uncle ผู้จัดการโรงแรมก็เป็น hero ให้ผมครับ ผมเดินไปพูดภาษาอังกฤษตามศักยภาพของผมว่า ผมจะหาแท็กซี่ได้ที่ไหน ผมต้องการรถไปติดต่อโรงเรียน (แม่ก็ช่วยพูดด้วย) และผมก็ได้รถพร้อมคนขับ  พี่คนนี้ก็เป็น hero ของผมเหมือนกัน  พวกเราไปดูโรงเรียนกัน 2 โรงเรียน เพื่อตัดสินใจว่า จะเรียนโรงเรียนไหน

1 โรงเรียนแรก  เป็นโรงเรียนแบบสหศึกษา ชาย-หญิง เป็นโรงเรียนประจำ ที่่มีทั้งนักเรียนไปกลับ และนักเรียนที่อยู่หอของโรงเรียน สภาพโรงเรียนกว้างขวาง ห้องเรียนก็ดูให้บรรยากาศโรงเรียนทั่วไปในต่างจังหวัดบ้านเรา แบ่งส่วนหอพักหญิง ชาย คนละฝั่งของโรงเรียน  หอพักให้บรรยากาศเป็นบ้านหลังๆ มีห้องนอน ห้องครัว ห้องทานอาหาร ห้องน้ำ 
  แม่และผม พร้อมพี่คนขับรถ เข้าไปพบครูใหญ่ และแจ้งความประสงค์ขอชมโรงเรียนก่อนสมัคร คุณครูใจดีมาก ให้พวกผมชมได้อย่างสบาย ท่านบอกว่า หากประสงค์ที่จะเรียน ชมเสร็จแล้วให้ไปเขียนใบสมัครไว้ที่สำนักงานได้

2  โรงเรียนที่สอง เป็นโรงเรียนชายล้วน  เป็นโรงเรียนประจำที่มีนักเรียนไปกลับ และเด็กหอเช่นเดียวกัน สภาพโรงเรียนกว้างขวางเหมือนกัน ห้องเรียนเป็นตึกเรียนที่แบ่งส่วนระดับประถม และมัธยมออกจากกัน ส่วนหอพักเป็นตึกๆ เดียว  ที่นี่เราเดินชมกันแพ็พเดียว เพราะทางโรงเรียนกำลังรับใบสมัครจากนักเรียนกันอยู่ ทุกคนกำลังยุ่งวุ่นวาย

ผลสรุป...ผมเลือกโรงเรียนที่สองครับ

พี่คนขับรถพอรู้ว่า ผมจะเรียนที่โรงเรียนนี้ ก็เป็นธุระจัดการแวกฝูงชนไปซื้อใบสมัครให้ พาพวกเราเข้าพบครูใหญ่อีกเช่นเคย  ครุใหญ่สัมภาษณ์ผมเสร็จ ก็ตกลงรับผมเข้าเรียน....เย่!!!! ภารกิจสำเร็จได้ง่ายดาย ขอบคุณพี่คนขับรถ ครูใหญ่ และแม่ผมครับ  อ้อ..อีกคน uncle ที่โรงแรมและทุกๆ คนที่เมืองไทยที่ลุ้นผมตลอดทาง









Create Date : 15 เมษายน 2560
Last Update : 15 เมษายน 2560 16:23:09 น.
Counter : 370 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



happy Note
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เมษายน 2560

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30