Group Blog
 
 
สิงหาคม 2554
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
19 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 

ประสบการณ์คลอดลิงแพนด้า

บล๊อกนี้เขียนเพื่อไว้เตือนความจำว่าเคยคลอดลูกมาแล้ว
มันสนุกสนาน มันส์ ฮา หรือ ทรมาน ก็เพื่อไว้อ่านในภายภาคหน้า
เวลาเปลี่ยน ความทรงจำที่ดีค่อย ๆ เลือนหายเพราะ มันมีเรื่องที่ต้องให้คิด ให้ทำ
ในแต่ละวันเยอะเหลือเกิน

น้ำแตก
เมื่อครบกำหนดคลอดก็กังวลว่า ถ้าน้ำมันแตกจะรู้ได้ไง
มันจะแตกเยอะเปล่า กังวลว่าถ้าแตกแล้วไม่รู้กลัวลูกจะแห้งเพราะแม่ฮีไม่รู้
ไม่ยอมไปคลอด อาบน้ำทุกวันก็เช็คทุกวัน น้ำยังไม่แตก
แต่แล้วลิงแพนด้าก็เจาะถุง เตะถุงน้ำแตกวันพุธตอนตี ๒
มันเยอะมาก ไหลไม่หยุด โอ้มายบุดดาห์ ทำไงดี เหมือนฉี่รดที่นอนเลย
ลุกเดินไปห้องน้ำ ยืนให้น้ำไหลไป ปากก็ตะโกนบอกสามีน้ำแตกแล้ว
ไปโรงพยาบาลกัน ก่อนไปก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน
น้ำยังไหลอยู่ อุ่น ๆ สีชมพู ตลอดเวลา ใส่ผ้าอนามัยดีกว่า

ไปโรงพยาบาล
พอถึงห้องคลอด โอ้ไม่เคยเข้ามาก่อนเลย ทำไงเนี่ย
กดกริ่งเรียกพยาบาลมาเปิดประตู
เราก็บอกไป น้ำแตกแล้วค่ะ จะคลอดแล้ว
พยาบาลก็พาเข้าห้องเช็คว่าปากมดลูกเปิดกี่เท่าไรแล้ว
ก่อนเช็คก็ซักประวัตินิดหน่อย โทรตามหมอสูติ ให้เซ็นยินยอมต่าง ๆ
แล้วก็ขึ้นเขียงเช็คปากมดลูก ก่อนเช็คก็บวดชีก่อน (แอร๋ย ทำสวย ๆ นะคะ)
ไม่เคยถูกล้วงด้วยนิ้วคุณพยาบาลมาก่อน ก็เกร็งสิคะ พยาบาลบอกไม่ต้องเกร็งเดี๋ยวเจ็บ เอ้าจะพยายามก็ได้
แต่ว่ามันเปิดแค่เซ็นเดียวเอง ยังไม่คลอดหรอก ต้องรอให้เปิด ๑๐ ซม.
พยาบาลบอกว่า งั้นแอดมิดไปเลยนะ เดี๋ยวก็ใกล้คลอดแล้ว
เปลี่ยนชุด ไปนอนรอในห้องรวมแต่มีม่านกั้น
ได้ยินเสียงร้องของแม่คนอื่น ๆ แล้วมันกลัวอ่ะ เจ็บแน่ ๆ เลย
ซักพักก็เอายามาฉีด หมอสั่งมา เป็นยาเร่งคลอด

เริ่มรู้สึกปวดท้องแหละ มันมาเป็นช่วง ๆ
โอ้ว มาแป๊ป ๆ ก็หายไป ชิห์ไม่เห็นต้องร้องครวญครางเลย
เตียงข้าง ๆ ก็ร้องอยู่นั่นแหล่ะ เรียกพยาบาลตลอด

ผ่านไปซัก ๒ ชั่วโมง โอ้วมันเริ่มปวดถี่แล้วอ่ะ เอะ หรือว่าจะคลอดแล้ว
ก็บอกพยาบาลว่ามันเริ่มถี่แล้ว พยาบาลมาเช็คเด็กว่าหัวใจเต้นเปล่าตลอด
แต่ว่าไม่เห็นบอกว่าจะคลอดยัง โอ้ยยย เริ่มเจ็บถี่แล้วนะฮะ
พยาบาลบอกงดอาหารทุกอย่าง (อยากบอกว่ามันไม่มีอารมณ์กินหรอก)
หกโมงพยาบาลมาสวน เอ้าไปเข้าห้องน้ำ อาบน้ำ แปรงฟัน ล้างหน้า
มานอนเจ็บต่อ เริ่มทนไม่ไหวแล้วนะคะ
อาการปวดจะปวดที่ท้อง หลัง และต้นขา เราก็กำผมตัวเองดึงบ้างเวลาปวด
ซักพักก็หายไปแล้วก็กลับมาปวดใหม่
สามีก็นวดตรงก้นกบให้ ช่วยได้นิดหน่อย เอาถุงร้อนมาประคบก็ช่วยได้นิดหน่อย
เริ่มเรียกพยาบาลบ่อยขึ้น เช็คปากมดลูกตอนหกโมงเช้า
แป่ววว เปิด ๒ ซม.เอง โอ้วนอนปวดมาทั้งคืนเพิ่งเปิดได้ ๒ ซม.
โอ้วมายบุดดาห์ แล้วจะคลอดกี่โมงเนี่ย
ปวดฉี่ก็จะมีพยาบาลเอากระโถนมานอนให้ฉี่ กระโถนเย็น ๆ โดนก้นฉี่ก็หดสิคะ

ขอยาแก้ปวด โอ้ว มันทำให้ มึน ๆ งง ๆ ดี แต่ก็ปวดเท่าเดิม
นอนร้องโอดโอยบนเตียง เหอะ ๆ ตาฉันบ้าง
พวกเธอฟังไปนะ ฉันจะร้องยั่วให้พวกเธอร์กลัวบ้าง ฮ่า ๆๆ
๙ โมงคุณหมอมา เราก็บอกว่าเจ็บมาก ขอยาเพิ่มได้เปล่า
หมอก็ไม่ให้เพิ่มเพราะเพิ่งได้ไป
แต่หนูเจ็บค่ะ หมอบอกซักพักเดี๋ยวปากมดลูกก็จะเปิดเร็วแล้ว จะได้คลอดแล้ว

นอนปวด ร้องโอดโอย บอกพยาบาลบ้างหล่ะ ว่าจะคลอดแล้ว
พยาบาลถามมีลมเบ่งแล้วหรอคะ
ลมเบ่งเป็นไงอ่ะ รู้สึกไงวะเนีย ก็พยักหน้าไป เช็คปากมดลูก ๖ ซม.
ยังไม่คลอด แต่ลองซ้อมเบ่งก็ได้ จะได้เปิดเร็ว ๆ เอ้าเบ่ง ๆๆ ๆ
แป่ว ฉี่ออกมาเต็มเลยอ่ะ ซักพักก็บอกอีกว่าอยากเบ่ง
แต่พยาบาลบอกว่าต้องฉี่ก่อน แต่เราฉี่ไม่ออก ก็ต้องสวน
โอ้ว ไม่เคยสวนมาก่อนเลย เจ็บเหมือนกันแหะ
แล้วก็เบ่ง ๆ ต่อไป ร้องแหกปาก ผิดคร่า
ต้องหุบปาก เบ่ง ๆ ๆๆ ถึงจะถูก
ช่วงนี้เผลอเข่าใส่พยาบาลไป ๑ ที ขอโทษคร่า


เข้าห้องคลอด
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ปากมดลูกเปิดครบ ๑๐ ซม.
ตอนประมาณบ่ายโมงก็ถูกเข็นไปเข้าห้องคลอด
ขึ้นไปนอนบนขาหยั่ง โดนจับมัดขา น้องสาวออกมาดูโลกแล้ว
โอ้ว น้องสาวถูกโกรกด้วยแอร์ในห้องคลอด เริ่มหนาวแล้ว
เอ้าสามีตามเข้ามา ฟากกล้องให้พยาบาลถ่ายให้
สามีมาจับหมอนที่หัวคอยพยุงให้คลอด
เอ้า เบ่ง ๆๆๆ ยัง ๆ ยังไม่ออก
หมอก็ยังไม่มา หมอหนูหายไปไหน ๆๆๆ
ได้ยินพยาบาลคุยกัน หมอติดผ่าคลอดอีกโรงพยาบาลนึง กำลังเย็บแผลอยู่
มาไม่ทันแน่ ๆ แต่ได้ อ.หมอที่เป็นหมอเวรมาทำคลอดให้ แต่หมอกำลังจอดรถอยู่ โอ้ว คุณหมอขามาเร็ว ๆ นะคะ ลูกจะออกแล้วค่ะ ไม่ไหวแล้ว
เราก็เบ่งต่อไปเป็นพัก ๆ จนจะหมดแรง แทบหมดแรง
สามีก็โพสท่าถ่ายรูปไป แต่อิฉันเจ็บมากนะคะคุณพี่ขาาา

ในที่สุดหมอก็มาถึง บอกว่าเป็นหมอจะทำคลอดให้ แล้วก็ให้เบ่ง ๆๆ
ตอนนั้มันเจ็บมาก ไม่รู้ว่าหมอกรีดจิมิตอนไหน
เบ่ง ๆๆๆๆๆ ลมเบ่งมาแล้ว รู้สึกอยากเบ่งมาก เบ่งเองไม่รอพยาบาลเชียร์แล้ว
หมอบอก เห็นหัวแล้วคุณแม่ เบ่งอีก
เบ่ง ๆ และแล้ว ลิงแพนด้าก็ออกมา

พอลิงแพนด้าออกมาก็หายเจ็บเป็นปลิดทิ้ง

ตัดสายรก หมอเด็กเช็ค บอกว่าปกติดี
แล้วหมอก็ทำคลอดรกให้ ดัน ๆ ตรงหน้าท้อง ดึง ๆ ก็หลุดออกมาทั้งยวง
แล้วหมอก็เช็คว่ามันหลุดออกมาหมดหรือไม่ สรุปรกออกมาหมดแล้ว

หมอเอาลูกมาให้เราดู
แอร๋ ทำไม หน้าย่น ๆ เหี่ยว ๆ หล่ะลูก แปลกน้ำตาไม่ไหลเหมือนในโฆษนาแหะ
สงสัยกำลังเหนื่อย ดีใจที่ลิงออกมาได้ซักที หมอเด็กเอาลูกไปเช็คอีกห้อง
พ่อฮีตามไป


เย็บแผล
พอคลอดเสร็จ หมอถามว่ารู้สึกอย่างไร
ตอบว่า "หิวค่ะ"
ก็มันหิวจริง ๆ นะ ไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เมื่อคืน
หมอให้พยาบาลไปเอาโอวัลตินมาให้กิน
ค่อยยังชั่วหน่อย แล้วหมอก็เย็บแผลให้ด้วยไหมละลาย
ถามหมอว่ามีริดสีดวงเปล่า หมอบอกไม่มี
เย็บเสร็จก็เข็นเตียงออกจากห้องคลอด ไปรอในห้องรวม
เช็คอาการ สวนปัสสาวะ พยาบาลสอนให้ใส้ผ้าอนามัยแบบห่วง
สอนนวดมดลูกจะได้เข้าอู่เร็ว ๆ ป้องกันการตกเลือด

แล้วก็เอาลูกมาดูดนม แอร๋ ไม่เคยอ่ะ เขอะเขินไปหมด ทำไม่เป็น
วางลูกก็ไม่เป็น สรุปก็ดูดไปงั้น ไม่มีน้ำนมเลย
ซักพักได้ห้องเดี่ยว ก็ย้ายไปห้อง ส่วนลูกต้องเอาเข้าตู้เก็บไว้ก่อน
เพื่อปรับอุณหภูมิ และสังเกตุการณ์ต่าง ๆ


ณ ห้องพักฟื้น
นอนเล่นบนเตียง ยาชาที่หมอฉีดตอนเย็บแผลยังชาอยู่ ก็ดี้ด้า ไม่เจ็บ
รอลูก เมื่อไหร่จะมา แล้วพยาบาลก็เข้ามาถามว่าพร้อมจะเจอลูกหรือยัง
พร้อมค่ะ เอามาเลยค่ะ
ลูกถูกเข็นขึ้นมา อยู่ในกล่องพลาสติก
มองใกล้ ๆ น่ารักอ่ะ อิอิ
แล้วพยาบาลก็สอนให้นมน้องว่าต้องปลุกให้กินทุก ๆ ๓ ชั่วโมง
ลูกก็ดูดไป หลับไป เป็นชั่วโมงนมก็ไม่ออก สงสารลูกอ่ะ กลัวลูกหิว
แต่พยาบาลบอกว่า เด็กจะยังไม่หิวหรอก แล้วถามว่าจะให้นมผงเสริมไหม
ไม่ค่ะ ลิงแพนด้าเป็นเด็กนมแม่ ไม่ให้กินนมผสมค่ะ
ลองให้ลูกดูดนมอยู่ ๒ คืน นมไม่มา
เอาลูกไปอาบน้ำ เห็นเด็กคนอื่นกินนมผสมด้วย อยากให้ลูกกินมั่งจัง
กลัวลูกหิว แต่ไม่เอาดีกว่า ลิงแพนด้าต้องกินนมแม่เท่านั้น
ในช่วงที่พักฟื้น เจ็บแผลมาก ส่องไฟก็ยังเจ็บ กินพารา กินแอนตี้ไบโอติคด้วย
พยาบาลก็มานวดนม บีบนม สอนให้นม
แล้วก็ออกจากโรงพยาบาล เอาลูกใส่คาร์ซีท
โอ้วลูกลงไปกองอยู่ก้นตะกร้าเลยอ่ะ ใส่ไม่เป็นทำไงวะเนี่ย
โอ้ยๆๆ เดี๋ยวลูกคอหัก ทำไม่เป็นอ่ะ งั้นวันนี้อุ้มลูกกลับบ้านแล้วกัน นั่งตะแคงตูดข้างเดียว อุ้มลูกด้วย กลับบ้าน
อันนี้อันตรายนะ ควรเอาเด็กใส่คาร์ซีทค่ะ ไม่ควรอุ้ม เกิดอุบัติเหตุ เด็กอาจได้รับอันตรายถึงชีวิต



นมไม่ไหล
นมไม่ไหลเลยอ่ะ คัดมาก แข็งไปถังรักแร้เลย
ปั้มแล้วก็ไม่ออก ลูกก็ไม่ได้กินนมเลย ตัวเหลืองอีก
กลุ้มใจหล่ะ ทำไงดีกลับบ้านมาได้ ๑ สัปดาห์ แต่นมไม่มีเลยอ่ะ
ไหลนิดเดียว ปั้มแล้วได้ครึ่งออนซ์ ลูกกินจากขวดไม่เป็น ก็เอาช้อนมาป้อน
สางสารลูกอ่ะ ไม่ได้กินเลย เจ็บจิมิด้วย
เช็คจิมิ เอากระจกมาส่อง
แป่ววว ไหมหลุด แผลปริ ตายแล้ว จิมิจะขาดออกจากกัน ทำไงดี
ไปโรงพยาบาลเลย ไปนั่งรอหมอ หมอสูติตัวเองก็ไปประชุมที่กรุงเทพอีก
รอหมอเวรอีกหละ ต้องเย็บแผลใหม่ แต่ต้องรอให้หมอตรวจเสร็จก่อน
รอหมอหลังสองทุ่มหมอมาเย็บให้ ฉีดยาชานิดเดียว เพราะถ้าฉีดมากแผลจะบวม
เย็บครั้งสองมันเจ็บมาก เจ็บสุด ๆ เลยเธอร์จ๋า เย็บด้วยไหมธรรมดา

เย็บไหมเสร็จก็รอจ่ายตังค์ แต่ไมมันช้าจังอ่ะ งั้นเอาลูกมาให้นมดีกว่า
พยาบาลมาช่วยดู เห็นลูกตัวเหลืองเลยเช็คตัวเหลืองด้วย จับมากินนมจากเต้า
พยาบาลบอกว่าเต้าคัดมาก แข็งมาก ถ้าเต้าอักเสษจะเป้นหนองนะ แล้วก็ช่วยกันนวด ประคบร้อน ขอบอกว่านวดนมเจ็บมาก เพราะมันเป็นไต ๆ ต้องบี้มันให้หมด
เจ็บทั้งบนและล่างเลย ร้องไห้เลยอ่ะ ไม่ไหวแล้ว
บน ล่าง เจ็บพร้อมกัน
นั่งไม่ได้เจ็บมาก นอนตะแคงได้อย่างเดียว

ปั้มนม
กลับบ้านมาต้องกินยาแก้ปวด เพราะเจ็บมาก
ให้ลูกกินนม แต่ลูกก็ดูดไม่เก่ง แม่ฮีต้องประคบร้อนแล้วปั้มเอา
นั่งทีเป็นชั่วโมง ได้แล้ว ๑ ออนซ์ ทำอย่างนี้ทุก ๓ ชั่วโมง
ปั้มสลับกับเอาลูกเข้าเต้า สลับกันไป ในที่สุดนมก็มา
ลูกดูดเองได้ กินนมได้เยอะ นอนเยอะ ตัวก็หายเหลือง
เรื่องแผลที่เย็บเจ็บมาก ต้องเอาหมอนข้างมามัดเป็นหมอนโดนัสจะได้นั่งไม่เจ็บ
ระหว่างนี้ก็เอาแผลจุ่มในน้ำด่างทับทิมอุ่น ๆ ไปก่อนแผลจะได้หายดี ๆ

ตัดไหม
ผ่านไป ๑ สัปดาห์หลังจากเย็บไหมรอบ ๒
ก็ต้องตัดไหมออก ไปเช็คแล้ว ยังติดไม่ดีกลับบ้านไป
บอกหมอว่าท้องผูก อึทีแผลปริ เลือดออก ก็ได้ยาระบายมากิน
อีกสัปดาห์ไปตัดออก เจ็บนิดหน่อย กลับบ้าน
เอากระจกส่อง เฮ้ยมันมีเส้นไหมติดอยู่ เอาออกไม่หมด
แต่คิดว่าคงเป็นไหมละลายบางส่วนที่หมอไม่ได้ดึงออกตอนเย็บรอบสอง
เราก็ดึงเอง หลุดออกมาแล้ว อือ น่ากลัวดีแหะ


ทั้งหมดก็เป็นประสบการณ์การคลอดลูกที่ยังจำได้หลังจากลิงแพนด้าได้ ๑ ขวบ ๑๐ เดือน เป้นความทรงจำที่ดี ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวดบ้าง แต่ก็ประทับใจ




 

Create Date : 19 สิงหาคม 2554
0 comments
Last Update : 19 สิงหาคม 2554 14:12:12 น.
Counter : 418 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


นภันต์-สุดขอบฟ้า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ความรักอยู่รอบตัวเรา
Friends' blogs
[Add นภันต์-สุดขอบฟ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.