ความไม่รู้เป็นลาภอันประเสริฐ

รับ ไม่รับ จะเลือกอันไหน ขอให้รับผิดชอบด้วย

จะรับร่าง หรือไม่รับร่าง ที่ในตอนนี้กลายเป็นวาทกรรมระดับชาติที่ผู้คนตางให้ความสนใจกัน ซึ่งในรายละเอียดของทั้ง2ฝั่งที่ตะรับ หรือไม่รับก็ อ้างกันไปต่างๆนานา ต่างฝ่ายต่างมีเหตุผลเพื่อสนับสนุนแนวความคิดของตน ข้ออ้างและเหตุผลทั้งหลายคงได้อ่านมากันบ้างไม่มาก็น้อย และก็ขอข้ามไปจากจุดตรงนี้เลย เพราะว่าเรื่องพวกนี้มีคนกล่าวถึงเยอะมากแล้ว ไม่อยากจะกล่าวซ้ำอีก

ก่อนอื่น ขอท้าวความกลับไปก่อนที่เราจะตัดสินใจว่าเรารับหรือไม่รับอะไร เราเลือกระหว่าง2ทางเลือก เรากำลังเลือกอะไร ถ้ามันเปรียบเสมือนยาเม็ดสีแดงที่พาเรากลับไปยังเตียงนอนที่พร้อมกับลืมเรื่องราวทุกอย่าง หรือยาสีฟ้าที่จะพาเราไปสู่ทะเลทรายแห่งความจริงที่อ้างว้าง อย่างในเมทริกเราคงตัดสินเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งได้

แต่ทว่า เรากำลังทำการเลือก ระหว่างอะไร อย่างหนึ่ง กับอะไร อีกอย่าง ที่แทบจะเรียกได้ว่า ได้อะไรมาก็ไม้ได้ช่วยให้เราได้ยาเม็ดสีฟ้า เทียบได้เพียงยาเม็ดสีแดงให้รากลับไปสู่ชีวิตแบบที่เมทริกต้องการให้เราเป็น คือการกลับไปใช้ชีวิตในวิถีประชาตามประสาไพร่ที่ไร้ซึ่งการเมือง ปล่อยให้เรื่องของบ้านเมืองเป็นเรื่องของเหล่าโปรแกรมเสมือนแห่งเมทริก ไม่แตกต่างกันเลยไม่ว่าเราจะเลือกอะไร

อะไรคือสาเหตุนำเรามานั่งเลือกยาเม็ดสีแดง2เม็ดกับ มอเฟียส เราสงสัยอะไร เราอยากรู้อะไร เราค้นหาอะไร และอะไรคือเมทริก แต่ทว่ากลายเป็นเรื่องกลับตละปัดเพราะเราไม่ได้มานั่งเลือกยาอยู่กับมอเฟียส แต่เราโดนเอเย่นสมิทลากคอมานั่งในห้องสอบสวนแล้วให้เลือก ยาเม็ดสีแดง 2เม็ดแทน ซึ่งเราไม่ได้เต็มใจจะมารับขอเสนอแบบนี้เลย เราเพียงแค่อยู่ๆ ก็เอเย่นลากคอมาให้นั่งเลือก อย่างปฎิเสธไม่ได้เลย

อย่างที่กล่าวมาว่าข้อดีข้อเสีย ที่แสนไร้สาระ ขอไม่กล่าวถึง มันเปลืองน้ำลายเกินกว่าจะพูดไป แต่ที่ไม่น่าเชื่อคือ มันกลายเป็นเรื่องของการเข้าใจผิดระดับใหญ่หลวงที่ เกิดจากการตั้งต้นที่ผิดแล้วก็จะนำไปสู่การเดินทางที่ผิด เรากำลังสนับสนุนพัลพาทีนให้ได้รับอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด จากข้ออ้างความสงบเรียบร้อยของจักรวาล เรากำลังทำให้ กาแลคติกเอ็มไพร์ตั้งตนขึ้น ผ่านวาทกรรมสภาที่เหล่าเอ็มไพร์เป็นผู้ครอบงำ ซึ่งแน่นอนว่าเสียงปรบมืออย่างท่วมถ้นสภา สร้างความกลัดกลุ้มให้กับ นักประชาธิปไตยอย่างแพดเม่ อมิดาร่า แล้วเมื่อเสียงส่วนใหญ่เห็นพ้อง ทำไม ไม่เรียกว่าประชาธิปไตย หรือว่า มันเป็นเพียงเผด็จการเสียงข้างมากผ่านสภา ที่โดนพัลพาทีนชักใยเรียบร้อยแล้ว

การต้องเลือกรับหรือไม่รับ อาจจะเทียบไม่ได้กับ อนาคิน ที่ต้องเลือกระหวางด้านสว่างและด้านมืด ที่ดูเหมือนว่าอนาคินจะเข้าใจจุดยืนและการตัดสินเลือกของเขาดีพอและยอมรับผลลัพท์จากการเลือกของเขาเรื่อยมาแบกรับเอาไว้จนกระทั่งเสียชีวิตลง

แต่ว่าเราเองที่กำลังจะเลือกอะไรซักอย่างนั้น เราเตรียมตัวยอมรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นจากผลที่เราเลือกหรือไม่ หากว่าเราเลือกผิดฝั่ง เหมือนอย่างที่อนาคินทำ เราพร้อมที่จะเดินไปตามอุดมการณ์ที่เราเลือกพร้อมกับร่างกายที่ไม่สมประกอบและความล่มสลายของจิตใจ กับความเปล่าเปลี่ยวของหนทางที่เดินโดยปราศจากคนรักเคียงข้างแบบอนาคิน ได้หรือ

เมื่อเหล่านักปกครอง ทำการมอบให้ประชาชนได้มีโอกาสเลือกอะไรซักอย่าง นั่นหมายถึงมอบการตัดสินใจเลือกหนทางเดินของประชาชนแล้วหรือไม่ เพราะทว่าลองมองต่อไปแล้วก็เป็นเพียง การให้ประชาชนเลือก เพื่อสร้างความชอบธรรมอะไรซักอย่างให้กับใครคนใดบางกลุ่ม แน่นอนถ้าใช้คำว่าบางกลุ่มบางคนนั่นย่อมเป็นแค่เรื่องของอภิชนาธิปไตย เพียงแค่นั้น

จากการเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบ จะเป็นอะไรก็ตาม การแก้ปัญหาของคนส่วนใหญ่ ย่อมเป็นเรื่องรองเสมอๆ ปัญหาของเหล่าอภิชนที่เป็นเรื่องของอำนาจและผลประโยชน์เป็นเรื่องหลักเสมอมา

เหล่าผู้มีโอกาสเลือกตะหนักดี พอหรือยังว่า เรากำลังทำอะไร เรากำลังเลือกสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ แล้วสิ่งนั้นเราจำเป็นต้องเลือกแค่ที่เค้ายื่นหรือ หรือว่าเรามีทางเลือกแค่นั้นเราเลยต้องก้มหน้าก้มตายอมรับชะตากรรมกันไป อย่างไม่แยแสใยดีต่อผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น เพราะคิดเพียงว่าสิ่งที่ตนทำไปแล้วนั้น สมบูรณ์ถูกต้อง และจบสิ้นหน้าที่ความรับผิดชอบของตนเองแล้ว

จะมีใครหน้าไหน ที่พอการรับหรือไม่รับอะไรนี่ ผ่านพ้นแล้ว ตนที่เป็นส่วนหนึ่งของการทำให้ผ่านมาทั้งในด้านรับหรือจะเป็นด้านไม่รับ จะยึดอกรับผิดชอบต่อสังคม หากว่าสิ่งที่เลือกแล้วผ่านมานั้นทำให้เกิดผลร้ายต่อสังคม หรือว่าพอหย่อนบัตรแล้วถือว่าตนเองก้นสะอาดเช็ดตูดเปิดหนีไปนอนอยู่บ้านโดยไม่สนใจว่าใครจะมาเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวที่รวมหัวกนกระทำชำเราไว้ร่วมกัน

หลังจากจบวาทกรรม ปาหี่มติแล้ว ผู้คนก็คงพากันไปนอนดูทีวี หรือเล่นอินเทอลิ้ง ที่รัฐบาลของ อดัม ซุทเลอครอบงำไว้จนหมดไม่เหลือพื้นที่อะไรไว้เลย เพราะทุกอย่างถูกควบคุมไว้หมดแล้ว แม่กระทั่งการพูดคุยกันยังต้องดักฟังไว้ ทั้งนี้ต้องไม่ลืมว่าเค้าหวังดีกับประชาชนแค่ไหน หาไม่แล้วประชาชนอาจจะได้รับความเดือดร้อน ความสงบเรียบร้อยและความมั่นคงย่อมเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมมากมาย

V น่ะหรือจะมาปลุกเล้าผู้คนให้ตื่นจากหลับใหลและลุกฮือขึ้นมาสู้และเรียกร้องเอาสิ่งที่เหล่ารัฐพรากไปจากเหล่าประชาชน V ก็แค่ผู้ก่อการร้ายในสายตารัฐ ที่สร้างความไม่สงบต่อบ้านเมือง V ก็คงแค่คนไม่หวังดี มิอาจเทียบได้กับ อดัม ซุทเล่อ


ท่านผู้อ่านทั้งหลาย ไม่ว่าท่านรับหรือไม่รับ จะอย่างไรก็ตาม อย่าลืมว่า ท่านได้กระทำการเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว เมื่ออนาคตมาถึงมันจะดีจะร้ายจากสิ่งที่ท่านเลือก อยากให้อย่าหลงลืมมันเป็นอันขาด อย่าถ่ายเรี่ยราดแล้วให้ลูกหลานมาตามเช็ดล้าง ท่านถ่ายไว้ท่านต้องมีหน้าที่เช็ดมันเมื่อถึงเวลา


เวลาที่ว่านั้นคงไม่นานเกินกว่าที่เราผู้ถูกบังคับเลือกทั้งหลายจะได้เห็นมัน



Choice is an illusion, created between those with power, and those without.

Merovingian: From The Matrix Reloaded


Create Date : 10 สิงหาคม 2550
Last Update : 10 สิงหาคม 2550 21:23:22 น. 0 comments
Counter : 439 Pageviews.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

KongMing
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เล่าจื้อกล่าวว่า"ผู้รู้เขาคือปราชญ์"
และกล่าวอีกว่า"ผู้รู้เราคือปัญญาชน"
ณ ปากทางเข้าถ้ำวิหารเทพอพอลโล่แห่งเดลฟี
มีป้ายทองคำเขียนว่า "Know thyself" แปลว่า รู้จักตนเอง
"temet nosce" ภาษาลาตินที่Oracleกล่าวให้
Neo รู้จักตนเอง

สิ่งที่สำคัญที่สุดของคนเราอยู่ที่ คำกล่าวเหล่านี้
[Add KongMing's blog to your web]